Викерс Виконт: Британияның алғашқы турбовинтті ұшағы

Кіріспе

Британдық төрт қозғалтқышты, орта қашықтықтағы турбовинттік ұшақ, 1948 жыл.

Vickers Viscount – Vickers Armstrongs компаниясы алғаш рет 1948 жылы ұшырған британдық орта қашықтықтағы турбовинттік ұшақ. Brabazon комитетінің талаптары бойынша жобаланған, ол 1953 жылы пайдалануға берілді және турбовинттік қозғалтқышта жұмыс істейтін алғашқы ұшақ болды. «Виконт» жолаушыларға кабина жағдайларымен жақсы әсер етті, оның ішінде кабинаны қысыммен ұстау, діріл мен шудың азаюы және панорамалық терезелер болды. Ол соғыстан кейінгі алғашқы көлік ұшақтарының ең табысты және пайдалысы болды; 445 «Виконт» ұшағы түрлі халықаралық клиенттерге, соның ішінде Солтүстік Америкаға сатылды.

Шығу тегі

Висконт 1943 жылы Брабазон комитеті ұсынған соғыстан кейінгі, шағын, орта қашықтықтағы, герметикалық қысыммен ұшатын ұшақтың II типіне жауап ретінде жасалды. Ол 24 жолаушыны 1750 мильге (2816 км) дейін, сағатына 200 миль (320 км/сағ) жылдамдықпен тасымалдауға арналған. Комитет пен Vickers компаниясының бас дизайнері Рекс Пирсон арасындағы талқылаулар барысында Vickers турбовинттік қуатты қолдауды ұсынды. Комитет мұғажыл болды және техникалық талаптарды екі типке бөлді: поршеньді қуатты IIA типі, нәтижесінде Airspeed Ambassador пайда болды, ал турбовинттік қуатты IIB типі Vickers компаниясына 1945 жылдың сәуірінде дамытуға тапсырылды. British European Airways (BEA) жобалауға қатысып, ұшақтың 32 жолаушыны тасымалдауын сұрады, бірақ қалған бөлігінде ұқсас күйінде қалды. 1945 жылдың маусымында жасалған алғашқы жоба төрт турбовинттік қозғалтқышы және 24 орындық Viking ұшағына негізделген, VC 2 немесе 453 типі деп аталды. Кейіннен, еден астындағы жүк кеңістігін арттыру үшін қос дөңгелек фюзеляж жасау ұсынылды. Герметикалық қысымды қамтамасыз ету туралы шешім қос дөңгелек және эллипстік фюзеляж жобаларынан бас тартуға әкелді. Басқа қозғалтқыштар да қарастырылды, соның ішінде үкімет екі прототип үшін белгілеген Armstrong Siddeley Mamba. Mamba қозғалтқышын таңдау салмақты арттырды, бірақ Vickers қозғалтқыш қондырғысының Mamba немесе Dart екеуіне де сәйкес келетініне көз жеткізді. Dart үлгісі жақсы дамығанмен, 1947 жылдың тамызында үкімет екінші прототипті Dart қозғалтқышымен жабдықтауды сұрады. Darts қозғалтқыштарын Mamba-мен алмастыру жұмыстары жүргізілді, бірақ прототиптер дайын болған кезде бұл жобадан бас тартылды. 1948 жылы Пирсон қайтыс болғаннан кейін Джордж Эдвардс (кейіннен сэр Джордж Эдвардс) бас дизайнер болып тағайындалды және Viscount жобасының барлық техникалық бақылауын өз мойнына алды.

