Шервуд Андерсонның «Уайнсбург, Огайо» повестери жинағы

Кіріспе

Шервуд Андерсонның 1919 жылғы қысқа әңгімелер циклі «Уайнсбург, Огайо» (толық атауы: «Уайнсбург, Огайо: Огайо шағын қаласының өмірінен әңгімелер») – американдық автор Шервуд Андерсонның 1919 жылғы қысқа әңгімелер циклі. Бұл туынды басты кейіпкер Джордж Уиллардтың өміріне арналған, ол бала кезінен бастап жеке тәуелсіздікке жетіп, жас шағында Уайнсбургтен бас тартады. Оқиға Огайо штатының Уайнсбург қалашығында өтеді (нақты Уайнсбург, Огайомен шатастырмау керек), бұл Андерсонның Огайо штатының Клайд қаласындағы балалық шағындағы естеліктеріне негізделген. Көбінесе 1915 жылдың соңынан 1916 жылдың басына дейін жазылған, ал кейбір әңгімелер жариялануға жақын аяқталды, олар «бір қауымдастықтың аясында біртұтас, өзара толықтыратын бөліктері ретінде жоспарланған». Кітап жиырма екі әңгімеден тұрады, ал бірінші әңгіме «Гротеск кітабы» – кіріспе қызметін атқарады. Әр әңгімеде нақты кейіпкердің өткені мен қазіргі күресі, қалада кең таралған жалғыздық пен оқшаулануды жеңу тақырыбы көтеріледі. Стильдік тұрғыдан алғанда, сюжетке қарағанда кейіпкерлердің психологиялық тереңдігіне және қарапайым тілге баса назар аударғандықтан, «Уайнсбург, Огайо» модернистік әдебиеттің алғашқы туындыларының бірі саналады. «Уайнсбург, Огайо» сыншылар тарапынан жақсы қабылданды, бірақ оның моральдық мәселелері мен әдеттен тыс повестеуіне қатысты кейбір ескертулер болды. 1930 жылдары оның беделі төмендегенімен, ол кейіннен жаңарып, қазір АҚШ-тағы индустрияға дейінгі шағын қалалар өмірінің ең беделді суреттерінің бірі болып есептеледі. 1998 жылы Modern Library «Уайнсбург, Огайоны» 20 ғасырдың ең жақсы 100 ағылшын тіліндегі романдар тізімінде 24-ші орынға қойды.

Жанр

Уайнсбург, Огайо штатының құрылымдық бірлігіне қатысты ешқандай дау болмаса да, азаматтардың көпшілігі оның дәстүрлі романдар стандартына сай емес екеніне келіседі. Оның орнына, ол көбінесе "нағыз роман мен әңгімелер жинағының арасындағы белгілі бір шекте" орналасады, яғни қысқа әңгімелер циклі деп аталады. Құрылымдық бірлігінен өзге, ортақ орта, кейіпкерлер, символизм және "көңіл күйінің тұрақтылығы" – бұл әңгімелердің бастапқыда жеке-жеке жарияланғандығына қарамастан, оларды байланыстыратын қосымша ерекшеліктер. Андерсоннің өзі жас жазушыларға ұсынған «Уайнсбург, Огайо» американ әдебиетіндегі қазіргі қысқа әңгімелер циклінің алғашқы мысалы болып табылады. «Уайнсбург, Огайо» мен Жан Тумердің «Қамыс» (1923), Эрнест Хемингуэйдің «Біздің заманымызда» (1925), Уильям Фолкнердің «Жарға түс, Мұса» (1942) және Джон Стейнбектің бірнеше туындылары арасындағы салыстырулар Андерсонның кітабында жасалған формальдық инновациялардың кең таралғанын көрсетеді. Джордж Уиллардтың жас шағы мен жазушы ретінде қалыптасуына баса назар аудару арқасында кейбір сыншылар «Уайнсбургті» «американдық жігіттер кітабы, Bildungsroman және Künstlerroman» дәстүріне жатқызады.

