Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1988 жылы Терри Пратчеттің «Дискі әлем» романы.
1988 Discworld novel by Terry Pratchett
the novel
«Үш қарындас» – Терри Пратчеттің 1988 жылы жарық көрген алтыншы «Дискі әлем» романы. Онда «Бірыңғай рәсімдер» романынан таныс Weatherwax әжесі қайтадан көрінеді.
Wyrd Sisters is Terry Pratchett's sixth Discworld novel, published in 1988. It re introduces Granny Weatherwax of Equal Rites.
Сюжет
Wyrd Sisters-те үш сиқыршы бар: Бабуля Weatherwax; Нанни Огг, үлкен Огс тайпасының анасы және әлемдегі ең зұлым мысықтың иесі; және Маграт Гарлик, жасырын зергерлік бұйымдарға, ковендерге және қайнап тұрған қазанға берік сенетін кіші сиқыршы, бұл қалған екеуін қатты ашуландырады. Ланкре королі Веренц I-ді оның туысы герцог Фелмет өлтіреді, оған оның амбициялы әйелі көндіреді. Корольдің тәжін және баласын қашып кеткен қызметші үш сиқыршыға тапсырады. Сиқыршылар баланы көшпенді актерлер труппасына береді, ал тәжді реквизиттер қорабына жасырады. Олар тағдыр өз жолын табатынын және Томжон өсіп-жетіліп, герцог Фелметті жеңіп, өз орнына отыратынын мойындайды. Бірақ корольдік жаңа корольдің елге және халқына қатыгездікпен қарауына ашулы. Сиқыршылар Томжонның елді құтқару үшін оралуына кем дегенде 15 жыл болатынын түсінеді, бірақ ол кезде түзетуге келмейтін зиян келтіріледі. Бабуля Weatherwax қалған екі сиқыршының көмегімен бүкіл корольдікке 15 жылға уақытты жылдыру сиқырын орындайды. Темдеу арасында герцог өзін жақсы жарықтандырып, сиқыршыларды жаман көрсеткен пьеса жазып, қоюға шешім қабылдайды. Ол осылайша сиқыршылардың күшін жояды және халық оны ұнатады деп ойлайды. Ол Анх-Морпоркқа сарайдың ақымағын Томжонға берілген актерлер труппасын іздеуге жібереді, ол қазір Анх өзенінің жағасындағы Диск театрында орналасқан. Труппа Ланкреге келеді және корольдің өтініші бойынша пьесаны қояды. Бірақ драматург Хвель пьесаның сюжетінде бірдеңе дұрыс емес екенін, бірдеңе жараспай тұрғанын айтады. Сиқыршылар пьесаның ортасында сиқыр орындайды, нәтижесінде актерлер корольдің өлтірілуін шындыққа сәйкес көрсетеді, ал көрермендер герцог пен герцогиняның Веренц I-ді өлтіргеніне куә болады. Фелмет ақыры ақылдан адасып, сахнадағы қайырылатын пышақпен бірнеше адамды жарақаттайды, содан кейін құлап, Ланкре шатқалында өледі. Герцогиня түрмеге қамалады, бірақ қашуға тырысады, бірақ жерді нашар пайдаланғаны үшін кек қайтаруды қалайтын әртүрлі орман жануарлары оны өлтіреді. Бабуля Weatherwax Томжонның заңды король екенін және оның таққа отыруы керек екенін түсіндіреді. Бірақ Томжон король болғысы келмейді; ол өте талантты актер және өзінің мансабын асырап алған әкесі Витоллермен жалғастыруды қалайды. Оның орнына Бабуля Weatherwax қалаға ақымақтың корольдің басқа анасынан туған ұлы екенін және Томжонның жартылай бауыры екенін айтады, ол Ланкре королі Веранс II болып таж кигізіледі. Кейінірек Бабуля мен Нанни Магратқа бұрынғы ақымақтың шын мәнінде Томжон мен Веранс II-нің әкесі екенін айтады. Оқиға бойында ұялып жүрген Маграт пен Веранс II-нің мәртебесі қорытындысында толық түсіндірілмейді.
