Мемлекеттік терроризмнің қолдауы және ұйымдастырылуы

Кіріспе

Террористік әрекеттерге және/немесе ұйымдарға мемлекеттік қолдау – Мемлекеттік демеушілікпен жасалған терроризм – ұлттық үкіметтердің, зорлық қолдануға бейім мемлекеттік емес актілерге белсенді қолдау көрсету арқылы жүзеге асырылатын террористік зорлық-зомбылық. Мемлекеттер террористік топтарды түрлі жолдармен демеушілікке алады, оның ішінде, бірақ олармен шектелмей, террористік ұйымдарды қаржыландыру, оқыту, қару-жарақпен қамтамасыз ету, басқа да логистикалық және барлау көмегін көрсету, сондай-ақ өз территорияларында топтарды орналастыру арқылы. Сөздің жағымсыз мағынасына байланысты, нақты мысалдарды анықтау жиі саяси пікір қақтығыстары мен терроризмнің әртүрлі анықтамаларына байланысты болады. Әлемнің дамыған және дамушы елдеріндегі көптеген мемлекеттер терроризмді демеушілікке алған. 1970-ші және 1980-ші жылдары мемлекеттік демеушілікпен жасалған терроризм халықаралық қақтығыстардың жиі кездесетін құбылысы болды. Сол кезден бастап 2010-шы жылдарға дейін мемлекеттік қолдаудың кең таралуы және масштабы тұрақты түрде төмендеді. Дегенмен, оның зорлық-зомбылықтың деңгейін одан әрі арттыруға ықпал ету мүмкіндігіне байланысты, бұл мәселе халықаралық алаңдаушылықтың аса маңызды нысаны болып қала береді.

Анықтама

Академиялық әдебиеттерде, үкіметтік және үкіметаралық дереккөздерде "терроризм" сөзінің кем дегенде 250 анықтамасы бар, олардың бірнешеуінде мемлекеттік демеушілік туралы айтылады. Қарулы қақтығыстарды реттейтін халықаралық құқық туралы негізгі құжаттарды қарап шыққанда, Рейсман мен Антониу былай деп анықтайды: Терроризм – жеке топтар немесе жеке болып көрінетін, бірақ белгілі бір дәрежеде жасырын мемлекеттік демеушілігі бар топтар тарапынан мойындалған соғыс аймағынан тыс жерде азаматтық және әскери нысандарға қарсы қасақана зорлық-зомбылық қолдануды білдіреді. АҚШ Конгресінің Гилмор комиссиясы мемлекеттік демеушілікпен жасалған терроризмді былай анықтады: шет мемлекеттің өзінің жауына қарсы осы мемлекет атынан зорлық-зомбылық әрекеттерін жүргізу мақсатында, басқа дербес террористік топқа оқыту, қару-жарақпен жабдықтау, сондай-ақ басқа да логистикалық және барлау көмегін көрсетуі, оларға пана беруі. Өзінің сыртқы саясатының бір бөлігі ретінде терроризмді демеумен бірнеше рет айналысқан АҚШ үкіметі, АҚШ Мемлекеттік департаментінің терроризмді қолдаушы мемлекеттер тізімінде өзінің анықтамасын ұсынады. Терроризм және қақтығыстар саласындағы сарапшылар, мысалы Алекс П. Шмидт (Біріккен Ұлттар Ұйымының Есірткі және қылмыс жөніндегі басқармасының терроризмге қарсы күрес жөніндегі бұрынғы жетекшісі), Дэниел Байман, Ричард Часди және Фрэнк Шэнти, АҚШ-тың анықтамасындағы кемшіліктерге назар салды, олардың ішінде саясилану, аналитикалық тұрғыдан түсініксіздік және тек өзіне пайда табуға бағытталғандық сияқты мәселелер бар.

Өмірбаян

Террористік ұйымдарды мемлекеттік актёрлер арасындағы қарулы қақтығыстарда прокси ретінде пайдалану 20 ғасырдың ортасында Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі жағдайлардың нәтижесінде, дәстүрлі соғыстың қымбаттауы және ядролық соғыс қаупі сияқты факторлардың ықпалымен көбірек тарту етті. Ядролық қарудың дәстүрлі әскери қақтығыстарға тигізетін әсері туралы сөз қозғалғанда КГБ агенты Александр Сахаровский: «Қазіргі әлемде ядролық қару әскери күшті қажетсіз еткендіктен, терроризм біздің басты құралымыз болуы керек» деді. 9/11 оқиғасынан кейінгі кезеңде мемлекеттік демеудегі терроризм жалғасып келеді, бірақ кейбір ғалымдар жаһандық джихадизм дәуірінде оның маңыздылығы төмендегенін алға тартады. Ал Дэниел Байман оның маңыздылығы артқан деп санайды. Хамас, Хезболла және Палестиналық Исламдық Жихад сияқты ұйымдар мемлекеттік қолдауға зор тәуелді. АҚШ-тың терроризмге қарсы күрес координаторының кеңсесінің мәліметінше, бұл қолдау «ұйымдардың «операцияларды жоспарлау және жүргізу үшін пайдаланатын» «қаржы, қару-жарақ, материалдар және қауіпсіз аймақтарды» қамтуы мүмкін». Халықаралық құқық энциклопедиясында халықаралық заң институттарының терроризмді «қолдайтын, көмектесетін немесе оған жәрдемдесетін» террористік ұйымдардың басшыларын соттау үшін қазіргі уақытта тиісті механизмдері жоқ екені айтылған. Локерби ісі аяқталғаннан кейін кейбір сарапшылар сот барысында алынған жалғыз айыптаудың заңдылығына және Ливияның қатысына күмән танытты. Ұлттық сот тапсырма бергендерді анықтауға жеткіліксіз болды. 1988 жылы ХАД және КГБ агенттері Пәкістанның тереңіне еніп, моджахедтер мен партизандық базаларына шабуылдар жасады. 1988 жылдың тамызында Зия-ұл-Хакты өлтіруде Мәскеу мен Кабулдың қатысы туралы күдік тудырды, себебі кеңестік тарап Зияның Женева процесіне кері әсер ететінін сезінді. 1989 жылы WAD/KhAD палестиналық джихадист Абдулла Юсуф Аззамды және оның ұлын өлтіруге күдік келтірді. Ауғанстанның KHAD қызметі 1980 жылдардың басында Исламабад, Лахор, Карачи және Равалпинди сияқты Пәкістан қалаларында жүздеген бейбіт тұрғындардың қаза болуына әкелген террористік шабуылдар жасады деп айыпталды. 1980 жылдардың соңында АҚШ Мемлекеттік департаменті Пәкістан қалаларындағы террористік шабуылдар үшін WAD-ты жауапты деп атады. 1970 жылдардың соңы мен 1990 жылдардың басында Ауғанстанның қауіпсіздік органдары 1981 жылы Пәкістан Халықаралық Әуе Жолдарының ұшағын Карачиден Кабулға қашқындыққа өткізген әл-Зұлфиқар атты террористік ұйымды қолдады. Ерекше оқиғаларға Карачидегі автокөлік бомбаласы және 1987 жылы Пешавардағы АҚШ консулдығына автокөлік бомбасын орнату әрекеті кіреді, нәтижесінде 30-дан астам адам қаза тапты. KhAD сонымен қатар 1980 жылдардың ортасында 2 жыл бойы Карачиді дүрлік қырған Хатора қырқынының артында тұрғаны үшін айыпталды. 2017 жылдың 24 маусымында Пәкістан армиясының басшысы Қамар Жавед Баджва Равалпиндиде жоғары деңгейдегі кеңеске төрағалық етті және Ауғанстанды терроризмге қарсы күресте «көбірек әрекет етуге» шақырды. ISPR мәліметінше, Кветта мен Парачинардағы шабуылдар Ауғанстанның Ұлттық қауіпсіздік дирекциясының (NDS) «қамқорлығында» болған Ауғанстандағы террористік баспаналармен байланысты.

The use of terrorist organizations as proxies in armed conflicts between state actors became more attractive in the mid 20th century as a result of post World War II developments like the increasing costs of traditional warfare and the risk of nuclear war. Speaking about the effect of nuclear capability on traditional military conflict KGB agent Alexander Sakharovsky said that "In today's world, when nuclear arms have made military force obsolete, terrorism should become our main weapon." Though state sponsored terrorism persists in the post 9/11 era, some scholars have argued that it has become less significant in the age of global jihadism. On the other hand, Daniel Byman believes its importance has increased. Organizations like Hamas, Hezbollah and Palestinian Islamic Jihad are heavily dependent on state support. According to the US Counter Terrorism Coordinator's Office this support can include "funds, weapons, materials and the secure areas" that organizations use for "planning and conducting operations". The Max Planck Encyclopedia of Public International Law notes that international legal institutions currently lack a mechanism to prosecute terrorist leaders who "instruct, support or succour" terrorism. At the conclusion of the Lockerbie trial, some commentators continued to harbor doubts about the legitimacy of the only conviction secured during the trial, and thus also about Libyas involvement. The domestic trial proved to be insufficient to identify those who had given the instructions. By 1988, KhAD and KGB agents were able to penetrate deep inside Pakistan and carry out attacks on mujahideen sanctuaries and guerrilla bases. There was strong circumstantial evidence implicating Moscow Kabul in the August 1988 assassination of Zia ul Haq, as the Soviets perceived that Zia wanted to adversely affect the Geneva process. WAD/KhAD has also been suspected behind the assassination of Palestinian jihadist Abdullah Yusuf Azzam alongside his son in 1989. Afghanistan's KHAD was one of four secret service agencies accused of perpetrating terrorist bombings in multiple Pakistani cities including Islamabad, Lahore, Karachi, and Rawalpindi during the early 1980s resulting in hundreds of civilian casualties. By the late 1980s, the US State Department blamed WAD for the perpetration of terrorist bombings in Pakistani cities. Between the late 1970s and the early 1990s, Afghanistan security agencies supported the terrorist organization called al Zulfiqar, the group that hijacked a Pakistan International Airlines plane from Karachi to Kabul in 1981. Notable attacks include the Karachi Car bombing and an attempted car bombing on the US Consulate in Peshawar which ended up killing over 30 people in 1987. KhAD has also been accused of being behind the Hathora Murders which terrorized Karachi for 2 years in the mid 1980s. On 24 June 2017, Pakistani army chief Qamar Javed Bajwa chaired a high level meeting in Rawalpindi and called on Afghanistan to "do more" in the fight against terrorism. According to the ISPR, the attacks in Quetta and Parachinar were linked to terrorist sanctuaries in Afghanistan which enjoyed the "patronage of Afghanistan's National Directorate of Security (NDS)"