Орнату

Кітаптағы Уайнсбург қаласының ойдан шығарылған моделі Шервуд Андерсонның Огайо штатындағы Клайд қаласындағы балалық шағындағы естеліктеріне негізделгені кеңінен танылған. Андерсон сегіз бен он тоғыз (1884–1896) жас аралығында осы жерде өмір сүрген, бірақ Уайнсбург, Огайоның нақты қаласы емес. Бұл пікірді бірнеше Уайнсбург кейіпкерлерінің есімдері мен мінездерінің Клайд қаласының тұрғындарымен ұқсастығы, сондай-ақ Клайдтың нақты географиялық ерекшеліктерінің айтылуы қолдайды. Андерсон кітаптағы қала үшін Уайнсбург атауын неліктен таңдағаны белгісіз. Бірақ бұл атау әңгімелермен байланысты болғаны анық емес. Шындығында, Андерсон Уайнсбург, Огайоны Талбот Уитингхэмге негіз ретінде пайдаланған, ол Уайнсбург әңгімелерін жазудан бұрын бірнеше жыл бойы аяқталмай қалған романының басты кейіпкері болған. Бұл пансионатта тұрғандар – "жас музыканттар, жазушылар, суретшілер, актерлер" және тағы басқалар, Андерсонның Чикагоның солтүстік жағында тұратын және ол "Өнердің кішкентай балалары" деп атаған адамдар еді. Шындық, басымен келіп, Клайдтың естеліктері Андерсонның пансионаттағы әрекеттерімен "бірігіп" кеткен болуы мүмкін.

Әдеби дереккөздер

Кез келген нақты жазушының немесе туындының «Уайнсбург, Огайо» романына толыққанды әсер еткенін айту қиын, себебі Андерсон осы мәселеде беймаз болды. Дегенмен, көптеген зерттеушілер Андерсонның шығармалар циклы мен Эдгар Ли Мастерстің 1915 жылдың сәуір айында жарық көрген «Спун Ривер антологиясы» арасындағы айқын байланысты мойындайды, тіпті Андерсон оны түгелдей бір түнде оқыған деген аңыз бар. Андерсонның баспагері Б. В. Хьюбш «Уайнсбург, Огайо» жарық көрген кезде екі туындыны салыстырудан алдын алу үшін мәлімдеме жасады, онда «Уайнсбург» әңгімелері «Спун Ривер антологиясынан» бұрын журналдарда жарияланған (кейін қате екені анықталды). Гертруда Стайнның туындыларымен Андерсонды 1912 мен 1915 жылдар аралығында ағасы Карл немесе фотограф Альфред Стиглиц таныстырған, және оның жұмысы әңгімелердегі ерекше стильді қалыптастыруға зор үлес қосты. Стайннің «Үш өмір» (1909) және «Тендерлік түймелер» (1914) туындыларымен өзара әрекеттесу арқылы (алғашқыда оны пародизациялап, кейін өзінің дамуына қажет деп мойындаған) Андерсон өзінің прозасындағы тұрақты элементке айналған қарапайым, нақты тілді тапты. Екі жазушының «Уайнсбург, Огайо» жарық көргеннен кейін құрған хат алмасуларынан көрініп тұрғанындай, Стайннің жазуындағы қайталаулардың вариациялары, сондай-ақ прозаның негізгі бірлігі ретінде сөйлемге деген өзара құрметі, Андерсонның «Уайнсбург, Огайо» романын жазу кезінде назар аударған және пайдаланған нәрселері болуы мүмкін. Әдеби сыншы Ирвинг Хоу осы екеудің байланысын керемет түрде былай сипаттады: «Стайн – ең жақсы ықпал: ол Андерсонды өзінің стиліне бағындырмады, оның өзінің стилін дамытуына көмектесті». Бұл оның кітапты жазу алдында оларды оқымағанымен байланысты. Андерсон Иван Тургеневтің «Аңшының эскиздері» романына құрметпен қараса да, Тургеневтің романы мен «Уайнсбург, Огайо» арасындағы ұқсастықтар («екі туынды да еркін байланысқан, бірақ тығыз байланысты эскиздерден тұратын эпизодтық роман, екеуі де әсер ету үшін драмалық оқиғалардан гөрі лирикалық түйсіктерге көбірек сүйенеді, және екеуінің де жеке эскиздері жиі жазудың мазмұнына ирониялық қосымша болатын жай ғана тұжырымдармен аяқталады») Андерсон «Уайнсбург, Огайо» романын жазудан бұрын осы кітапты оқыған-оқымағаны белгісіз болғандықтан, ықпалдың белгісі болмауы мүмкін. Соңында, Орта Батысқа ден қою Марк Твеннің жазуымен байланысты, әсіресе «Хаклберри Финннің баяулы», бірақ Твен мен «Уайнсбург, Огайо» арасындағы байланысты негізінен автор емес, кітапты американ әдебиетінің канонына енгізуге тырысқан зерттеушілер анықтады.