Үлгілер

630 типті прототип, G AHRF тіркелме нөмірімен 1948 жылғы 16 шілдеде Вислидегі шөп алаңынан алғашқы ұшуын жасады. Ұшқышы – Викерстің бас сынақ ұшқышы Джозеф "Матт" Саммерс. Дизайн 275 миль/сағ (443 км/сағ) жылдамдықпен тым кішкентай және баяу деп есептелді, бұл жолаушыға шаққандағы пайдалану шығындарын тұрақты рейстер үшін тым жоғары етті. BEA 1947 жылы 20 поршеньді қозғалтқышты Airspeed Ambassadors ұшақтарына тапсырыс берген еді. Ұлыбританияның авиация индустриясы туралы сөйлеген Дункан Берн: «Егер BEA Висконтты толық қолдағанда, кішірек үлгі өндіріске түскен болар еді. Шын мәнінде, BEA-ның 630 типке деген ынтасының жетіспеуі Висконттың табысқа жетуіне мүмкіндік берді» деді. Бірақ алғашқы ұшу сынақтары турбовинттің артықшылықтарын көрсетті, нәтижесінде 1949 жылдың ақпанында Министрлік күштірек қозғалтқыштармен жабдықталған, ұзартылған нұсқасы – 700 типтің прототипіне тапсырыс берді. Ал, 630 типтің алғашқы прототипіне 1949 жылғы 15 қыркүйекте шектеулі, ал 1950 жылғы 27 шілдеде толыққанды әуеге лайықтылық туралы сертификат берілді. Бұл ұшақты 29 шілдеде ұшқыштар мен жер экипажының жаңа ұшақпен танысуы үшін BEA-мен сынақ рейсіне жіберуге мүмкіндік берді. 1950 жылғы 23 тамызға дейін Лондон мен Париж, Лондон мен Эдинбург арасында жоспарланған рейстер орындалды. 1950 жылғы 29 шілдеде 14 жолаушысы бар Нортхолттан Париж Ле Бурже әуежайына жасалған рейс – турбиналық қозғалтқышпен жұмыс істейтін ұшақтың алғашқы жоспарланған рейсі болды. Висконттың екінші прототипі, 663 типті сынақ ұшағы, екі Rolls Royce Tay турбореактивті қозғалтқышымен жабдықталған және алғаш рет 1950 жылғы 15 наурызда Вислиде RAF белгілерімен (сериялық нөмірі VX217) ұшты. Ол қыркүйек айында Фарнборо SBAC көрмесінде көрсетілді, содан кейін Valiant бомбалаушы ұшағының басқару жүйесін жетілдіруде пайдаланылды. Дизайнерлер қайтадан сызу тақтасына оралып, 48 жолаушыға (кейбір конфигурацияларда 53-ке дейін) арналған, сағатына 308 миль (496 км/сағ) жылдамдықпен ұшатын үлкен 700 типті ұшақты жасады. Жаңа G AMAV прототипі алғаш рет 1950 жылғы 28 тамызда Бруклендстен ұшып, бірнеше жыл бойы типтің дамуына арналған ұшақ ретінде қызмет етті. 1950 жылдың тамыз айының соңында BEA 20 ұшаққа тапсырыс берді, ал келесі жылы Air France, Aer Lingus және Misrair сияқты компаниялардан қосымша тапсырыстар түсті. 1953 жылы Висконттың негізгі құны 235 000 фунт стерлинг деп белгіленді.

The prototype Type 630, registered G AHRF, made its maiden flight from the grass airfield at Wisley on 16 July 1948, piloted by Joseph "Mutt" Summers, Vickers' chief test pilot. The design was considered too small and slow at 275 mph (443 km/h), making the per passenger operating costs too high for regular service, and BEA had placed an order for 20 piston engined Airspeed Ambassadors in 1947. Retrospectively commenting on Britain's aviation industry, Duncan Burn stated: "Had BEA committed itself to full support of the Viscount it was quite likely that the smaller version would have gone into production It was in a sense BEA's lack of enthusiasm for the [Type] 630 which made possible the [Viscount's] success." Early flight trials, however, showed the qualities of a turboprop, resulting in a February 1949 order from the Ministry of Supply for a prototype of a stretched version with more powerful engines, the Type 700. Meanwhile, the first prototype Type 630 was awarded a restricted Certificate of Airworthiness on 15 September 1949, followed by a full certificate on 27 July 1950, which allowed the aircraft to be placed into trial service with BEA on 29 July to familiarise the pilots and ground crew with the new aircraft. It flew scheduled flights between London and Paris, and London and Edinburgh until 23 August 1950. The 29 July 1950 flight between Northolt and Paris – Le Bourget Airport with 14 paying passengers was the first scheduled airline flight by any turbine powered aircraft. The second prototype Viscount, the Type 663 testbed, had two Rolls Royce Tay turbojet engines, and first flew in RAF markings as serial VX217 at Wisley on 15 March 1950. It was demonstrated at the Farnborough SBAC Show in September and was later used in the development of powered controls for the Valiant bomber. The designers then went back to the drawing board and the aircraft emerged as the larger Type 700 with up to 48 passengers (53 in some configurations), and a cruising speed of 308 mph (496 km/h). The new prototype G AMAV first flew from Brooklands on 28 August 1950, and served as a development aircraft for the type for several years. In late August 1950, BEA placed an order for 20 aircraft; further orders came in the following year from operators such as Air France, Aer Lingus, and Misrair. In 1953, the basic cost given for a Viscount was £235,000.