Қытай

Үндістан Қытайды наксистік-маоистік бүліктеріне қолдау көрсетіп отыр деп айыптады. 2011 жылы Үндістан полициясы Қытай үкіметін осы қозғалыстың басшыларына пана берумен және Пәкістанның ИСИ-ін қаржылық қолдау көрсетумен айыптады. Үндістан сондай-ақ Қытайдың Манипур, Нагаланд және Мизорам штаттарындағы бүлікшіл топтарды қолдап отырғанын хабарлады. Қытай үкіметі Пәкістандық «Джейш-э Мохаммед» террорлық ұйымының негізін қалаушысы және басшысы Масуд Азхарды террорист ретінде тану үшін БҰҰ Қауіпсіздік Кеңесінің санкциялар комитетінің қарауына кедергі келтірді, осылайша оның тобының қызметін тоқтатуға бағытталған халықаралық күш-жігерді қиындатты. 2009 жылдан бастап Масуд Азхарды БҰҰ Қауіпсіздік Кеңесінің терроризмге қарсы санкциялар тізіміне енгізуге 4 рет әрекет жасалды. Қытай барлық әрекеттерге «дәлел жеткіліксіз» деген сылтаумен вето қойды. 2016 жылдың қазан айында Қытай тағы да Әзхарды қорғауға тырысты, Үндістанның оны террорист деп тану туралы БҰҰ-ға жолдаған өтінішіне кедергі келтірді. Қытай 2017 жылдың ақпан айында БҰҰ-ның Азхарды тыйым салуға бағытталған АҚШ-тың әрекетін де тоқтатты. Соңғы әрекет 2019 жылдың 13 наурызында жасалды. Бірақ Қытай 2019 жылдың мамырында бұл кедергіні алып тастады, нәтижесінде Масуд Азхар жаһандық террористтер тізіміне енгізілді. 2020 жылдың ортасында Мьянма Қытайды 2019 жылдан 2021 жылға дейін Мьянма үкіметі террористік ұйым деп таныған Аракан армиясын қаруландыруда айыптады. Қытай Аракан армиясына шабуылдық мылтықтар, автоматтар және тікұшақтарды, дрондарды және соғыс ұшақтарын түсіруге қабілетті FN 6 қытайлық зениттік-ракеталық кешендерін берген деген күдік бар.

Үндістан

Үндістанның зерттеу және талдау басқармасы 1970 жылдары Сингалы басымдығындағы Шри-Ланка үкіметінің Шри-Ланка тамилдарына қарсы үздіксіз кемсітушіліктері мен зорлық-зомбылықтарына байланысты тәуелсіз мемлекет құруды көздеген Шри-Ланка тамил тобын оқытып, қаруландырды, бірақ кейіннен 1980 жылдардың соңында, ЛТТЕ-нің террористік әрекеттері күшейгенде және Оңтүстік Үндістанның Тамил Наду штатындағы сепаратистік топтармен одақ құрғанда қолдауын тоқтатты. 1983 жылдың тамызынан 1987 жылдың мамырына дейін Үндістан өзінің барлау агенттігі – "Зерттеу және талдау басқармасы" (R&AW) арқылы Шри-Ланканың алты тамил бүлікші тобына қару-жарақ, оқу және қаржылық көмек көрсетті. Осы кезеңде Үндістанда 495 ЛТТЕ бүлікшісін, оның ішінде 90 әйелді 10 топқа бөліп оқыту үшін 32 террористік лагерь құрылды. "Жолбарыстардың" алғашқы тобы Уттараханд штатының Чакрата қаласындағы 22-ші базада оқытылды. Екінші топқа ЛТТЕ-нің бас барлаушысы Потту Амман кірді, олар Химачал-Прадеш штатында оқыды. Прабакаран Тамил жолбарыстарының бірінші және екінші топтарына барып, олардың жаттығуларын қадағалады. ЛТТЕ-нің тағы сегіз тобы Тамилнад штатында оқытылды. Ражив Гандиниге қастандық жасаған Тенможи Раджаратнам, қанатынша Дхану, және басты қырқыны жасаған Сиварасан – R&AW-мен Үндістанның Найнитал қаласында даярланған содырлардың қатарында болды. 1984 жылдың сәуірінде ЛТТЕ ресми түрде жалпы әскери майданға қосылды, ол Илам Ұлттық Азаттық Майданы (ENLF) деп аталды, ол ЛТТЕ, Тамил Илам Азаттық Ұйымы (TELO), Илам Студенттерінің Революциялық Ұйымы (EROS), Тамил Илам Халық Азаттық Ұйымы (PLOTE) және Илам Халық Революциялық Азаттық Майданы (EPRLF) арасындағы одақ еді. 1987 жылдың 4 маусымында, Шри-Ланка армиясының қоршауында болған Жаффна түбегіндегі Тамил жолбарыстарына Үндістан әуеден көмек жіберді. Пәкістан Үндістанды терроризмді қолдауда және "экономикалық саботаж" жасауда айыптап отыр. 2017 жылы 2016 жылдың наурызында Белуджистанда тұтқындалған және тыңшылық және саботаж жасады деген айыппен сотталған Үндістан теңіз күштерінің офицері Кулбушан Джадхавқа өлім жазасы берілді. Ол Белуджистанда жасырын террористік желіні басқарды деп айыпталды. Джадхав Үндістанның барлау қызметі – "Зерттеу және талдау басқармасы" (RAW) – "Белуджистан мен Карачиде тыңшылық және диверсиялық әрекеттерді жоспарлауға және ұйымдастыруға" тапсырма бергенін мойындады. Онда Үндістанның бірнеше террористік ұйымдарға, соның ішінде БҰҰ-ның террористік деп танылған ұйымдары – Белуджистан Азаттық Армиясы, Джамаат ул Ахрар және Техрик-и Талибан Пәкістанға қаржылық және материалдық көмек көрсеткендігінің дәлелдері бар. Бұл құжат БҰҰ Бас хатшысы Антониу Гутерришқа жіберілді. Пәкістан сонымен қатар Ауғанстанның Қандаһар және Жалалабад қалаларындағы Үндістан консулдықтарын Пәкістанды тұрақсыздандыру мақсатымен Белуджистан Азаттық Армиясына қару-жарақ, оқу және қаржылық көмек көрсетуде деп айыптады. Брахмадаг Бугти 2008 жылы берген сұхбатында Үндістаннан көмек алатынын мәлімдеді. Пәкістан Үндістанды балуч көтерілісшілерін қолдауда бірнеше рет айыптап келді, ал Дэвид Райт Невиллдің сөзіне сүйенсек, Пәкістаннан тыс, кейбір батыс сарапшылары да Үндістанның БҚА-ны құпия түрде қаржыландырады деп санайды. 2013 жылдың тамызында АҚШ-тың арнайы өкілі Джеймс Доббинс Пәкістанның Ауғанстандағы Үндістан рөліне қатысты алаңдаушылығы "негізсіз емес" екенін мәлімдеді. 2009 жылдың 31 желтоқсанында АҚШ-тың Карачидегі консулдығынан жіберілген дипломатиялық депешада Үндістан барлау қызметінің балуч көтерілісшілеріне көмектесіп жатқаны "мүмкін" екені айтылды. 2008 жылы Мумбайдағы шабуыл туралы талқыланған бұрынғы депешада британдық шенеуніктер "ішкі қысымның күшеюі Делиді ең болмағанда Балучистандағы пакистандық армияға қарсы күресіп жатқан ұлтшыл көтерілісшілерге жасырын қолдау көрсетуге мәжбүр етеді" деп қорқытқан. 2009 жылғы тағы бір депешада БАӘ шенеуніктерінің Үндістанның Солтүстік-Батыс Пәкістандағы Техрик-е-Талибан көтерілісшілері мен сепаратистерін құпия түрде қолдайтынына сенгені көрсетілген.

India's Research and Analysis Wing trained and armed the Sri Lankan Tamil group LTTE which want an independent country for Tamils of Sri lanka, due to the continuous discrimination and violent persecution against Sri Lankan Tamils by the Sinhalese dominated Sri Lankan Government during the 1970s, but it later withdrew its support in the late 1980s when the terrorist activities of LTTE became serious and it formed alliances with separatist groups in the southern Indian state of Tamil Nadu. From August 1983 to May 1987, India, through its intelligence agency Research and Analysis Wing (R&AW), provided arms, training and monetary support to six Sri Lankan Tamil insurgent groups including the LTTE. During that period, 32 terror training camps were set up in India to train these 495 LTTE insurgents, including 90 women who were trained in 10 batches. The first batch of Tigers were trained in Establishment 22 based in Chakrata, Uttarakhand. The second batch, including LTTE intelligence chief Pottu Amman, trained in Himachal Pradesh. Prabakaran visited the first and the second batch of Tamil Tigers to see them training. Eight other batches of LTTE were trained in Tamil Nadu. Thenmozhi Rajaratnam alias Dhanu, who carried out the assassination of Rajiv Gandhi and Sivarasan—the key conspirator were among the militants trained by R&AW, in Nainital, India. In April 1984, the LTTE formally joined a common militant front, the Eelam National Liberation Front (ENLF), a union between LTTE, the Tamil Eelam Liberation Organization (TELO), the Eelam Revolutionary Organisation of Students (EROS), the People's Liberation Organisation of Tamil Eelam (PLOTE) and the Eelam People's Revolutionary Liberation Front (EPRLF). On 4 June 1987, when the Tamil Tiger held Jaffna Peninsula was under siege by the Sri Lankan army, India provided airdrop of relief supplies to LTTE. India has been accused by Pakistan of supporting terrorism and carrying out "economic sabotage". In 2017, Kulbhushan Jadhav, an Indian naval officer arrested in March 2016 in Balochistan and charged with espionage and sabotage was sentenced to death. He was accused of operating a covert terror network within Balochistan. Jadhav had confessed that he was tasked by India’s intelligence agency, the Research and Analysis Wing (RAW), “to plan and organise espionage and sabotage activities” in Balochistan and Karachi. It contained proof of India's alleged financial and material sponsorship of multiple terrorist organisations, including UN designated terrorist organisations Balochistan Liberation Army, Jamaat ul Ahrar, and Tehrik i Taliban Pakistan. The dossier was shared with the United Nations Secretary General António Guterres. Pakistan has also accused Indian consulates in Kandahar and Jalalabad, Afghanistan, of providing arms, training and financial aid to the Balochistan Liberation Army (BLA) in an attempt to destabilize Pakistan. Brahamdagh Bugti stated in a 2008 interview that he would accept help from India. Pakistan has repeatedly accused India of supporting Baloch rebels, and David Wright Neville writes that outside Pakistan, some Western observers also believe that India secretly funds the BLA. In August 2013, US Special Representative James Dobbins said Pakistan's fears over India's role in Afghanistan were “not groundless". A leaked diplomatic cable sent on December 31, 2009, from the U. S. consulate in Karachi said it was "plausible" that Indian intelligence was helping the Baluch insurgents. An earlier 2008 cable, discussing the Mumbai attacks reported fears by British officials that "intense domestic pressure would force Delhi to respond, at the minimum, by ramping up covert support to nationalist insurgents fighting the Pakistani army in Baluchistan." Another cable dating back to 2009 showed that UAE officials believed India was secretly supporting Tehrik e Taliban insurgents and separatists in northwest Pakistan.