It is difficult to say that any specific writer or work influenced Winesburg, Ohio as a whole because Anderson was ambiguous about the matter. Still, most scholars affirm the obvious connection between Anderson's cycle and the Spoon River Anthology of Edgar Lee Masters (published in April 1915), which Anderson reportedly stayed up all night to read. Though B. W. Huebsch, Anderson's publisher, sent out a statement, upon the release of Winesburg, Ohio, heading off comparisons between the two works by stating (erroneously, as it turns out) that the Winesburg stories were printed in magazines before the Spoon River Anthology was published, the similarities in small town setting, structure, and mood of the works have been noted by several reviewers, with one going so far as to call Winesburg, Ohio, the Spoon River Anthology " put into prose." Gertrude Stein, whose work Anderson was introduced to by either his brother Karl or photographer Alfred Stieglitz between 1912 and 1915, is also said to have played a key role in helping shape the unique style found in the stories. Through his interaction (at first satirizing it before ultimately accepting it as essential to his development) with Stein's Three Lives (1909) and Tender Buttons (1914), Anderson found the plain, unambiguous voice that became a staple of his prose. As indicated by the correspondence the two writers developed after the publication of Winesburg, Ohio, variations on the repetition found in Stein's writing in addition to their mutual appreciation for the sentence as a basic unit of prose were also likely features of her writing that Anderson noticed and drew upon in writing his Winesburg, Ohio. Literary critic Irving Howe summarized the pair's connection aptly when he wrote, "Stein was the best kind of influence: she did not bend Anderson to her style, she liberated him for his own." the latter because he had apparently not read them prior to writing his book. While Anderson expressed an admiration for Ivan Turgenev's A Sportsman's Sketches, the affinities between Turgenev's novel and Winesburg, Ohio (" both are episodic novels containing loosely bound but closely related sketches, both depend for impact less on dramatic action than on climactic lyrical insight, and in both the individual sketches frequently end with bland understatements that form an ironic coda to the body of the writing") may not be a sign of influence since it is not known whether Anderson read the book before writing Winesburg, Ohio. Finally, the regional focus on the Midwest has been linked to the writing of Mark Twain, particularly The Adventures of Huckleberry Finn, the connection between Twain and Winesburg, Ohio has largely been made by scholars seeking to place the book within the canon of American literature, not necessarily by the author.

Негізгі тақырыптар

Огайо штатының Уайнсбург қаласының басты тақырыптары көбінесе Уайнсбургтің жеке тұрғындары мен оларды қоршаған әлем арасындағы қарым-қатынасты зерттейді. Кітаптағы әрбір әңгіме негізінен (бірақ толығымен емес) бір кейіпкерге назар аударғандықтан, баяндаушы осы тақырыптарды үнемі дамытады, ал бұрын таныстырылған кейіпкерлер туралы жаңа ойлармен толықтырады. (Мысалы, "Өлім" әңгімесіндегі Елизавета Уиллардтың Доктор Риффимен арақатынасы "Ана" әңгімесінде алғаш таныстырылған кезде еске алынбаған.) Джордж Уиллард кітаптың көп бөлігінде маңызды рөлде болғандықтан, оның өмірінің өрбуі Уайнсбург қаласының тақырыбы ретінде, қала тұрғындарының қалған бөлігімен бірдей маңызға ие болады.

Байланыс қабілетсіздігі, жалғыздық және оқшаулану

Уайнсбург, Огайо қаласындағы ең басты тақырып – Уайнсбург тұрғындарының "ішкі сезімдерін сыртқы түрге аудара алмауы" олардың әртүрлі оқиғаларын ерекшелендіретін жалғыздық пен оқшаулануда қалай көрінеді. Бұл динамика барлық әңгімелерде, қандай да бір формада кездеседі. Үш көрнекті мысал – саудагердің ұлы Элмер Коули ("Квир" әңгімесінде), Джорджтың анасы Элизабет Уиллард ("Ана" және "Өлім" әңгімелерінде) және Джесси Бентли ("Құдайшылдықта").

Бірінші әңгімеде, жас Элмер Коули, ойша біреудің өзін сыйламағанын сезінеді ("Коули мен Ұлының дүкенінің алдынан өтіп бара жатқан жігіт оны ойлап, мүмкін күліп отырған шығар деп ойлады", ал шындығында "[Джордж] жас саудагермен достық қарым-қатынас орнатуды көптен бері қалаған") және Джорджқа екі рет қарсы тұруға тырысады, бірақ екеуінде де сезімдерін жеткізе алмайды. Соңында ол жас тілшіге физикалық күш қолданады. Әңгіме Коулидің өзіне-өзі айтуымен аяқталады: "Мен оған көрсеттім… Мен оған көрсеттім деп ойлаймын. Мен оған менің ешқандай ерекшелігім жоқ екенін көрсеттім деп ойлаймын", бұл сөздері айқын түрде драмалық иронияға толы. Екінші екі әңгімеде Элизабет Уиллард – "ұзын, арық, көлеңкелі кейіпкер, Жаңа Уиллард үйінің дәліздерін баяу кезіп жүреді". Ақырында, "Өлім" әңгімесінде ол аурудан қайтыс болады. Жастық шағында Элизабет "сахнаға құмар болған, көзге түсетін киім киіп, әкесінің қонақ үйінен келген саяхатшылармен бірге көшеде жүрген". Ол – "басқа кейіпкерлерге қарағанда, мәңгілік жалғыздығынан құтылуды іздейтін" кейіпкер. Элизабет Уиллардқа тыныштық табылмайды. Оның екі әңгімесі де Элизабет Уиллардтың ұлымен сөйлесуге тырысуымен аяқталады, бірақ Элмер Коули сияқты, бұл әрекеттері сәтсіз аяқталады.