Wyrd Sisters features three witches: Granny Weatherwax; Nanny Ogg, matriarch of a large tribe of Oggs and owner of the most evil cat in the world; and Magrat Garlick, the junior witch, who firmly believes in occult jewelry, covens, and bubbling cauldrons, much to the annoyance of the other two. King Verence I of Lancre is murdered by his cousin, Duke Felmet, after his ambitious wife persuades him to do so. The King's crown and child are given by an escaping servant to the three witches. The witches hand the child to a troupe of travelling actors, and hide the crown in the props box. They acknowledge that destiny will eventually take its course and that the child, Tomjon, will grow up to defeat Duke Felmet and take his rightful place as king. However, the kingdom is angry about the way the new King is mistreating the land and his subjects. The witches realise that it will be at least 15 years until Tomjon is able to return and save the kingdom, but by then irreparable damage will have been done. Granny Weatherwax, with help from the other two witches, manages to cast a spell over the entire kingdom to send it forward in time by 15 years. Meanwhile, the duke has decided to have a play written and performed that portrays him in a favourable light and the witches in a negative light. He thinks this will cause the witches to lose their power, and the people will like him. He sends the court Fool to Ankh Morpork to recruit the same acting company that Tomjon was given to, which now resides in the Dysk Theatre on the river Ankh. The company make their way to Lancre, and perform the play for the King as asked. However, Hwel, the playwright, maintains that there is something wrong with the plot of the play, something that just doesn't feel right. The witches cast a spell in the middle of the play that causes the actors to portray the killing of the king truthfully, and the audience sees that the Duke and Duchess are guilty of killing Verence I. Felmet finally succumbs to insanity and stabs several people with a retracting stage dagger, before tripping and falling to his death in the Lancre Gorge. The Duchess is imprisoned but manages to escape, only to be killed by a collection of various forest animals who want revenge for the poor treatment of the land. Granny Weatherwax explains that Tomjon is the rightful king, and he is due to be crowned. However, Tomjon does not want to be king; he is an extremely talented actor and wishes to continue his career with his adopted father, Vitoller. Instead Granny Weatherwax tells the town that the Fool is in fact the king's son from another mother, and Tomjon's half brother, and he is crowned King Verence II of Lancre. Later on, Granny and Nanny reveal to Magrat that the previous fool is actually Tomjon's and Verence II's father. The status of Magrat and Verence II, who have been awkwardly courting throughout the story, is not fully explained at the conclusion.
Сыртқы сілтемелер
Мәтінде Маркс ағайындылары, Чарли Чаплиннің "Трамп" кейіпкері және Лорел мен Харди, сондай-ақ Уильям Шекспирдің өмірі мен шығармалары туралы тікелей сілтемелер бар. Ол "Макбеттен" тақырыптар мен сөздерді алды, олардың ішінде "біз үшеуіміз қашан қайтадан кездесеміз?", "ақылдың қанжары", "көк майдан шыққан дақ", үш сиқыршы әйел және романның өзінің атауы бар; "Гамлеттен" – өлген корольдің көрінісі және пьеса ішіндегі пьеса; "Барлық әлем – сахна" ("As You Like It" пьесасынан); сондай-ақ, "Король Лирден" алынған, ақымағымен бірге есінен шығып бара жатқан Герцог Фелметтің тақырыбы. Бұған қоса, актерлер тобында "Хвел" немесе "Уилл" есімді драматург бар, ал Томжонның ықпалымен компания Анх-Морпоркте "Диск" деп аталатын театр салып жатыр, бұл Лондонның "Глобус" театрына сілтеме. Хвел "жарақтап, айқайлағаннан" гөрі мағыналы пьесалар жазуды қалайды. Ол сахна ауысуын жабу үшін жазған сөз Генри V-тің "Бауырлар тобы" сөзіне ұқсайды. Томжон оны "Жаңартылған Дабыл" тавернасында оқып, болып жатқан төбелес тоқтатады. Томжон Хвелдің қабылданбаған идеяларының бір бөлігін оқиды, олар пантомима диалогтарын, Эндрю Ллойд Веббердің мюзиклдерін және "Годо күтуді" еске түсіреді.
The text makes overt references to the Marx Brothers, The Tramp of Charlie Chaplin, and Laurel and Hardy, as well as the life and works of William Shakespeare. It borrows themes and sayings from Macbeth, including "when shall we three meet again", the "dagger of the mind", "out damned spot", the three witches, and the title of the novel itself; from Hamlet, including the ghost of the dead King and the play within a play; "all the world's a stage" from As You Like It; and Duke Felmet descending into madness in the company of his Fool, derived from King Lear. In addition, the company of actors includes a playwright by the name of "Hwel" or "Will", and, at Tomjon's instigation, the company is building a theatre called The Dysk in Ankh Morpork, a reference to the Globe Theatre in London. Hwel wants to write plays that are more than just "stabbing and shouting". A speech he wrote merely to cover a scene change resembles the "Band of Brothers" speech from Henry V. Tomjon declaims it in The Mended Drum tavern, quieting a brawl in progress. Tomjon reads some of Hwel's rejected ideas, which echo pantomime dialogue, the musicals of Andrew Lloyd Webber, and Waiting for Godot.