Иран

АҚШ-тың бұрынғы президенті Джордж Буш Иран үкіметін "әлемдегі терроризмнің басты мемлекеттік демеушісі" деп айыптады. Иранның Ислам революциялық гвардиясы Хезболла ұйымын құруға, оқытуға және жабдықтауға зор үлес қосты. Хезболла – АҚШ Мемлекеттік департаменті "Шетелдік террористік ұйым" деп таныған, сондай-ақ Израиль Сыртқы істер министрлігі мен Перс шығанағы ынтымақтастық кеңесі террористік ұйым деп санаған топ. Алайда, бұл көзқарас баршаға ортақ емес; мысалы, Еуропалық Одақ Хезболланың саяси, әлеуметтік және әскери қанаттарын бөліп қарастырып, әскери қанатын ғана террористік ұйым деп белгілейді, ал бірқатар басқа елдер Хезболламен қарым-қатынас орнатып тұрады.

Израиль

Израиль мемлекеті терроризмді қолдаушы мемлекет деп айыпталып, сондай-ақ мемлекеттік терроризм актілерін жасады деген айыптаулар бар. Бірнеше тәуелсіз мемлекеттердің ресми мәлімдемелерінде Израиль мемлекеттік деңгейдегі терроризмді қолдайтын ел ретінде көрсетілген, олардың ішінде Иран, Ливан, Сауд Арабиясы, Сирия, Түркия және Йемен бар.

Кувейт

Кувейт Ауғанстан мен Пәкістандағы экстремистік топтарға қаржы көзі ретінде тізілген. Кувейт "әл-Қаида және басқа да жауынгерлік ұйымдардың қаржыландыру көзі және маңызды транзиттік нүктесі" деп сипатталады.

Ливия

1969 жылы патша Идрис құлатылғаннан кейін Ливия Араб Республикасы (кейін Ұлы Социалистік Халық Ливия Араб Джамахириясы) жаңа үкіметі қарулы жарымәскери топтарды (қару-жарақпен, Ливия аумағындағы оқу лагерьлерімен және қаржылық көмекпен) қолдады. Бұл топтардың көпшілігі солшыл және оңшыл бағыттарды ұстанды. Солшыл және социалистік топтардың ішінде Уақытша Ирландия Республикалық Армиясы, Баск Отаны және Азаттығы, Умхонто Ве Сизве, Полисарио майданы, Күрдістан Жұмысшы Партиясы, Тупак Амару Революциялық Қозғалысы, Палестинаны Азат ету Ұйымы, Палестинаны Азат ету Халықтық Майданы, Ачехтің Азаттық Қозғалысы, Папуаның Азаттық Қозғалысы, Фретилин, Канак және Социалистік Ұлттық Азаттық Майданы, Оңтүстік Малуку Республикасы және Филиппиннің Моро Ұлттық Азаттық Майданы бар. 2006 жылы Ливия қарулы топтарға қолдау көрсетуді және жаппай қырып-жою қаруларын жасауды тоқтатқаннан кейін АҚШ-тың терроризмді қолдайтын елдер тізімінен шығарылды.

Малайзия

"Мердека" операциясын сілтеу арқылы, Филиппиннің Сабахта дүрліксіздік тудырып, даулы аумақты қайта басып алу жоспары туралы айтылды, жауап ретінде Малайзия Моро Ұлттық Азаттық Фронты сияқты сепаратистік топтарды қаржыландырып, оқытты.

Пәкістан

Пәкістан Үндістан, Ауғанстан, Израиль, Ұлыбритания және АҚШ тарапынан Джамму және Кашмир, сондай-ақ Ауғанстанға қатысы бар екені үшін айыпталып отыр. Польшаның мәлімдеуінше, террористердің "Пәкістан үкіметтік құрылымдарында достары бар". 2009 жылдың шілдесінде Пәкістанның сол кездегі президенті Асиф Али Зардари 80-жылдары Зия билігінде болғанда, Пәкістан үкіметінің өзінің қысқа мерзімді сыртқы саяси мақсаттарына жету үшін террористік топтарды "жасағанын және дамытқанын" мойындады. 2008 жылы Brookings Institution-ның Saban Center for Middle East Policy талдауында Пәкістан әлемдегі "ең белсенді" терроризмді қолдаушы мемлекет деп танылды, оның ішінде АҚШ-қа тікелей қауіп төндіретін топтарға көмек көрсетілді. Джамму-Кашмир Азаттық фронты (JKLF) әртүрлі ұлттан 3000-нан астам жанкештілерді даярлап жатқанын мәлімдеді. Сыртқы қатынастар жөніндегі кеңестің бірнеше есебінде Пәкістан әскері мен ИСИ Кашмирдегі террористік топтарға, соның ішінде "Әл-Қаиданың" еншілес ұйымы "Джейш-е Мохаммедке" жасырын қолдау көрсеткені айтылады. Пәкістан Кашмирдегі террористік әрекеттерге қатысы жоқ екенін, Үндістан билігінен құтылуды қалайтын сепаратистік топтарға ғана саяси және моральдық қолдау көрсетіп отырғанын мәлімдейді. Көптеген Кашмирлік жанкешті топтарының штаб-пәтерлері Пәкістан басқаратын Кашмирде орналасқан, бұл Үндістан үкіметі тарапынан қосымша дәлел ретінде келтіріледі. Көптеген террористік ұйымдар БҰҰ-ның тыйым салынған тізімінде бар, бірақ олар әртүрлі аттармен жұмысын жалғастыруда. Біріккен Ұлттар Ұйымы Пәкістанның Ауғанстанмен шекарасын бақылаудағы әлсіздігіне және БҰҰ-ның террористер деп таныған Талибан көшбасшыларының қызметін шектемеуіне байланысты қысымды күшейтті. Көптеген сарапшылар Пәкістанның АҚШ-тың "Терроризмге қарсы соғысында" екі жаққа да қызмет етіп отырғанын санайды. Пакистандық журналист Ахмет Рашид Пәкістанның ИСИ-ін Талибанға көмек көрсетуде деп айыптады. Автор Гордон Томас бұл мәлімдемені қолдап, Пәкістанның "ал-Каида мүшелерін ұстауға көмектескенімен, даулы Кашмир аймағындағы террористік топтарды қолдауын, оларды қаржыландыруын, оқытуын және қаруландыруын жалғастырды, Үндістанға қарсы тозу соғысын жүргізді" деді. Журналист Стивен Шварц бірнеше әскери және қылмыстық топтардың "Пәкістан армиясының жоғары лауазымды шенеуніктер, елдің ИСИ құпия қызметі және басқа да қарулы мемлекеттік органдармен қолдау тапқанын" атап өтті. Бір автор, Дэниел Байман, "Пәкістан қазіргі таңда терроризмді ең белсенді қолдайтын мемлекет болып табылады" деді. Интерсервистік барлау қызметі әлемдегі ірі террористік шабуылдарға қатысы бар деп айыпталады, оның ішінде 2001 жылғы 11 қыркүйекте АҚШ-та болған шабуылдар, Кашмирдегі терроризм, Мумбайдағы пойызға жасалған шабуыл, Үндістан Парламентіне жасалған шабуыл, Варанасидегі шабуыл, Хайдарабадтағы шабуыл және Мумбайдағы террористік шабуылдар бар. ИСИ Талибан күштерін қолдауда және Ауғанстан мен Кашмирде күресу үшін моджахедтерді жалдауда және оқытуда айыпталады. Ауғанстан президенті Хамид Карзай Пәкістандағы жаттығу лагерлерінде әрекет ететін содырлар Ауғанстандағы нысаналарға шабуыл жасау үшін платформа ретінде пайдаланғанын айыптап, Батыс әскери одақтастарына көршілес Пәкістандағы экстремистік бекіністерге шабуыл жасауға шақырды. Клинтон әкімшілігі кезінде АҚШ Ауғанстандағы "Әл-Қаида" лагерлеріне зымыранмен шабуыл жасағанда, Slate басылымы екі ИСИ офицерінің қаза тапқанын хабарлады. Human Rights Watch хабарлағандай, Пәкістан "Талибанға" қаржы жинау, "Талибанның" операцияларын қаржыландыру, "Талибанның" шетелдегі виртуалды елшілері ретінде дипломатиялық қолдау көрсету, "Талибан" жауынгерлерін оқыту, "Талибан" армияларында қызмет ету үшін білікті және білікті емес жұмыс күшін тарту, шабуылдарды жоспарлау және басқару, оқ-дәрі мен отын жеткізуді қамтамасыз ету және кейбір жағдайларда тікелей жауынгерлік қолдау көрсету сияқты операцияларда стратегиялық актив ретінде "Талибанды қорғап, оқытып отырғаны" айыпталды. Пәкістан 2001 жылы Ауғанстанға басып кірген НАТО күштерінің қоршауына алынған Талибан мен Әл-Қайданың жоғары басшылығының шамамен 5000 адамын эвакуациялауға жауапты болды. Бұл оқиға "Зұлымдықтың әуе көпірі" деп те аталатын Кундуз әуе көпірі ретінде белгілі, онда бірнеше күн бойы бірнеше рет ұшқан бірнеше Пәкістан Әуе күштерінің көлік ұшақтары қатысты. 2011 жылдың 1 мамырында Осама бен Ладен Пәкістанда өлтірілді, ол Пәкістанның "Вест-Пойнт" деп аталатын Әскери академиясынан бір шақырымдай жердегі қауіпсіз үйде тұрып жатты. Бұл Пәкістан үкіметі мен әскерінің Осама бен Ладенді қолдау үшін кең ауқымды жүйесі бар деген көптеген айыптамаларға әкелді. Ауғанстанның бұрынғы президенті Хамид Карзай ANI агенттігіне берген сұхбатында Пәкістанның ИСИС-ті қолдағанын айыптап, Ауғанстанның Пәкістанның ИСИС-ке қолдауына дәлелдері бар екенін мәлімдеді. Ол бұл мәлімдемеге қосымша түсіндірме берген жоқ. Пәкістанның бұрынғы президенті Первез Мушарраф 2016 жылы Кашмирдегі жанкештілік әрекеттерін жүзеге асыру үшін 1990-жылдары Лашкар-е Тайба сияқты террористік топтарды қолдағанын және оқытқанын мойындады, сондай-ақ Пәкістан 1979 жылы діни жанкештілікті қолдаған. Ол Закиур Рехман Лакхви мен Хафиз Сәидтің 1990-жылдары Пәкістанда батырлар ретінде қарастырылғанын айтты. Кейін бұл діни жанкештілік терроризмге айналып, өз халқының өліміне себеп болды. Сондай-ақ Пәкістанның Ресейге қарсы күресу үшін Талибанды оқытқанын, Талибан, Осама бен Ладен, Жалалуддин Хаккани және Айманаль-Завахиридің Пәкістан үшін батырлар болғанын, бірақ кейіннен жауластарына айналғанын мәлімдеді.