Орындалу және өзгерістер

Бір репортер 1953 жылы Air France Viscount ұшағымен саяхаттағаннан кейін былай деп жазды: "Шу деңгейі поршеньді қозғалтқыштардан төмен болды. Дөңгелектердің кедір-бүдыр қозғалысынан құтылу – нағыз жеңілдік. Турбовинт – тамаша қашықтықтағы ұшақ және көрермендерді қуантады. Поршеньді қозғалтқыштың дірілдеуі, құбылуы мен сықырлауының орнына төменгі, тұрақты шу мен тегіс ұшу сезімі, әзірге ұшуға көңілсіз жолаушыға сенімділік сыйлайды". Viscount кабинасының терезелері үлкен эллипс пішіндес, өлшемдері 38,1 х 66 см. Viscount ұшағының пайдалану шығындары көптеген бәсекелес ұшақтардан төмен болды. Барлық Viscount ұшақтары Rolls Royce Dart турбовинтімен жабдықталды. Алғашқы 800 а.к., содан кейін 1000 а.к. және одан да жоғары қуаттылыққа ие болған Rolls Royce Dart қозғалтқышы, танымалдылығы мен Viscount және кейінірек шыққан бірнеше ұшақтарда қолданылуының арқасында кеңінен жетілдірілді. Маңызды модельдердің бірі – Dart 506 қозғалтқышы, ол бұрынғы модельдерге қарағанда отынды тиімдірек пайдаланды, соның арқасында әуе компаниялары Viscount ұшақтарымен ұзақ маршруттарға ұшып, көбірек жүк тасымалдай алды. Қозғалтқыштардың қуаты артқан сайын Vickers компаниясы Viscount ұшағының конструкциясын жетілдіруді жалғастырды. Жаңа модельдер көбірек жолаушыларды тасымалдай алды және жүк көтеру шектеулері азайды. Viscount ұшағының үш негізгі түрі жасалды. Бірінші өндіріс түрі – R. Da.3 Dart 505 және кейіннен R. Da.3 Dart 506 қозғалтқыштарымен жабдықталған 700-ші модель. Оның бір тармағы – R. D. a Dart 510 қозғалтқыштарымен жұмыс істейтін 700D моделі. Екінші модель – 800-ші модель, ол 700-ші модельге қарағанда ұшу қашықтығы жақын және жолаушылар сыйымдылығы жоғары болды. Фюзеляж 1 метрге дейін ұзартылды, ал артқы қысымды қалқан 2 метрге жылжытылды, бұл көбірек жолаушыларды тасымалдауға мүмкіндік берді. 800-ші модельдер (806-шы модельді қоспағанда) Dart 510 қозғалтқышымен жабдықталды. Viscount ұшағының үшінші түрі – 810-шы модель. Ол 800-шы модельмен бірдей өлшемде болды, бірақ R. Da. 7/1 Mk 225 немесе Mk 530 Dart қозғалтқыштарымен жабдықталды. Қуаты жоғары болғандықтан, 810-шы модель 800-шы модельге қарағанда жылдамырақ және ұзақ қашықтыққа ұша алатын болды. 740, 850 және 870 Viscount модельдері жобасы қағаз бетінде қалды. Viscount ұшағының жақсы көрсеткіштері мен клиенттер арасындағы танымалдылығы Vickers компаниясын Viscount ұшағының кеңейтілген және жаңа қозғалтқыштары бар нұсқасын жеке қаржыландырып, дамытуға итермеледі, кейіннен ол Vickers Vanguard деп аталды. BEA компаниясы осы модельді өндіріске енгізгеннен кейін, British Eagle сияқты бірнеше тәуелсіз чартерлік операторлар Viscount ұшағын өз парктеріне тез қосты. 