Діни тазару ритуалдары: мағынасы, түрлері, тарихы. Құдайға сыйынғанға дейін тазару, рухани тазалық, діни жүйелердегі ролі. Тазару ритуалдары туралы біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Діни ғұрып ретінде шомылу немесе жуыну
Bathing or washing as a religious ritual
Ритуалдық тазару – дінмен белгіленген, адамды ластықтан арылтыратын ғұрып, әсіресе құдайға құлшылық ету алдында, ал ритуалдық тазалық – ғұрыптық тазалық күйі. Ритуалдық тазару заттар мен орындарға да қатысты болуы мүмкін. Ритуалдық ластық – қарапайым физикалық лас нәрселермен, мысалы, кірмен бірдей емес, алайда дене сұйықтықтары көбінесе ритуалдық жағынан таза емес деп есептеледі. Осы ғұрыптардың көпшілігі аурудың микробтық теориясынан бұрын пайда болған және ежелгі Таяу Шығыстың ең ерте белгілі діни жүйелерінде маңызды орын алған. Кейбір авторлар осы ғұрыптарды тыйымдармен байланыстырады. Кейбіреулер бұл тәжірибенің денсаулыққа және инфекциялардың алдын алуға, әсіресе адамдар тығыз байланыста болатын жерлерде пайдалы екенін айтады. Бұл тәжірибелер микробтар туралы теория кеңінен таралғанға дейін пайда болған болса да, жұқпалы агенттердің жойылуы айқын байқалады. Басқалары адамдарды жиркініштен (бір жағынан) алып тастап, оларды тазалық пен құдайлыққа (екінші жағынан) көтеруге, ластықтан тазалыққа, ал ауытқушылықтан ізгілікке (мәдени контексте) бастауға тырысатын діндердегі әмбебап «тазалық өлшемін» сипаттады.
Ritual purification is a ritual prescribed by a religion through which a person is considered to be freed of uncleanliness, especially prior to the worship of a deity, and ritual purity is a state of ritual cleanliness. Ritual purification may also apply to objects and places. Ritual uncleanliness is not identical with ordinary physical impurity, such as dirt stains; nevertheless, body fluids are generally considered ritually unclean. Most of these rituals existed long before the germ theory of disease, and figure prominently from the earliest known religious systems of the Ancient Near East. Some writers connect the rituals to taboos. Some have seen benefits of these practices as a point of health and preventing infections especially in areas where humans come in close contact with each other. While these practices came before the idea of the germ theory was public in areas that use daily cleaning, the destruction of infectious agents seems to be dramatic. Others have described a 'dimension of purity' that is universal in religions that seeks to move humans away from disgust (at one extreme), to uplift them towards purity and divinity (at the other extreme), away from uncleanliness to purity, and away from deviant to moral behavior (within one's cultural context).
Бахаи діні
Бахаи дінінде міндетті дұғалар оқылғанға дейін, сондай-ақ Ұлы есімді 95 рет оқылғанға дейін діни тазару (қол мен бетті жуу) жасалуы керек. Етеккір кезіндегі әйелдер дұға оқуға міндетті, бірақ оның орнына бір аятты оқудың (ерікті) мүмкіндігі бар; егер соңғысы таңдалса, арнайы аятты оқу алдында тазару қажет. Бахаи дінінің негізін қалаушы Бахаулла өзінің заңдар кітабында, Китаб-и-Ақдаста тазаруды міндеттеген.
In the Baháʼí Faith, ritual ablutions (the washing of the hands and face) should be done before the saying of the obligatory prayers, as well as prior to the recitation of the Greatest Name 95 times. Menstruating women are obliged to pray, but have the (voluntary) alternative of reciting a verse instead; if the latter choice is taken, ablutions are still required before the recital of the special verse. Bahá'u'lláh, the founder of the Baháʼí Faith, prescribed the ablutions in his book of laws, the Kitáb i Aqdas.
