Шарльменнің аңызды рыцары Огиер Даниялық

Кіріспе

Аңыздық Карл Ұлының салт аттысы, Даниялық Огиер (Огиер) – Шарль Ұлы туралы көптеген көне француздық шансон де жесттерінде кездесетін аңыздық паладин. Әсіресе, ол «Шевальер Огие» (шамамен 1220 ж.) шығармасының басты кейіпкері ретінде бейнеленеді, ол Geste de Doon de Mayence («нағыз бағынбаған вассалдар циклі»; Дун – Огиердің әкесі) құрамына кіреді. Карломанға қызмет еткен франк салт аттысы, ол оның жесірін және кішкентай балаларын Ломбардия королі Дезидериусқа жеткізген, бірақ ақырында Шарль Ұлына бағынған. Огиер кейіпкері Дезидерийдің ұлы, тарихи Адалгис (немесе Адельгис, Алгис) есімді тұлғадан да құрастырылған болуы мүмкін, ол осыған ұқсас рөл атқарған. «Альгис» батырлықтарының толық тізімі Chronicon novaliciense-де келтірілген. Шансон де жест мұнымен сәйкес келеді, және Огиер Ломбардия королі Дидье немесе Дезиерге (француз тілінде Дезидерий деп аталады) пана іздейді. Франциядағы Мео қаласындағы Сент-Фаро аббаттығында жерленген меценат Отгерий (Отгерий) туралы жазылған «Conversio Othgeri militis» (шамамен 1070–1080 ж.) еңбегі Огиермен байланыстырылды. Алайда, Даниялық «Holger Danskes Krønike» (1534 ж.) Огиерді Дания королі Гётректің ұлы деп көрсетеді. Онда Огиердің жас кезі, Шарль Ұлына қарсы көтерілісі және ақырында татуласуы баяндалады. Осы оқиға 14 ғасырда Александрин өлеңдерімен жазылған «Roman d'Ogier» романында және оның прозалық нұсқасында, «Ogier le Danois» (Ogyer le Danois) атты кітапта жалғасады, ол 15 ғасырдың соңынан бері көптеп басылып келді. Огиер даниялық алғаш рет Артур әлемінде саксондық ханзада Ориольц даниялық (de Danemarche), кейде Қызыл Ат деп танымал, 13 ғасырғы «Vulgate Merlin» және оның ағылшын тіліне аудармасы «Arthour and Merlin» шығармаларында пайда болды. Огиер туралы айтатын бірнеше «тарихи» мәтіндер де бар. Жирарт д'Амиеннің «Шарлемагн» кітабында Огиердің балалық шағы туралы әңгіме бар. Филипп Мускестің «Chronique rimée» (шамамен 1243 ж.) Огиердің өлімі туралы жазады. Жан д'Оутремуздың «Ly Myreur des Histors» кітабында Огиердің капалус (шапалу) – Артур әлемінен белгілі алып мысықпен болған шайқасы суреттелген.