Pakistan has been accused by India, Afghanistan, Israel, the United Kingdom, and the United States of involvement in Jammu and Kashmir as well as Afghanistan. Poland has also alleged that terrorists have "friends in Pakistani government structures". In July 2009, the then President of Pakistan Asif Ali Zardari admitted that the Pakistani government had "created and nurtured" terrorist groups to achieve its short term foreign policy goals in the 80’s under Zia. According to an analysis published by the Saban Center for Middle East Policy at Brookings Institution in 2008, Pakistan was the worlds 'most active' state sponsor of terrorism including aiding groups which were considered a direct threat to the United States. The Jammu Kashmir Liberation Front (JKLF) has stated that it was training more than 3,000 militants from various nationalities. According to some reports published by the Council of Foreign Relations, the Pakistan military and the ISI have provided covert support to terrorist groups active in Kashmir, including the al Qaeda affiliate Jaish e Mohammed". Pakistan has denied any involvement in terrorist activities in Kashmir, arguing that it only provides political and moral support to the secessionist groups who wish to escape Indian rule. Many Kashmiri militant groups also maintain their headquarters in Pakistan administered Kashmir, which is cited as further proof by the Indian government. Many of the terrorist organisations are banned by the UN, but continue to operate under different names. The United Nations organization has publicly increased pressure on Pakistan on its inability to control its Afghanistan border and not restricting the activities of Taliban leaders who have been designated by the UN as terrorists. Many consider that Pakistan has been playing both sides in the US "War on Terror". Ahmed Rashid, a noted Pakistani journalist, has accused Pakistan's ISI of providing help to the Taliban. Author Ted Galen Carpenter echoed that statement, stating that Pakistan " assisted rebel forces in Kashmir even though those groups have committed terrorist acts against civilians" Author Gordon Thomas stated that whilst aiding in the capture of al Qaeda members, Pakistan "still sponsored terrorist groups in the disputed state of Kashmir, funding, training and arming them in their war on attrition against India." Journalist Stephen Schwartz notes that several militant and criminal groups are "backed by senior officers in the Pakistani army, the country's ISI intelligence establishment and other armed bodies of the state." According to one author, Daniel Byman, "Pakistan is probably today's most active sponsor of terrorism." The Inter Services Intelligence has often been accused of playing a role in major terrorist attacks across the world including the September 11, 2001 attacks in the United States, terrorism in Kashmir, Mumbai Train Bombings, Indian Parliament Attack, Varanasi bombings, Hyderabad bombings and Mumbai terror attacks. The ISI is also accused of supporting Taliban forces and recruiting and training mujahideen to fight in Afghanistan and Kashmir. Afghan President Hamid Karzai, who has constantly reiterated allegations that militants operating training camps in Pakistan have used it as a launch platform to attack targets in Afghanistan, urged western military allies to target extremist hideouts in neighbouring Pakistan. When the United States, during the Clinton administration, targeted al Qaeda camps in Afghanistan with cruise missiles, Slate reported that two officers of the ISI were killed. Pakistan is accused of sheltering and training the Taliban as strategic asset in operations "which include soliciting funding for the Taliban, bankrolling Taliban operations, providing diplomatic support as the Taliban's virtual emissaries abroad, arranging training for Taliban fighters, recruiting skilled and unskilled manpower to serve in Taliban armies, planning and directing offensives, providing and facilitating shipments of ammunition and fuel, and on several occasions apparently directly providing combat support," as reported by Human Rights Watch. Pakistan was also responsible for the evacuation of about 5,000 of the top leadership of the Taliban and Al Qaeda who were encircled by NATO forces in the 2001 invasion of Afghanistan. This event, known as the Kunduz airlift, which is also popularly called the "Airlift of Evil", involved several Pakistani Air Force transport planes flying multiple sorties over a number of days. On May 1, 2011 Osama bin Laden was killed in Pakistan, he was living in a safe house less than a mile away from, what is called the West Point of Pakistan, the Pakistan Military Academy. This has given rise to numerous allegations of an extensive support system for Osama Bin Laden was in place by the Government and Military of Pakistan. Former President of Afghanistan, Hamid Karzai accused Pakistan for supporting ISIS during interview with ANI that Afghanistan has evidence of Pakistan's support to ISIS. He added that there is no to the above statement. Pervez Musharraf, former Pakistan President, had admitted in 2016 that Pakistan supported and trained terrorist groups like Lashkar e Taiba in 1990s to carry out militancy in Kashmir and Pakistan was in favour of religious militancy in 1979. He said that Zakiur Rehman Lakhvi and Hafiz Saeed were seen as heroes in Pakistan during the 1990s. He added that later on this religious militancy turned into terrorism and they started killing their own people. He also stated that Pakistan trained the Taliban to fight against Russia, saying that the Taliban, Osama bin Laden, Jalaluddin Haqqani and Ayman al Zawahiri were heroes for Pakistan however later they became villains.

Филиппин

Мердека операциясы – Сабахты Филиппиннің бақылауына көшіру мақсатымен жоспарланған тұрақсыздық тудыру жоспары. Операция орындалмады, оның нәтижесінде Джабида қырқыны болды.

Қатар

2011 жылы «Вашингтон Таймс» газеті Катардың бұрын АҚШ-та террористік ұйым деп танылған Ливия исламдық күрес тобының (ЛИКЖ) және кейін консервативті исламшыл «Әл-Ватан» партиясының басшысы Абдельхаким Бельхаджға қару-жарақ және қаржы ұсынып отырғанын хабарлады. 2012 жылдың желтоқсан айында «Нью-Йорк Таймс» газеті АҚШ үкіметі террористік ұйым деп таныған «Әл-Нусра майданына» Катар режимі қаржы бөліп отыр деген айыптаманы жариялаған редакциялық мақала басып шығарды. «Financial Times» газеті Эмир Хамадтың Газаға сапары мен Хамаспен, тағы да халықаралық террористік ұйым ретінде танылған ұйыммен кездесуіне тоқталды. Испаниялық футбол клубы «Барселона» Катар қорымен жасасқан 125 миллион фунт стерлингтік жейде спонсорлық шартын бұзуға күшейтілген қысымға тап болды. Бұл жаңа дауға себеп – испандық «El Mundo» газетінің Катар қоры дін қызметкері Юсуф әл-Карадавиге қаржы жұмсағаны туралы хабарлауы. Ол, терроризмді қолдайтын, әйелдерге зорлық-зомбылық көрсетуші және антисемит екені айтылуда. 2013 жылдың қаңтар айында француз саясаткерлері Катар үкіметін Малидегі исламшыл топтарды материалдық тұрғыдан қолдауда айыптады. Француздық «Le Canard enchaîné» газеті француз әскери барлау қызметінің аты-жөні жарияланбаған дереккөзіне сілтеме жасап, «MNLA [әлемдік туарег сепаратистері], «Әл-Қаидамен» байланысты «Ансар Дин» және Батыс Африкадағы Біріккен және Жіхад қозғалысы Дохадан қаржы алды» деп жазды. 2014 жылдың наурыз айында сол кездегі Ирак премьер-министрі Нури әл-Малики Катар үкіметін Анбар провинциясының батысында ирактық әскерлеріне қарсы күресіп жатқан сунниттердің көтерілісшілерін қаржыландырды деп айыптады. 2014 жылдың қазан айында Катар ішкі істер министрлігінің бұрынғы шенеунігі Салим Хасан Халифа Рашид әл Кувари АҚШ Қаржы министрлігі «Әл-Қаида» ұйымына қаржылай көмек көрсеткені үшін тізімге енгізгені белгілі болды. Ол, «Әл-Қаиданы» қолдағаны үшін тізімге енгізілгенге дейін екі жыл бұрын, 2009 жылы ішкі істер министрлігінің азаматтық қорғаныс департаментінде жұмыс істеген. Көптеген бай катарлықтар Ирак және Леванттағы Ислам мемлекетін (ИМ) қолдады деген айыптаулар бар. Қатардың ИМ-мен байланысы туралы көпшіліктің сын-ескертпелеріне жауап ретінде үкімет бұл ұйымды қолдамайтынын мәлімдеді.

In 2011 the Washington Times reported that Qatar was providing weapons and funding to Abdelhakim Belhadj, leader of the formerly U. S. designated terrorist group, Libyan Islamic Fighting Group (LIFG) and then leader of the conservative Islamist Al Watan Party. In December 2012 the New York Times published an editorial accusing the Qatari regime of funding the Al Nusra Front, a U. S. government designated terrorist organization. The Financial Times noted Emir Hamad's visit to Gaza and meeting with Hamas, another internationally designated terrorist organization. Spanish football club FC Barcelona were coming under increasing pressure to tear up their £125m shirt sponsorship contract with the Qatar Foundation after claims the so called charitable trust finances Hamas. The fresh controversy follows claims made by the Spanish newspaper El Mundo that the Qatar Foundation had given money to cleric Yusuf al Qaradawi who is alleged to be an advocate of terrorism, wife beating and antisemitism. In January 2013 French politicians again accused the Qatari Government of giving material support to Islamist groups in Mali and the French newspaper Le Canard enchaîné quoted an unnamed source in French military intelligence saying that "The MNLA [secular Tuareg separatists], al Qaeda linked Ansar Dine and Movement for Unity and Jihad in West Africa have all received cash from Doha." In March 2014, the then Iraqi Prime Minister Nouri al Maliki has accused the Qatari government of sponsoring Sunni insurgents fighting against Iraqi soldiers in western Anbar province. In October 2014, it was revealed that a former Qatari Interior Ministry official, Salim Hasan Khalifa Rashid al Kuwari, had been named by the U. S. Department of the Treasury as an al Qaeda financier, with allegations that he gave hundreds of thousands of dollars to the terrorist group. Kuwari worked for the civil defense department of the Interior Ministry in 2009, two years before he was designated for his support of al Qaeda. A number of wealthy Qataris are accused of sponsoring the Islamic State of Iraq and the Levant. In response to public criticism over Qatari connections to ISIL, the government has pushed back and denied supporting the group.

