Католик шіркеуінің канондық құрылымы: Персоналдық прелатура – дін қызметкерлері мен миряннан тұратын, нақты пастырлық міндеттерді атқаратын құрылым. Opus Dei – алғашқысы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Католик шіркеуінің каноникалық құрылымы
Canonical structure of the Catholic Church
Жеке прелатура – Католик шіркеуінің каноникалық құрылымы болып табылады, оған белгілі бір пастырлық қызметтерді атқаратын прелат, дін қызметкерлері және миряндар кіреді. Алғашқы жеке прелатура – Opus Dei. Жеке прелатуралар, епархиялар мен әскери ординарлықтар сияқты, бастапқыда Ватиканның Епископтар жөніндегі Конгрегациясының басқаруында болды. 2022 жылдың 4 тамызынан бастап жеке прелатуралар Діни қызметкерлер жөніндегі Дикастерияның басқаруына өтті. Жеке прелатуралар өз дін қызметкерлері мен прелаты қызмет көрсететін миряндардан тұрады. Аумақтық принцип бойынша құрылған епархиялардан айырмашылығы, жеке прелатуралар – әскери ординарлықтар сияқты – адамдардың тұратын жеріне қарамастан, белгілі бір мақсаттарға қатысты жауапкершілікті өз мойнына алады.
Personal prelature is a canonical structure of the Catholic Church which comprises a prelate, clergy and laity who undertake specific pastoral activities. The first personal prelature is Opus Dei. Personal prelatures, similar to dioceses and military ordinariates, were originally under the governance of the Vatican's Congregation for Bishops. Since 4 August 2022, personal prelatures have instead been governed under the Dicastery for the Clergy. Personal prelatures are composed of lay people served by their own secular clergy and prelate. Unlike dioceses, which cover territories, personal prelatures—like military ordinariates—take charge of persons as regards some objectives regardless of where they live.
Шығу тегі
Католик шіркеуінде жеке прелатура Екінші Ватикан кеңесінің отырыстары кезінде Presbyterorum ordinis жарлығының 10-бабында ұсынылып, кейіннен Пауль VI-ның Ecclesiae sanctae атты motu proprio-сымен заңға айналдырылды. Бұл институт 1983 жылғы Канондық құқық кодексінде қайта расталды.
In the Catholic Church, the personal prelature was conceived during the sessions of the Second Vatican Council in no. 10 of the decree Presbyterorum ordinis and was later enacted into law by Paul VI in his motu proprio Ecclesiae sanctae. The institution was later reaffirmed in the 1983 Code of Canon Law.
Табиғат
Жеке прелатура – нақты пастырлық қызметтерді атқаратын дін қызметкерлері мен мирян мүшелерінен құралған институт. "Дін қызметкерлері де, мирян да тең дәрежеде прелатураға жатады, онда, бүкіл Шіркеу сияқты және оның кез келген бөлігінде, барлық сенушілердің христиан ретіндегі қадір-қасиеті мен миссиясы тұрғысынан негізгі теңдігі бар, сонымен бірге діни қызметкерлерге қатысты маңызды айырмашылықтар бар", – деп мәлімдейді Prelaturas Personales веб-сайты. "Осы айырмашылық Шіркеудің бір миссиясында дін қызметкерлері мен мирян арасындағы ағайындық ынтымақтастықтың негізі болып табылады. Иоанн Павел II Opus Dei прелатурасы туралы айтқанда: «Біріншіден, мирянның өздерінің жергілікті Шіркеулерінде және олар кірген прелатурадағы мүшелігі, прелатураның ерекше миссиясының Екінші Ватикандық собордың жеке прелатуралар фигурасын қалаған әрбір жергілікті Шіркеудің жаңару күш-жігерімен сәйкес келуіне мүмкіндік беретінін атап өткім келеді» (2001 жылғы 17 қазан күнгі сөзінен). Прелатураны тек дін қызметкерлерінен құралған институт деп қарастыру прелатуралардың жаңалығы мен ерекшелігіне қайшы келеді. Бұл түсінік прелатураларды Шіркеу өміріндегі маңызды институттар ретінде қарастырады, бірақ олардың қауымдастық және тек діни қызметкерлік сипатымен ерекшеленеді". «Жеке» деген сөздің қолданылуы бұрынғы канондық қолданыстан, яғни прелаттың юрисдикциясы аумаққа емес, қайда болса да адамдарға байланысты екендігінен туындайды. Жеке прелатураларды құру – Шіркеудің өзінің миссиясын жүзеге асыру үшін теологиялық тұрғыдан тән өзін-өзі ұйымдастыру құқығын пайдалануы, бірақ жеке прелатура епархиялар мен архиепархиялар сияқты жеке Шіркеу емес.