Legendary Knight of Charlemagne

Ogier the Dane (; ) is a legendary paladin of Charlemagne who appears in many Old French chansons de geste. In particular, he features as the protagonist in La Chevalerie Ogier (c. 1220), which belongs to the Geste de Doon de Mayence ("cycle of the rebellious vassals"; Doon is Ogier's grandfather). a Frankish knight who had served Carloman and escorted his widow and young children to Desiderius, King of Lombardy, but eventually surrendered to Charlemagne. The Ogier character could also have been partly constructed from the historical Adalgis (or Adelgis, Algisus), son of Desiderius, who played a similar role. Refn|group="lower alpha"|The exploits of "Algisus" is given full account in the Chronicon novaliciense. The chanson de geste does parallel this, and Ogier does seek refuge with the Lombardian king Didier or Désier (as Desiderius is styled in French). An unrelated Othgerius (Otgerius), a benefactor buried at the Abbey of Saint Faro in Meaux in France, became connected with Ogier by a work called Conversio Othgeri militis (ca. 1070–1080) written by the monks there. However, the Danish work Holger Danskes Krønike (1534) made Ogier into the son of King Gøtrek of Denmark It relates Ogier's early years, his rebellion against Charlemagne and eventual reconciliation.). This is how the story culminates in Roman d'Ogier, a reworking in Alexandrins written in the 14th century, as well as its prose redaction retitled Ogier le Danois (Ogyer le Danois) printed in a number of editions from the late 15th century onwards. that Ogier the Dane has first appeared in the Arthurian context as the Saxon prince Oriolz the Dane (de Danemarche), sometimes known as the Red Knight, in the 13th century Vulgate Merlin and its English adaptation Arthour and Merlin. There are also several texts that might be classed as "histories" which refer to Ogier. Girart d'Amiens' Charlemagne contains a variant of Ogier's enfances. Philippe Mouskes's Chronique rimée (c. 1243) writes on Ogier's death. Jean d'Outremeuse's Ly Myreur des Histors writes of Ogier's combat with the capalus (chapalu), which is a giant cat monster known from the Arthurian cycle.

Меодағы аңыз

Conversio Othgeri militis туралы аңызды 1070-1080 жылдары Меодағы Сент-Фаро аббаттығының монахтары ойлап тапты. Ол Отгерий Франкты ("Франк") Карл Ұлының сарайындағы патшадан кейінгі ең көрнекті мүшесі деп мәлімдеді, осылайша оны Даниялық Огиермен теңестірді. Refn|group="lower alpha"|Әртүрлі сілтемелер осы құжатты ("Отгердің түрленуі") Огиер туралы (демек) бір құжат ретінде көрсетеді. Бұл тас бас әлі де көрілуге болады. Осы құжатқа алғаш рет Жан Мабильон өзінің Acta Sanctorum Ordinis S. Benedicti еңбегінде түсініктеме берді, оның басылымдарында Сент-Фародағы мавзолейдің егжей-тегжейлі суреті бар. Мавзолейдегі мүсіндердің арасында тіпті Роланға құда түскен la belle Aude де болды. Бұл мавзолей қазір сақталмаған, бірақ интерьерінің суреті Мабильонның Acta Sanctorum Ordinis S. Benedicti басылымдарында жарияланған.

Шевалье Ожие

Огиер – «La Chevalerie Ogier de Danemarche» поэмасының басты кейіпкері (шамамен 1200–1215 жылдары жазылған). Бұл туынды әр түрлі ұзындықтағы он екі бөлімнен (немесе «тараудан») тұрады. Поэманың бірінші тарауында (кейде Огиердің бала кезі деп аталады) Огиер Джеффри де Данарштің ұлы ретінде таныстырылады (ал Джеффри, басқа туындыларға сәйкес, Дун де Майенстің ұлы). Огиер Карлға (Шарльменге) кепіл ретінде беріледі, бірақ ол тұтқынға алынған қалада кастелянның қызымен жақын болады, ол оған Бальдуинетті (Балдуинет, Бадуанның кішірек түрі) табады. Карл (Шарльмен), Папаның өтінішімен Римді шабуылдаған сарацендерге қарсы жорыққа шыққанда, Огиер бастапқыда қарусыз бақылаушы ретінде болады. Бірақ француз әскері жеңіліске ұшырағанда, Огиер шайқасқа қосылып, қашқан ту ұстаушыдан ту мен қару-жарақтарын тартып алады. Осы ерлігі үшін Шарльмен Огиерді рыцарь етіп тағайындайды және патшаның өзінің қылышымен белдейді. Содан кейін Огиер Үндістанның сарацен батыры Карахутпен жеке күреске келіседі, бірақ жаулар араласып, Огиерді ұрлап кетеді. Карахут Огиерді босатуға тырысады, бірақ нәтижесіз болады және адмиралдың қызына жасаған ұсынысынан айырылады. Адмирал қызын Майолгредің (Мальорканың) қатыгез батыры Брунамонтқа үйлендіруді шешеді, бірақ ол келіспейді және тұтқынға алынған Огиерді өзінің атынан күресуге тағайындайды. Огиер, Карахуттың қылышы Кортенмен (немесе Корте, Кортана және т.б.) қаруланып, Брунамонтты жеңіп, Бройфортты тартып алады. Екінші тарауда Огиердің ұлы Бальдуинет (Бадуинет) шахмат ойнағанда Шарлоттың қолынан қаза табады. Огиер Шарлотқа шабуыл жасап, оның жанын талап етеді, нәтижесінде ол жер аударылады. Огиер Ломбардиядағы Павия королі Дидьеден пана табады. Огиер Ломбардиядағы Кастельфорт (Chastel Fort) және Монт-Кверел қалаларының бекіністерін нығайтады. Келесі тарауларда Огиер Шарльменмен соғысады (оның серкесі Бенуа/Беннеттен айырылғаннан кейін жалғыз), жеті жыл бойы соғыс жалғасады, содан кейін тағы жеті жылға тұтқынға алынады. Тоғызыншы тарауда сарацендердің қайтадан шабуылдауы Шарльменді Огиердің көмегін сұрауға мәжбүр етеді, ал Огиер өзінің ескі соғыс атымен қайта қосылып, Африка патшасы Брихусты (немесе Брахиер, Брайер, Брюхер) өлтіреді. Соңғы тарауларда (XI және XII) Огиер Англияда соғысқа қатысады және ол құтқарған ағылшын ханшайымына үйленеді. Шарльмен Огиерге Хайно провинциясы мен Брабант провинциясын (қазіргі Бельгия) сыйлайды. Огиер мен оның серкесі Бенуа/Беннет Мео қаласында жерленген.

