Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Б.з.д. 1-ғасырдағы Рим консулы Луций Антоний – Рим саясаткері Марк Антонийдің кіші інісі және қолдаушысы болды. Ол жас кезінде "Пиет" деген лақап атымен белгілі болған.
1st century BC Roman consul
Lucius Antonius was the younger brother and supporter of Mark Antony, a Roman politician. He was nicknamed Pietas as a young man.
Ерте өмір
Луций Марк Антоний Кретикустың және Юлияның ұлы, Юлий Цезардың үшінші туысы еді. Ол сонымен қатар б.з.д. 86 жылы Гай Мариус жақтастарының қолынан қаза тапқан риторик Марк Антоний Оратордың немересі болды. Ағалары Марк Антоний мен Гай Антониймен бірге ол жас кезінде Римді жаман серіктестермен аралап жүрді. Плутарх жастардың және олардың достарының бақырып-жарылып ойнайтын үйлерге жиі баратынын, көп ішетінін және тәртіпсіз өмір салғанын айтады.
Lucius was a son of Marcus Antonius Creticus and Julia, a third cousin of Julius Caesar. He was also grandson of the rhetorician Marcus Antonius Orator executed by Gaius Marius' supporters in 86 BC. Together with his older brothers Mark Antony and Gaius Antonius, he spent his early years roaming through Rome in bad company. Plutarch refers to the untamed life of the youths and their friends, frequenting gambling houses and drinking too much.
Мансап
Луций Марк Антонийді әрқашан қатты қолдаған. 44 жылғы Антонийдің консулдығы мен Юлий Цезардың өлтірілген жылы, Люций плебб трибуны ретінде, Цезарь Римнен кеткен кезде бас магистраттарды тағайындауға рұқсат беретін заң ұсынды. Цезарь өлтірілгеннен кейін ол ағасы Маркқа қолдау көрсетті. Ол халық пен Цезарьдің ардагерлерінің пайдасына аграрлық заң ұсынды және Мутина шайқасына қатысты (б.з.д. 43 ж.). 41 жылғы консулдықта Публий Сервилий Ватия Исаврик оның ағасы болды. Осы жылы ол Марк Антонийдің әйелі Фулвияға, оның күйеуін Клеопатра сарайынан қайта шақыруға ниеттенген, Октавианның жағымсыз саясатына қарсы күресу үшін сегіз легиондық әскер жинауға көмектесті. Кейін Антоний мен Фулвия Цезарьдің ардагерлері арасындағы жер бөлісінен туған ашуды байқап, көзқарастарын өзгертіп, осыдан зардап шеккендердің қорғаушылары ретінде алға шықты. Антоний Римге шабуыл жасап, Лепидті қуды, және халыққа триумвират жойылатынын уәде етті. Октавианның жақындауымен ол Этруриядағы Перузияға шегінді, онда үш әскермен қоршауға алынып, 41 жылғы қысында қарсылық көрсетуге мәжбүр болды. Қала қиратылды, бірақ оның өмірі сақталды, және Октавиан оны Испанияға губернатор ретінде жіберді. Оның қайтыс болған жағдайы мен күні белгісіз. Цицерон, өзінің «Филиппикаларында» жеке антагонизммен жетекшілік етіп, оның мінез-құлқы туралы өте жағымсыз баға берді.
Lucius was always a strong supporter of Mark Antony. In 44 BC, the year of Antony's consulship and Julius Caesar's assassination, Lucius, as tribune of the plebs, brought forward a law authorizing Caesar to nominate the chief magistrates during his absence from Rome. After the murder of Caesar, he supported his brother Marcus. He proposed an agrarian law in favor of the people and Caesar's veterans and took part in the operations at Mutina (43 BC). In 41 BC, he was consul with Publius Servilius Vatia Isauricus as his senior partner. In this year, he assisted Mark Antony's wife, Fulvia, who was anxious to recall her husband from Cleopatra's court, in the raising of an eight legion army to fight against Octavian's unpopular policies. Later, observing the bitter feelings that had been evoked by the distribution of land among the veterans of Caesar, Antonius and Fulvia changed their attitude and stood forward as the defenders of those who had suffered from its operation. Antonius marched on Rome, drove out Lepidus, and promised the people that the triumvirate would be abolished. On the approach of Octavian, he retired to Perusia in Etruria, where he was besieged by three armies, and compelled to surrender in the winter of 41 BC. The city was destroyed but his life was spared, and he was sent by Octavian to Spain as governor. Nothing is known of the circumstances or date of his death. Cicero, in his Philippics, actuated in great measure by personal animosity, gives a highly unfavorable view of his character.