Беванья – Италияның Умбрия аймағындағы әдемі қала. Тарихы ежелгі Этрусктарға дейін барып жетеді, халық саны 5000-ға жуық. Италияның ең сұлу ауылдарының бірі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Беванья – Италияның Перуджа провинциясының (Умбрия) орталық бөлігінде, Топино өзенінің тасқын жазығында орналасқан қала және коммуна. Беванья Перуджаның оңтүстік-шығысында, Фолиньоның батысында, Монтефальконың солтүстік-батысында, Ассизидің оңтүстігінде және Тревидің солтүстік-батысында жатыр. Халық саны шамамен 5000 адамды құрайды, оның жартысы Беванья қаласының өзінде тұрады. Бұл қала «Италияның ең әдемі ауылдары» (I Borghi più belli d'Italia) тізіміне енген.
Bevagna is a town and comune in the central part of the Italian province of Perugia (Umbria), in the flood plain of the Topino river. Bevagna is south east of Perugia, west of Foligno, north north west of Montefalco, south of Assisi and north west of Trevi. It has a population of c. 5,000, with the town of Bevagna proper accounting for about half of that. It is one of I Borghi più belli d'Italia ("The most beautiful villages of Italy").
Тарих
Қала бастапқыда этруск-оскан елді мекені болған. Шамамен б.з.д. 80-90 жылдары ол Август өңіріндегі VI аймақта Мевания деп аталған римдік муниципалитетке айналды. Ол Via Flaminia жолының батыс тармағында, Forum Flaminii-ден батыс-солтүстік-батысқа қарай орналасқан, онда тармақтар қосылады. Бұл қала бірнеше ежелгі саяхат жолдарында Римнен шығу кезінде Vicus Martis Tudertium-нан кейін еске алынған. Б.з.д. 310 жылы консул Фабий осы жерде Умбрия күштерін жеңді; бірақ басқа жағдайларда ол біздің заманымыздың I ғасырына дейін еске алынбаған. 69 жылы Вителлиус әскері осы жерде Веспасианның шабуылын күтті. Тиния өзені маңындағы жайылымдар және Клитумнус өзенінің (қазіргі Клитуно) ақ бұқалары Проперцийдің, оның отбасы осы аймақтан (Ассизиум, Гиспелл немесе Меваниядан) шыққандығын айтады: бұл Меванияға сілтеме болуы мүмкін. Меванияны кейінірек Силий Италик, Лукан және Стаций сияқты жазушылар нақты атады. Солтүстік қақпаға жақын ғибадатхананың маңызды қалдықтары, (бұрыс аталатын) via dell'Anfiteatro көшесіндегі қазіргі үйлерге кіріктірілген театр, шығыс қақпасының жанындағы Сан-Винченцо шіркеуіндегі екінші ғибадатхананың қалдықтары, Porta Guelfa көшесіндегі орташа өлшемді моншаларға жататын мозаикалар және қазіргі қаладан шалқары орналасқан амфитеатрдың өте аз қалдықтары сақталған. Плинийдің мәлімдемесіне сәйкес (Hist. Nat. xxxv.173), қаланы қоршаған қабырғалар пісірілмеген кірпіштен салынған. Қазіргі уақытта қалада римдік қабырғалармен бірдей немесе оларға жақын екендігі айтылатын ортағасырлық тас қабырғалардың толық айналымы бар. Ломбардтар басып алғаннан кейін ол Сполето герцогтігіндегі гастальдтың орталығына айналды, ал 1000 жылдан кейін еркін коммуна болып құрылды. 1152 жылы Фридрих Барбаросса оны өртеп жіберді. 1249 жылы Аквино графы оны қайтадан қиратты. Тринци әулеті 1371 жылдан 1439 жылға дейін осы қаламен басқарды. Кейін Италия біріккенге дейін ол Папа мемлекетінің құрамына кірді.
The city was originally an Etrusco Oscan settlement. Around 80 90 BC it became a Roman municipium, called Mevania, in the Augustan Regio VI. It lay on the western branch of the Via Flaminia, west north west of Forum Flaminii, where the branches rejoin. It is mentioned on several ancient itineraries, following the Vicus Martis Tudertium on the way out of Rome. In 310 BC the consul Fabius broke the Umbrian forces here; but otherwise it is not mentioned until the 1st century AD. In 69 the army of Vitellius awaited here the advance of Vespasian. Pastures near the Tinia river and the white oxen of the Clitumnus River (the modern Clitunno) are mentioned by Propertius, whose family was from the area (from Assisium, Hispellum, or Mevania itself): they may refer to Mevania. Mevania is specifically mentioned by the later writers Silius Italicus, Lucan and Statius. There are important remains of a temple near the north gate, of a theatre built into modern houses in the (misnamed) via dell'Anfiteatro, lesser remains of a second temple in the church of San Vincenzo near the east gate, mosaics belonging to midsized baths in the via Porta Guelfa, and very scanty remains of an amphitheatre at some distance from the modern town. The original walls, which have disappeared, were, according to Pliny (Hist. Nat. xxxv.173), built of unbaked bricks. The town now has a complete circuit of medieval stone walls that are said to be very near, if not identical with, the Roman walls. After the Lombard conquest, it became the seat of a gastald in the Duchy of Spoleto, and after the year 1000 it was a free comune. In 1152 Frederick Barbarossa set it on fire. In 1249 it was again destroyed by the Count of Aquino. The Trinci family ruled it from 1371 to 1439. Later it was part of the Papal States until the unification of Italy.
Ассиздік Франциск пен құстар
Ассизилік Франциск құстарға уағыз айтқандығы туралы аңыз Бевания қаласының сыртындағы далада болған. Ол құстарға уағыз айтқан кезде тұрған деген тас қазір Сан-Франческо шіркеуінің Чикколи капелласында сақталуда.
The legendary account of Francis of Assisi preaching to the birds took place in a field outside Bevagna. The stone on which he allegedly stood when preaching to the birds is now in the Ciccoli Chapel of the Church of San Francesco.
Атақты тұрғындар
Суретші Андреа Камасей (1602–1649) Бевания қаласында туған. Әнші және композитор Одоардо Чекарелли (шамамен 1600–1668) Бевания қаласында туған.
The painter Andrea Camassei (1602–1649) was born in Bevagna. The singer and composer Odoardo Ceccarelli (c. 1600–1668) was born in Bevagna.