Ogier is the main character in the poem La Chevalerie Ogier de Danemarche (written c. 1200–1215). The work consists of twelve parts (or "branches") of varying lengths. In the first branch of the poem (sometimes referred to as the Les enfances Ogier portion), Ogier is introduced as the son of Geoffroy de Danemarche (while Geoffroy, in turn, is son of Doon de Mayence according to other works). Ogier is surrendered as a hostage to Charlemagne, but at the castle where he is kept, he becomes intimate with the castellan's daughter, who bears him a son, named Baldwinet (, dim. of Baudouin). When Charles (Charlemagne), at the Pope's request, launches a war campaign against Saracens invading Rome, Ogier is there initially as an unarmed bystander. But when the French suffer a setback, Ogier joins the fray, seizing a flag and arms from a fleeing standard bearer. For his deeds, Ogier is knighted by Charlemagne and is girt with the king's own sword. Next, Ogier accepts the challenge of single combat from the Saracen warrior Karaheut of India, but enemies interrupt and abduct Ogier. Karaheut protests for Ogier's release, to no avail, and loses his engagement to the amiral's daughter. The amiral then decides his daughter should marry the brutish warrior Brunamont of Maiolgre (Mallorca), but she is unwilling, and appoints the captured Ogier as her champion to fight on her behalf. Ogier, armed with Karaheut's sword Cortain (or Corte, Cortana, etc. ), vanquishes Brunamont and confiscates the horse Broiefort. In the second branch, Ogier's son Bauduinet (Baldwinet) is slain by Charlot over a game of chess. Ogier attacks Charlot and demands his life in revenge, resulting in his banishment. Ogier is given safe haven by King Didier of Pavia in Lombardy. Ogier strengthens the fortifications at Castelfort (Chastel Fort) and Mont Quevrel in Lombardy. In the subsequent branches, Ogier wars with Charlemagne (alone, after losing his squire Benoit/Bennet), enduring for seven years, then is taken prisoner for another seven years. In the ninth branch, renewed attack by the Saracens forces Charlemagne to seek Ogier's help, and Ogier, reunited with his old war horse, slays the giant, King Brehus (or Brahier, Braihier, Bruhier) of Africa. In the concluding branches (XI and XII), Ogier engages in a warring adventure in England, and marries the English princess whom he succors. He is granted Hainaut Province and Province of Brabant (now in Belgium) by Charlemagne. Ogier and his squire Benoit/Bennet are interred at Meaux.

