Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Окситандық трубадур
Occitan troubadour
Арно Даниель (; шамамен 1180–1200 жж.) – 12 ғасырдағы окситандық трубадур, Данте оны "ең шебер зергер" (miglior fabbro) деп мақтаған, ал Петрарка оны "махаббаттың ұлы шебері" (gran maestro d'amore) деп атаған. 20 ғасырда Эзра Паунд "Романтика рухы" (1910) еңбегінде оны ең ұлы ақын деп мойындаған.
Arnaut Daniel (; fl. 1180–1200) was an Occitan troubadour of the 12th century, praised by Dante as "the best smith" (miglior fabbro) and called a "grand master of love" (gran maestro d'amore) by Petrarch. In the 20th century he was lauded by Ezra Pound in The Spirit of Romance (1910) as the greatest poet to have ever lived.
Өмір
Бір өмірбаян бойынша, Даниэль Перигордағы Риберак қамалындағы ақсүйек отбасында туған; алайда, замандас деректерінің аздығы оның зиянды экономикалық мәселелерге тап болған шумақ екенін көрсетеді: Раймон де Дурфорт оны "төрт жақты ойынға және қорапты жабуға қарыздарға батқан студент" деп сипаттайды.
According to one biography, Daniel was born of a noble family at the castle of Ribérac in Périgord; however, the scant contemporary sources point to him being a jester with pernicious economic troubles: Raimon de Durfort calls him "a student, ruined by dice and shut the box".
Жұмысы мен стилі
Даниялдың поэзиясының ең басты ерекшелігі – ой-пікір мен өрнек айтудың ерекше күңгірттігі, «тробар клус» («жасырын өлең») деп аталатын стиль. Ол өзінің мағынасын түсінуді қиындататын, беймәлім сөздер мен тіркестер, жұмбақ сипаттағы тікелей сілтемелер, күрделі өлшемдер және сирек кездесетін ұйқас схемаларын қолданған трубадур ақындарының бір мектебіне жатқан. Даниял одан әрі, ешқандай жолдардың бір-бірімен ұйқаспайтын, ұйқастарын тек келесі шумақтың сәйкес жолында табатын шумақ түрін ойлап тапты. Даниял «сестинаны» – әр шумағы алты жолдан тұратын алты шумақты ән түрін құрастырған, онда әр шумақта бірдей соңғы сөздер қайталанады, бірақ әртүрлі және күрделі ретпен орналастырылады. Генри Уодсворт Лонгфеллоу оның «Ланцилотто» немесе Көлдің Ланселоты» атты ұйқасты прозаның авторы болғанын айтады, бірақ бұл мәлімдемеге ешқандай дәлел жоқ; Дантенің Даниялға «проза ди романци» («романдық проза») авторы ретінде сілтемесі осылайша құпия болып қала береді. Арнаут Даниялдың барлығы он алты лирикалық өлеңі сақталған, олардың тек біреуінің жазылған мерзімі 1181 жылға дейін анықталған. Осы он алты өлеңнің кем дегенде біреуіне музыка жазылған, бірақ ол ақынның қайтысынан кем дегенде бір ғасыр өткен соң белгісіз автормен жазылған. Ақынның түпнұсқа әуені сақталмаған.
The dominant characteristic of Daniel's poetry is an extreme obscurity of thought and expression, a style called trobar clus ('hermetic verse'). He belonged to one school of troubadour poets that sought to make their meanings difficult to understand through the use of unfamiliar words and expressions, enigmatical allusions, complicated meters and uncommon rhyme schemes. Daniel further invented a form of stanza in which no lines rhymed with each other, finding their rhymes only in the corresponding line of the next stanza. Daniel was the inventor of the sestina, a song of six stanzas of six lines each, with the same end words repeated in every stanza, though arranged in a different and intricate order. Henry Wadsworth Longfellow claims he was also the author of the metrical romance of Lancillotto, or Launcelot of the Lake, but this claim is completely unsubstantiated; Dante's reference to Daniel as the author of prose di romanzi ("proses of romance") remains, therefore, a mystery. There are sixteen extant lyrics of Arnaut Daniel only one of which can be accurately dated, to 1181. Of the sixteen there is music for at least one of them, but it was composed at least a century after the poet's death by an anonymous author. No original melody has survived.