Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Австрия композиторы (1858–1884)
Austrian composer (1858–1884)
Иоганн Непомук Карл Мария Ротт (1 тамыз 1858 – 25 маусым 1884) – австриялық композитор және органшы. Оның шығармалары қазіргі күні көп танымал емес, бірақ өз замандастары Густав Малер мен Антон Брукнер оны жоғары бағалаған. Ол симфония және Lied-тер, сондай-ақ басқа да шығармаларды мұра етіп қалдырды.
Johann Nepomuk Karl Maria Rott (1 August 1858 – 25 June 1884) was an Austrian composer and organist. His music is little known today, though he received high praise in his time from Gustav Mahler and Anton Bruckner. He left a symphony and Lieder, among other works.
Өмір
Ротт Венаның Браунхиршенгрунд қалашығында дүниеге келген. Оның анасы Мария Розалия (1840–1872; туған тегі Лютц) актриса және әнші болған. Оның әкесі Карл Матиас Рот, оған 1862 жылы үйленген (1807 жылы туған; бастапқы тегі Рот), Венадағы белгілі комедиялық актер болған. 1874 жылы сахнадағы оқиғадан жарақат алғаннан кейін екі жыл өткен соң қайтыс болды.
Rott was born in Braunhirschengrund, a suburb of Vienna. His mother Maria Rosalia (1840–1872; née Lutz) was an actress and singer. His father Carl Mathias Rott, who married her in 1862 (born 1807; né Roth), was a famous comic actor in Vienna who was crippled in 1874 by a stage accident which led to his death two years later.
Зерттеулер
Ханс консерваторияда оқуын жалғастыру үшін жалғыз қалды. Бақытымызға орай, оның шеберлігі мен қаржылық мұқтаждығы ескеріліп, оқу ақысынан босатылды. Оқу барысында ол Густав Малермен және басқа біреумен бірге тұрды. Ол Леопольд Ландскрон мен Йозеф Дахспен фортепиано, Герман Грейденермен гармония, Франц Креннмен контрапункт және композицияны оқыды, Малер сияқты. 1874 жылдан бастап Брукнермен орган сабақтарын алды және 1877 жылы Брукнердің орган класын үздік бітірді. Брукнер Ротттың Бахты өте жақсы орындағанын, тіпті тамаша импровизациялағанын айтты (Брукнердің өзі де шебер импровизатор болғандықтан, бұл үлкен мақтау). Ротт Вагнердің шығармаларының ықпалында болды; ол 1876 жылы өткен алғашқы Байройт фестиваліне қатысты.
Hans was left alone to continue his studies at the Conservatory. Fortunately, both his skill and financial need were recognized and he was excused from paying tuition. While studying, he briefly roomed with Gustav Mahler and de. He studied piano with Leopold Landskron and Josef Dachs, harmony with Hermann Graedener, counterpoint and composition—like Mahler—with Franz Krenn. He studied organ with Bruckner, starting in 1874, and graduating from Bruckner's organ class in 1877, with honors. Bruckner said that Rott played Bach very well, and even improvised wonderfully (a high compliment since Bruckner himself was a great improviser). Rott was also influenced by the works of Wagner; he attended the very first Bayreuth Festival in 1876.
Композициялар
Сол уақытта Ротт Венадағы "Мария Треу" пиар шіркеуінде де органшы болып жұмыс істеді. 1878 жылы оқуын аяқтаған жылы Ротт өзінің Е мажор симфониясының бірінші бөлігін композиция конкурсына ұсынды. Брукнерден басқа, қазылар алқасы осы туындыны қатты сынай бастады. 1880 жылы симфонияны аяқтағаннан кейін Ротт оны орындау үшін Брамс пен Ханс Рихтерге көрсетті. Бірақ, оның тырысыстары нәтижесіз аяқталды. Брамсқа Брукнердің консерватория студенттеріне күшті ықпал етуі ұнамады, тіпті Роттке оның ешқандай таланты жоқ екенін және музыканы тастау керектігін айтты. Өкінішке орай, Ротт Малерге тән ішкі күшке ие болған жоқ, ал Малер өміріндегі көптеген қиындықтарды жеңіп өте алды, ал Ротт психикалық ауруға шалдығып, құлдырады. Симфония Deutsche Grammophon, BIS, CPO, Acousence, Hyperion, Ondine, RCA, Arte Nova және Oehms жазбаларында сақталған. Ханс Ротт А-бемоль мажордағы үш бөлімнен тұратын скрипкалық оркестрге арналған симфонияны (1874–75) және С-минордағы бес бөлімнен тұратын студенттік жұмысы – скрипкалық квартетті де жазды. Олардың екеуі де Acousence Records лейблінде #ACO CD 20205 (2005) жазылған.