Судан

Судан 1993 жылдан 2020 жылға дейін АҚШ үкіметі тарапынан терроризмді қолдаушы мемлекет деп есептелді және 1996 жылы Мысыр президенті Хосни Мубаракты өлтіруге талпыныс жасаған күдіктілерді баспанаға бергені үшін БҰҰ санкцияларына іліккен. Судан "Аль-Каида", "Хезболла", "Хамас", "Палестина Исламдық Жихады", "Абу Нидал" ұйымы, "Жамаат әл-Исламия" және "Мысыр Исламдық Жихады" сияқты террористік ұйымдардың мүшелерін бағып-қағуға күдікті, сондай-ақ Уганда, Тунис, Кения, Эфиопия және Эритреядағы бүлікшіл топтарды қолдады. Voice of America News хабарлағандай, АҚШ шенеуніктері Суданның Лордтың қарсылық әскеріне өз аумағында әрекет етуге рұқсат бергеніне күдіктенеді. 1994 жылдың желтоқсанында Эритрея, екі ел арасындағы қарым-қатынастың уақыт өте келе шиеленіске ұшырауынан кейін, Эритрея Исламдық Жихадына (EIJ) қатысқан бірқатар шекаралық инциденттерден кейін Суданмен дипломатиялық қатынастарын үзіп жіберді. Шабуылдар Эритрея үкіметінің тұрақтылығына қауіп төндірмесе де (көтерілісшілер көбінесе үкімет күштері тарапынан өлтірілді немесе ұсталды), эритреялықтар Хартумдағы Ұлттық Ислам Фронтының (НИФ) көтерілісшілерді қолдап, оқытып, қаруландырғанына сенді. Суданмен көп айлық келіссөздерден кейін, Эритрея үкіметі НИФ өз саясатын өзгертуге ниеті жоқ деген қорытындыға келді және қарым-қатынасты тоқтатты. Содан кейін Эритрея үкіметі 1995 жылдың маусымында Судан оппозициясының жетекшілерінің конференциясын өткізіп, оппозицияның бірігуіне көмектесуге және Хартумдағы қазіргі үкіметке сенімді балама ұсынуға тырысты. Эритрея Суданмен дипломатиялық қатынастарын 2005 жылдың 10 желтоқсанында қайта жаңартты. Содан бері Судан Эритреяны Чадпен бірге бүлікшілерді қолдауда айыптап келеді. Суданмен шекараның белгіленбеген болуы бұрын Эритреяның сыртқы қатынастары үшін мәселе тудырды. Судан ХАМАС мүшелеріне елге саяхаттауға, тұруға және қаражат жинауға рұқсат бергені үшін айыпталды, бірақ Судандағы террористердің болуы Суданның терроризмді қолдауы тұрғысынан екінші деңгейлі мәселеге айналды, ал Палестинада орналасқан террористік ұйымдардың Суданды пайдалануы соңғы жылдары азайды. Уганда тарапынан террористік ұйым деп танылған Достас Демократиялық күштері Судан тарапынан қолдау көріп отыр және оның кеңінен танылған террористік ұйым Аль-Шабаабпен байланысы бар деген күдік туып отыр.

Sudan was considered a state sponsor of terrorism by the US government from 1993 to 2020, and was targeted by United Nations sanctions in 1996 for its role in sheltering suspects of an attempted assassination of Hosni Mubarak, president of Egypt. Sudan has been suspected of harboring members of the terrorist organizations Al Qaeda, Hezbollah, Hamas, the Palestinian Islamic Jihad, the Abu Nidal Organization, Jamaat al Islamiyya, and the Egyptian Islamic Jihad, as well as supporting insurgencies in Uganda, Tunisia, Kenya, Ethiopia, and Eritrea. Voice of America News reported that Sudan is suspected by US officials of allowing the Lord's Resistance Army to operate within its borders. In December 1994, Eritrea broke diplomatic relations with Sudan after a long period of increasing tension between the two countries due to a series of cross border incidents involving the Eritrean Islamic Jihad (EIJ). Although the attacks did not pose a threat to the stability of the Government of Eritrea (the infiltrators have generally been killed or captured by government forces), the Eritreans believe the National Islamic Front (NIF) in Khartoum supported, trained, and armed the insurgents. After many months of negotiations with the Sudanese to try to end the incursions, the Government of Eritrea concluded that the NIF did not intend to change its policy and broke relations. Subsequently, the Government of Eritrea hosted a conference of Sudanese opposition leaders in June 1995 in an effort to help the opposition unite and to provide a credible alternative to the present government in Khartoum. Eritrea resumed diplomatic relations with Sudan on December 10, 2005. Since then, Sudan has accused Eritrea, along with Chad, of supporting rebels. The undemarcated border with Sudan previously posed a problem for Eritrean external relations. Sudan was accused of allowing members of Hamas to travel to and live in the country, as well as raise funds, though the presence of terrorists in Sudan has largely been a secondary concern in terms of Sudanese sponsorship of terror to the facilitation of material supplies to terrorist groups and the use of Sudan by Palestine based terrorist organizations has declined in recent years. The Allied Democratic Forces, designated as a terrorist organization by Uganda, is said to be supported by Sudan and suspected of affiliation with widely designated terrorist group Al Shabaab

Осама Бин Ладен мен Аль-Каида 1990 жылдардың басында Суданда орналасқан деген ақпарат бар. АҚШ және Израиль 2012 жылға дейін террористік топтармен байланысты судандық нысаналарға қарсы операциялар жүргізіп келді. Омар әл-Башир Судан президенті лауазымынан кеткеннен кейін және жаңа тағайындалған Судан премьер-министрі Абдалла Хамдок Вашингтонға сапар жасағаннан кейін, АҚШ елшілерді алмасуға келісті және Суданды мемлекеттік деңгейдегі терроризмді қолдайтын елдер тізімінен шығаруды қарастыратынын мәлімдеді. 2020 жылдың 14 желтоқсанында АҚШ Суданды Израильмен қарым-қатынас орнатуға және террористік шабуылдардың құрбандарына 335 миллион доллар төлеуге келіскеннен кейін ресми түрде тізімнен шығарды.

Сирия

1970 жылы билікті басып алғаннан кейін Хафез әл-Асад баасшыл Сирияны Шығыс блогымен тығыз байланыста ұстады және сионистікке қарсы, американдыққа қарсы стратегияны қабылдады, сондай-ақ Сирия мемлекетін әскерилендіру арқылы аймақтағы қақтығыстарға қатысты. АҚШ президенті Джордж Буш және 1979 жылдан бері АҚШ Мемлекеттік департаменті Сирияның баасшыл үкіметін мемлекеттік деңгейде демеушілік көрсетілген терроризмге қатысқан деп айыптады. 1979 жылы Сирия Хафездің Ливандағы оккупациялық саясаты және ПКК, Хезболла сияқты көптеген әскери топтарды, сондай-ақ Иранның қолдауындағы бірнеше террористік ұйымдарды қаржыландыруы үшін АҚШ тарапынан "Терроризмді қолдаушы мемлекет" деп танылды. Кеңес Одағының ыдырауынан кейін Сирия үкіметі өзінің негізгі әскери жеткізушісінен және геосаяси одақтасынан айырылды, соның салдарынан тұрақсыз саясаты мен қатыгез ішкі репрессиясы үшін халықаралық аренада оқшауланған мемлекетке айналды. Хафез әл-Асадтың 30 жылдық билігі Сирия әскерінің Ливанды оккупациялауы және Асад үкіметінің Иранмен байланысты террористік топтарды қолдау саясаты салдарынан аймақтағы тұрақсыздықтың күші ретінде кеңінен қарастырылды. 1986 жылдың 10 қарашасында Еуропалық қауымдастық Лондоннан ұшқан El Al рейсін бомбалауға жасалған әрекет, сондай-ақ Низар Хиндауидің тұтқындалуы және Ұлыбританияда сотталуы туралы мәселені талқылау үшін өтті. Хиндауи бомбалаудан кейін, және мүмкін одан бұрын Сирия үкіметінен қолдау алған деген күдік туды. Еуропалық жауап ретінде Сирияға қарсы санкциялар салынды және бұл шаралардың мақсаты "Сирияға осы оқиғаның мүлдем қабылдауға болмайтындығы туралы ең айқын хабарламаны жеткізу" екені мәлімделді. 2000 жылы билікке келгеннен кейін Башар әкесінің сыртқы саясатының негізгі аспектілерін сақтап қалды. 2005 жылдың 14 ақпанында Ливанның бұрынғы премьер-министрі Рафик Харири Бейрутта жүк көлігімен жасалған жарылыс салдарынан қаза тауып, 22 адам мерт болды және 220 адам жарақат алды. Сирия үкіметі бұл террористік шабуылды ұйымдастырды деп айыпталды. Башар әл-Асад Рафик Харириге қарсы жасалған террористік операцияны бастауға бұйрық берген деп саналады. Халықаралық тергеулер Сирия үкіметінің жоғары деңгейдегі өкілдерінің тікелей қатысқанын көрсетті. БҰҰ тергеу комиссиясының 2005 жылғы 20 қазанда жарияланған есебінде Сирияның барлау қызметінің жоғары лауазымды қызметкерлері мен биліктегі Асад отбасының кісі өлтіруді тікелей бақылағаны анықталды. 2003 жылы АҚШ-тың Иракқа басып кіргенінен кейін Башар АҚШ пен Ирактың уақытша үкіметтеріне қарсы ирактық көтерілісін қолдады. Сирия үкіметі көптеген жауынгерлерге Сирия шекарасы арқылы өтіп, американдық оккупациялық күштерге қарсы күресуге рұқсат берді. Ирак Баас партиясының бас хатшысы Иззат Ибрагим әл-Дүри Баас Сириясымен тығыз байланыста болды. 2003 жылы АҚШ-тың Иракқа басып кіргенінен кейін әл-Дүри Дамаскқа қашып кетті, ол жерден ол Ирактағы көтеріліс кезінде бірнеше американдыққа қарсы жауынгерлік топтармен үйлестірді. Америкаға қарсы көтерілістің жылдарында мыңдаған әл-Қаида жауынгерлері Сирия арқылы Иракқа кірді. Бірнеше дереккөздерге сәйкес, сол кездегі Сирия әскери барлау қызметінің басшысы және Башар әл-Асадтың немере інісі Әсеф Шаукат Ирактағы Аль-Каиданың логистикалық желілерінің негізгі сириялық құралы болды. АҚШ Мемлекеттік департаментінің жасырын хаттарында американдық генерал Дэвид Петреус "Башар әл-Асад өзінің қайын інісі, Сирияның әскери барлау қызметінің директоры Асиф Шаукат, Сирия аумағын шетелдік жауынгерлер мен жанкештілерді Иракқа әкелу үшін пайдаланып жатқан AQI-ның көмекшісі Әбу Гадияның қызметі туралы толық білетінін" айтқан. 2016 жылы АҚШ-тың Колумбия округінің соты Сирия үкіметінің қаржылық және логистикалық қолдауы Ирактағы Аль-Каиданың жауынгерлеріне ирактық көтерілістің барлық кезеңінде американдықтарға қарсы жауынгерлік операцияларды жүргізу үшін жақсы құрылымдалған жолды құру үшін маңызды екенін мәлімдеді. Сот сондай-ақ Сирия "AQI үшін маңызды базаға айналды", өйткені ол Абу Мусаб әл-Зарқауидің бірнеше серіктестерін және көтерілістің жетекші қолбасшыларын қабылдады, сондай-ақ Сирияның саясаты "Ирақта жүздеген американдықтардың өліміне әкелді" деп мәлімдеді. Аудандық сот сондай-ақ Сирияның әскери барлау қызметінің Ирактағы "Әл-Қаидаға" көмек көрсеткеніне және 2005 жылғы Амман бомбалауын жүзеге асырған AQI жауынгерлеріне "қажет материалдық қолдау" көрсеткеніне дәлел тапты.

