Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Анадолы этносы (б.з.д. 1300–100) Мисялықтар (/ˈm//iː//ʒ//ə//n//z//, /ˈm//ɪ//ʒ//ə//n//z/; Mysi; Μυσοί, Mysoí) – Кіші Азияның солтүстік-батысындағы Мисия аймағының тұрғындары.
Anatolian ethnic group (c. 1300–100 BCE)
Mysians '/m//iː//ʒ//ə//n//z//, /'/m//ɪ//ʒ//ə//n//z/ (Mysi; Μυσοί, Mysoí) were the inhabitants of Mysia, a region in northwestern Asia Minor.
Ежелгі авторлардың шығу тегі
Олардың алғашқы айқасы Гомердің "Илиада"сындағы Троя одақтастарының тізімінде кездеседі. Оған сәйкес, мизиялықтар Троя соғысында Хромис және Агур Энномустың басшылығымен Троя жағынан шайқасып, жалаңаш қолмен соғысқан батыл найзагерлер болған. Геродот өзінің "Тарихында" мизиялықтардың карийліктер мен лидиялықтардың туысқандары екенін, бастапқыда олардың жерінде лидиялықтар қоныстанған екенін, сондықтан Миластағы карий Зевсіне арналған қасиетті орында туысқан халықтарымен бірге құдайға сыйынғанға құқылы болғандарын жазды. Ол сондай-ақ, Троя соғысынан бұрын мизиялықтар мен олармен байланысты халықтардың Азиядан Еуропаға қозғалысын айтады, онда мизиялықтар мен теукриялықтар Босфордан Еуропаға өтіп, бүкіл Фракияны бағындырғаннан кейін Ион теңізіне жеткен, ал оңтүстікке қарай Пенеус өзеніне дейін барған. Геродот Дарий армиясында соғысқан кейінгі мизиялықтар туралы да мәлімет береді және оларды сипаттайды. Страбон өзінің "География" еңбегінде, өз деректеріне сәйкес, мизиялықтар діни сенімдеріне орай, тірі нәрсені, тіпті малдарынан да жемейтінін, ал тамақ ретінде бал, сүт және ірімшік қолданғанын хабарлайды. Ол тарихшы Ксанттан келтіріп, халықтың аты лидиялықтардың оксия ағашына берген атынан шыққан деседі.
Their first mention is by Homer, in his list of Trojans allies in the Iliad, and according to whom the Mysians fought in the Trojan War on the side of Troy, under the command of Chromis and Ennomus the Augur, and were lion hearted spearmen who fought with their bare hands. Herodotus in his Histories wrote that the Mysians were brethren of the Carians and the Lydians, originally Lydian colonists in their country, and as such, they had the right to worship alongside their relative nations in the sanctuary dedicated to the Carian Zeus in Mylasa. He also mentions a movement of Mysians and associated peoples from Asia into Europe still earlier than the Trojan War, wherein the Mysians and Teucrians had crossed the Bosphorus into Europe and, after conquering all of Thrace, pressed forward till they came to the Ionian Sea, while southward they reached as far as the river Peneus. Herodotus adds an account and description of later Mysians who fought in Darius' army. Strabo in his Geographica informs that, according to his sources, the Mysians in accordance with their religion abstained from eating any living thing, including from their flocks, and that they used as food honey and milk and cheese. Citing the historian Xanthus, he also reports that the name of the people was derived from the Lydian name for the oxya tree.
Мисия тілі
Мизия тілі туралы аз ғана мәлімет белгілі. Страбон олардың тілінің Лидия және Фригия тілдерінің араласуынан пайда болғандай екенін айтқан. Осылайша, Мизия тілі Анатолия тілдер тобына жатуы мүмкін. Алайда, Афинейдің бір мәліметі Мизия тілінің Македонияның солтүстігіндегі Пеониядағы сирек кездесетін Пеон тілімен туыс екенін көрсетеді. Кютахия маңындағы Үйүчекте табылған, б.з.д. 5-3 ғасырлар аралығындағы Мизия тілінде болуы мүмкін қысқа жазуда индоевропалық сөздер бар сияқты, бірақ ол әлі шешілмеген.
Little is known about the Mysian language. Strabo noted that their language was, in a way, a mixture of the Lydian and Phrygian languages. As such, the Mysian language could be a language of the Anatolian group. However, a passage in Athenaeus suggests that the Mysian language was akin to the barely attested Paeonian language of Paeonia, north of Macedon. A short inscription which could be in Mysian and which dates from between the 5th and 3rd centuries BC was found in Üyücek, near Kütahya, and seems to include Indo European words, but it has not been deciphered.