During that time Rott was also organist at the Piarist church "Maria Treu" in Vienna. For the final year of his studies in 1878, Rott submitted the first movement of his Symphony in E major to a composition contest. The jury, except for Bruckner, was very derisive about the work. After completing the Symphony in 1880, Rott showed the work to both Brahms and Hans Richter, in order to get it played. His efforts failed. Brahms did not like the fact that Bruckner exerted great influence on the Conservatory students, and even told Rott that he had no talent whatsoever and that he should give up music. Unfortunately, Rott lacked Mahler's inner resolve, and whereas Mahler was able to overcome many of the obstacles in his life, Rott was brought down by mental illness. The symphony has been recorded by the Deutsche Grammophon, BIS, CPO, Acousence, Hyperion, Ondine, RCA, Arte Nova, & Oehms record labels. Hans Rott also wrote a Symphony for String Orchestra in A flat major, in three movements, (1874–75), and a String Quartet in C minor, a student work in five movements. They have both been recorded on the Acousence Records label #ACO CD 20205 (2005).
Соңғы жылдар
Ротт қудалау маниясына ұшырады. 1880 жылғы қазан айында пойызбен саяхат жасағанда, ол басқа жолаушыны револьвермен қауіптендіріп, Брамстың пойызды динамитпен толтырғанын айтқан. 1881 жылы Ротт психиатриялық ауруханаға жатқызылды, онда қысқа ғана уақытқа жақсарған күйіне қарамастан, депрессияға түсті. 1883 жылдың соңына қарай "галлюцинациялық психоз, қуғыншылдық мания – жазылуы күтілмейді" деген диагноз қойылды. Ол 1884 жылы 25 жасында туберкулезден қайтыс болды. Брукнер мен Малер сияқты көптеген жақсы тілектестер Венадағы Zentralfriedhof-та Роттың қоштасу рәсіміне қатысты.
Rott began to evidence persecutory delusions. In October 1880, while on a train journey, he reportedly threatened another passenger with a revolver, claiming that Brahms had filled the train with dynamite. Rott was committed to a mental hospital in 1881, where despite a brief recovery he sank into depression. By the end of 1883 a diagnosis recorded "hallucinatory insanity, persecution mania—recovery no longer to be expected." He died of tuberculosis in 1884, aged 25. Many well wishers, including Bruckner and Mahler, attended Rott's funeral at the Zentralfriedhof in Vienna.