A personal prelature is an institution having clergy and lay members which carry out specific pastoral activities. "Both [clergy and laity] belong equally to the prelature, in which, as in the whole Church and in any of its parts, there is fundamental equality among all the faithful in terms of their dignity and mission as Christians, and at the same time there is an essential diversity as far as the priesthood is concerned," states the website Prelaturas Personales. "This diversity is at the foundation of the organic cooperation between priests and laity in the same mission of the Church. John Paul II, speaking about the Prelature of Opus Dei, affirmed: 'First of all, I wish to emphasize that the membership of the lay faithful in their own particular Churches and in the Prelature, into which they are incorporated, enables the special mission of the Prelature to converge with the evangelizing efforts of each particular Church, as envisaged by the Second Vatican Council in desiring the figure of personal prelatures.' (Discourse, October 17, 2001). Conceiving the prelature as an institution formed only by priests would contradict the very novelty and specific nature of the prelatures. This conception would see the prelatures as associations of priests incardinated in them, certainly very important institutions in the life of the Church, but essentially different in their associative and only clerical nature." The adjective personal refers to the fact that, in contrast with previous canonical use for ecclesiastical institutions, the jurisdiction of the prelate is not linked to a territory but over persons wherever they happen to be. The establishment of personal prelatures is an exercise of the theologically inherent power of self organization which the Church has to pursue its mission, though a personal prelature is not a particular church as dioceses and eparchies are.
Құрылымы
Жеке прелатура – Католик шіркеуінің қалыпты юрисдикциялық құрылымы. Прелат – Папа тағайындаған пресвитер және ол прелатураны қалыпты билікпен басқарады. Жеке прелатураны басқарудағы иерархияның маңыздылығын азайту мақсатында Папа Франциск 2022 жылы прелаттың епископқа бекітілмеуі керек екенін жарлық етті. Прелатураның пресвитериумы жеке прелатураға инкардинацияланған діни қызметкерлердің пресвитерлері мен диакондарынан құралады (кан. 294). Дегенмен, басқа ділдер мен діни қызметкерлер де жеке прелатураның пастырлық жұмысына қатыса алады: мұндай жағдайларда прелат пен епархиялық епископ арасында келісімдер жасалуы керек (кан. 271) немесе діни жоғарғысымен (кан. 681).
A personal prelature is an ordinary jurisdictional structure of the Catholic Church. The prelate is a presbyter nominated by the Pope and governs the prelature with ordinary power. In order to de emphasize the importance of hierarchy in the governance of the personal prelature Pope Francis decreed in 2022 that the prelate should not be consecrated bishop. The presbyterium of the prelature is formed by presbyters and deacons of the secular clergy, that are incardinated in the personal prelature (can. 294). However, it is possible that other priests and also religious clergy take part in the pastoral works of a personal prelature: in these cases, agreements should be arranged between the prelate and the diocesan bishop (can. 271) or the religious superior (can. 681)
Прелат ұлттық немесе халықаралық семинария құруға және прелатураның пастырлық миссиясына қызмет ету үшін студенттерді қасиетті санға ие етуге құқылы (кан. 295). Прелатураның миряндары жеке критерийлер бойынша анықталады, олар әрбір жағдайда Апостолдық Тақ, прелатураның конституциялық құжаттарында немесе жарғыларында белгіленеді. Пастырлық миссияның алуан түрлілігіне сәйкес әртүрлі ұйымдастыру үлгілері болуы мүмкін: мысалы, пастырлық миссияға арналған мирянның заң жүзінде айқындалуы немесе басқа жеке шіркеулік округтердегідей, тиісті тізілімге тіркелуі. Сондай-ақ, өзара келісім немесе конвенция бойынша миряндар прелатпен және оның пресвитериумымен ағайындық ынтымақтастықта прелатураның нақты миссиясын оның жарғыларында белгіленген шарттар бойынша жүзеге асыруы мүмкін (кан. 296). Бұл мирянның прелаттың юрисдикциясында болуы олардың епархиялық епископтың билігіне бағынуына немесе басқа шіркеулік юрисдикцияларға қатысты болуына (жинақтамалы юрисдикция) кедергі келтірмейді. Жарғылар сондай-ақ жеке прелатураның епархиялық епископтармен қарым-қатынасын анықтайды, олардың епархияларында прелатура пастырлық немесе миссионерлік қызметін жүзеге асырады (кан. 297).
The prelate has the right to erect a national or international seminary, and to promote students to holy orders, in service to the pastoral mission of the prelature (can. 295). The lay faithful of a prelature are determined by a personal criteria, which is established in each case by the Apostolic See, in the constitutional documents of the prelature, or in its statutes. Diverse organizational models are possible, according to a variety of possible missions: for example, the determination a iure of those lay faithful for whom the pastoral mission is intended, or the express inscription in an apposite register, as is the case in other personal ecclesiastical circumscriptions. It is also possible that, through a mutual agreement or convention, lay faithful can pursue the specific mission of the prelature in organic cooperation with the prelate and his presbyterium, by the terms established in its statutes (can. 296). The fact that these lay persons are under the jurisdiction of the prelate does not impede their being under the authority of the diocesan bishop or pertaining to other ecclesiastical jurisdictions (accumulative jurisdiction). The statutes likewise are to define the relations of the personal prelature with the diocesan bishops in whose dioceses the prelature exercises its pastoral or missionary works (can. 297).