Буддизм
Жапон буддизмінде буддалық храмдарда аблюция үшін "цукубай" деп аталатын ыдыс қарастырылған. Ол шай рәсімінде де қолданылады. Бұл түрдегі рәсімдік тазару – шай рәсіміне қатысушы қонақтар үшін немесе буддалық храм аумағына кіргендер үшін дәстүрлі әдет. Бұл атау "көктеу" немесе "иілу" мағынасын білдіретін "цукубау" етістігінен шыққан, бұл – көңіл謙虚лік белгісі. Тас бетіне жазылған канджилер өздерінен оқылғанда ешқандай мағынаға ие емес. Егер әрбір белгі ортадағы ыдыстың пішінін білдіретін 口 (кучи) таңбасымен бірге оқылса, онда олар 吾, 唯, 足, 知 болып шығады, бұл сөзбе-сөз "Мен тек қана жеткілікті білемін" (吾 = ware = мен, 唯 = tada = тек, 足 = taru = жеткілікті, 知 = shiru = білемін) деп аударылады. Негізгі мағынасы, әртүрлі аударылғанда, "адамның барлығы оған жеткілікті" дегенді білдіреді. Сондықтан, дұға ету алдында олар қолдарын және беттерін тазалап, Құдайға ең жақсы жағдайларын көрсету үшін жуынады. Эфиопиялық православиелік Тевахедо шіркеуі, мысалы, дәретханадан, жуынатын бөлмеден немесе моншадан шыққаннан кейін, дұға ету алдында немесе тамақтанғаннан кейін қол жуудың бірнеше түрлерін ұсынады. Эфиопиялық православиелік Тевахедо шіркеуінің әйелдеріне етек кірі кезінде шіркеуге кіруге тыйым салынған; ал ерлер әйелдерімен қарым-қатынас жасағаннан кейін ертесі күні шіркеуге кірмейді. Крещение, рәсімдік тазарудың бір түрі ретінде, яһудизммен байланысты бірнеше діндерде, ең бастысы – христиандықта кездеседі; христиандықта да басқа түрлі рәсімдік тазарулар бар. Көптеген христиан шіркеулері Исаның Евангелиядағы үлгісін орындап, аяқ жуу рәсімін өткізеді. Кейбіреулер бұл шіркеудің міндетті түрде сақтауы тиіс өсиет екенін түсіндіреді, христиандық Киелі кітап заңын қараңыз. Бұл практика сондай-ақ Әйгілі Бенедикт ережесінде заңдастырылған, нәтижесінде көптеген ортағасырлық монастырлар күнделікті қызметтерге дейін монахтар мен қарындастар жуынуы үшін ортақ жуынатын орындармен салынған. Католик діни ордендерінің августиндіктер мен бенедиктиндер ережелерінде рәсімдік тазару қарастырылған және Нурсиялық Бенедикттің терапиялық шомылуды қолдауға шақыруынан шабыттандырылған; бенедиктин монахтары шипажайларды дамыту мен насихаттауда маңызды рөл атқарды. Киелі литургияны өткізу алдында қол жуу қағидасы бастапқыда тазалықтың іс жүзіндегі сақтық шарасы ретінде пайда болды, сондай-ақ оның символдық мағынасы да бар. "Үшінші ғасырда барлық христиандардың дұғаға дайындалу үшін қол жуу салты болған, ал төртінші ғасырдан бастап діни қызметкерлер діни қызметтің маңызды бөлігіне дейін қол жуу рәсімін ішкі тазалықтың белгісі ретінде орындаған". Христиандық дәстүр бойынша әйелдер босанғаннан кейін тазаруды талап ететін Киелі кітап ережелері сақталды; бұл практика әйелдерді шіркеуге қабылдау деп аталатын арнайы рәсімге бейімделді, Англия шіркеуінің жалпы дұғалар кітабында осы рәсімге арналған литургия бар, бірақ қазіргі Батыс христиандығында оның қолданылуы сирек. Әйелдерді шіркеуге қабылдау рәсімі әлі де бірқатар Шығыс христиан шіркеулерінде (Шығыс православиелік, Шығыс православиелік және Шығыс католик шіркеулерінде) орындалады. Кантарус – христиандар шіркеуге кірмес бұрын аблюция жасау үшін қолданатын қайнар. Бұл аблюциялар қол, бет және аяқ жууды қамтиды. Кантарустан шығатын су ағынды болуы керек. Христиандық намаз бен құлшылық алдындағы аблюция салты "рухани күнәлардан бөлінуді және Иемізге бағынуды" символдайды. Көптеген христиан елдерінде суды қолдану ішінара Киелі кітаптағы дәретхана этикетімен байланысты, ол барлық нәжіс болғаннан кейін жууға шақырады. Биде негізінен католик елдерінде кең таралған, онда аналды тазалау үшін су маңызды деп есептеледі, сондай-ақ Грекия және Финляндия сияқты кейбір дәстүрлі православиелік және лютерандық елдерде, онда биде душтары жиі кездеседі.