Оқшаулаудан қашу

Жоғарыда аталған Уайнсбург, Огайо штатының суық көзқарасына қарамастан, бірқатар ғалымдар циклдің оқшауланудың өзі емес, одан құтылу туралы екенін айтады. Барри Д. Борт былай деп жазады: "Уайнсбург, Огайо туралы сын-пікірлер қарым-қатынас жасауға деген шұғыл қажеттілікті мойындады, бірақ Андерсонның туындыларындағы түсініксіз нәрсе – осы үнемі туындайтын көңілсіздік, түсінудің бірнеше жарқын сәттерінің туындауына жағдай жасайды. Осындай сәттер Уайнсбург, Огайоның өзегінде, олар аз және құнды болса да, жатыр". Кітап бойы ол басқа адамдардың әңгімелерін тыңдап, жазатын және қаланың үміттерін бейнелейтін жас өкілдің есейюі соңғы әңгімесінде, "Кетуде" аяқталады, онда Джордж Уайнсбургтен қалаға кетеді. Джорджтың көптеген оқиғалары өзара байланысты екі бағытқа негізделген: оның жыныстық және көркемдік жетілуі. Көбінесе бұл екі құрылымдық элемент бірге дамиды; Джордж "Ешкім білмейді" атты туындысында Луиза Трэннионнан бойжеткендігінен айырылғанда ғана оқиға тек жыныстық сипатқа ие болады. Кейіннен, "Ойшыл" атты махаббат оқиғасына материал жинау үшін Хелен Уайтқа ғашық болуды қалаудан бастап, жыныстық қанағаттануға деген құштарлық оның әдеби/эмоционалдық сезімталдығымен байланысады. Оқиғаның басында, Джордж Уайнсбург округінің жәрмеңкесіндегі көпшіліктің арасында жүргенде, "еркектерге мәлім, бірақ жігіттерге беймәлім бір нәрсені сезінді. Ол өзін ересек және сәл шаршаған сезінді [және] анасының өлімінен кейін оны қамқан сезімді түсінуді қалады [бұл оқиға алдыңғы әңгімеде, "Өлімде" орын алды]". Ол кісі Хелен Уайт еді, ол да "өзгеріс кезеңіне" келген еді. Олар бірге өткізген уақытта оқырмандар "оның Геленді рухани делдал ретінде қабылдауын" көреді, бұл "Джорджтың еркектігі нәзіктік пен мейірімділік сияқты әйелдік қасиеттермен теңдестірілгенін көрсетеді, бұл Андерсон суретші үшін қажет деп санайды".

In contrast with the stark view of Winesburg, Ohio above, a number of scholars have taken the perspective that the cycle is, in fact, about escape from isolation instead of the condition itself. Barry D. Bort writes, "Criticism of Winesburg, Ohio has recognized this desperate need to communicate, but what has not been understood about Anderson's work is that this continual frustration serves as the context out of which arise a few luminous moments of understanding Such moments are at the heart of Winesburg, Ohio, although they are few and evanescent". Throughout the book, he plays the dual role of listener and recorder of other people's stories and advice, and the young representative of the town's hopes whose coming of age reaches its dénouement in the final tale, "Departure,” when George leaves Winesburg for the city. Much of George's story is centered around two interconnected threads: those of his sexual and artistic maturation. Most of the time, these two formative elements proceed together; it is solely when George loses his virginity to Louise Trunnion in "Nobody Knows" that the adventure is exclusively sexual. Afterwards, starting with his desire to fall in love with Helen White in order to have material for a love story in "The Thinker,” the desire for sexual fulfillment becomes linked to his literary/emotional sensibility. Early in the story, while walking amongst the crowds of the Winesburg County Fair, George felt " a thing known to men and unknown to boys. He felt old and little tired [and] he wanted someone to understand the feeling that had taken possession of him after his mother's death [an event that took place in, "Death,” the previous story]". That someone turned out to be Helen White, who herself had " come to a period of change". It is in the time they spend together that readers see "his acceptance of Helen as a spiritual mediator " which signifies that " George's masculinity is balanced by the feminine qualities of tenderness and gentleness, an integration that Anderson suggests is necessary for the artist."