After his seizure of power in 1970, Hafez al Assad allied Ba'athist Syria closely to the Eastern Bloc and adopted an anti Zionist, anti American strategy in the region by militarizing the Syrian state. The Ba'athist Syrian government itself was accused of engaging in state sponsored terrorism by U. S. President George W. Bush and by the U. S. State Department since 1979. Syria was designated as a "State Sponsor of Terrorism" by the United States in 1979 for Hafez's occupation policy in Lebanon and financing of numerous militant groups like PKK, Hezbollah, and several Iranian backed terrorist groups. After the fall of Soviet Union, the Syrian government lost its primary military supplier and geo political ally; and became a pariah state, isolated in the international arena for its destabilizing policies and severe domestic repression. The 30 year rule of Hafez al Assad was widely viewed as a force of destabilization in the region due to Syrian military's occupation of Lebanon and Assad government's policies of facilitating Iran aligned terrorist groups. The European Community met on 10 November 1986 to discuss the Hindawi affair, an attempt to bomb an El Al flight out of London, and the subsequent arrest and trial in the UK of Nizar Hindawi, who allegedly received Syrian government support after the bombing, and possibly beforehand. The European response was to impose sanctions against Syria and state that these measures were intended "to send Syria the clearest possible message that what has happened is absolutely unacceptable." After his succession in 2000, Bashar maintained core aspects of his father's foreign policy. On 14 February 2005, Rafic Hariri, the former prime minister of Lebanon, was assassinated in a massive truck bomb explosion in Beirut, killing 22 people and injuring 220 more. Syrian government was widely blamed for perpetrating the terrorist attack. Bashar al Assad is widely regarded to have ordered the launch of the terrorist operation that targeted Rafic Hariri. International investigations revealed direct participation of members in the highest echelons of the Syrian government. A UN investigation commission's report, published on 20 October 2005, revealed that high ranking members of Syrian intelligence and the ruling Assad family had directly supervised the killing. After the U. S. invasion of Iraq in 2003, Bashar supported the Iraqi insurgency against the United States and the Iraqi interim government. Syrian government allowed numerous fighters to pass through Syrian borders to fight the American occupation forces. Izzat Ibrahim al Douri, Secretary General of the Iraqi Ba'ath party, had close relations with Ba'athist Syria. After the American invasion of Iraq in 2003, al Douri reportedly fled to Damascus, from where he co ordinated with several anti American militant groups during the Iraqi insurgency. Throughout the years of the anti American insurgency in Iraq, thousands of al Qaeda fighters entered Iraq through Syria. According to several sources, Assef Shawkat, then chief of Syrian military intelligence and Bashar al Assad's nephew, was reportedly a key Syrian facilitator of the logistic networks of Al Qaeda in Iraq (AQI). Leaked cables of U. S. State Department contained remarks by American general David Petraeus which stated that "Bashar al Asad was well aware that his brother in law 'Asif Shawqat, Director of Syrian Military Intelligence, had detailed knowledge of the activities of AQI facilitator Abu Ghadiya, who was using Syrian territory to bring foreign fighters and suicide bombers into Iraq". In 2016, the US district court of Columbia declared that the financial and logistical support of the Syrian government was crucial for establishing a well structured pathway for the fighters of Al Qaeda in Iraq in carrying out anti American combat operations throughout the Iraqi insurgency. The court further stated that Syria "became a crucial base for AQI", by hosting several associates of Abu Mus'ab al Zarqawi and leading commanders of the insurgency, and stated that Syria's policies "led to the deaths of hundreds of Americans in Iraq". The district court also found evidence of Syrian military intelligence assisting Al Qaeda in Iraq and giving "crucial material support" to AQI militants who carried out the 2005 Amman bombings.

Түркия

Франсис Риккардон, 2011 жылдан 2014 жылға дейін Түркиядағы АҚШ елшісі, Түркияның бір кездері «Аль-Нусра» майданы мен «Ахрар әл-Шам» ұйымын тікелей қолдап, олармен жұмыс істегенін мәлімдейді. Сирия, Біріккен Араб Әмірліктері, Ресей, Иран және Мысыр «Ахрар әл-Шамды» террористік ұйым деп жариялады, бірақ АҚШ оны жарияламады. Біріккен Ұлттар Ұйымының Қауіпсіздік Кеңесі және көптеген елдер, соның ішінде АҚШ «Аль-Нусраны» террористік ұйым деп санайды; ол 2016 жылдың шілдесіне дейін «Аль-Каиданың» ресми сириялық бөлімшесі болды, содан кейін бөлінді. 2013 жылы Al Monitor Түркияның «Nusra» ұйымына қолдау көрсетуді қайта қарастырып отырғанын мәлімдеді, ал 2014 жылдың маусымынан бастап «Nusra Front» ұйымын террористік ұйым деп тануы, Түркияның осы ұйымнан бас тартуының белгісі ретінде қарастырылды. Түркия, Катар және Сауд Арабиясы 2015 жылдың наурыз айында құрылған салафиттер мен исламистерден тұратын сириялық оппозициялық топтардың коалициясын қолдады, оған «Аль-Нусра» майданы мен «Ахрар әл-Шам» кірді, бірақ сонымен қатар АҚШ-тан құпия қару-жарақ алған «Шам легионы» сияқты «Аль-Каидамен» байланысы жоқ исламистік топтар да кірді. The Independent басылымының хабарлауынша, кейбір түрік шенеуніктері коалицияның штаб-пәтеріне логистикалық және барлау көмегін көрсеткенін мойындады, бірақ «Аль-Нусраға» тікелей көмек көрсетуді жоққа шығарды, бірақ бұл ұйымның одан пайда көретінін мойындады. Сондай-ақ, кейбір оппозициялық топтар мен шенеуніктер Сауд Арабиясының коалицияға ақша мен қару-жарақ түрінде материалдық көмек көрсеткенін, ал Түркия оның өтуін жеңілдеткенін мәлімдеді. 2014 жылғы Ұлттық барлау ұйымына қатысты дау-дамай Түркияда үлкен резонанс тудырды. Үкіметтің сыншылары Түркия үкіметінің ИМ-ге қару-жарақ беріп отырғанын мәлімдеді, ал Түркия үкіметі жүк көліктерінің Сирия үкіметіне қарсы күресіп жатқан Байырбұлақ түрікмендеріне бағытталғанын мәлімдеді. Кейінгі зерттеулерге сәйкес, қару-жарақ еркін Сирия армиясы мен сириялық түрікмендердің оппозициясына арналған. 2014 жылы Sky News Түркия үкіметінің шекарадан өтіп, ИМ-ге қосылуға тырысқан шетелдіктердің паспорттарына мөр басып қойғанын хабарлады. Алайда Sky News телеарнасы да ИМ мүшелерінің Сирияға кіру үшін жалған паспорттарды қолданатынын және түрік шенеуніктерінің бұл құжаттардың шынайылығын оңай анықтай алмайтынын хабарлады. YPG командирі Мейса Абдо NY Times газетінің 28 қазандағы санында түрік күштерінің «Ислам мемлекеті» тобының адамдары мен техникасының шекарадан еркін өтуіне мүмкіндік бергеніне дәлел бар екенін мәлімдеді. 29 қарашада Сирия күрдтерінің Демократиялық одақ партиясының (ПДҰ) өкілі Наваф Халил ИДИЛ-дің алғаш рет төрт жағынан да шабуыл жасағанын айтты. Түркияның YPG және PYD-ге ИМ-ге қарсы күресте көмектесуден тартынғаны олардың ПКК-мен байланысы болғандығы туралы хабарланды, оны БҰҰ, ЕО және көптеген елдер, соның ішінде АҚШ террористік ұйым деп атайды, бірақ Түркия кейіннен YPG орнына Солтүстік Ирактан Күрд Пешмергасына қолдау көрсетті, 155 Пешмерга Түркия арқылы қару-жарағымен өтуіне мүмкіндік берді, Президент Режеп Тайып Ердоғанның айтуынша, бастапқыда 2000 адам болады, бірақ PYD қабылдауға қарсы болды. Пешмерганың генералы Ахмет Герди түрік баспасөзіне Түркияның ИМ-ге қарсы күрестегі көмегін бағалайтынын айтты. Ресей Премьер-Министрі Дмитрий Медведев пен Президент Владимир Путин 25 қарашада Ресейдің Су-24 ұшағын атып түсіргеннен кейін түрік шенеуніктерін Ирак пен Леванттың Ислам мемлекетіне көмектесуде деп айыптады. Бұл айыптауларды Түркия президенті Режеп Тайып Ердоған жоққа шығарды. 2015 жылдың қазан айында Түркия премьер-министрінің кеңсесі Түркия мен Сирия арасында мұнай контрабандасы орын алса да, ел оны тиімді тоқтатуға сәтті қол жеткізгенін мәлімдеді. 2015 жылдың желтоқсан айында Ресей қорғаныс министрлігі Түркия президенті мен оның туыстарының Ислам мемлекетімен мұнай саудасына қатысы бар екендігі туралы дәлел бар екенін мәлімдеді. Сондай-ақ, ол ИМИЛ-дің бақылауындағы мұнай қондырғыларынан Түркияға мұнай тасымалдайтын жүк көліктерін көрсететін суреттерді жариялады. АҚШ Мемлекеттік департаментінің бас өкілі Марк Тонер Түркия үкіметі ИМ-мен мұнай саудасына қатысы бар дегенді растайтын дәлел жоқ деп, бұл мәлімдемені жоққа шығарды. Ресей Түркияны ИМ-мен қару-жарақ саудасына рұқсат бергені үшін айыптап отыр. Ақ үйдің баспасөз хатшысы Джош Эрнест террорлық топтың мұнайдың көп бөлігі Башар Асадтың сириялық үкіметке сатылып жатқанын айтты. Бірнеше сарапшы Ресейдің Түркиямен ынтымақтастық туралы айыптауларын негізсіз деп мәлімдеді, сонымен қатар, мұнайдың шағын бөлігі кейбір делдалдар мен жемқор шенеуніктердің көмегімен Түркияға түсуі мүмкін, бірақ оның көп бөлігі Сирияда сатылады. Американдық шенеуніктер ИДИЛ-дің Түркияға мұнай контрабандасының көлемі аз екенін мәлімдеді. Адам Шубин, Терроризм мен қаржылық барлау жөніндегі Қаржы министрлігінің халыққа қызмет ететін орынбасары, мұнайдың көп бөлігі Сирия үкіметінің бақылауындағы аудандарда сатылатынын, тек бір бөлігі ғана Түркияға баратынын мәлімдеді. Израильдің қорғаныс министрі Моше Яалон да 2016 жылдың қаңтарында Түркияның террорлық топтан мұнай сатып алып отырғанын айыптады. Желтоқсан айында WikiLeaks Түркияның Энергетика және табиғи ресурстар министрі Берат Албайрактың RedHack тобынан ұрланған 57 000 электрондық хатын жариялады. Олардың 32-сінде Албайрактың Powertrans компаниясының іскерлік мәселелерін басқарып отырғаны көрсетілген, бұл компания Түркиялық БАҚ-та ИМ-нің мұнайын тасымалдаумен айыпталып, Албайрактың онымен байланысы жоқ екенін мәлімдеген. Алайда The Independent бұрын Powertrans компаниясының ИМ-нің мұнайын контрабандалық жолмен тасымалдауы туралы хабарларда нақты дәлелдер жоқ екенін мәлімдеген. Кейбір араб және сириялық БАҚ Идлиб облысының Жиср әш-Шуғур ауданындағы Әз-Занбақи (الزنبقي) ауылында 3500-ге жуық ұйғыр Түрікстан Ислам партиясының жауынгерлері мен олардың отбасыларының үлкен базасы орналасқандығын мәлімдеді. Олар сондай-ақ түрік барлау қызметінің осы ұйғырларды Түркия арқылы Сирияға тасымалдауға қатысқандығын, оларды Сирия армиясына қарсы күресу үшін және Синьцзянға Қытайға қарсы күресу үшін қайтаруды мақсат еткенін айыптады. 2016 жылы Иорданияның королі Түркияның Ливия мен Сомалидегі исламистік милицияларға көмектесіп жатқанын мәлімдеді. 2019 жылы Ливия Ұлттық армиясы Түркия билігін Ливиядағы террористік топтарды көп жылдар бойы қолдап келгенін айыптады. Олар Түркияның қолдауы логистикалық көмектен әскери ұшақтарды пайдаланып, жалдамалы саяхатшыларды тасымалдауға және қару-жарақ, бронетранспорттық құралдар мен оқ-дәрілерді тасымалдауға тікелей араласуға дейін жеткенін қосты.

