Лимуждік Марциал: Галия апостолы және қасиетті тарихы
Saint Martial
Лимуж қаласының алғашқы епископы – Марциал (3 ғ.). "Галлия апостолы" деп аталып, христиан дінін таратуда үлкен рөл атқарған. Тарихы, өмірі туралы мәліметтер аз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
3 ғасырдағы Лимож епискобы Марциал (3 ғасыр), "Галлияның апостолы" немесе "Аквитанияның апостолы" деп аталатын, Лимождің алғашқы епискобы болған. Оның мерекесі 30 маусымда тойланады.
3rd century founding bishop of Limoges
Martial (3rd century), called "the Apostle of the Gauls" or "the Apostle of Aquitaine", was the first bishop of Limoges. His feast day is 30 June.
Өмір
Бұл епископтың тегі, туған және қайтыс болған күндері, сондай-ақ іс-әрекеттері туралы нақты мәлімет жоқ. Григорий Турскийдің сөзіне сәйкес, императорлар Деций билік еткен кезде Папа Фабиан жеті епископты Римнен Галлияға Жақсы Жаңалықты уағыздау үшін жіберді: Гатиен – Тур қаласына, Трофим – Арль қаласына, Пауыл – Нарбонна қаласына, Сатурнин – Тулуза қаласына, Денис – Париж қаласына, Австромойн – Клермон қаласына және Марсиал – Лимож қаласына. Ол жергілікті тұрғындарды христиан дініне көндіріп, оның есімі сол жерде әрдайым құрметпен еске алынып келеді.
There is no accurate information as to the origin, dates of birth and death, or the acts of this bishop. According to Gregory of Tours, during the time of the Emperors Decius Pope Fabian sent out seven bishops from Rome to Gaul to preach the Gospel: Gatien to Tours, Trophimus to Arles, Paul to Narbonne, Saturnin to Toulouse, Denis to Paris, Austromoine to Clermont, and Martial to Limoges. He succeeded in converting the inhabitants to Christianity, and his memory has always been venerated there.
Аббатхана
Марсиал Лимож қаласында қайтыс болып, римдік қаланың сыртында жерленді. Оның қабірі қажылыққа бару орыны ретінде маңызға ие болғандықтан, монахтар 9 ғасырда Бенедикт орденінің қолдауына ие болды. Бұл орын Сен-Марциал Бенедикт аббаттығына, үлкен кітапханаға (тек Клуни кітапханасынан кейін ғана екінші орында) және жазу шеберханасына айналды. 12 ғасырдың шежірешісі Джеффри дю Брейль Вигеоидан осы кітапханада жұмыс істеді. Батыс христиандығының маңызды қажылық шіркеулерінің бірі – Сен-Марциал аббаттығы 19 ғасырда жайпап тасталды, сондықтан оның кітапханасынан тек шашыраңқы қолжазбалар ғана сақталды. Осы қолжазбалардың бір бөлігі Людовик XV үшін сатып алынып, Франция Ұлттық кітапханасына жеткізілді. Алғашқы крипта 1966-1970 жылдары қазба жұмыстары арқылы ашылды. Романдық ою-өрнекпен безенген он екі бас қалашық астық сақтау қоймасының негізіне кіріктірілген күйде табылған және 1994 жылы Лимож епископтығының мұражайына сатып алынды.
Martial died in Limoges and was buried outside the Roman town. As his tomb became progressively more important as a pilgrimage site, the monks found patronage in the Benedictine order in the 9th century. The site became the Benedictine Abbey of Saint Martial, a great library (second only to the library at Cluny) and scriptorium. The 12th century chronicler Geoffroy du Breuil of Vigeois worked in its library. The abbaye de Saint Martial, one of the great pilgrimage churches of western Christianity, was so thoroughly razed in the 19th century, that only the scattered manuscripts of its library remain. Some of said manuscripts had been bought for Louis XV and have come to the Bibliothèque Nationale de France. The original crypt was exhumed in 1966–1970. Twelve Romanesque carved capitals were discovered built into the foundations of a barn and purchased in 1994 for the Museum of the Bishopric of Limoges.