Стиль

Уайнсбург, Огайо стилі жиі Андерсонның әдеби алдыңғысы Уильям Дин Хауэллс (кітабы жарық көргенге дерлік бір жылдай соң қайтыс болған), замандастары Теодор Дрейзер мен Синклер Льюис, сондай-ақ Жоғалған Ұрпақтың модернист жазушылары арасындағы спектрде әртүрлі орындарға орналастырылды. "Жаңа реализм" деп аталған Уайнсбург, Огайо романы "объективті баяндама" тұжырымын басып өтеді, орта батыстың қалашығының психологиялық бетінің астында жатқанды бейнелегенде 19 ғасыр романдарының "лирикалық, ностальгиялық, ойға қоятын", тіпті сезімтал әсерлерін пайдаланады. Кітапта Андерсон реалистік романдарға тән фактілерді өзгертіп, кейіпкерлерінің өзі туралы ішкі сенімдерін "шындықтың" бір бөлігі ретінде қосады. Уайнсбург, Огайодағы символизм осы өзгеріске мүмкіндік беруде маңызды рөл атқарады. Бұл "гротесктің" тек деформацияның қалқаны емес, сонымен қатар доктор Рифи "Қағаз дәрілер" эскизінде "бұрылып өскен алманың тәттілігі" деп атаған, бұзылған сезімдердің қалдығы екенінен басталады. Тәтті, бірақ бұрылып өскен (сентименталды Виктория дәстүрінде ішкі кемшіліктері бар) алмалар доктор Рифидің өзінің түйіршіктерімен салыстырылады, ол оның оқылмаған ойларын қамтитын бүкілген қағаздарды қалтасына тығып қояды (өзі "адам ойының нәтижесіздігінің" символы). "Қолдар" әңгімесінің кейіпкері Уинг Биддлбаум да "қолдарын қалтасына немесе артына жасыруға тырысатын" еді, бұл жалпы сексуалдық қорқыныштан бастап сублимацияланған гомосексуалдыққа дейінгі континумды бейнелеуге мүмкіндік береді. Уинг Биддлбаум мен доктор Рифи – Уайнсбург, Огайода Андерсон көптеген тақырыптарды қалай құрастыратынының екі мысалы ғана. Жестің, ауа райының, күндізгі уақыттың және оқиғалардың мәнін қосып, әңгімелердегі басқа да элементтер арқылы Андерсон тақырыптарды дамытады. Уайнсбург, Огайодың тағы бір ерекшелігі – оның стилі Андерсонның замандастарынан, сондай-ақ оның бұрынғы романдарынан ерекшеленеді. Критик Дэвид Стоуктің "Андерсонның экспрессионистік өнері" мақаласында: "Экспрессионистік драма ретінде Уайнсбург ертегілерінде себеп-салдар қатынасы тұрғысынан сюжеттік желі аз дамыған". Гертруда Стайн Андерсонның сол кездегі жазуларында тартымды деп тапқан қарапайым, тілдік стиль американдық стильдің үлгісі болды, ол көбінесе Эрнест Хемингуэймен байланысты. Алайда, Уайнсбург, Огайодағы эмоционалдық күйлердің экспрессионистік бейнелеуі кейінірек кейбір сыншылар тарапынан "дисциплинасыз" және "түсініксіз" деп танылды.

The style of Winesburg, Ohio has often been placed at various points in the spectrum between the naturalism of Anderson's literary predecessor, William Dean Howells (who died almost one year after the publication of the book), contemporaries Theodore Dreiser and Sinclair Lewis, and the Modernist writers of the Lost Generation. In what has been dubbed a "New Realism", Winesburg, Ohio surpasses the notion of the novel as an "objective report" by making use of "lyrical, nostalgic, evocative," even sentimental effects of nineteenth century novels in its depictions of what lies beneath the psychological surface of a midwestern town. In the book, Anderson reoriented the facts typical of realist novels by incorporating his characters' inner beliefs about themselves as part of "reality". The symbolism in Winesburg, Ohio plays a large role in allowing for this reorientation. Beginning with the idea of characters as grotesques whose " grotesqueness is not merely a shield of deformity; it is also a remnant of misshapen feelings, what Dr. Reefy in the sketch 'Paper Pills' calls 'the sweetness of the twisted apples'". The irony of the sweet, but twisted (meaning, in the sentimental Victorian tradition, internally inferior), apples is that they are compared to Dr. Reefy's own knuckles that make a habit of stuffing crumpled notes bearing his thoughts unread into his pockets (itself a symbol of the "ineffectuality of human thought"). Wing Biddlebaum, the subject of the story "Hands", likewise was " forever striving to conceal [his hands] in his pockets or behind his back". with the potential to symbolize a continuum going from a general fear of sexuality to sublimated homosexuality. Wing Biddlebaum and Dr. Reefy are just two examples of how throughout Winesburg, Ohio, Anderson builds myriad themes by adding symbolic significance to gestures, weather conditions and time of day, and events, among other features of the stories. Another major characteristic of Winesburg, Ohio that separates its style from Anderson's contemporaries, as well as his previous novels, is the minimal role of plot. According to critic David Stouk's article "Anderson's Expressionist Art", "As an expressionist drama, there is little development of a story line in the Winesburg tales in term of cause and effect." whereas the simple, stripped down vernacular that Gertrude Stein found so appealing in Anderson's writing of the time became an exemplar of quintessential American style most famously associated with Ernest Hemingway, the expressionistic portrayal of emotional states in Winesburg, Ohio was later, by some critics, considered "undisciplined" and "vague".