In Japanese Buddhism, a basin called a tsukubai is provided at Buddhist temples for ablutions. It is also used for tea ceremony. This type of ritual cleansing is the custom for guests attending a tea ceremony or visiting the grounds of a Buddhist temple. The name originates from the verb tsukubau meaning "to crouch" or "to bow down", an act of humility. The kanji written on the surface of the stone are without significance when read alone. If each is read in combination with 口 (kuchi) the shape of the central bowl then the characters become 吾, 唯, 足, 知 which translates literally as "I only know plenty" (吾 = ware = I, 唯 = tada = only, 足 = taru = plenty, 知 = shiru = know). The underlying meaning, variously translated as "what one has is all one needs", Before praying, they wash their hands and face in order to be clean before and present their best to God. The Ethiopian Orthodox Tewahedo Church prescribes several kinds of hand washing for example after leaving the latrine, lavatory or bathhouse, or before prayer, or after eating a meal. The women in the Ethiopian Orthodox Tewahedo Church are prohibited from entering the church temple during menses; and the men do not enter a church the day after they have had intercourse with their wives. Baptism, as a form of ritual purification, occurs in several religions related to Judaism, and most prominently in Christianity; Christianity also has other forms of ritual purification. Many Christian churches practice a ceremony of the Washing of Feet, following the example of Jesus in the Gospel. Some interpret this as an ordinance which the church is obliged to keep as a commandment, see also Biblical law in Christianity. This usage is also legislated in the Rule of St. Benedict, as a result of which, many medieval monasteries were built with communal lavers for the monks or nuns to wash up before the Daily Office. Catholic religious orders of the Augustinians' and Benedictines' rules contained ritual purification, and inspired by Benedict of Nursia encouragement for the practice of therapeutic bathing; Benedictine monks played a role in the development and promotion of spas. The principle of washing the hands before celebrating the holy Liturgy began as a practical precaution of cleanness, which was also interpreted symbolically. "In the third century there are traces of a custom of washing the hands as a preparation for prayer on the part of all Christians, and from the fourth century onwards it appears to have been usual for the ministers at the Holy Mass or divine liturgy ceremonially to wash their hands before the more solemn part of the service as a symbol of inward purity." Traditionally, Christianity adhered to the biblical regulation requiring the purification of women after childbirth; this practice, was adapted into a special ritual known as the churching of women, for which there exists liturgy in the Church of England's Book of Common Prayer, but its use is now rare in Western Christianity. The churching of women is still performed in a number of Eastern Christian churches (Eastern Orthodox, Oriental Orthodox and Eastern Catholic churches). A cantharus is a fountain used by Christians for ablution before entering a church. These ablutions involve the washing of the hands, face, and feet. The water emitted by a cantharus is to be running water. The practice of ablutions before prayer and worship in Christianity symbolizes "separation form sins of the spirit and surrender to the Lord." The use of water in many Christian countries is due in part to the Biblical toilet etiquette which encourages washing after all instances of defecation. The bidet is common in predominantly Catholic countries where water is considered essential for anal cleansing, and in some traditionally Orthodox and Lutheran countries such as Greece and Finland respectively, where bidet showers are common.
