Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық ақын және жазушы (1880–1943)
British poet and author (1880–1943)
Маргарет Антония Радклиф Холл (12 тамыз 1880 – 7 қазан 1943) – ағылшын ақыны және жазушысы, ең белгілі туындысы – лесбиян әдебиетіндегі жаңашыл роман «Жалғыздық құдығы». Ересек шағында Холл көбінесе Маргарет есімінен гөрі Джон есімімен танылды.
Marguerite Antonia Radclyffe Hall (12 August 1880 – 7 October 1943) was an English poet and author, best known for the novel The Well of Loneliness, a groundbreaking work in lesbian literature. In adulthood, Hall often went by the name John, rather than Marguerite.
Ерте өмір
Маргарита Антония Радклиф Холл 1880 жылы «Санни Лаун» үйінде, Дёрли Роуд көшесінде, Борнмут қаласында, Гэмпшир (қазіргі Дорсет) округінде, Радклиф («Шұбар») Радклиф Холл (1846–1898) және Мэри Джейн Сейгер (туған тегі Диль) отбасында дүниеге келді. Холлдың әкесі бай, көп әйелге көңіл бөлген адам, Итон мен Оксфордта білім алған, бірақ көбінесе жұмыс істемейтін, себебі ол әкесінен, Британдық медициналық қауымдастығының төрағасы болған көрнекті дәрігерден көп мұра қалдырған; анасы Филадельфиялық тұрақсыз американдық жесір болған. Радклиф анасын да жек көретін. Бала кезінде Мэри жүкті кезінде түсік жасауға тырысқанда сәтсіздікке ұшыраған соң Радклифті қаламағанын анық көрсетті. Ол жиі Радклифтің мұра ақшасын жеке пайдалануға жұмсады. Бірақ ол өзін «туғаннан инверт» деп сипаттады, бұл термин Хэйволок Эллис және ғасыр басындағы басқа да сексологтардың еңбектерінен алынған. Ересек болғаннан кейін, өзіне лайықты шаруа таба алмаған ол, жиырма жасында көптеген әйелдерді іздеп, олардың көбі үйленді. 1907 жылы Германиядағы Бад-Хомбург курортында Холл Лидер әндерін орындаумен танымал әуесқой әнші Мейбел Баттенмен танысты. Бэттенге («Леди» деп лақап тағылған) Холлдың 27 жасында 51 жас болды, ол тұрмысқа шығып, ересек қызы мен немерелері болған. Олар ғашық болды және Бэттеннің күйеуі қайтыс болғаннан кейін бірге тұрып қалады. Бэттен Холлды өнер мен интеллектуалдық әйелдер тобымен таныстырды, олардың көптегені лесбиянкалар еді. Сондай-ақ, Холлдың еркек атасының біріне ұқсас екенін байқағаннан кейін, Холлды «Джон» деп атаған бірінші адам ол болды және Холл өмірінің соңына дейін осы есімді қолданды. Бэттен Холлды өлеңдерін жариялауға тырысуға ынталандырды. Холл, Баттен және Трубридж «бір жынысты қатынастарға қатысты шіркеудің ескертулеріне мойын бұрмады. Холлдың католицизмі өмір бойы спиритизм мен қайта тууға деген сүйіспеншілігімен қатар жүрді». 1917 жылы Радклиф Холл мен Уна Трубридж бірге тұруға көшті. Бұл қарым-қатынас Холл қайтыс болғанға дейін сақталды.
Marguerite Antonia Radclyffe Hall was born in 1880 at "Sunny Lawn", Durley Road, Bournemouth, Hampshire (now Dorset), to Radclyffe ("Rat") Radclyffe Hall (1846–1898) and Mary Jane Sager (née Diehl). Hall's father was a wealthy philanderer, educated at Eton and Oxford but seldom working, since he inherited a large amount of money from his father, an eminent physician who was head of the British Medical Association; her mother was an unstable American widow from Philadelphia. Radclyffe also despised her mother. Throughout her childhood, Mary made it clear that Radclyffe was unwanted after failing to get an abortion during pregnancy. She frequently dipped into Radclyffe's inheritance money for herself. but described herself as a "congenital invert", a term taken from the writings of Havelock Ellis and other turn of the century sexologists. Having reached adulthood without a vocation, she spent much of her twenties pursuing women she eventually lost to marriage. In 1907 at the Bad Homburg spa in Germany, Hall met Mabel Batten, a well known amateur singer of Lieder. Batten (nicknamed "Ladye") was 51 years old to Hall's 27, and was married with an adult daughter and grandchildren. They fell in love and, after Batten's husband died, they set up residence together. Batten introduced Hall to a circle of artistic and intellectual women, many of them lesbians. She also was the first to call Hall "John", after noting her resemblance to one of Hall's male ancestors, and Hall used this name for the rest of her life. Batten encouraged Hall to begin seeking publishing for her poetry. Hall, Batten, and Troubridge were "undeterred by the Church's admonitions on same sex relationships. Hall's Catholicism sat beside a life long attachment to spiritualism and reincarnation." In 1917, Radclyffe Hall and Una Troubridge began living together. The relationship lasted until Hall's death.