Әдеби мәні және сын

1919 жылы жарық көрген «Уайнсбург, Огайо» кітабына сыншылардың пікірлері көбінесе оң, тіпті құлшына білдірілді. Мысалы, Харт Крейн «Америка осы кітапты тізе бүгіп оқығаны жөн» деп жазса, ал Х.Л. Менкен «Уайнсбург, Огайо – біздің заманымызда Америкада жазылған ең керемет туындылардың бірі» деп бағалады. Андерсонның «әдепсіз әңгімелері» деген сындарға қарамастан, «Уайнсбург, Огайо» кітабының оқырмандар мен сыншылар арасындағы танымалдылығы жоғары деңгейде сақталды, бірақ Шервуд Андерсонның әдеби беделіне байланысты ауытқып отырды. 1953 жылы «Шервуд Андерсонның хаттары» кітабына жылы қабылданудан кейін Уильям Л. Филлипс «Андерсон сәннен шықты» деп мәлімдеді. Алайда, сол онжылдықта автор мен оның ең танымал кітабы «қазіргі заман әдебиетінің ұмытылған атасы» ретінде қайта қарастырылды. 1960 жылдарға қарай және одан кейін бұл «қайта қарау» «қайта бағалауға» ұласты. The Pequod оны «қазіргі заманғы ұлы қысқа әңгімелер жинақтарының бірі» деп атады, Андерсонның жазуының жоғары сапасы әңгімелерді үлкен поэзия және тіпті трагедия деңгейіне көтере алатынын айтты және кітапқа 10 балдық шкала бойынша 9,5 бал берді. 2011 жылғы Ploughshares журналындағы мақалада кітап мақталып, оның «эмоцияның терең, қорқынышсыз, жинақы сипаттамасы» ерекше аталып өтті.

Фильмде

1985 жылы түсірілген "Жаратылыс бізге көмектессін" фильмінде Дэнни қайғыға батқан әкесіне "Софистикация" кітабынан бір бөлім оқиды. 2003 жылы түсірілген "Жастық шақтың ең жақсысы" (La meglio gioventù) фильмінде Маттео Карати Римдегі кітапханадан кітаптың итальян тіліндегі аудармасы – "Racconti dell'Ohio" кітабын алып, Мирелланы екінші рет көреді. Дэниел Нирингтің 2009 жылғы тәуелсіз фильмі "Чикаго Хайтс" Огайо штатындағы Уайнсбург қаласы негізінде түсірілді.

Әдебиетте

Ф. Скотт Фицджеральд джаз дәуірін еске түсіруде, кітаптың қарапайым оқырмандары алған сабақты "егер білсек, көп сексуалдық қатынастар бар екенін" анықтады. Рей Брэдбери өзінің "Марс хроникалары" кітабында Уайнсбург, Огайоны шабыт көзі ретінде атады. Х.П. Лавкрафт "Артур Джермин" атты әңгімесін "Андерсонның Уайнсбург, Огайо қаласының қарапайым үй шаруасы туралы естігеннен кейін, көзі ұйып бара жатқанда" жазғанын айтты. Генри Миллер өзінің "Сексус" романының (The Rosy Crucifixion сериясының) бірінші бетінде осы кітапқа сілтеме жасайды. Амос Оз өзінің "Махаббат пен қараңғылық туралы әңгіме" автобиографиясында Уайнсбург, Огайоның оның жазуына зор әсер еткенін, әдебиеттің міндетті түрде батырлар туралы болмауы керектігін көрсеткенін жазады. Тек Андерсонды оқығаннан кейін ол жазуға батыл тапты. Филипп Роттың 2008 жылғы "Наразылық" романының бір бөлігі Уайнсбург, Огайодағы Уайнсбург колледжінде өтеді. Оның басты кейіпкері "Жаңа Уиллард үйінде" официант болып жұмыс істейді, бұл Андерсон кітабының басты кейіпкері Джордж Уиллардты еске түсіреді. Портер Шрив өзінің "Кітаптың соңы" романында Уайнсбург, Огайоға екінші бір жалғастыруды ұсынады.