Индуизм
Индуизмнің әртүрлі дәстүрлері салт-дәстүрлік тазалық пен тазартудың әртүрлі стандарттарын ұстанады. Әрбір дәстүрдің ішінде ең дәстүрлі топтар қатаң ережелерді сақтайды, бірақ ең қатаң ережелер көбінесе брахмандарға, әсіресе храмда ғибадат ететіндерге бекітіледі. Индуизмдегі тазару рәсімінің маңызды бөлігі – бүкіл денеді шомыту, әсіресе Ганг сияқты қасиетті саналатын өзендерде. Бұл тазарту әдісін фестивальдар алдында, сондай-ақ қайтыс болғаннан кейін тазалықты сақтау үшін орындау қабылданбалы. Пуньяхавачанам – бұл адамның өзін және үйін тазартуға арналған рәсім, әдетте маңызды оқиғалар алдында, мысалы, тойларда орындалады. Рәсім кезінде мантралар оқылады, содан кейін қатысушылар мен қолданылатын заттарға қасиетті су шашыратылады. Абхишека (санскриттен аударғанда "шашу; жуу") деп аталатын рәсімде құдайдың мүртісі немесе бейнесі сумен, йогуртпен, сүтпен, балмен, маймен, қантпен, раушан суымен және т.б. жуылады. Абхишека – Агамик нұсқауларымен бекітілген пұжаның ерекше түрі. Бұл рәсім діни және саяси билеушілердің тағына отыруында және басқа да арнайы нығметтер алу үшін де орындалады. Құдайдың мүсініне қол тигізер алдында қолды тазарту қажет, ал храмға шомылмай кірмеу керек. Сӯтака – бала дүниеге келгеннен кейін индуистер сақтайтын тазалық ережелері. Сӯтака практикасы туыстар мен қоғамнан әлеуметтік оқшаулануды, отбасымен бірге тамақтанудан бас тартуды, дәстүрлі діни іс-шараларға қатысуды және үйде қалуды қамтиды. Анасы варнасына байланысты 10-30 күн бойы сӯтака сақтаса, әкесі баласы дүниеге келгеннен кейін бірден тазарту рәсімі (дәстүрлі шомылу) арқылы тазаруы мүмкін. Өлім рәсімдерімен байланысты түрлі тазарту рәсімдері бар. Адам қайтыс болған үйге барғаннан кейін индуистер шомылуға тиіс. Әйелдер төрт күндік ай сайқылынан кейін бас жуады.
Various traditions within Hinduism follow different standards of ritual purity and purification. Within each tradition the more orthodox groups follow stricter rules, but the strictest rules are generally prescribed for Brahmins, especially those engaged in the temple worship. An important part of ritual purification in Hinduism is the bathing of the entire body, particularly in rivers considered holy such as the Ganges. It is considered auspicious to perform this method of purification before festivals after a death, in order to maintain purity. Punyahavachanam is a ritual meant to purify one's self and one's home, usually performed before important occasions, like weddings. During the ceremony, mantras are chanted and then consecrated water is sprinkled over all of the participants and the items used. In the ritual known as abhisheka (Sanskrit, "sprinkling; ablution"), the deity's murti or image is ritually bathed with water, curd, milk, honey, ghee, cane sugar, rosewater, etc. Abhisheka is also a special form of puja prescribed by Agamic injunction. The act is also performed in the inauguration of religious and political monarchs and for other special blessings. The murtis of deities must not be touched without cleansing the hands, and one is not supposed to enter a temple without a bath. Sūtaka are the Hindu rules of impurity to be followed after the birth of a child (vṛddhi sūtaka). Sūtaka involves the practice of keeping socially isolated from relatives and community by abstention of mealtaking with family, engaging in customary religious activities, and leaving the home. A mother must practice sūtaka for 10 to 30 days, depending upon her varna, while the father may become purified immediately after the birth of his child by ritual purification (ritual bathing). There are various kinds of purificatory rituals associated with death ceremonies. After visiting a house where a death has recently occurred, Hindus are expected to take baths. Women take a head bath after completing their four day menstrual period.