Опус Деи
Бірінші және қазірге дейін жалғыз жеке прелатура – Opus Dei, ол 1982 жылы Папа Иоанн Павел II Ut sit апостолдық конституциясы арқылы жеке прелатура ретінде құрылды. Opus Dei жағдайында прелат прелатура мүшелерімен сайланады және Папа бекітеді. Иоанн Павел II айтқандай, дін қызметкерлері мен миряндар (ерлер мен әйелдер) – «прелатураның органикалық құрылымын құрайтын бөліктер», ал миряндар өздерінің епархияларының және прелатураның мүшелері болып табылады, бұл оларға күнделікті өмірде апостолдық қызмет атқаруға мүмкіндік береді. Ол сондай-ақ Opus Dei-дің иерархиялық құрылымы бар екенін атап өтті. Бұл туралы ол 2002 жылы Opus Dei прелатурасының миряндары мен дін қызметкерлеріне айтты:
The first, and thus far the only, personal prelature is Opus Dei, which was established as a personal prelature by Pope John Paul II in 1982 through the Apostolic constitution Ut sit. In the case of Opus Dei, the prelate is elected by members of the prelature and confirmed by the Pope. According to John Paul II, the priests and lay faithful (both men and women) are "the components by which the Prelature is organically structured," and that the lay faithful are members of their dioceses and of the prelature, enabling them to work apostolically in their ordinary circumstances. He also mentioned that Opus Dei has a hierarchical structure. This he expressed in 2002 to members of the Prelature of Opus Dei, both laity and priests:
Басқа да мүмкін жеке прелатуралар
Прелатураның жеке сайты prelaturaspersonales.org хабарлайды, эмигранттар мен әлеуметтік азшылықтар үшін тағы да жеке прелатуралар құрылуы мүмкін. Филиппин дін қызметкерлері филиппиндік мигранттардың рухани қамқорлығын жүзеге асыру үшін жеке прелатуралар құруды ұсынады. Бұл канондық құрылым филиппиндік мигранттардың жергілікті шіркеуге жақсырақ бейімделуіне көмектеседі және филиппиндіктер қоныстанған басқа аймақтардағы интеграцияның оң тәжірибесін таратуға мүмкіндік береді. Прелатура, ординариаттан гөрі, осы мақсатқа жақсы қызмет ете алады, себебі ол барлық рухани қызметтерді қамтамасыз етуге міндетті емес, ал мигранттар өздерінің нақты діндегі епархияларына адал болып қала береді. Рим Қасиетті Пьос X қоғамына жеке прелатура ретінде канондық қайта құру ұсынды.
The website prelaturaspersonales. org states that other personal prelatures can be established for emigrants and social minorities. Philippine clergy proposes personal prelatures for the pastoral care of Filipino migrants. This canonical set up can help the Filipino migrants integrate better into their local church and help spread best practices in integration from other places where Filipinos have migrated. A prelature rather than an ordinariate can better serve the purpose since it will not have to provide all the pastoral services and the migrants will continue to be faithful of their specific dioceses. The Society of Saint Pius X has been offered a canonical restructuring as a personal prelature by Rome.
Қарым-қатынас құрылымдары: жеке ординариат және апостолдық әкімшілік
2009 жылдың 20 қазанында Ватикан католикалық шіркеуге келетін англикандықтар үшін жеке ординариаттар құратынын хабарлады. Бұл формула әскери ординариаттардың тәжірибесінен шабыттанған және қазіргі Опус Деи жеке прелатурасымен салыстыратын жолдармен іске асырылады. Ординариат пен прелатураның басты айырмашылығы – ординариаттар (жеке және әскери) приходтар ашуға құқылы, ал тиісті тізілімге тіркелгендер өздерінің географиялық епархиясында уақытша тұрушылар болып саналады (мүшелік жинақтаылмайды). Бұрынғы англикандықтарға арналған жеке ординариаттарға CDF және CDW әзірлеген ерекше литургияны пайдалануға рұқсат берілді. Үш ординариат құрылды: Австралия және Жапония үшін Оңтүстік Крестің Анасы, Англия мен Уэльс үшін Уолсингхем Анасы, АҚШ және Канада үшін Әулие Петр Тақтысы. Бразилиядағы Триденттік ритуалды қолдану үшін тағы бір ерекше прелатура – Әулие Иоанн Мария Вианнейдің жеке апостолдық басқарушылығы құрылды.
On October 20, 2009, it was announced that the Holy See would create personal ordinariates for Anglicans entering the Catholic Church, a formula inspired by existing military ordinariates, in ways that are comparable to the current Opus Dei personal prelature. A major difference between an ordinariate and a prelature is the ordinariates (both personal and military) may erect parishes and those who inscribe themselves in the apposite register effectively become transients in their geographic diocese (no accumulative membership). The personal ordinariates for former Anglicans were also authorized to use a unique liturgy developed by the CDF and CDW. Three are established: Our Lady of the Southern Cross for Australia and Japan, Our Lady of Walsingham for England and Wales, The Chair of Saint Peter for USA and Canada. Another, unique prelature is the Personal Apostolic Administration of Saint John Mary Vianney in Brazil, for the Tridentine Use.