1960 жылдары Viscount Шотландиядағы ішкі әуе қатынасының негізгі ұшағы болды. Viscount ұшағының пайдалану барысында оның бәсекелестерінен айтарлықтай артықшылықтары байқалды, нәтижесінде тапсырыстар тез өсті. 1952 жылдың қарашасына дейін тек 42 ұшаққа тапсырыс берілді, ал 1953 жылдың соңына қарай тапсырыс саны 90-ға, ал келесі жылдың соңына қарай 160-қа жетті. Vickers компаниясы жаңа тапсырыстарға тез жауап бере алды, себебі ол мұндай тапсырыстардың пайда болатынына сенімді болды және компанияның өз тәуекелімен жоғары өндіріс деңгейін қамтамасыз ету туралы шешім ерте қабылданды. 1957 жылы Vickers өндіріс желісі үш күнде бір Viscount ұшағын шығарып отырды. 1953 жылдың қазан айында Viscount 700 прототипі G AMAV Лондоннан Жаңа Зеландияның Крайстчерч қаласына дейінгі 19 903 км әуе жарысының көлік бөлімінде ең жылдам уақытты (40 сағат 41 минут) көрсетті. Ұшақ жарыс барысында сағатына 520 км жылдамдықпен ұшты, финиш сызығын ең жақын бәсекелесінен тоғыз сағат бұрын өтті, ол KLM әуе компаниясының Douglas DC 6A ұшағы болды, бірақ соңғысы есептеу бойынша жеңіске жетті. Жолда қосымша отын резервуарларымен жабдықталған ол Кокос (Килинг) аралдарынан Мельбурнның Эссендон әуежайына дейін 10 сағат 16 минутта (343,8 км/сағ) тоқтамай 5680 км ұшты. Trans Australia Airlines (TAA) компаниясы 1954 жылы өзінің алғашқы Viscount ұшағын алды, және ұшақ тез арада табысты болды, бұл қосымша тапсырыстарға әкелді. Viscount TAA үшін баға жетпес ұшақ болды, авиация авторы Джон Ганн "TAA өзінің турбовинтті Viscountтарымен Австралияның магистральдық бағыттарында үстемдікке қол жеткізді" деп мәлімдеді. TAA оннан астам Viscount ұшағын сатып алды, кейіннен Fokker F27 Friendship сияқты турбовинтті ұшақтарды сатып алды, ал кейін жолаушылар сұранысы Viscount ұшақтарының сыйымдылығынан асып кеткендіктен реактивті ұшақтарға көшті. Viscount Ansett компаниясына TAA-ға қарағанда жылдам және сапалы қызмет көрсетуді алғаш рет ұсынды. Екі әуе компаниясы саясаты 1952 жылы Бесінші Мензис министрлігімен ресми түрде құрылды. Бұл саясат Ansett 1957 жылы құлдыраған Australian National Airways сатып алған кезде жүзеге асырылды, нәтижесінде ол TAA-ның жалғыз бәсекелесі болды. Екі әуе компаниясының бірдей жабдықтарға ие болуы туралы талап айтылмады. Солтүстік Америкадағы алғашқы турбовинтті ұшақтарды пайдаланған әуе компаниясы Trans Canada Air Lines (TCA) болды, оның шағын паркі 700-ші модельдерден тұрды. Бастапқыда TCA турбовинт қозғалтқыштары жаңа технология болғандықтан Viscount ұшағына күдікпен қарады, және поршеньді қозғалтқыштармен жабдықталған Convair CV 240 ұшағын сатып алуға басымдық берді, бірақ пилоттардың Viscount ұшағына жасаған мақтаулары және Vickers компаниясының TCA ұшақтың конструкциясына қажетті өзгерістерді енгізуге уәде бергені TCA компаниясын оның орнына Viscount ұшағын сатып алуға көндірді. 6 желтоқсан 1954 жылы алғашқы Viscount Канадаға үлкен медиа оқиғасымен жеткізілді, онда импровизацияланған әуе көрсетілімі де болды. TCA осы модельдің өте табысты операторы болды, қосымша Viscount ұшақтарына бірнеше тапсырыстар берді. 