Мұра
Малер Ротт туралы жазбасында, карьерасының бастауында танылмай, мұқтаждықта қайтыс болған гений музыкант екенін айтқан. Оның музыка әлеміне сыйған үлесін бағалау мүмкін емес. Оның 20 жасында жазған [E мажорлы] симфониясы – оның гениалдығының биіктігі және мен үшін жаңа симфонияның негізін салушы. Әрине, ол ниет еткенінің бәріне жете алмады. Бірақ оның мақсатын білемін. Ол менің жан дүниемнің ең тереңіндегідей, сондықтан біз екеуміз – бір ағаштан өскен екі жеміс сияқтымыз, бір топырақтан нәр алып, бір ауамен тыныстадық. Ол маған зор маңызға ие болар еді, және бәлкім, екеуміз де музыка үшін жаңа дәуірдің мазмұнын толыққанды ашар едік. Ротттың достарының арқасында оның музыкалық қолжазбаларының бір бөлігі Венаның ұлттық кітапханасының музыкалық қорында сақталған. Олардың ішінде Ротттың E мажор симфониясы және аяқталмаған екінші симфонияның эскиздері бар. Аяқталған симфония Малердің музыкалық ерекшеліктерін болжағандығымен көзге түседі. Атап айтқанда, үшінші бөлімі Малердің Бірінші симфониясының екінші бөлімін алдын ала көрсетеді. Финалда Брамстың Бірінші симфониясына сілтемелер бар. Малер Ротттың "Лидер" (Lieder) әндері туралы да жақсы пікір білдірген, олардың сақталған сегіз әні 2002 жылдан бері концерттерде орындалып келеді, ал Доминик Вёрнер орындаған төрт ән 2009 жылы Ars лейблінде жазылған. Малер естімеген және қазірде жоғалып кеткен Секстет туралы да мәлім. Өмірінің соңғы жылдары Ротт көптеген музыка жазды, бірақ жазғаннан кейін көп ұзамай оларды жойды, өйткені олардың құнды емес екенін айтты. Брукнер мен Малер Ротттың талантын бірінші болып таныды. Малер өзінің музыкасында Ротттың шығармаларына сілтемелер енгізді. Ротттың өлімінен кейін оның музыкасы ұмытылды. Оның Бірінші, E мажор симфониясы 1989 жылға дейін орындалмады; оны Пол Бэнкс дайындаған ноталар бойынша Герхард Самуэль жетекшілік еткен Цинциннати филармониялық оркестрі орындады. Кейін CD жазылды. Содан бері симфонияның басқа да жазбалары шықты, ал Ротттың басқа да шығармалары, соның ішінде оның "Юлий Цезарь" увертюрасы, "Пастораль" увертюрасы және оркестрге арналған прелюдиясы кейде қайта жаңғыртылды. Ол J. Сидней Джонстың "Венадағы реквием" детективінің кейіпкері болып табылады.
Mahler wrote of Rott a musician of genius who died unrecognized and in want on the very threshold of his career. What music has lost in him cannot be estimated. Such is the height to which his genius soars in [his] Symphony [in E major], which he wrote as 20 year old youth and makes him the Founder of the New Symphony as I see it. To be sure, what he wanted is not quite what he achieved. But I know where he aims. Indeed, he is so near to my inmost self that he and I seem to me like two fruits from the same tree which the same soil has produced and the same air nourished. He could have meant infinitely much to me and perhaps the two of us would have well nigh exhausted the content of new time which was breaking out for music. Thanks to Rott's friends, some of his music manuscripts have survived in the music collection of Vienna's national library. This includes Rott's Symphony in E major, and sketches for a second Symphony that was never finished. The completed symphony is remarkable in the way it anticipates some of Mahler's musical characteristics. In particular, the third movement prefigures the second movement of Mahler's First Symphony. The Finale includes references to Brahms's First Symphony. Mahler also spoke well of Rott's Lieder, of which all eight surviving complete songs have been performed in concert since 2002 and four sung by Dominik Wörner were recorded in 2009 on the Ars label. We also know of a Sextet, which Mahler never heard and has also been lost. In his last years, Rott wrote a lot of music, only to destroy what he wrote soon after writing it, saying it was worthless. Bruckner and Mahler were the first to recognise Rott's talent. Mahler himself included references to Rott's work in his own music. Rott's music was largely forgotten after his death. His Symphony No. 1 in E major was not premiered until 1989; it was played by the Cincinnati Philharmonia Orchestra conducted by Gerhard Samuel, in a performing edition prepared by Paul Banks. A CD recording followed. Other recordings of the symphony have since been issued, and other Rott works have been occasionally revived, including his Julius Caesar Overture, Pastoral Overture and Prelude for Orchestra. He figures in the murder mystery Requiem in Vienna by J. Sydney Jones.