Francis Ricciardone, United States Ambassador to Turkey from 2011 to 2014, claims that Turkey had directly supported and worked with al Nusra Front and Ahrar al Sham in the Syrian conflict for a period of time. Syria, the United Arab Emirates, Russia, Iran and Egypt have designated Ahrar al Sham a terrorist organization but the U. S. has not. The United Nations Security Council and many countries including the US class al Nusra as a terrorist organisation; it was the official Syrian branch of al Qaeda until July 2016, when it ostensibly split. Al Monitor claimed in 2013 that Turkey was reconsidering its support for Nusra, and Turkey's designation of the Nusra Front as a terrorist group since June 2014 was seen as an indication of it giving up on the group. Turkey, Qatar and Saudi Arabia supported the Army of Conquest, a coalition of Salafist and Islamist Syrian rebel groups formed in March 2015 that included the al Nusra Front and Ahrar al Sham, but that also included non al Qaeda linked Islamist factions, such as the Sham Legion, that have received covert arms support from the United States. According to The Independent, some Turkish officials admitted giving logistical and intelligence support to the command center of the coalition, but denied giving direct help to al Nusra, while acknowledging that the group would be beneficiaries. It also reported that some rebels and officials claim that material support in the form of money and weapons was given to the coalition by Saudis with Turkey facilitating its passage. The 2014 National Intelligence Organisation scandal caused a major controversy in Turkey. The critiques of the government claimed that the Turkish government has been providing arms to ISIL, while the Turkish government has maintained that the trucks were bound for the Bayırbucak Turkmens, who are opposed to the Syrian government. According to later academic study the arms were bound for the Free Syrian Army and rebel Syrian Turkmen. In 2014, Sky News reported that the Turkish government had stamped passports of foreigners seeking to cross the border and join ISIL. However, it was also reported by Sky News that ISIL members use fake passports in order to get to Syria and Turkish officials can not easily identify the authenticity of these documents. YPG commander Meysa Abdo in an op ed written for NY Times on October 28 claimed there is evidence that Turkish forces have allowed the Islamic State’s men and equipment to move back and forth across the border. On November 29, Nawaf Khalil, a spokesman for Syria’s Kurdish Democratic Union Party (PYD), reportedly said that ISIL started to attack them from all four sides for the first time. Turkey's hesitation to help YPG and PYD in the fight against ISIL was reportedly caused by their affiliation with the PKK, which is designated as a terrorist organization by the UN, EU and many countries including US, but Turkey later gave support to the Kurdish Peshmerga from northern Iraq instead of the YPG, allowing 155 peshmerga to pass through Turkey with their arms who, President Recep Tayyip Erdoğan told, would initially be about 2000 but PYD was reluctant to accept. Ahmet Gerdi, a Peshmerga general, told the Turkish press that they appreciate Turkey's help in their fight against ISIL. Russian Prime Minister Dmitry Medvedev and President Vladimir Putin accused Turkish officials of helping the Islamic State of Iraq and the Levant in the aftermath of shootdown of a Russian Sukhoi Su 24 on 25 November. These accusations were rejected by Turkish President Recep Tayyip Erdoğan. In October 2015, the office of the Turkish Prime Minister had stated that while smuggling of oil between Turkey and Syria had taken place, the nation had been successful in effectively stopping it. In December 2015, the Russian ministry of defence claimed it had evidence regarding the Turkish president and his relatives being involved in oil trade with Islamic State. It also published pictures purporting to show trucks carrying oil travelling from oil installations under ISIL control into Turkey. Mark Toner, the deputy spokesperson for the United States Department of State, rejected these claims stating there was no proof to back up the claims of Turkish government being involved in oil trade with ISIL who was selling oil in Turkey through middlemen. Russia also accused Turkey of allowing weapons trade with ISIL. White House Press Secretary Josh Earnest meanwhile stated they had intelligence that most of the terror group's oil was being sold to the Syrian government of Bashar al Assad. Several analysts meanwhile, have also claimed Russia's accusations of Turkey's cooperation as baseless, while also stating that a small amount of oil might end up in Turkey with cooperation from some middlemen and corrupt officials but much of it is actually sold in Syria. American officials meanwhile stated that the smuggling of oil by ISIL into Turkey was low. Adam Szubin, the acting Under Secretary of the Treasury for Terrorism and Financial Intelligence, also stated that most of the oil was being sold in areas under Syrian government's control, with only some going towards Turkey. Israel's Minister of Defence Moshe Ya'alon also accused Turkey of purchasing oil from the terror group in January 2016. In December, WikiLeaks released 57,000 emails of Turkish Minister of Energy and Natural Resources Berat Albayrak stolen by RedHack, a hacktivist group. 32 of them included him directing business affairs of Powertrans, which has been accused by Turkish media of transporting ISIL oil in past and whom Albayrak had denied having links with. The Independent however had stated in past that the reports of Powertrans smuggling ISIL oil had no concrete proof. Some Arab and Syrian media agencies claimed that the village of Az Zanbaqi (الزنبقي) in Jisr al Shughur's countryside has become a base for a massive amount of Uyghur Turkistan Islamic Party militants and their families in Syria, estimated at around 3,500. They further accused the Turkish intelligence of being involved in transporting these Uyghurs via Turkey to Syria, with the aim of using them first in Syria to help Jabhat Al Nusra and gain combat experience fighting against the Syrian Army before sending them back to Xinjiang to fight against China if they manage to survive. In 2016, Jordan's king accused Turkey of helping Islamist militias in Libya and Somalia. In 2019, the Libyan National Army accused the Turkish authorities of supporting terrorist groups in Libya for many years. They added that the Turkish support has evolved from just logistic support to a direct interference using military aircraft to transport mercenaries, as well as ships carrying weapons, armored vehicles and ammunition to support terrorism in Libya.

Біріккен Араб Әмірліктері

Біріккен Араб Әмірліктері үкіметі мен мемлекеттік демеушілікпен жүзеге асырылатын терроризм арасында ресми байланыс табылған жоқ, алайда БАӘ инвесторлар Ауғанстан мен Пәкістандағы жауынгерлерді қолдау үшін қаражат жинауға пайдаланатын орын ретінде тіркелді. Біріккен Араб Әмірліктері Ливия соғысында генерал Халифа Хафтар әскерімен бірге күресіп келеді. 2019 жылдың желтоқсан айындағы Халықаралық бейбітшілік институтының баяндамасында айтылғандай, Хафтар басқаратын әскерде әртүрлі жалдамалы әскерлер тобы бар. Сонымен қатар, тағы бір мәлімет бойынша, БҰҰ-ның 376 беттік баяндамасында БАӘ Ливияға қатысты 1970 жылғы қару-жарақ эмбаргосын бұзды деген айып тағылды. Хафтар әскеріне түскен қарулардың ішінде "Панцир С 1" типті жер-әуе ракеталық кешені болды, оның осындай конфигурациясы тек Біріккен Араб Әмірліктерінде ғана қолданылады. Біріккен Араб Әмірліктері жүргізген әуе шабуылдары салдарынан 100-ден астам бейбіт тұрғын қаза тапты немесе жарақат алды, ал 100 000-ға жуық адам үйсіз қалды. 2020 жылдың 30 сәуірінде Қаржылық әрекеттер жөніндегі жұмыс тобы (FATF) БАӘ-нің терроризмді қаржыландыру мен ақша жылуға қарсы күрестегі шаралары жеткіліксіз екенін мәлімдеді. Бұл бақылау ұйымы аймақтың қаржы орталығы Дубайды бір жылға бақылауға алып, ақша жылуды және терроризмді қаржыландыруды, сондай-ақ жаппай қырып-жою қаруын қаржыландыруды болдырмау үшін қажетті 11 шараның 10-ын қадағалайтынын хабарлады. OFAC Африка мүйісінде, БАӘ және Кипрде тіркелген 16 ұйым мен жеке тұлғаға санкция салды. Бұл бизнес желісі "Әл-Шабаб" үшін миллиондаған доллар жинап, оны ақтап отырды деген күдік туды. АҚШ Қаржы министрлігі "Әл-Шабабтың" негізгі қаржылық көмекшісі Дубайда орналасқан Haleel Commodities L. L. C. және оның Сомали, Кения, Уганда және Кипрдегі еншілес компаниялары мен филиалдары екенін мәлімдеді. "Әл-Шабабқа" қаржылық көмек көрсетуге қатысқан ықпалды бизнесмендердің арасында БАӘ-де тіркелген Qemat Al Najah General Trading және Mohamed Artan Robel; Кенияда тіркелген Faysal Yusuf Dini және Mohamed Jumale Ali Awale; Финляндияда тұратын сомали азаматы Хасан Абдирахман Махамед; және Сомалиде тіркелген Абдикарин Фарах Мохамед және Фархан Хусейн Хайдер болды.

