Кіріспе
Жапон поэзиясының антологиясы, Хэйан дәуірінен бастап. Кокин Вакашу (古今和歌集), көбінесе Кокиншу (古今集) деп қысқартылады, – жапон поэзиясының вака түрінің Хэйан дәуірінде құрастырылған алғашқы антологиясы. Бұл императорлық антологияны император Уда жобалап, оның ұлы император Дайгоның бұйрығымен шамамен 905 жылы жарық көрген. Антологияның аяқталған түрі 920 жылға дейін дамыды, бірақ бірнеше тарихи мәліметтерге сәйкес, соңғы өлең 914 жылы жинаққа қосылған. Антологияның құрастырушылары Ки но Цураюки басқарылған төрт сарай ақыны болды, олардың қатарында Ки но Томонори (оның қайтыс болуынан жұмыс аяқталмады), Осикочи но Мицуне және Мибу но Тадамин де бар еді.
The Kokin Wakashū (古今和歌集), commonly abbreviated as Kokinshū (古今集), is an early anthology of the waka form of Japanese poetry, dating from the Heian period. An imperial anthology, it was conceived by Emperor Uda and published by order of his son Emperor Daigo in about 905. Its finished form dates to 920, though according to several historical accounts the last poem was added to the collection in 914. The compilers of the anthology were four court poets, led by Ki no Tsurayuki and also including Ki no Tomonori (who died before its completion), Ōshikōchi no Mitsune, and Mibu no Tadamine.
Маңыздылығы
Кокиншү – Нидзюичидайшү (二十一代集) – 21 томдық жапон поэзиясы жинағының алғашқысы. Бұл сол кездегі поэзия идеяларының ең ықпалды көрінісі болды және 19 ғасырдың соңына дейін жапон поэзиясының формасы мен үлгісін анықтады; өзін маусымдық және махаббат тақырыбындағы өлеңдерге бөлу арқылы алғашқы антология атанды. Кокиншү бастаған маусымдық өлеңдердің басымдығы бүгінге дейін сақталуда. Ки но Цураюкидің жапондық алғы сөзі сол замандағы әдеби айналымда кең таралған қытай поэтикасынан ерекше жапон сын-тәжірибесінің бастауы болды. Антологияға Ки но Йошимочи жазған классикалық қытай алғы сөзі де енді. Ескі және жаңа өлеңдерді бірге жинақтау идеясы да маңызды жаңалық болды және кейін проза мен поэзияда кеңінен қолданылды. Кокиншүдегі өлеңдер уақыт бойынша реттелген; мысалы, махаббат өлеңдері, әртүрлі ақындардың көп жылдар бойы жазған туындылары болса да, оқырманға сарайдағы махаббаттың дамуын және ауытқуларын көрсететіндей етіп құрастырылған. Әр өлеңнің бірімен-бірі байланысты болуы осы антологияны ренга және хайкай дәстүрлерінің алғашқы көзі ретінде тануға негіз береді.
Қолжазбалар
2010 жылдың 20 қазанында Конан әйелдер университеті шамамен 1220-1240 жылдарға жататын толық қолжазбаның табылуын хабарлады. Бұл қытай және жапон алғы сөздерін қамтитын ең ежелгі қолжазба болып табылады. Ол екі томнан тұрады, биіктігі 15,9 см, ені 14,6 см, жалпы 429 беттен тұрады және барлық 1111 өлеңді қамтиды. Бұл Фудзивара но Тейка жасаған қолжазбаның көшірмесі деп есептеледі, бірақ көшірушінің кім екені белгісіз. Қолжазба 1982 жылы қолданылған кітап дүкенінен 4 280 000 иенаға сатып алынған.
Аудармалар
Лорел Расплика Роддтың "Кокиншū: Ежелгі және заманауи өлеңдер жинағы" атты аудармасы 1984 жылы Принстон университетінің баспасында жарық көрді. Торкил Дути антологияның үштен бір бөлігін "Кокиншū: Таңдамалы өлеңдер" деген атпен аударды, ол 2023 жылы Колумбия университетінің баспасында жарияланды. Екі аударма да Жапон-АҚШ Достық комиссиясының жапон әдебиетін аудару жөніндегі сыйлығына ие болды: Родд 1982 жылы, ал Дути 2023 жылы.