Американың жергілікті діндері
Американың көптеген жергілікті халықтарының дәстүрлерінде, түрлі рәсімдерге дайындық ретінде саунаны, терлеу үйі деп аталатын, тазару үшін пайдалану – ырымдық тазарудың бір түрі. Кейбір жергілікті топтар сондай-ақ, зұлымдықтан арылу үшін түтін шығаратын шөптерді жағудың да жерді тазартатынына сенеді. Мысалы, оңтүстік-шығыс тайпасы – черокилер, суға баруды қалыптастырған және, аз дәрежеде болса да, қазір де орындап жүр, бірақ бұл амал тек өзендер мен ағындар сияқты аққан суларда ғана жасалады. Кейбір ауылдар суға баруды күнделікті (күн шығысымен бірге) орындаса, ал басқалары оны көбінесе арнайы жағдайларда – атау рәсімдері, мерекелер және доп ойындары сияқты шараларда өткізеді. Джеймс Адейр сияқты черокилерді зерттеген көптеген антропологтар, суға бару сияқты діни амалдарға сүйене отырып, бұл тайпаларды Израильдің жоғалған тайпаларымен байланыстыруға тырысты, бірақ мұндай тарихнама көбінесе құрметті антропология емес, христиандық тілектердің орындалуы болып табылады. Ванкувер аралындағы Юкотт кит аулаушылардың қасиетті орны басшыларға кит аулауға дайындық үшін қажетті рәсімдерді орындауға арналған.
In the traditions of many Indigenous peoples of the Americas, one of the forms of ritual purification is the ablutionary use of a sauna, known as a sweatlodge, as preparation for a variety of other ceremonies. The burning of smudge sticks is also believed by some indigenous groups to cleanse an area of any evil presence. Some groups like the southeastern tribe, the Cherokee, practiced and, to a lesser degree, still practice going to water, performed only in moving bodies of water such as rivers or streams. Going to water was practiced by some villages daily (around sunrise) while others would go to water primarily for special occasions, including but not limited to naming ceremonies, holidays, and ball games. Many anthropologists that studied with the Cherokees like James Adair tried to connect these groups to the Lost Tribes of Israel based on religious practices including going to water, but this form of historiography is mostly Christian "wish fulfillment" rather than respectable anthropology. Yuquot Whalers' Shrine on Vancouver Island was used by chiefs to prepare ritually for whaling.
Ислам діні
Исламдық тазалану рәсімі ерекше түрде намазға, парызды дұғаға дайындалуға бағытталған; теориялық тұрғыдан алғанда, тазалану күні бойы сақталады, бірақ кейбір амалдар – ішек қышымы, ұйқы, қарама-қарсы жынысты адамдармен байланыс (мәзхапқа байланысты), есінен жаңылу, қан, шәует немесе құсу шығуы жағдайында бұзылады. Кейбір мәзхаптар Құранды ұстау үшін діни тазалықтың қажет екенін айтады. Тазалану рәсімі жағдайға қарай таяммум, вуду және ғұсыл түрінде болады; үлкен ғұсыл әйелдер айыз тоқтағаннан кейін, жау болмай қайтыс болған кісіге, сондай-ақ жыныстық қатынастан кейін міндетті. Одан басқа, жұма намазына дейін немесе ихрамға кіру алдында да қолданылуы мүмкін. Егер таза су болмаса немесе су қолдану денсаулықты нашарлатса, таза құм немесе топырақпен таяммум жасалады; бұл рәсім де басқа түрлері сияқты жағдайларда бұзылады, сондай-ақ су қолжетімді болғанда да. Кіші вудудың міндетті амалдарына ниет ету, бет, қол, бас және аяқтарды жуу кіреді. Ал басмала оқу, ауыз гигиенасы, ауыз бен мұрынды бастап жуу, қолды шынтаққа дейін, ал құлақты соңында жуу сияқты ұсынылған амалдар да бар; сондай-ақ, Шаһада оқу да бар. Үлкен ғұсыл (ғұсыл) алдымен вуду жасаумен, содан кейін бүкіл дене жуылумен аяқталады. Исламдық тазалану рәсімінің кейбір егжей-тегжейлері әртүрлі мәзхаптарда өзгеше болуы мүмкін.