1958 жылға қарай TCA паркінде 51 Viscount ұшағы болды. Авиация авторы Питер Пиготт кейін былай деп жазды: "TCA және Vickers үшін Viscount – жақсы жарнамалық науқан болды. Жолаушылар тыныш ұшу мен панорамалық терезелерді ұнатып, басқа ешқандай канадтық әуе компаниясы турбовинтті ұшақтарды пайдаланбады, ал ешқандай британдық ұшақ американдық әуе компанияларынан осы көлемде сатып алынбады". TCA Viscount ұшағын екі онжылдық бойы пайдаланды, содан кейін Air Canada (TCA аты ағылшын және француз тілдерінде қолданылатын атаумен өзгертілді) 1974 жылы Viscount қызметін тоқтатты. Оның орнына McDonnell Douglas DC 9 ұшағы келді. US Capital Airlines Type 700 Viscount ұшағының маңызды операторы болды, Capital Airline's Viscounts-тарына ауа райы радары мен кіріктірілген баспалдақ қосылды. Continental Airlines және Northeast Airlines да американдық Viscount операторлары болды. 1958 жылғы Куба сайлаулары кезінде Cubana Viscount ұшағы 26 шілде қозғалысымен байланысты қарулы адамдар тарапынан қашқырылды, ұшақ теңізге құлап, 20 жолаушының 17-сі қаза болды деген хабар тарады. АҚШ үкіметі 1962 жылы Кубаға эмбарго салғаннан кейін Cubana барлық Viscount ұшақтарын сатуға шешім қабылдады. Олар советтік турбовинтті ұшақтармен ауыстырылды. South African Airways (SAA) Viscount ұшағының тағы бір ірі операторы болды, 1959 жылдың қаңтарына қарай ол SAA-ның барлық ішкі бағыттарында пайдаланылды. 1961 жылы SAA паркінде жеті Viscount ұшағы болды, ал келесі жылы Кубадан қосымша ұшақ сатып алды. South Africa Airways Кубадан бірнеше Viscount ұшағын сатып алуды жоспарлаған, соның ішінде екі Lockheed Constellations ұшағымен айырбастау туралы келісімдер ұсынылған, бірақ бұл орындалмады. 1965 жылы SAA Boeing 727 ұшақтарын ала бастады, ол Viscount ұшағының реактивті ұшақпен ауыстырылуы үшін барынша дайындалған еді. Central African Airways (CAA) Vickers компаниясының тұрақты тұтынушысы болды, ол өзінің Vickers Vikings паркін пайдаланып жүрген кезде 1956 жылдың 25 сәуірінде алғашқы Viscount ұшағын алды. Viscount ұшағының енгізілуімен бірге Салисберидегі ірі әуежай ашылды, және Viscount Йоханнесбург (Оңтүстік Африка), Салисбери (қазіргі Зимбабве) және Лондон (Англия) қалалары арасындағы бағыттың негізгі ұшағы болды. CAA Viking паркін толығымен ауыстыруға және кейде басқа операторларға жалға беруге жететін жеткілікті Viscount ұшақтарына ие болды. CAA 1965 жылға дейін Viscount ұшақтарын сатып алуын жалғастырды, содан кейін British Aircraft Corporation's BAC 1 11 реактивті ұшағын Viscount ұшағының ұзақ мерзімді ізбасары ретінде сатып алуға ниеттенді. BEA және оның мемлекеттендірілген ұстазы British Airways (BA) Viscount ұшағын Ұлыбританияның ішкі бағыттарында белсенді пайдаланды. 1996 жылдың 18 сәуірінде British World Airlines Viscount ұшағының соңғы рейсі жасалды...