Теледидарда

AMC телесериалының пилоттық эпизодында, "Жолға апаратын өлілерден қорқу" романы есірткі саудасы орын алатын шіркеуде, матрас астынан табылады. Мэдисон Кларк бұл кітап ұлы Никке тиесілі екенін айтады. Ник 2-ші маусымның 8-ші эпизодында кітапты оқып, талқылайды, ал бұл эпизод кітаптың алғашқы әңгімесімен аталады. ABC телехикаясы "Күлкілі кішкентай өтірікшілер" сериясында Ария Монтгомериге кітапты оның ағылшын тілі пәнінің мұғалімі Эзра Фиц сыйлайды, олардың арасында романтикалық қарым-қатынас бар. Ол кітаптың бірінші бетіне "Роузвудты қалдырғың келсе, Эзра" деп жазады. "Mad Men" телесериалының екінші маусымының алтыншы эпизодында, "Maidenform" атты бөлімінде Дак Филлипс Уильям Реддтің кеңсесіне кіреді, ал ол дереу "Уайнсбург, Огайо" кітабын қояды. Netflix телесериалы "Orange is the New Black" 6-шы маусымының 13-ші және соңғы эпизодында Ники Николс кейіпкері "Уайнсбург, Огайо" кітабын алып жүргені көрінеді. 2020 жылы Amazon телесериалы "Tales from the Loop" авторы Натаниел Халперн "Уайнсбург, Огайо" романынан, оның жалғыздық пен оқшаулану тақырыптарынан және шағын қала тұрғындарына назар аударуынан шабыттанды.

Фильм

1959 жылдың 3 тамызында «Нью-Йорк Таймс» газеті «Мириш» компаниясының өндірісінде, «United Artists» компаниясымен шығарылатын фильмнің адаптациясы жайында хабарлады, сценарийін Кристофер Сергель жазып, режиссерлігін Джеффри Хейден істеді. Алайда, бұл фильм ешқашан түсірілген жоқ. 1973 жылы Ралф Сененски режиссерлік еткен телеверсиясы жасалды, онда Жордж Уиллард рөлінде Жүсіп пен Тимоти Боттомс, Элизабет Уиллард рөлінде Жан Петерс, Уилл Хендерсон рөлінде Курт Конвей, Олд Пит рөлінде Норман Фостер, Парсиваль рөлінде Даббс Грир, Том Уиллард рөлінде Альберт Салми, Хелен Уайт рөлінде Лоретт Спанг және Доктор Рифи рөлінде Уильям Уиндом ойнады. 2008 жылы Женифер Гранвилл өндірген «Вайнсбург, Огайо» романының фильмдік бейімделуі жасалды. Ол Афины халықаралық кино және бейнефестивалінде көрсетілді. Томми Бритт режиссерлік еткен «Вайнсбургте жоғалғандар» деректі фильмі Андерсонның кітабының мұрасын зерттей отырып, қазіргі Огайодағы шағын қалашықты және жергілікті қоғамдық округ пен Огайо университетінің студенттері, түлектері, қызметкерлері мен оқытушыларының Андерсонның кітабын экранға бейімдеу әрекеттерін көрсетеді. 2010 жылы модульдік романның қазіргі заманғы бейімделуі «Чикаго Хайтс» Пусан халықаралық кинофестивалінде көрсетілді және бірнеше қосымша фестивальдерде де пайда болды. Белгілі киносыншы Роджер Эберт «Бұл әдемі кітап, және ол осы әдемі фильмге шабыттандырды» деді, кейін «Чикаго Хайтс» фильмін 2010 жылғы ең жақсы көркем фильмдердің қатарына қосты. Фильмнің режиссері Дэниел Ниринг, сценарийін Ниринг пен Руди Таубергер жазды, ал басты рөлдерде Андре Трус, Кейша Дайсон және Джеррольд Джонсон ойнады.