Роман д'Ожие

14 ғасырда өлеңдердің өңделген нұсқалары жасалды. 31000 таңбалы (vv.) он буынды «Роман д’Ожие» пайда болды (14 ғасырдың басында немесе шамамен 1310 жылы), онда Огиер Морг ла Фей (Morgan le Fay) арқылы Авалонға шақырылатын аяқтау сюжеті бар. Кейіннен 29000 таңбалы (vv.) Александриялық (он екі буынды) «Роман д’Ожие» (14 ғасырдың ортасында немесе шамамен 1335 жылы) пайда болды.

Аңыздың одан әрі дамуында Огиер мен Морганның Мюрвин (немесе Марлин) есімді ұлы туды. Ол өзі қайта өрлеу дәуіріндегі ұзақ романның тақырыбына айналды – «Histoire du Preux et Vaillant Chevalier Meurvin» (1540). Мюрвиннің тарихы Огиерді Иерусалимнің тарихи крестонос жорығының патшасы Буйондық Годфридің арғы тегі етеді.

Скандинавиядағы аңыз

Шансон де жестің алғашқы түрі 13 ғасырда ежелгі скандинав тіліне "Oddgeirs þáttr danska" ("Оддгейр данский туралы әңгіме") ретінде аударылды, ол Карламаньус сагасының III бөлімі (шамамен 1240 ж.). Кейіннен оның көне даниялық нұсқасы, "Карл Магнус кроннике" жаратылды (кейбір көшірмелері 1480 жылға дейін сақталып қалған). 16 ғасырдағы "Olger Danskes krønike" – Кристиерн Педерсеннің француз тіліндегі "Ogier le Danois" прозалық романының даниялық аудармасы, ол 1514–1515 жылдары Парижде басталып, 1527 жылы екінші сапарында аяқталған болуы мүмкін және 1534 жылы Мальмёде жарық көрген. Батырдың танымалдылығы оны 15- және 16-ғасырлардағы Дания мен Швециядағы екі шіркеудегі суреттерде бейнелеуге алып келді. Оңтүстік Швециядағы Ландскронаның жанындағы Рённеберга төбелерінде (бұрын Данияның бір бөлігі болған) Хольгер (Холгер) Данский есімді жерлеу дөңгелегі бар.