One reporter, after travelling on an Air France Viscount, wrote in 1953: "Noise level was less than that of piston engines. It was a definite relief to be rid of the rough vibrations The turboprop is an excellent shorthaul airplane and a definite crowd pleaser. The substitution of a lower constant pitch noise and smoothness for the vibration, grunts, and groans of the piston engine gives the hesitant passenger a feeling of confidence." Viscount cabin windows were huge ellipses, 19 by 26 inches. Viscount operational costs were lower than many rival aircraft;

All production Viscounts were powered by the Rolls Royce Dart turboprop; from its initial 800 hp, and then 1,000 hp and higher, Rolls Royce extensively developed the Dart engine, due to its popularity and use on the Viscount and several later aircraft. One key model was the Dart 506 engine, with better fuel efficiency than earlier models, allowing airline Viscounts to fly longer routes, with more payload. With the availability of more powerful engines, Vickers continued to develop the Viscount's design. Later models could carry more passengers and had fewer load limitations. Three basic versions of the Viscount were built. The first production version was the Type 700 powered by R. Da.3 Dart 505 and later R. Da.3 Dart 506s. A subvariant was the type 700Ds powered by R. D. a Dart 510s. The second version was the Type 800, which was shorter in range and had a higher passenger capacity aircraft than the 700. The fuselage was lengthened 3 feet (1 m) and the rear pressure bulkhead was moved aft 5 feet (2 m), allowing more passengers to be carried. The 800s (excepting the 806s) were powered by the Dart 510. The third type of Viscount was the 810. It was the same size as the 800s, but was powered with R. Da. 7/1 Mk 225 or Mk 530 Darts. With the greater power, the 810 was faster and longer ranged than the 800. Proposed type 740, 850, and 870 Viscounts never left the drawing board. The Viscount's good performance and popularity with customers encouraged Vickers to privately finance and develop an enlarged and re engined variant of the Viscount, later designated as the Vickers Vanguard. Following BEA's launch of the type, multiple independent charter operators, such as British Eagle, were quick to adopt the Viscount into their fleets. During the 1960s, the Viscount formed the backbone of domestic air travel in Scotland. The early operational service of the Viscount quickly proved it to have significant performance advances over its rivals, and orders rapidly rose as a result; up to November 1952, only 42 aircraft had been ordered; by the end of 1953, the order book had risen to 90, and 160 by the end of the following year. Vickers was able to quickly respond to the new orders, as it had gambled on such orders emerging and early on the decision had been taken to commit to a high production rate at the company's own risk. In 1957, the Vickers production line was producing the Viscount at a rate of one aircraft every three days. In October 1953, the Viscount 700 prototype G AMAV achieved the fastest time (40 hours 41 minutes flying time) in the transport section of the 12,367 mi (19,903 km) air race from London to Christchurch, New Zealand. The aircraft averaged 320 mph (520 km/h) in the event, crossing the finish line nine hours ahead of its closest rival, a Douglas DC 6A of KLM, with the latter winning on handicap. En route, equipped with extra fuel tanks, it flew 3,530 mi (5,680 km) nonstop from the Cocos (Keeling) Islands to Melbourne's Essendon Airport in 10 hours 16 minutes (343.8 mph). Trans Australia Airlines (TAA) received its first Viscount in 1954, and the aircraft quickly proved profitable, leading to additional orders. The Viscount proved to be an invaluable aircraft for TAA, aviation author John Gunn stating, "TAA had achieved dominance on Australia's trunk routes with its turboprop Viscounts". TAA procured over a dozen Viscounts, and purchased later turboprop aircraft such as the Fokker F27 Friendship; It later transitioned to jet aircraft as passenger demand outgrew the capacity of the Viscounts. the Viscount allowed Ansett to set out a faster and superior service than the larger TAA for the first time. The Two Airlines Policy was formally established in 1952 by the Fifth Menzies Ministry. The policy took practical effect when Ansett purchased the failing Australian National Airways in 1957, resulting in it being the only competitor