Islamic ritual purification is particularly centred on the preparation for salah, ritual prayer; theoretically ritual purification would remain valid throughout the day, but is treated as invalid on the occurrence of certain acts, flatulence, sleep, contact with the opposite sex (depending on which school of thought), unconsciousness, and the emission of blood, semen, or vomit. Some schools of thought mandate that ritual purity is necessary for holding the Quran. Ritual purification takes the form of ablution, wudu and ghusl, depending on the circumstance; the greater form is obligatory by a woman after she ceases menstruation, on a corpse that did not die during battle, and after sexual activity, and is optionally used on other occasions, for example just prior to Friday prayers or entering ihram. An alternative tayammum ("dry ablution"), involving clean sand or earth, is used if clean water is not available or if an illness would be worsened by the use of water; this form is invalidated in the same circumstances as the other forms, and also whenever water becomes available and safe to use. The fard or "obligatory activities" of the lesser form include beginning with the intention to purify oneself, washing of the face, arms, head, and feet. while some mustahabb "recommended activities" also exist such as basmala recitation, oral hygiene, washing the mouth, nose at the beginning, washing of arms to the elbows and washing of the ears at the end; additionally recitation of the Shahada. The greater form (ghusl) is completed by first performing wudu and then ensuring that the entire body is washed. Some minor details of Islamic ritual purification may vary between different madhhabs "schools of thought".
Иудаизм
Еврей Киелі кітабында тазару рәсімін орындау қажет болатын бірнеше жағдайлар айтылған, мысалы, айыздан (нидда), бала туғаннан кейін, жыныстық қатынастан, түнгі шығарылымдардан, денедегі ерекше сұйықтықтардан, тері ауруларынан, өлімнен (мәйіттің арамдығы) және кейбір жануарлар құрбандықтарынан. Әдетте, мұндай жағдайларда барлық дене арнайы ваннаға (микве) батырылады. Сонымен қатар, ауызша заңда тазару рәсімін орындау қажет болатын басқа да жағдайлар көрсетілген, мысалы, дәрет жасағаннан кейін, тамақтанғаннан кейін және оянғаннан кейін. Мұндай жағдайларда көбінесе тек қолдар жуылады. Ежелгі израильдіктер осы ережелерді әртүрлі деңгейде сақтаған. Ежелгі заманда таза емес адамдар Құдайдың киелі ордасын ластамауы және өлім жазасына немесе қаретке ұшырамауы үшін тазару рәсімі қажет болды. Бүгінгі күні, Иерусалимдегі ғибадатхананың болмауына байланысты, Тораның тазару туралы көптеген заңдары практикалық мағынасын жойды және енді орындалмайды. Дегенмен, нидда статусынан тазару рәсімін қазіргі православиелік яһудилер және (кейбір өзгерістермен және жеңілдіктермен) консервативті яһудилердің бір бөлігі әлі де сақтайды, себебі оның практикалық салдары өте маңызды: осы статуста таза емес әйелге күйеуімен жыныстық қатынасқа түсуге тыйым салынған. "Өлімнің арамдығы" (тумат мет) – адамның мәйітімен байланысқа түсу ең жоғары дәрежедегі арамдық саналады. Оны тек миквеге батыру арқылы ғана емес, сонымен қатар қызыл сиырдың күлін себу арқылы тазартуға болады. Қызыл сиырдың қазір жоқ екенін ескерсек, осы арамдықты жою мүмкін емес. Қазіргі уақытта барлық адамдар өлімнің арамдығымен туылған деп есептеледі. Бұл бірнеше практикалық салдарға алып келеді: ол яһудилерге ғибадатхана аумағына кіруге тыйым салады және тек таза күйде ғана жеуге болатын белгілі бір тағамдарды (мысалы, терума) жеуге тыйым салады.
