Кіріспе
Сметвик қаласындағы тарихи фабрика, Англия. "Сохо" құю зауыты – 1775 жылы Мэтью Болтон мен Джеймс Уотт және олардың ұлдары Мэтью Робинсон Болтон мен Джеймс Уотт кішінің Англияның Уэст-Мидлендс аймағындағы Сметвик қаласында бу машиналарының өндірісі үшін құрылған фабрикасы. Қазір Avery Weigh Tronix компаниясына тиесілі болып, таразы машиналарын жасауға пайдаланылады. "Сохо" құю зауытының алғашқы тарихы өнеркәсіптік революция тарихы және басқару теориясының дамуын зерттеу үшін өте маңызды. "Сохо" құю зауыты сол кездегі басқа фабрикалардан жоспарлаудың, өндіріс процестерінің және басқару техникаларының жетілдірлігімен ерекшеленді; бір ғасырдан кейін ғана кеңінен қолданыла бастаған қағидаларды іске асырды. Оның жұмысын Америка Құрама Штаттарында ХХ ғасырдың басында Хенри Форд пен Фредерик Уинслоу Тейлордың танымал еткен жаппай өндіріс және ғылыми басқару әдістерімен салыстыра отырып, экономист Эрик Ролл: "Тейлор да, Форд та, ешқандай заманауи сарапшы да 1805 жылға дейін "Сохо" зауытында табылмайтын ешқандай жоспарды ойлап тапқан жоқ" деп жазды.
Soho Foundry is a factory created in 1775 by Matthew Boulton and James Watt and their sons Matthew Robinson Boulton and James Watt Jr. at Smethwick, West Midlands, England , for the manufacture of steam engines. Now owned by Avery Weigh Tronix, it is used for the manufacture of weighing machines. The early history of the Soho Foundry is of pivotal importance both to the history of the industrial revolution and to the study of the development of management theory. The Soho Foundry stood out from other factories of the day in the sophistication of its planning, its production processes and its management techniques; practising concepts that would not become commonplace until a century later. Comparing its workings to the techniques of mass production and scientific management made famous by Henry Ford and Frederick Winslow Taylor in the United States in the early 20th century, the economist Eric Roll wrote "Neither Taylor, Ford nor any other modern experts devised anything in the way of plan that cannot be discovered at Soho before 1805".
Тарих
Зауыт 1795 жылы сатып алынған жерде, Бирмингем каналының жанында салынды. Келесі жылы құйма зауыты ашылды.
Ұйым
Сохо құю зауыты сол кездегі зауыттар үшін ең жоғары деңгейдегі күрделілікпен жоспарланған. Өндіріс процестері ұсақ тапсырмаларға бөлініп, жұмысшылардың ерекше мамандыққа ие болуын қамтамасыз етті. Мысалы, 1801 жылғы бір құжатта төрт жұмысшыдан тұратын топтың "мұздатқыштарды орнатумен үнемі айналысуы" көрсетілген. Бұл тапсырмалар өндіріс ағыны бойымен орналасқан бірнеше шеберханаларда орындалды, бұл материалдарды зауыт ішінде тасымалдауға кеткен шығындар мен уақытты азайтуға мүмкіндік берді. Зауыттың есептеу процедуралары қазіргі заманғы процестерге өте ұқсас болды, оның үш негізгі операциялық бөлімі – құйма темір бөлшектер жасаған құю бөлімі, ұрық темір бөлшектер жасаған ұрық темір шеберханасы және бөлшектерді өңдеп, құрастырған монтаждау бөлімі – жеке пайда табу орталықтары ретінде жұмыс істеді. Сохо құю зауыты кадрларды басқару саласында да инновациялық болды, басшыларды дамыту бағдарламаларын, ауру ақысын төлеу жүйесін және әлеуметтік қолдау бағдарламаларын енгізді.
Кейінгі дамуы
1840 жылы Джеймс Уатт кіші, Бoulton мен Уатттың негізін салғаннан кейін фабриканың иесі болды. Ол 1848 жылы қайтыс болды, ал оның орнын Х.У. Блейк басты және атауы Сохо құю зауытынан Джеймс Уатт & Co деп өзгертілді.
1857 жылы SS Great Eastern бу пароходы үшін бұрандалы қозғалтқыштар осы зауытта жасалды. 1860 жылы зауытта жаңа монетахана ашылды, ал 1850 жылдың сәуір айында Мэттьюдің немересі Мэттью Пирс Уатт Болтон мануфактураны жапты. 1861 жылы Лондон пневматикалық жөнелту компаниясы үшін Сохо құю зауытында сынақтар өткізілді. 1895 жылы W & T Avery Ltd. зауытты жұмыс істеп тұрған кәсіпорын ретінде сатып алды. 1912 жылы компанияның менеджері Уильям Эдвард Хипкинс «Титаник» кемесі батқанда, бірінші класс жолаушысы ретінде саяхаттап бара жатып қайтыс болды. Ол 55 жаста болды және оның денесі табылған жоқ.
Бүгін
Қазір бұл Авери Вейг Троникс және Авери Беркель компанияларының орны, олар салмақ өлшеуге арналған таразылар шығарады. Бұл жерге Уильям Мердоктың коттеджі кіреді және Блэк Пэтч паркіне көрініс ашылады. Мұнда, тек алдын ала жазылу арқылы ашылатын шағын мұражай болған, бірақ қазір ол жабылды. II санаттағы Pooley қақпалары құйма темірден жасалған, олардың үстінде "арқанмен оралған матамен әшекейленген, бауыр құсы және ескірген, тулар мен кернейлер, кеме дөңгелектері және қиылысқан дельфиндер сияқты теңіз символымен қапталған" бейнесі бейнеленген. Тақтада былай жазылған: "Бұл қақпаларды Генри Пулли мен ұлы 1840 жылы Ливерпульдегі Теңізшілер үйі үшін құйған. 1931 жылы Авери және Пули құю зауыттары біріктірілді". Осы қақпаларды Ливерпульге қайтару үшін белсенді науқан жүргізілді, нәтижесінде 2011 жылдың наурыз айында Сэндвелл кеңесі оларды қайтару туралы өтінішті мақұлдады. Толық қалпына келтірілгеннен кейін қақпалар 2011 жылдың 8 тамызында Ливерпульге қайтарылды және Ливерпульдің бір бөлігіндегі Парадайс көшесінің жаяу жүргіншілер аймағында "Теңізшілер үйінің қақпасы" деген атпен қайта орнатылды, бұл Теңізшілер үйінің бастапқы орнына жақын жерде. Ғимарат II* санаттағы мұражай болып табылады. Қақпалар мен жақын орналасқан канал көпірі II санаттағы мұражайлар тізіміне енген. Бұл жерде салынған ең көне жұмыс істейтін бу машинасы – Сметвик машинасы, ол Сметвик төбесіндегі жақын маңдағы канал шлюздерінде пайдаланылған суды қалпына келтіру үшін салынған және қазірде Бирмингем ғылым мұражайындағы «Ойлау орталығында» сақталуда.