for the government owned TAA. Unstated was the requirement for both airlines to have identical equipment. The first North American airline to use turboprop aircraft was Trans Canada Air Lines (TCA), with a small fleet of Type 700 Viscounts. Initially, TCA was cautious of the Viscount due to the turboprop engine being a new technology, and a preference had existed for acquiring the piston engined Convair CV 240, instead; praise of the Viscount from pilots and a promise from Vickers to make any design changes desired by TCA persuaded it to procure the Viscount, instead. On 6 December 1954, the first Viscount was delivered to Canada in a large media event that included an improvised aerial display. TCA became a prolific operator of the type, placing multiple follow up orders for additional Viscounts. By 1958, TCA had an operational fleet of 51 Viscounts. Aviation author Peter Pigott later wrote: "For TCA and Vickers, the Viscount was a public relations coup. Passengers loved the quiet ride and panoramic windows. No other airline in Canada flew turbo prop airliners then, and no other British aircraft was bought by American airlines in such quantity." TCA operated the Viscount for two decades until Air Canada (TCA relabelled with a name equally at home in English and French), ended Viscount services in 1974. The type was replaced by the McDonnell Douglas DC 9. US Capital Airlines became an important operator of the Type 700 Viscount,#tag:ref|Adaptions on Capital Airline's Viscounts include the addition of weather radar and a built in airstair. Continental Airlines and Northeast Airlines also became US Viscount operators. During the 1958 Cuban elections, a Cubana Viscount was hijacked by gunmen aligned with the 26th of July Movement; the aircraft crash landed in the sea, reportedly killing 17 of the 20 occupants. When the US government imposed its embargo on Cuba in 1962, Cubana decided to sell all of its Viscounts. They were replaced by Soviet built turboprop aircraft. South African Airways (SAA) was another major operator of the Viscount; by January 1959, it was operating on all of SAA's domestic routes. In 1961, SAA had seven Viscounts, and acquired a further aircraft from Cuba in the following year.#tag:ref|South Africa Airways had intended to procure more than one Viscount from Cuba; arrangements proposed included an exchange for a pair of Lockheed Constellations, but this did not happen. In 1965, SAA began receiving Boeing 727s, which had been selected the previous year as a jet powered replacement for the Viscount. Central African Airways (CAA) had been a traditional customer of Vickers, already operating a number of Vickers Vikings when it received its first Viscount on 25 April 1956. The introduction of the Viscount roughly coincided with the opening of a major airport at Salisbury, and the Viscount became the mainstay of the route between Johannesburg in South Africa, Salisbury (now renamed Harare) in modern day Zimbabwe, and London, England. CAA had enough Viscounts to entirely replace its Viking fleet and to occasionally lease them to other operators. More Viscounts were purchased by CAA right up until 1965, when CAA announced its intention to procure the British Aircraft Corporation's jet powered BAC 1 11 successor as the long term successor to the Viscount. BEA, and its nationalised successor British Airways (BA), vigorously operated the Viscount on Britain's domestic routes. On 18 April 1996, British World Airlines conducted the last Viscount passenger service in Britain, exactly 46 years after BEA's inaugural flight; on board the flight were Sir George Edwards and Sir Peter Masefield. In late 1960, the People's Republic of China had begun negotiations with Vickers for as many as 40 Viscounts, but negotiations were protracted due to political tensions. At this point, China sought arrangements to purchase Viscounts second hand from existing operators, and later achieved successive deals regarding the Viscount with Britain directly. The last batch of six aircraft built was for the Chinese CAAC Airlines, which was delivered during 1964; at the end of production. 445 Viscounts had been manufactured. Many Viscounts were refurbished and saw new service with African operators; sales of these second hand aircraft continued into the 1990s. The last airworthy Viscount, 9Q COD, is believed to have been flown last in January 2009 for Global Airways in the Democratic Republic of the Congo.