The Hebrew Bible mentions a number of situations when ritual purification is required, including following menstruation (niddah), childbirth, sexual relations, nocturnal emission, unusual bodily fluids, skin disease, death (corpse uncleanness), and certain animal sacrifices. Generally, the ritual in these circumstances consists of immersing the whole body in a special bath (a mikveh). In addition, the oral law specifies other situations when ritual purification is required, such as after performing excretory functions, meals, and waking. In these circumstances, typically only the hands are washed. These regulations were variously observed by the ancient Israelites. Purification was required in ancient times, so that ritually impure individuals would not defile God's tabernacle and receive the punishments of death or kareth. Nowadays, in the absence of the Temple in Jerusalem, many of the Torah's laws about purification have no practical implication and are no longer observed. However, purification from the niddah status is still observed by contemporary Orthodox Jews and (with some modifications and additional leniencies) some Conservative Jews, as its practical implications are highly relevant: a woman who is impure with this status is forbidden to have sexual contact with her husband. Tumat met ("the impurity of death"), coming into contact with a human corpse, is considered the ultimate impurity. It cannot be purified through mikveh immersion alone, but also requires sprinkling with the ashes of the red heifer. Since the red heifer no longer exists, this form of impurity cannot be removed. Currently, all individuals are assumed to possess the impurity of death. This has a few practical implications: it prohibits Jews from entering the site of the Temple, and prohibits eating certain foods (such as terumah) which may only be eaten when pure.
Мандайлық
Мандаилердің құлшылығындағы ең маңызды рәсімдердің бірі – шомылдыру (масбута). Христиан дінінен өзгеше, шомылдыру бір рет емес, мандаилердің қасиетті күні – әр жексенбіде тазару рәсімі ретінде орындалады. Шомылдыру әдетте ағын суға толық батырудан тұрады, ал шомылдыруға жарамды деп саналатын барлық өзендер Иардена (Иордан өзенінің атымен) деп аталады. Судан шыққаннан кейін, құлшынған адам киелі сусамы майымен (миша) майланады және қасиетті наннан (пихта) және судан құрмет көрсетеді. Тазарудың басқа да рәсімдеріне ришама және тамаша жатады, олар масбутадан айырмашылығы дін қызметкерінің қатысуынсыз орындалуы мүмкін. Ришама (белгілеу) дұғалардан бұрын орындалады және белгілі дұғаларды оқығанда бет пен дене мүшелерін жууды қамтиды. Бұл рәсім күн сайын, күн шығар алдында, шашы жабық күйде және ішек-қарынды тазартқаннан кейін немесе діни рәсімдерге қатысу алдында (вуду қараңыз) жасалады. Тамаша – дін қызметкерінің қатысуынсыз өзенге үш рет батыру. Бұл рәсімді әйелдер менструациядан немесе бала туғаннан кейін, ал ерлер мен әйелдер жыныстық қатынастан немесе түнгі шығарылымнан кейін, өлі денеге тиген немесе басқа да ластану түрлеріне ұшырағаннан кейін орындайды. Синтоизмде тазарудың кең таралған түрі – мизоги, ол табиғи ағын суды, әсіресе сарқырамаларды қамтиды. Ерлер толығымен жалаңаш емес, әдетте жапондық белбеу киеді, ал әйелдер кимоно киеді, екеуі де бас киімін тағады.