No official connection to state sponsored terrorism was found between the United Arab Emirates government to terrorists, however the UAE has been listed as a place used by investors to raise funds to support militants in Afghanistan and Pakistan. The United Arab Emirates has been fighting alongside General Khalifa Haftar’s army in the Libya war. As mentioned in a December, 2019 International Peace Institute report, the army led by Haftar comprises militias. Meanwhile, according to another report, UAE has been accused by the United Nations of breaching its 1970 arms embargo imposed on Libya, in a 376 page report. Weapons obtained by the Haftar army, were Pantsir S 1 surface to air missile system, which is “a configuration only the United Arab Emirates uses”. In the airstrikes led by the United Arab Emirates, more than 100 civilians have been reportedly killed and injured, while 100,000 have been reported to be displaced. On 30 April 2020, Financial Action Task Force said that the UAE’s actions to combat terrorist financing and money laundering were not enough. The watchdog acclaimed that it will now put region’s financial centre Dubai under a year long observation and monitor 10 of 11 missing pointers required to improve laundering along with the financing of terrorism and weapons of mass destruction. OFAC sanctioned 16 entities and individuals, in businesses spreading across the Horn of Africa, the UAE and Cyprus. This business network was alleged of raising and laundering millions of dollars for Al Shabaab. The US Treasury Department stated that al Shabaab’s key financial facilitator is Dubai based Haleel Commodities L. L. C., along with its subsidiaries and branches in Somalia, Kenya, Uganda, and Cyprus. The influential businesspersons serving al Shabaab’s financial facilitators included, UAE based Qemat Al Najah General Trading and Mohamed Artan Robel; Kenya based Faysal Yusuf Dini and Mohamed Jumale Ali Awale; Finland based Somali citizen Hassan Abdirahman Mahamed; and Somalia based Abdikarin Farah Mohamed and Farhan Hussein Hayder.

Ұлыбритания

Ұлыбритания Солтүстік Ирландиядағы қақтығыстар кезінде Ольстердің лоялистік жарымәскери күштерін қолдады. 1970 жылдары "Гленен бандысы" деп танылған лоялистер тобы Солтүстік Ирландияның "өлтіру үшбұрышы" деп аталатын аймағында ирландтық католиктер мен ирландтық ұлтшылдарға қарсы көптеген оқ жарып, бомбалау шабуылдарын жасады. Сонымен қатар, Ирландия Республикасында шекарадан өте шабуылдар ұйымдастырды. Топқа Ольстер еріктілері (UVF) жарымәскери тобының мүшелері, сондай-ақ Ольстер қорғаныс полкінің (UDR) сарбаздары мен Корольдік Ольстер полициясының (RUC) полиция қызметкерлері кірді. Олардың қызметін Ақпараттық корпус және RUC арнайы бөлімі басқарған деген күдік бар. Бұл топтың шамамен 120 бейбіт тұрғынның өліміне кінәлі екенін көрсететін дәлелдер бар. Кассель есебінде топқа байланысты 76 өлтіру фактісі зерттелді, және олардың 74-іне UDR сарбаздары мен RUC полиция қызметкерлерінің қатысқандығы анықталды. Бұрынғы мүше, RUC офицері Джон Вейр, оның жоғары лауазымдағы офицерлері топтың әрекеттерінен хабардар болғанын, бірақ оларға жалғастыруға рұқсат бергенін мәлімдеді. Топқа тағылған шабуылдардың ішінде Дублин мен Монаган бомбалаулары (34 бейбіт тұрғынды өлтірді), Майами Шоубендтің өлтірілуі және Риви мен О'Даудты өлтіру оқиғалары бар. Ұлыбритания сонымен қатар құпия ақпарат, оқу, қару-жарақ, жарылғыш заттар және қауіпсіздік күштерінің мүшелері өлтіруді қалаған адамдардың тізімдерін лоялистік жарымәскери күштерге бергені айыпталды. Стивенс тергеулері Force Research Unit (FRU) деп аталатын Ақпараттық корпустың құпия бөлімшесінің лоялистерге адамдарды, оның ішінде бейбіт тұрғындарды өлтіруге көмектескенін анықтады. FRU командирлерінің айтуынша, олардың жоспары лоялистік топтарды "кәсібирақ" ету, IRA белсенділерін нысанаға алуға және бейбіт азаматтардың өлтірілуіне жол бермеуге көмектесу болған. Стивенс тергеулері нәтижесінде тек екі адамның өмірі сақталғаны және FRU кем дегенде 30 лоялистік өлтіруге және көптеген басқа шабуылдарға қатысқандығы дәлелденді – олардың көптеген құрбандары бейкүнә азаматтар болды. Кейін Стивенс қауіпсіздік күштерінің мүшелері оның командасының тергеуіне кедергі келтіруге тырысқанын мәлімдеді. Иран 2006 жылы оңтүстік Ахваз қаласында араб сепаратистік терроризмін қолдады деп Ұлыбританияны айыптады.

The United Kingdom supported Ulster loyalist paramilitaries during The Troubles in Northern Ireland. During the 1970s, a group of loyalists known as the "Glenanne gang" carried out numerous shootings and bombings against Irish Catholics and Irish nationalists in an area of Northern Ireland known as the "murder triangle". It also carried out some cross border attacks in the Republic of Ireland. The group included members of the Ulster Volunteer Force (UVF) paramilitary group as well as Ulster Defence Regiment (UDR) soldiers and Royal Ulster Constabulary (RUC) police officers. It was allegedly commanded by the Intelligence Corps and RUC Special Branch. Evidence suggests that the group was responsible for the deaths of about 120 civilians. The Cassel Report investigated 76 killings attributed to the group and found evidence that UDR soldiers and RUC policemen were involved in 74 of those. One former member, RUC officer John Weir, claimed his superiors knew of the group's activities but allowed it to continue. Attacks attributed to the group include the Dublin and Monaghan bombings (which killed 34 civilians), the Miami Showband killings and the Reavey and O'Dowd killings. The UK has also been accused of providing intelligence material, training, firearms, explosives and lists of people that members of the security forces wanted to have killed to Loyalist paramilitaries. The Stevens Inquiries concluded that the Force Research Unit (FRU), a covert unit of the Intelligence Corps, helped loyalists to kill people, including civilians. FRU commanders say their plan was to make loyalist groups "more professional" by helping them target IRA activists and prevent them killing civilians. The Stevens Inquiries found evidence only two lives were saved and that FRU was involved with at least 30 loyalist killings and many other attacks – many of the victims uninvolved civilians. Stevens would later claim that members of the security forces attempted to obstruct his team's investigation. The UK has also been accused by Iran of supporting Arab separatist terrorism in the southern city of Ahvaz in 2006.

Америка Құрама Штаттары

1959 жылдан бастап, Эйзенхауэр әкімшілігі кезінде АҚШ үкіметі Орталық барлау агенттігіне (ЦБА) Кубадағы терроризм мен саботаж жасау, бейбіт азаматтарды өлтіру және экономикалық зиян келтіру үшін агенттерді тартуды тапсырды. ЦБА басқарған террористік шабуылдар кем дегенде 1965 жылға дейін жалғасты, ал 1969 жылы ЦБА-ға науқанды күшейтуге бұйрық берілді. Бостон университетінің халықаралық қатынастар және тарих профессоры Эндрю Басевич бұл науқан туралы былай деп жазды: «Куба революциясын жоюға бейілді Кеннеди әкімшілігі, іс жүзінде мемлекеттік демеушілікпен терроризм бағдарламасына кірісті. 1960-жылдардың басында Кубаға қатысты АҚШ-тың әрекеттері Израильге қарсы террористік әрекеттерге қолдау көрсеткен Иран мен Сирияның іс-қимылдарымен салыстыруға болады».

Осы мемлекеттік демеушілікпен терроризм науқанының аясында АҚШ Кубалық эмигранттар Луис Посада Каррилес пен Орландо Бошқа жауынгерлік дайындықтан өткізді. Олардың Cubana 455 рейсіне жасалған бомбалау шабуылына жауапты екені қабылданған, бұл 2001 жылғы қыркүйекте Нью-Йорк пен Вашингтонда болған шабуылдарға дейін Батыс жарты шардағы ең қорқынышты авиациялық терроризм актісі болды. АҚШ Әділет министрлігі Боштың кем дегенде отыз террористік шабуылға қатысқанын тіркеді және ол АҚШ-қа заңсыз кірген кезде оны депортациялауға тырысты. Бірақ, Джордж Буш-ұлының нұсқауымен Бош АҚШ үкіметі тарапынан айыпсыз босатылып, елде тұруға рұқсат алды. 1979 жылдан бастап АҚШ Ұлыбритания және Сауд Арабиясымен бірлесіп «Циклон» операциясы аясындағы Рейган доктринасының бір бөлігі ретінде моджахедтерді қаржыландырып, қаруландырды, бұл «Талибан» мен «Әл-Қаида» ұйымдарының құрылуына ықпал еткен болуы мүмкін. Алайда, Le Figaro газеті Осама бен Ладеннің 11 қыркүйекке екі ай бұрын 10 күнге Дубайға емделу үшін американдық ауруханаға барғанын және ол жерде жергілікті ЦБА агентімен кездескенін хабарлады, бірақ аурухана мен ЦБА бұл ақпаратты жоққа шығарды. АҚШ Сириядағы кейбір күрдтердің саяси және жауынгерлік күштері – Түркияның Күрд жұмысшы партиясының (ПКК) серіктес ұйымы – Халықты қорғау жасақтарын (YPG) қаруландырып, оқытып жатыр деген айыпқа іліккен. ПКК АҚШ Мемлекеттік департаментінің «Шетелдік террористік ұйымдар» тізіміне енгізілген және ЦБА-ның «Дүниежүзілік фактілер кітабында» «АҚШ тағайындаған террористік ұйым» деп сипатталған, бірақ YPG тізімде жоқ.

Венесуэла

2019 жылы Венесуэланың Ұлттық Ассамблеясы "көсілушілік, жарымәскери әрекеттер, қорқыту, кісі өлтіру және басқа да қылмыстар" салдарынан "колективоларды" (Николас Мадуроны, Боливар үкіметін және Ұлы патриоттық полюсті қолдайтын ресми емес, солшыл Венесуэлалық қоғамдық ұйымдарды) террористік топтар деп жариялады, олардың әрекеттерін мемлекеттік демеушілікпен жасалған терроризм деп санайды.