Кіріспе
30 жылдық соғыста Швеция мен Францияға қызмет еткен неміс генералы
Саксония-Веймарлық Бернард (16 тамыз 1604 – 18 шілде 1639) – неміс князі және Оттыз жылдық соғыстағы генерал.
Өмірбаян
Веймар герцогтігінде, Веймар қаласында дүниеге келген Бернард, Саксе-Веймар герцогы Иоганн мен Анхальттан келген Доротея Марияның он бірінші ұлы еді. Бернард ерекше жақсы білім алып, Йена университетінде қысқа ғана оқыды, бірақ көп ұзамай Саксе-Кобург герцогы Джон Казимирдің сарайына, рыцарлық жаттығуларға қатысу үшін барды. Отыз жылдық соғыс басталғанда, ол протестант жағынан майданға шықты. 1622 жылы Вислохта, 1622 жылы Вимпфенде Баден маркгравымен, ал 1623 жылы Штудтлон шайқасында ағасы Вильгельммен бірге қызмет етті. Осы жеңілістерге қарамастан, ол Дания королі Кристиан IV-нің жорықтарына қатысты. 1627 жылы Голштейнде ауыр жеңіліске ұшырағаннан кейін Бернард Дания қызметін тастап, Голландия Республикасына кетті. Ол 1629 жылы 's-Hertogenbosch қаласын қоршауға қатысты. Швеция королі Густав Адольф Германияға қонғанда, Бернард оған қосылып, қысқа мерзімге шведтік атты әскерінің полковнигі болды. Брайтенфельд шайқасынан (1631) кейін ол Густавпен Рейнге қарай жорық жасады. Осы оқиға мен Альте-Веста шайқасы арасында Бернард Мозельден Тирольге дейінгі аймақтарда көптеген экспедицияларға басшылық етті. Альте-Вестада ол үлкен батылдық көрсетті, ал Густавтың қаза болған Лютцен шайқасында (1632) Бернард басқаруды өз қолына алды, әскерін шабуылға бастаудан бас тартқан полковниктердің бірін өлтірді және ақыры, күндіздің батысымен, жеңіске жетті. Алғашқыда ағасы Вильгельмнің қол астында болды, ол швед генерал-лейтенанты ретінде басқаруды мұрагерлік етті, бірақ кейін тәуелсіз командир ретінде Бернард Оңтүстік Германияға жасаған шабуылдарын жалғастырды. 1633 жылы швед генералы Густав Хорнмен бірге Баварияға сәтті шабуыл жасады, оны императорлық генерал граф Альдрингер қорғады. Осы жылы оған Вюрцбург және Бамберг епископтықтары берілді, сонымен қатар Франкония герцогы атағы да берілді. Ол көптеген ағаларының бірін штатгальтер етіп тағайындап, қайтадан соғысқа кірісті. Қатал протестант болғандықтан, ол басып алған католик қалаларынан ауыр салықтар жинады, ал оның көптеген жеңістері оны неміс протестанттары өз дінінің құтқарушысы деп қарауына себеп болды. Бірақ 1634 жылы Бернард Нордлинген шайқасында ауыр жеңіліске ұшырап, швед әскерінің ең жақсы бөлігін жоғалтты. 1635 жылы Бернард Франция қызметіне өтті, Франция осы кезде соғысқа араласқан болатын. Ол қиын екі жақты жағдайда болды; келесі науқандарда, олардың тиімді және қауқарлы түрде жүргізілуіне қарамастан, Бернард кейде таза француз саясатын ұстанды, ал кейде өз мақсатына жету үшін француз жалдамалы әскерлерін пайдаланды. Әскери тұрғыдан алғанда, оның ең маңызды жетістіктері Рейннің жоғарғы ағысында, Брайсгауда болды. 1638 жылғы үлкен жорығында Бернард Рейнфельден, Виттенвейер және Танн шайқастарында жеңіске жетті және Рейнфельден, Фрайбург және Брайсах қалаларын бірінен соң бірі басып алды, соңғысы Еуропадағы ең мықты бекіністердің бірі саналды. Бернард Франциядан Эльзас және Хагенауды алуға нақты кепілдік алған, Вюрцбург 1634 жылғы апатта жоғалған болатын; енді ол Брайсахты өзінің жаңа герцогтығының астанасы етуді үміттенеді. Алайда Бернардтың денсаулығы нашарлай бастады. Ол науқанның басында Рейндегі Нойенбургте қайтыс болды. Брайсахтың губернаторы Жан Луи д'Эрлахқа бекіністі Францияға беру үшін пара берілді. Бернард Брайсахта уақытша жерленді, оның сүйегі 16 жылдан кейін ғана Веймарға жеткізілді.