Кіріспе

Қызыл Лестер (Лестер немесе Лестершир ірімшігі деп те аталады) – Чеддер ірімшігіне ұқсас, бірақ құрылымы бойынша кеуекті ағылшын қатты ірімшігі. Ол әдетте 6-12 ай бойы пісіріледі. Қабығы қызғылт-сары түсті және бетінде ұнтақ тәрізді қалыпты жабын болады. 18 ғасырдан бері, өндіріс кезінде анато экстракты қосылып, осы қызғылт-сары түс беріледі. Бұл сиыр сүтінен жасалған ірімшік және Лестер қаласының немесе Лестершир округінің атымен аталған. Дәстүрлі әдіспен жасалған дөңгелек пішінді ірімшіктер тығыз және құрғақ болады, кеуекті құрылымы мен ірімшік піскен сайын күшейе түсетін, сәл тәтті әрі жұмсақ дәміне ие. Блок пішінді ірімшіктер ылғалдырақ, сәл тәтті қалдық қалдырады және кремообразды текстураға ие. Ірімшіктің дәмі аздап жаңғақты. Супермаркеттерде сатылатын нұсқалары көбінесе анатомен боялады, бірақ анатосыз Қызыл Лестерді табуға да болады. Қызыл Лестер 4 айдан 9 айға дейін пісіріледі. Осы кезеңнің басындағы "жас" Лестерлер өте жұмсақ болады, ал 6 айдан кейін ғана Лестер "ескі" деп саналарлық дәміне жетеді. Қазіргі заманғы өнеркәсіптік әдіспен пісіру вакуумдік қаптама арқылы жүзеге асырылады. Ал кішігірім "фермалық" өндірушілер дәмі жақсырақ болуы үшін дәстүрлі матаға орап пісіру әдісін қолданады.

Тарих

Стилтонның қажетті мөлшері жасалғаннан кейін, бұл ірімшік алғаш рет Англияның Лестершир аймағындағы шаруашылықтарда артық сүттен дайындалды. Бастапқыда оны морковь немесе қызылша соғымен бояған. Бұрын оны Лестершир ірімшігі деп атаған, бірақ кейіннен Қызыл Лестер деп аталды. Бұл оны 1940 жылдары соғыс кезінде ұлттық рецепт бойынша жасалған "Ақ Лестерден" ажырату үшін жасалды. Жаңа Қызыл Лестер ірімшігінің майлылығы әдетте 33-34% құрайды. Ережелерге сәйкес, майдың ең төменгі деңгейі "құрғақ заттағы май" немесе FDM түрінде көрсетілуі керек. Өйткені сырдың ылғалдылығы үлкейген сайын азаяды. FDM – бұл ақуыз, минералдар, витаминдер және тұз сияқты қатты заттардағы май мөлшерін өлшейтін көрсеткіш. Қызыл Лестер үшін ең төменгі FDM көрсеткіші әдетте 48% құрайды.