One of the most important ceremonies in Mandaean worship is baptism (masbuta). Unlike in Christianity, baptism is not a one off event but is performed every Sunday, the Mandaean holy day, as a ritual of purification. Baptism usually involves full immersion in flowing water, and all rivers considered fit for baptism are called yardena (after the River Jordan). After emerging from the water, the worshipper is anointed with holy sesame oil (misha) and partakes in a communion of sacramental bread (pihta) and water. Other rituals for purification include the rishama and the tamasha which, unlike masbuta, can be performed without a priest. The rishama (signing) is performed before prayers and involves washing the face and limbs while reciting specific prayers. It is performed daily, before sunrise, with hair covered and after evacuation of bowels or before religious ceremonies (see wudu). The tamasha is a triple immersion in the river without a requirement for a priest. It is performed by women after menstruation or child birth, men and women after sexual activity or nocturnal emission, touching a dead corpse or any other type of defilement In Shinto, a common form of ritual purification is misogi, which involves natural running water, and especially waterfalls. Rather than being entirely naked, men usually wear Japanese loincloths and women wear kimono, both additionally wearing headbands.
Батыс эзотерикасы
Салтанатты сиқырда "қуу" – рухтардан бастап жағымсыз ықпалдарға дейін, физикалық емес ықпалдарды жоюға бағытталған бір немесе бірнеше рәсімдерді білдіреді. Қуу рәсімдері көбінесе күрделі рәсімдердің құрамдас бөлігі ретінде қолданылса да, олар жеке-жеке орындалуы мүмкін. Қууды сиқырдың бірнеше техникаларының бірі ретінде қарастыруға болады, ол ырымдық тазартумен тығыз байланысты және киелеу мен шақырудың қалыпты алғышарты болып табылады. Алтын Таңның Герметикалық Орденінде Жаңа кіріскен (Неофит) келесі дәрежеге (Зелатор) көшуден бұрын Пентаграмманың кіші рәсімін (қуу: LBRP; шақыру: LIRP) үйренуі керек. Нақты жұмыстар үшін Алистер Кроули қысқа, жалпы қууды ұсынады, сонымен қатар "күрделі рәсімдерде әдетте барлық нәрсені атымен қуу қалыпты жағдай" деп түсіндіреді. Виккада және неопаганизмнің түрлі формаларында, рәсім немесе сиқырлы амал өтетін аймақты тазарту үшін шеңбер салу алдында қуу орындалады. Мысалы, Константинос түнгі сиқыршылық туралы кітаптарында сиқырлық жұмыс кеңістігін жағымсыздықтан таза ұстау және денеге рухани тұрғыдан ауыр тиетін сиқырлық сияқты амалдарға тырысу алдында қууда тиімді болу үшін, қууды үнемі орындауды ұсынады.
In ceremonial magic, 'banishing' refers to one or more rituals intended to remove non physical influences ranging from spirits to negative influences. Although banishing rituals are often used as components of more complex ceremonies, they can also be performed by themselves. Banishing can be viewed as one of several techniques of magic, closely related to ritual purification and a typical prerequisite for consecration and invocation. In the Hermetic Order of the Golden Dawn, the Lesser Ritual of the Pentagram (banishing: LBRP; invoking: LIRP) must be learned by the Neophyte before moving on to the next grade (Zelator). For actual workings Aleister Crowley recommends a short, general banishing, with a comment that "in more elaborate ceremonies it is usual to banish everything by name." In Wicca and various forms of neopaganism, banishing is performed before casting a circle in order to purify the area where the ritual or magick is about to take place. In his books on nocturnal witchcraft, for example, Konstantinos recommends performing banishings regularly, in order to keep the magical workspace free of negativity, and to become proficient in banishing before attempting acts that are much more spiritually taxing on the body, such as magical spellworking.