Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1012 жылы Отон дәуірінен келген сәнді жарықтандырылған қолжазба
1012 AD Ottonian illuminated manuscript
Генрих II-нің перикоптары (Perikopenbuch Heinrichs II. ; Мюнхен, Бавария мемлекеттік кітапханасы, Clm 4452) – 1002–1012 жылдары Отон империясының соңғы императоры Генрих II үшін жасалған сәнді ортағасырлық жарықтандырылған қолжазба. Көркем жарықпен безендірілген бұл қолжазба Лиутар шеңберінің суретшілерінің туындысы болып табылады. Олар Рейхнау бенедиктік аббаттығындағы жазу бюросында және суретшілер шеберханасында жұмыс істеген, ол 10-шы ғасырдың соңы мен 11-шы ғасырдың басында Еуропадағы ең ірі және көркем әсерлі орталықтардың бірі деп есептеледі. Отон қоғамының жоғары демеушілігімен Рейхнауда теңдесі жоқ литургиялық қолжазбалар сериясы жасалды. (Басқа орталықтарға Лорш, Трир және Регенсбургтегі жазу бюролары кіреді.) Жаңа өсиет кітабынан айырмашылығы, перикоптарда тек литургиялық жыл ішінде оқылатын жаңа өсиеттен алынған үзінділер ғана болады, бұл дін қызметшісіне (құдай қызметін өткізушіге) жаңа өсиеттің оқуын табуды жеңілдетеді. Оның өлшемдері 425 мм х 320 мм және 206 пергамент беттен тұрады.
The Pericopes of Henry II (Perikopenbuch Heinrichs II. ; Munich, Bavarian State Library, Clm 4452) is a luxurious medieval illuminated manuscript made for Henry II, the last Ottonian Holy Roman Emperor, made 1002–1012 AD. The manuscript, which is lavishly illuminated, is a product of the Liuthar circle of illuminators, who were working in the Benedictine Abbey of Reichenau, which housed a scriptorium and artists' workshop that has a claim to having been the largest and artistically most influential in Europe during the late 10th and early 11th centuries. An unrivalled series of liturgical manuscripts was produced at Reichenau under the highest patronage of Ottonian society. (Other centers include scriptoria at Lorsch, Trier, and Regensburg.) Unlike a gospel book, gospel pericopes contain only the passages from the gospels which are to be read during the liturgical year, making it easier for the priest celebrating Mass to find the gospel reading. It is 425 mm by 320 mm and has 206 vellum folios.
Миниатюралардың стилі
"Лютар тобының" стилі, Оттон өнеріндегі басқа мектептерден өзгешелігі, классикалық дәстүрлерге оралудың орнына олардан алшақтап кетеді; ол "трансцендентализмді шектен тыс деңгейге жеткізді", "формалар мен түстердің айқын схемалануы", "жазық пішін, түсіндірілген киімдер және кең жестік". Фондар көбінесе табиғи емес, символдық мағынасы бар түсті жолақтардан құралған, фигуралардың көлемі олардың маңыздылығын көрсетеді, ал оларда "қозғалысқа қарағанда жест пен үңілуге көбірек мән берілген", повестьтік сахналар "квази-ғибадаттық акт ретінде, құдайлық диалогтар" түрінде ұсынылған. Топтың 990-шы жылдардан 1015-ке дейін немесе одан кейін жұмыс істеген болуы мүмкін, ал маңызды қолжазбаларға Оттон III-нің Мюнхен Евангелиясы, Бамберг Апокалипсисі және ондағы Библияға түсіндірмелер жинағы, сондай-ақ Генрих II-нің Перикоптары кіреді, бұл топтың ең танымал және ең радикальды туындысы, онда "фигура стилі монументалды, сирек кездесетін және құдіретті, сонымен бірге тығыздығы жұқа, нақты емес, жалтылдаған кеңістікке қарсы түстердің қарапайым силуэттеріне айналған". Осы топ батыс өнерінде алтын фонды пайдалануды енгізді.
The style of the "Liuthar group", unlike other schools in Ottonian art, departs further from rather than returning to classical traditions; it "carried transcendentalism to an extreme", with "marked schematization of the forms and colours", "flattened form, conceptualized draperies and expansive gesture". Backgrounds are often composed of bands of colour with a symbolic rather than naturalistic rationale, the size of figures reflects their importance, and in them "emphasis is not so much on movement as in gesture and glance", with narrative scenes "presented as a quasi liturgical act, dialogues of divinity". The group were produced perhaps from the 990s to 1015 or later, and major manuscripts include the Munich Gospels of Otto III, the Bamberg Apocalypse, and a volume of biblical commentary there, and the Pericopes of Henry II, the best known and most extreme of the group, where "the figure style has become more monumental, more rarified and sublime, at the same time thin in density, insubstantial, mere silhouettes of colour against a shimmering void". The group introduced the background of solid gold to Western illumination.
Қақпағы
Каролингтер дәуірінде айқышқа шегелену бейнеленген бірнеше піл сүйегі тақташалары жасалды. Осындай піл сүйегінен жасалған тақталардың бірі "Генрих II-нің перикоптары" кітабының мұқабасының шекарасына орнатылған. Тақтаның өлшемі 11х5 дюйм, ол 870 жылы Германияда жасалған, бірақ он бірінші ғасырда "Генрих II-нің перикоптары" мұқабасына қосылған. Бұл ескі заттардың қалай өзгеріп, кейінірек каролингтік жобаларға енгізілгенінің мысалы болып табылады. Ежелгі Рим тұлғалары христиандық мазмұнға қарамастан, оқиғаның орнын белгілеп, уақытын көрсетеді. Тақташа – тәреге шегелену тақырыбындағы бірнеше туындының бірі, олар көбінесе Мецтегі Карл сарайының мектебіне жатқызылады, бірақ автор анықталмаған. 1014 жыл шамасында тақташаға арналған қоршау жасалды. Ол эмаль, алтын, інжу-маржан және асыл тастардан жасалған, кітап мұқабасының жоғары құндылығын көрсетеді. Төменде қабірлерден тірілгендердің бейнесі бейнеленген, оларды сөреге ұқсайтын тірек бөледі. Тақташаның төменгі жиегінде Океан мен Терра, отырған әйелдің екі жағында көрсетілген. Тақташа мен қоршаудағы егжей-тегжейлі суреттер христиандық пен каролинг дәуірін көрсетеді, бұл басқа да өнер туындыларында осы оқиғалардың стилі мен түсіндіру жолдарына әсер етті.
A number of ivory plaques depicting the Crucifixion were created during the Carolingian period. One such ivory plaque was set in a border for the book cover of the “Pericopes of Henry II”. The plaque measures 11 by 5 inches and was made in Germany around the year 870, but was inserted into the cover of “Pericopes of Henry II” in the eleventh century. It serves as an example of how older objects were transformed and incorporated into later Carolingian designs. Ancient Roman personifications set the scene and designate the time despite the Christian content. The plaque is one of several crucifixion themed works which are often assigned to Charles' Court School in Metz, but there is not an identified artist. Around 1014, a frame was made for the plaque to rest in. It is made out of enamels, gold, pearls, and gems showing the book cover’s high value. A representation of the dead arising from their graves is visible below, separated by a projection that resembles a shelf. Oceanus and Terra are also shown on the plaque's lower edge on either side of a seated woman. The details shown in the plaque and frame indeed give a sense of Christianity and the Carolingian age, which helped to influence the style and ways of interpreting these stories in other art pieces.