Айован (Trachyspermum ammi) – Apiaceae тұқымдас өсімдік, дәмдеуіш ретінде қолданылады. Тұқымдары (жемістері) және жапырақтары тағамға пайдаланылады. Әдемі хош иісі бар.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Өсімдік түрі
Apiaceae тұқымдасына жататын және тұқымы үшін өсірілетін өсімдік.
Species of plant
the plant in the family Apiaceae cultivated for its seeds
Аджвайн немесе ажован (Trachyspermum ammi) (/æ//dʒ//ə//w//ɒ//n/) – сондай-ақ ажован қарауайы, омам (тамил тілінде), тимол тұқымы, епископ шөбі немесе карам деп те аталады – Apiaceae тұқымдасына жататын бір жылдық шөп. Адамдар өсімдіктің жапырақтары мен тұқымға ұқсас жемістерін (көбінесе қате түрде тұқым деп аталады) пайдаланады. "Епископ шөбі" деген атау басқа да өсімдіктерге де қолданылады. "Тұқым" (яғни жеміс) көбінесе ловаж тұқымымен шатастырылады.
Ajwain or ajowan (Trachyspermum ammi) ('/æ//dʒ//ə//w//ɒ//n/) —also known as ajowancaraway, omam (in Tamil), thymol seeds, bishop's weed, or carom—is an annual herb in the family Apiaceae. Both the leaves and the seed‑like fruit (often mistakenly called seeds) of the plant are consumed by humans. The name "bishop's weed" also is a common name for other plants. The "seed" (i. e., the fruit) is often confused with lovage seed.
Сипаттама
Аджвайнның ұсақ, овал тәрізді жемістері – ақшыл қоңыр түсті шизокарптар, олар қарақұмық, құмырсқа және кинза сияқты Апиасея тұқымдасына жататын басқа өсімдіктердің тұқымдарына ұқсайды. Олардың дәмі ащы және тікенектей, анис пен ореганоға ұқсас хош иісі бар. Олардың иісі бірыңғай, себебі құрамында тимол бар, бірақ олар одан да хош иісті және дәмінде одан да күшті, сондай-ақ сәл ащы және өткір.
Ajwain's small, oval, seed like fruits are pale brown schizocarps, which resemble the seeds of other plants in the family Apiaceae such as caraway, cumin and fennel. They have a bitter and pungent taste, with a flavor similar to anise and oregano. They smell like thyme because they also contain thymol, but they are more aromatic and less subtle in taste, as well as being somewhat bitter and pungent.
Ас дайындауда
Жемістерді сирек шикі жейді; көбінесе құрғақ қуырып немесе ашық майда (ghee) қуырады. Бұл дәмдік заттардың иісін күрделірек әрі нәзік етуге мүмкіндік береді. Ол Үндістан субконтинентінің тағамдарында кеңінен қолданылады, әсіресе чаунк (немесе тарка деп те аталады) деп аталатын, майда немесе ашық майда қуырылған, кейде ұсақталған сарымсақ немесе пияз қосылған дәмдеуіштер қоспасы ретінде, тағам піскен соңында дәм беру үшін қолданылады. Ауғанстанда жемістерді нан мен печеньелерге сеуіп қояды. Аджвайнды қолданудың басқа да түрлеріне тұқымдарын наан және парата сияқты нан түрлеріне қосу жатады. Сондай-ақ, тұқымдарды лимон шырыны мен қара бұрышпен араластырып кептіргенде ауызды жаңарту үшін немесе ыстық шайға қосуға болады. Дегенмен, аджвайнның қандай да бір ауруды емдеуде тиімді екенін көрсететін нақты дәлелдер жоқ.
The fruits are rarely eaten raw; they are commonly dry roasted or fried in ghee (clarified butter). This allows the spice to develop a more subtle and complex aroma. It is widely used in the cuisine of the Indian subcontinent, often as part of a chaunk (also called a tarka), a mixture of spices – sometimes with a little chopped garlic or onion – fried in oil or clarified butter, which is used to flavor a dish at the end of cooking. In Afghanistan, the fruits are sprinkled over bread and biscuits. Other applications of ajwain include incorporating the seeds in specific types of breads, such as naans and parathas. The seeds can also be used as a mouth freshener when mixed with lemon juice and black pepper, and then dried, or can be used as an ingredient in hot tea. However, there is no good evidence that ajwain is effective as a therapy for treating any disease.