Мансап
Саяхат пен білім алу кезеңінен кейін Холл 1906 және 1915 жылдар аралығында бес поэзия кітабын жариялады. Холлдың алғашқы романы 1924 жылы жарық көрген «Жарқылмаған шам» болды. Онда Джоан Огден, досы Элизабетпен Лондонда пәтер ашуды армандаған жас қыз (бұл «Бостон некесі» деп аталады) және дәрігер болу үшін оқиды, бірақ өзінің манипулятивті анасының оған деген эмоционалдық тәуелділігімен қиналып, тұтқындалғандай сезінеді. Кітаптың ұзындығы мен қаталдығы оны сатуды қиындатты, сондықтан Холл келесі романы үшін жеңіл тақырыпты әдейі таңдады – 1924 жылы жарық көрген «Қалқыма» атты әлеуметтік комедия. Ол өзінің алғашқы поэзия жинақтарында толық атын қолданған болса, «Қалқыма» үшін оны М. Радклифф Холл деп қысқартты. Кітап шамалы табысқа ие болды және John O'London's Weekly журналының бестселлер тізіміне енді. Одан кейін басылған «Жарқылмаған шам» оның есімімен алғаш рет жарық көрді. Содан кейін тағы бір комедиялық роман, «Сенбілік өмір» (1925) жарық көрді, одан кейін «Адамның тұқымы» (1926) – жұмысынан және тіпті тамақтан да жиреніп, мүліктерін сыйлап, орманды усақ-құрметсіз өмір сүретін итальяндық официант туралы роман. Кітаптың мистикалық тақырыптары Герман Гессенің «Сиддхартха» шығармасымен салыстырылды. Ол жақсы сатылып, сыншылардың мақтауына ие болды және Prix Femina мен James Tait Black сыйлықтарын жеңіп алды, бұл жетістікке дейін тек Э.М. Форстердің «Үндістанға саяхат» романы ғана қол жеткізген еді. 1926 жылы ол гомосексуализм тақырыбын қамтыған алғашқы әңгімесін жариялады. Он екі күннен кейін ол «Жалғыздық құдығы» романын жаза бастады. Қазір ол лесбияндық пульп-фантастиканың алтын ғасырының алғабасшысы ретінде танылады.
After a period of travel and education, Hall published five books of poetry between 1906 and 1915. Hall's first novel was The Unlit Lamp, published in 1924. It follows Joan Ogden, a young girl who dreams of setting up a flat in London with her friend Elizabeth (a so called Boston marriage) and studying to become a doctor, but feels trapped by her manipulative mother's emotional dependence on her. Its length and grimness made it a difficult book to sell, so Hall deliberately chose a lighter theme for her next novel, a social comedy entitled The Forge (1924). While she had used her full name for her early poetry collections, she shortened it to M. Radclyffe Hall for The Forge. The book was a modest success, making the bestseller list of John O'London's Weekly. The Unlit Lamp, which followed it into print, was the first printed with her name simply as Radclyffe Hall. There followed another comic novel, A Saturday Life (1925), and then Adam's Breed (1926), a novel about an Italian headwaiter who, becoming disgusted with his job and even with food itself, gives away his belongings and lives as a hermit in the forest. The book's mystical themes have been compared to Hermann Hesse's Siddhartha. It sold well, was critically acclaimed, and won both the Prix Femina and the James Tait Black Prize, a feat previously achieved only by E. M. Forster's A Passage to India. In 1926, she published her first short story dealing with homosexuality. Twelve days later, she began writing The Well of Loneliness. It is now noted as the predecessor to the golden age of lesbian pulp fiction.
"Рэдклиф Холл қыздары"
Британ композиторы және өмірге құштар Джеральд Тирвитт Уилсон, 14-ші Барон Бернерс, "Рэдклиф Холл қыздары" атты роман-а-клеф жазды, онда ол өзін және Сесил Битон мен Оливер Месселді қоса, достар тобын Рэдклиф Холл деген мектептегі лесбиянка оқушы қыздар ретінде бейнелейді. Роман Адела Квебек деген псевдониммен жазылып, жеке таралымда жарияланды; кітаптағы сырлы жайттар Бернерстің жақын туыстары мен таныстары арасында қызу пікір-таластар туғызды, бұл оқиға 1930 жылдары кеңінен талқыланды. Сесил Битон барлық даналарын жоюға әрекеттенді. Содан кейін кітап таралымнан мүлдем жойылды, сондықтан ол өте сирек кездеседі. Дегенмен, бұл әңгіме Бернерстің "Жиналған әңгімелер мен қиялдары" жинағына енген.
