Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Неміс шығыстанушысы Генрих Лебрехт Флейшер (21 ақпан 1801 – 10 ақпан 1888) – неміс шығыстанушысы.
German orientalist
Heinrich Leberecht Fleischer (21 February 1801 – 10 February 1888) was a German Orientalist.
Өмірбаян
Ол Саксонияның Шандау қаласында дүниеге келген. 1819-1824 жылдары Лейпцигте теология және шығыс тілдерін оқыды, содан кейін Парижде білімін жалғастырды, онда де Сасидің басшылығымен араб, түрік және парсы тілдерін оқыды. 1831-1835 жылдары Дрезденнің жоғары мектептерінің бірінде оқытушылық етті. 1836 жылы Лейпциг университетінде шығыс тілдерінің профессоры болып тағайындалды және Санкт-Петербург пен Берлиндегі ұқсас қызметтерге шақырылғандарына қарамастан, өмірінің соңына дейін осы лауазымын сақтап қалды. Флейшер француз Жазу академиясының сегіз шетелдік мүшесінің бірі және 1868 жылы Германияның «Pour le Mérite» орденімен марапатталды. Ол көптеген неміс және шетелдік ғылыми қоғамдардың мүшесі, Кенигсберг, Прага, Санкт-Петербург, Дорпат және Эдинбург университеттерінің құрметті ғылыми дәрежесіне ие болды, сондай-ақ Deutsche Morgenländische Gesellschaft қоғамын құрушылардың бірі еді. Ол Лейпцигте қайтыс болды.
He was born at Schandau, Saxony. From 1819 to 1824, he studied theology and Oriental languages at Leipzig, subsequently continuing his studies in Paris, where he continued his studies of the Arabic, Turkish and Persian languages under de Sacy. From 1831 to 1835, he taught at one of the Dresden high schools. In 1836, he was appointed professor of oriental languages at Leipzig University, and retained this post till his death, in spite of invitations to accept similar positions in Saint Petersburg and Berlin. Fleischer was one of the eight foreign members of the French Academy of Inscriptions and a knight of the German Ordre Pour le Mérite (1868). He was a member of many German and foreign scientific societies, possessor of honorary degrees from the universities of Königsberg, Prague, Saint Petersburg, Dorpat and Edinburgh, and one of the founders of the Deutsche Morgenländische Gesellschaft. He died at Leipzig.
Жазбалар
Оның ең маңызды еңбектері – Әбу'л Фиданың «История анте Исламика» (1831–1834), Әл Замахшаридің «Алтын алқалары» (Лейпциг, 1835) және Әл Байдауидің Құранға түсіндірмесі (1846–1848) басылымдары болды. Ол Дрездендегі патша кітапханасындағы шығыс қолжазбаларының каталогын жасады (1831); Әлидің «Жүз сөзі» (1837) басылымын және оның неміс тіліне аудармасын жариялады; Кристиан Максмильян Хабихттің «Мың бір түн» басылымын жалғастырды (томдар ix–xii, 1842–1843); және Мирза Мұхаммед Ибрагимнің парсы грамматикасының басылымын (1847) шығарды. Ол сонымен қатар «Гермес Трисмегист пен адам жаны» (Лейпциг, 1870), «Клейнере Шрифтен» (3 том, Лейпциг, 1885–1888) және Лейпциг қалалық кітапханасындағы араб, түрік және парсы қолжазбалары туралы есеп жазды.
His most important works were editions of Abu'l Fida's Historia ante Islamica (1831—1834), Al Zamakhshari's Golden Necklaces (Leipzig, 1835), and of Al Baydawi's Commentary on the Koran (1846–1848). He compiled a catalogue of the Oriental manuscripts in the royal library at Dresden (1831); published an edition and German translation of Ali's Hundred Sayings (1837); the continuation of Christian Maxmilian Habicht's edition of The Thousand and One Nights (vols. ix xii, 1842–1843); and an edition of Mirza Muhammed Ibrahim's Persian Grammar (1847). He also wrote Hermes Trismegistus an die Menschliche Seele (Leipzig, 1870), Kleinere Schriften (3 vols., Leipzig, 1885–88), and an account of the Arabic, Turkish and Persian manuscripts at the town library in Leipzig.
Флейшер араб тілінің табиғаты туралы
Сұрақ біз үшін емес: ең таза, ең дұрыс және ең әдемі араб тілі қандай, бірақ араб тілі дегеніміз не екендігі? (Kleinere Schriften, Лейпциг, 1888, том. iii, 156-б.) Яғни, "Біз үшін маңызды мәселе: ең таза, ең әдемі және дұрыс араб тілі қандай, бірақ жалпы араб тілі дегеніміз не?"
"Die Frage ist für uns nicht: was ist das reinste, correcteste und schönste, sondern was ist überhaupt Arabisch?" (in: Kleinere Schriften, Leipzig, 1888, Vol. iii, p. 156). i. e. "The question for us is not: What is the purest, the most beautiful and correct Arabic, but what is Arabic in general?"