Сахна

Шервуд Андерсонның (алғашқыда драматург Артур Бартонмен бірлесіп) «Огайо штатының Уайнсбург» романының сахналық бейімделуі 1934 жылы Пенсильвания штатының Роуз-Вэлли қаласындағы Хеджероу театрында қойылды. Жаспер Дитер режиссерлік еткен бұл қойылым сол жылдың маусым айынан қыркүйек айына дейін сәтті өтті. Чарльз Скрибнердің ұлдары бұл нұсқаны 1937 жылы «Пьесалар: Уайнсбург және басқалары» деген атпен, Андерсонның үш бір актілік пьесасымен («Жұмыртқаның жеңісі», «Ана» және «Олар кейін үйленді») бірге жариялады. Бродвейдегі қойылым 1958 жылдың ақпанында Недерландер театрында (сол кезде Ұлттық театр деп аталған) 13 рет ойнатылды. Кристофер Сергел жазған бейімделуде Джордж Уиллард рөлінде Бен Пьяцца, Том Уиллард рөлінде Джеймс Уитмор, Хелен Уайт рөлінде Сандра Чёрч және доктор Рифи рөлінде Леон Эймс ойнады. 2001 жылы Калифорния штатының Беркли қаласындағы Джулия Морган театрында «Огайо штатының Уайнсбург» романынан төрт әңгіме сахналанды. Word for Word Performing Arts Company және Shotgun Players «Идеялар адамы», «Қағаз дәрілер», «Бағыну» және «Қолдар» әңгімелерін бейімдеді. Бұл қойылым Сан-Франциско аймағының театр сыншылары шеңберінің бес сыйлығына ие болды (Драмалық қойылым, Әйел рөліндегі қосымша орындаушы, Режиссер, Дыбыс дизайны және Ансамбльдің орындалуы). Романның барлық циклдық әңгімелері музыкалық қойылымға айналдырылып, 2002 жылы Чикагодағы Steppenwolf театрында тұңғыш рет көрсетілді. Музыкалық қойылымның кітабы мен ән сөздерін Эрик Розен жазды (Эндрю Плюсс, Бен Суссман және Джессика Тебуспен бірлесіп). 2002 жылғы тұңғыш көрсетілімінен кейін, мюзикл About Face Theatre Company-нің 2003–2004 жылғы маусымының бір бөлігі болды. About Face қойылымы «Жаңа бейімдеу» және «Музыкалық қосалқы рөлдегі актер» номинациялары бойынша екі Джефф сыйлығын жеңіп алды. 2006 жылы Арден Театр Компаниясының (Филадельфия) мюзиклі «Ең үздік мюзикл» номинациясы бойынша Баримор сыйлығын жеңіп алды. Кевин Кульке жазған, Heaven Phillips-тің музыкасымен «Уайнсбург: Шағын қала өмірі» атты «Огайо штатының Уайнсбург» романының еркін музыкалық бейімделуі 2003 жылы Аляска штатының Джуноу қаласындағы Персеверанс театрында тұңғыш рет көрсетілді.

A stage adaptation of Winesburg, Ohio by Sherwood Anderson (initially in collaboration with playwright Arthur Barton) was performed at the Hedgerow Theatre in Rose Valley, Pennsylvania in 1934. Directed by Jasper Deeter, it achieved some success, running from June through September of that year. Charles Scribner's Sons published this version of the play alongside three one act plays (Triumph of an Egg, Mother, and They Married Later), also by Anderson, as Plays: Winesburg and Others in 1937. A Broadway production played for 13 performances in February 1958 at the Nederlander Theatre (then known as the National Theatre). The adaptation, written by Christopher Sergel, starred Ben Piazza as George Willard, James Whitmore as Tom Willard, Sandra Church as Helen White, and Leon Ames as Dr. Reefy. Four of the stories from Winesburg, Ohio were staged in 2001 at the Julia Morgan Theater in Berkeley, California. Word for Word Performing Arts Company and the Shotgun Players adapted "A Man of Ideas", "Paper Pills", "Surrender", and "Hands". The production was nominated for five San Francisco Bay Area Theatre Critics Circle Awards (Entire Production – Drama, Supporting Performance – Female, Director, Sound Design, and Ensemble Performance). The whole cycle was adapted into a musical and premiered in 2002 at the Steppenwolf Theatre in Chicago, Illinois. The book and lyrics were written by Eric Rosen (in collaboration with Andrew Pluess, Ben Sussman, and Jessica Thebus). Following its 2002 premiere, the musical was featured as part of the About Face Theatre Company's 2003–2004 season. The About Face production received the two Jeff Awards for New Adaptation and Actor in a Supporting Role Musical. A 2006 production of the musical by the Arden Theatre Company (Philadelphia) won the Barrymore Award for "Outstanding Musical". A loose musical adaptation of Winesburg, Ohio written by Kevin Kuhlke with music by Heaven Phillips premiered in 2003 as Winesburg: Small Town Life at the Perseverance Theatre in Juneau, Alaska.