British composer and bon vivant Gerald Tyrwhitt Wilson, 14th Baron Berners, wrote a roman à clef titled The Girls of Radcliff Hall, in which he depicts himself and his circle of friends, including Cecil Beaton and Oliver Messel, as lesbian schoolgirls at a school named Radcliff Hall. The novel was written under the pseudonym Adela Quebec and published and distributed privately; the indiscretions to which it alluded created an uproar among Berners' intimates and acquaintances, making the whole affair widely discussed in the 1930s. Cecil Beaton attempted to have all the copies destroyed. The book subsequently disappeared from circulation, making it extremely rare. The story is, however, included in Berners' Collected Tales and Fantasies.
Кейінгі романдары
Холл "Жалғыздық құдығынан" кейін бір роман жариялады. "Жалғыздықтың батқығы" атты анонимдік өлең-қайырым "Құдық" төңірегіндегі дау кезінде пайда болды. Оның басты нысаналары "Құдықты" тыйым салуға шақырған Джеймс Дуглас және сот процесін бастаған Ішкі істер министрі Уильям Джойнсон Хикс болғанымен, ол Холлды және оның кітабын да әжуалады. Суреттердің бірінде Холлдың айқышқа шегелінгенін көргенде, ол қатты қорқып, жылдар бойы осы туралы айта алмады. Оның Құдайға қарсы деп есептеген суретте бейнеленгені үшін өкініш сезінуі келесі романы "Үйдің иесін" діни тақырыпта жазуына себеп болды. Холлдың талабы бойынша "Үйдің иесі" кітабының мұқабасында ешқандай түсіндірме болған жоқ, бұл кейбір сатып алушыларды оның да "инверсия" туралы роман деп ойлауына мүмкіншілік берді. Алдын ала сату өте жақсы болды және кітап The Observer бестселлер тізімінде бірінші орынға шықты, бірақ бірнеше маңызды басылымдарда жағымсыз пікірлер алды, соның салдарынан сату тез төмендеді. Америка Құрама Штаттарында рецензенттер кітапқа көбірек мейіріммен қарады, бірақ кітап жарық көргеннен кейін көп ұзамай барлық даналары тәркіленді – полиция емес, кредиторлар тәркіледі; Холлдың американдық баспасы банкротқа ұшырады. Houghton Mifflin құқықтарды өз қолына алды, бірақ кітап қайта басылғанға дейін сату қарқыны жоғалды.
Hall published one novel after The Well of Loneliness. An anonymous verse lampoon titled The Sink of Solitude had appeared during the controversy over The Well. Although its primary targets were James Douglas, who had called for The Wells suppression, and the Home Secretary William Joynson Hicks, who had started legal proceedings, it also mocked Hall and her book. One of the illustrations, which depicted Hall nailed to a cross, so horrified her that she could barely speak of it for years afterward. Her sense of guilt at being depicted in a drawing that she saw as blasphemous led to her choice of a religious subject for her next novel The Master of the House. At Hall's insistence, The Master of the House was published with no cover blurb, which may have misled some purchasers into thinking it was another novel about "inversion". Advance sales were strong, and the book made No. 1 on The Observers bestseller list, but it received poor reviews in several key periodicals, and sales soon dropped off. In the United States reviewers treated the book more kindly, but shortly after the book's publication, all copies were seized not by the police, but by creditors; Hall's American publisher had gone bankrupt. Houghton Mifflin took over the rights, but by the time the book could be republished, its sales momentum was lost.
Кейінгі жылдар және өлім
Холл Трубриджпен бірге Лондонда және 1930 жылдары Шығыс Сассекс штатының Рай деген шағын қаласында өмір сүрді. Холл сонымен қатар жылдар бойы басқа әйелдермен, соның ішінде актриса Этель Уотерспен қарым-қатынаста болды. 1930 жылы Холл Айхельбергер гуманистік сыйлығының алтын медалімен марапатталды. Ол ПЕН клубының, Психикалық зерттеулер қоғамының кеңесі мен Зоологиялық қоғамның мүшесі болды. Холл No-де тіркелген. "The Pink Paper" журналының 500 ең үздік лесбиян және гей кейіпкерлерінің 16-сы. 1934 жылы демалыс кезінде Трубридж энтеритке шалдықты. Евгения Сулин есімді орыс медбикесі оған күтім жасауға жалданады. Холл мен Сулиннің араларында қарым-қатынас болды, ол туралы Трубридж білген және ауыр азапқа төтеп берген. Бұл Трубриджді қатты алаңдатты, бірақ ол Холлмен бірге қалды.
Hall lived with Troubridge in London and, during the 1930s, in the small town of Rye, East Sussex, noted for its many writers, including her contemporary the novelist E. F. Benson. Hall also was involved in affairs with other women throughout the years, including the actress Ethel Waters. In 1930, Hall received the Gold Medal of the Eichelbergher Humane Award. She was a member of the PEN club, the council of the Society for Psychical Research and a fellow of the Zoological Society. Hall was listed at No. 16 in the top 500 lesbian and gay heroes in The Pink Paper. On holiday around 1934, Troubridge contracted enteritis. Evguenia Souline, a Russian nurse, was hired to care for her. Hall and Souline ended up having an affair, which Troubridge knew about and painfully tolerated. It unsettled Troubridge deeply, but she remained with Hall.