Кіріспе

Құс түрі

Астық құсы (Emberiza calandra) – астыққұстар тұқымдасына (Emberizidae) жататын, қазіргі көптеген авторлардың пікірінше, қарғалар (Fringillidae) тұқымдасынан бөлінген, өтетін құс. Бұл – ауыр жолақты, сары-қоңыр түсті үлкен астыққұс. Екі жыныс та ұқсас, бірақ аталықтары аналықтарынан сәл ірілеу. Оның таралған аймағы Батыс Еуропа мен Солтүстік Африкадан Қытайдың солтүстік-батысына дейін созылады.

Сипаттама

Бұл ерекше торғай, себебі екі жыныстың да қауырсындары көрінісі жағынан ұқсас, бірақ атасы анасынан шамамен 20% ірілеу. Бұл ірі денелі торғайдың ұзындығы 16–19 см, көзі айқын қара және мандибуласы сарғыш. Аталықтарында ешқандай жарқын түстер жоқ, әсіресе басында, ал бас бөлігі Emberiza туысына тән. Екі жынысы да жапырақшаға ұқсайды, жоны сұр қоңыр, ал төсі ақшыл. Төс бөлігі бүйірлері мен кеудесіне дейін жолақты, және жолақтар жұмсақ мойынға айналып орналасқан. Кіші қанат жапқыштары ерекше қара және ақ ұштарлы. Құйрығы қара қоңыр. Аталықтарының әні қайталамалы металл дыбыс, көбінесе сыңғырлаған кілттерге теңеп айтылады, және ол төменгі бұтадан, қоршау тірегінен немесе телефон сымдарынан естіледі.

Таралуы және мекендейтін ортасы

Ол Оңтүстік және Орталық Еуропа, Солтүстік Африка және Азия арқылы Қазақстанға дейін көбейеді. Көбінесе қоныс аудармайды, бірақ Орталық Еуропа мен Азияның суық аймақтарынан кейбір құстар қыс айларында оңтүстікке қарай көшіп барады. Бұл құс ағаштар бар кең далалы жерлерде мекендейді, мысалы, егістік жерлерде және бұталы шабындыларда. Ауыл шаруашылығының қарқынды дамуы салдарынан Солтүстік-Батыс Еуропада оның саны күрт азайды, себебі бұл құсқа тамақ ретінде қажетті арамшөптер мен жәндіктерден айырылды, әсіресе жас құстарды тамақтандыру үшін жәндіктер өте маңызды. Бұл құс бұрын кең таралған Уэльс және Ирландияда жақында жойылып кетті.

Тамақ және азықтандыру

Оның табиғи тағамы негізінен тұқымдардан құралады, бірақ оған жәндіктер де кіреді, мысалы, көселектер, әсіресе балаларын тамақтандырғанда.

Өсіру

Аталықтары көбейту маусымында аумақтарын қорғайды және көп әйелді болуы мүмкін, бір аталыққа үш әйелге дейін жетеді. Халықтың жыныс арақатынасы көбінесе 1:1 болады, сондықтан кейбір аталықтар маусым бойы жұптаспай қалуы мүмкін. Аталықтар балаларға күтімде шағын ғана рөл атқарады; олар ұя салуға немесе жұмыртқаны басуға қатыспайды, және тек балапандар жартылай есейгеннен кейін ғана тамақтандырады. Ұя шөптен салынып, жүнмен немесе жұқа шөппен төселген, әдетте жерде болады. Орташа жұмыртқа саны төрт, бірақ көбінесе үштен бесе дейін, кейде алтыға дейін ауытқуы мүмкін.

Қалыптануы мен сақталуы

Англияда үкіметтік экологиялық ұйым Natural England, қоршаған ортаны басқару бағдарламасы аясында осы түрді сақтауға бағытталған шараларды іске асыру үшін гранттар береді.