Қазіргі заман

Дания аңызына сәйкес, Огиер Кронборг қамалында тұрады, сақалы еденге дейін жеткен. Ол Дания еліне ең үлкен қауіп келгенше ұйықтап жатар еді. Сол кезде оянады және ұлтты құтқарады. Бұл – 1960.2 типтегі, «Тауда ұйықтап жатқан патша» деп аталатын кең таралған фольклорлық мотив. Кронборг қамалының экскурсоводтарының айтуынша, аңыз бойынша Холгер Франциядағы шайқастарынан кейін барлық жолды басып келген соң, қазіргі орнына отырған. Ол 1845 жылы Ханс Кристиан Андерсен жазған «Холгер Данске» әңгімесі арқылы танымал болды. 1789 жылы Ф.Л.Э. Кунзен музыкасын жазған, ал Йенс Баггесен либреттосын жазған «Холгер Данске» операсы 18 ғасырдың соңында Дания ұлтшылдығына зор әсер етті. Осыдан «Холгер дауы» туды, ол Дания халқының неміс ықпалына наразылығының күшеюін көрсетті. Даниялық зиялы Питер Андреас Хайберг Баггесеннің өлеңдерін пароди жасап, «Холгер Тайске» («Неміс Холгері») атты сатиралық туындысын жазып, дауға қатысты. Огиер сонымен қатар Бернхард Северин Ингеманның 1837 жылғы «Холгер Данске» дастанында ұлттық идентификацияның символы ретінде қарастырылады. 1940-1945 жылдары Данияның неміс оккупациясы кезінде Копенгагенде Кунзеннің операсының патриоттық қойылымы Дания ұлттық сезімінің және оккупацияға қарсылықтың көрінісі болды. Екінші дүниежүзілік соғыстағы Дания қарсылық қозғалысының ең ірі қарулы тобы – «Холгер Данске» осы аңыздың құрметіне аталды. Хельсингердегі «Мариенлист» қонақ үйі 1907 жылы мүсінші Ханс Педер Педерсен Даннан Холгер Данске мүсінін тапсырыс берді. Бронза мүсін 2013 жылға дейін қонақ үйдің алдында тұрды, содан кейін сатылып, Скьернге көшірілді. Бронза мүсін гипстен жасалған түпнұсқаның көшірмесі болды. Гипстен жасалған мүсін Хельсингердегі Кронборг қамалының жертөлелеріне қойылды, ол өзіндік тартымды орынға айналды. 1985 жылы гипстен жасалған мүсін бетоннан жасалған көшірмемен ауыстырылды. Рудьярд Киплингтің 1916 жылғы «Ер» поэмасында «Даниялық Огиер» – Суссексті басып алған Дания басқыншыларын білдіретін архетиптік атау. Поул Андерсонның 1961 жылғы «Үш жүрек және үш арыстан» фантастикалық романының басты кейіпкері, Екінші дүниежүзілік соғыстағы Дания қарсылық мүшесі Холгер Карлсен уақыт кеңістігінде саяхаттап, ол шын мәнінде аңыздың Огиери екенін біледі. Пер Петтерсонның 2001 жылғы «Мен уақыт өзенін қарғадым» романында «Холгер Данске» атты паром бар. «Crusader Kings II» стратегиялық видео ойынында Огиер туралы оқиға бар.

Ogier in Danish legend is said to dwell in Kronborg Castle, his beard grown down to the floor. He will sleep there until the day when the country of Denmark is in the greatest peril, at which time he will awaken and save the nation. This is a common folklore motif, classed as Type 1960.2, "The King Asleep in the Mountain". According to the tour guides of Kronborg Castle, legend has it that Holger sat down in his present location after walking all the way from his completed battles in France. It was popularized by the short story "Holger Danske" written by Hans Christian Andersen in 1845. The 1789 opera Holger Danske, composed by F. L.Æ. Kunzen with a libretto by Jens Baggesen, had a considerable impact on Danish nationalism in the late 18th century. It spawned the literary "Holger feud", which revealed the increasing dissatisfaction among the native Danish population with the German influence on Danish society. Danish intellectual Peter Andreas Heiberg joined the feud by writing a satirical version entitled Holger Tyske ("Holger the German") ridiculing Baggesen's lyrics. Ogier is also regarded as the symbol of national identity in Bernhard Severin Ingemann's 1837 epic poem Holger Danske. During the 1940 1945 German occupation of Denmark, a patriotic presentation of Kunzen's opera in Copenhagen became a manifestation of Danish national feeling and opposition to the occupation. The largest armed group of the Danish resistance movement in World War II, Holger Danske, was named after the legend. The Hotel Marienlyst in Helsingør commissioned a statue of Holger Danske in 1907 from the sculptor Hans Peder Pedersen Dan. The bronze statue was outside the hotel until 2013, when it was sold and moved to Skjern. The bronze statue was based on an original in plaster. The plaster statue was placed in the vaults at Kronborg Castle, also in Helsingør, where it became a popular attraction in its own right. The plaster statue was replaced by a concrete copy in 1985. In Rudyard Kipling's poem "The Land" (1916), 'Ogier the Dane' is the archetypal name used to signify Danish invaders who have overrun Sussex. The protagonist of Poul Anderson's fantasy novel Three Hearts and Three Lions (1961), World War II Danish resistance member Holger Carlsen, time warps and learns that he actually is Ogier of the legend. Per Petterson's novel I Curse the River of Time (2001) has a ferry named Holger Danske. There is an Ogier story event in the strategy video game Crusader Kings II.