Гиографиялық
Miracula Martialis, VII, VIII және IX ғасырлардағы кереметтер туралы есеп 854 жылдан кейін жазылды. Тарихи Марсиал жерленген аббатханаға саяхатшылардың көптеп келуі 10-ғасырда күрделі агиографияның жасалуына себеп болды. Агиография кеңейген сайын Марсиалдың өмірі уақытқа кері жылжыды: енді Петірдің өзі оны Галлияға жіберген, ол Лимож провинциясын ғана емес, бүкіл Аквитанияны жаңарып дінге келтірді. Ол көптеген кереметтер жасады, соның ішінде Петірдің берген таяғымен өлген адамды тірілтті. 14-ғасырда оның құлшынысы қайта жаңғырған кезде, 1378 және 1388 жылдар аралығында Miracula sancti Martialis anno 1388 patrata еңбегінде 73 керемет жазылды. 1854 жылы Лимож епископы Монсеньор Бюйсас Папа Пий IX-қа Марсиалға Мәсіхтің шәкірті атағын беруді сұрады, бірақ өтініш қабылданбады. Адемардың жасалған құжаттар жиынтығын, соның ішінде ойдан шығарылған шіркеу кеңесі мен папалық хатты толық ашу 1920-жылдарға дейін болған жоқ және консервативті католик орталарында бірнеше буын бойы қарсылық тудырды. Марсиал сонымен қатар 3-ші немесе 4-ші ғасырлардағы аңызға айналған шейіт Лимождық Валеримен де байланысты болды, ол өлімінен кейін басын оған әкеп берген делінеді.
The Miracula Martialis, an account of 7th , 8th and 9th century miracles, was written shortly after 854. The influx of pilgrims to the abbey where the historical Martial lay buried encouraged the creation of an elaborate hagiography during the 10th century. As the hagiography grew, Martial was moved back in time: now, sent into Gaul by Peter himself, he is said to have evangelized not only the Province of Limoges but all of Aquitaine. He performed many miracles, among others the raising of a dead man to life, by touching him with a rod that Peter had given him. In the midst of a revival of his cult in the 14th century, 73 miracles were recorded between 1378 and 1388 in the Miracula sancti Martialis anno 1388 patrata. As late as 1854, Mons. Buissas, Bishop of Limoges, petitioned Pope Pius IX to bestow on Martial the honors of a disciple of Christ, but was turned down. The full discovery of Ademar's tissue of forged documents, including an imaginary church council and a papal letter, was not revealed until the 1920s, and continued for several generations to be resisted in conservative Catholic circles. Martial also became associated with Valerie of Limoges, a legendary martyr of the 3rd or 4th centuries, who is said to have carried her head to him after decapitation.
Құрмет
994 жылы Лимож қаласында кең таралған ергота улануы эпидемиясы кезінде оның көмегіне жүгінді. Марсиал Бордода ерекше құрметке ие болды, онда оның пасторлық таяғы Сент-Сеурин базиликасында сақталды және оба кезінде оның көмегін шақыру үшін шерулерде қолданылды. Ол Италияда да қадірленеді, онда Colle di Val d'Elsa соборы оған арналған. The Cloisters-те 12 ғасырға жататын «Санкт-Марциал Сент-Пьер соборын құрған» суреттелген терезе бар. Авиньондағы папалық сарайдағы Марсиал шіркеуі конклавтар кезінде кеңесулер үшін пайдаланылды. 1402 жылы Авиньондағы готикалық шіркеу – Сент-Марциал ғибадатханасы құрылысын аяқтады. Бразилиялық фольклорда бұл мереке Мараньяодағы Фестас Жунинас мерекесін аяқтау үшін литургиялық мереке күні (30 маусым) от жағу арқылы тойланады. Сан-Луисте 2007 жылы оның мерекелерінің танымалдылығын ескере отырып, 1928 жылдан бері қалада өткізіліп келе жатқан және жыл сайын мыңдаған адамды жинайтын Сан-Педро мен Сан-Марсал мерекесінде оның құрметіне ескерткіш орнатылды, сондай-ақ bumba meu boi тойлары да өткізіледі.
His help was invoked during an epidemic of widespread ergot poisoning in Limoges in 994. Martial was particularly honored in Bordeaux, where his pastoral staff was kept in the Basilica Saint Seurin and used in processions to invoke his aid during outbreaks of pestilence. He is also venerated in Italy, where Colle di Val d'Elsa Cathedral is dedicated to him. The Cloisters has a 12th century stained glass window of "Saint Martial Founding the Cathedral of Saint Pierre". St. Martial's chapel at the papal palace in Avignon was used for deliberations during conclaves. Saint Martial Temple, a Gothic church in Avignon, was completed in 1402. In Brazilian folklore, it is celebrated with bonfires on the day of its liturgical feast (30 June) which closes the Festas Juninas in Maranhão. In São Luís, in 2007, a monument was erected in his honor, given the popularity of his festivities, held in the city since 1928, and which annually gather thousands of people, in the Festejo de São Pedro e São Marçal, with the celebrations of the bumba meu boi.