Кіріспе

Солтүстік Кипрдің негізін қалаушы және алғашқы президенті (1983–2005) Рауф Раиф Денкташ (ағылшын тілінде Rauf Denktash деп жазылады)

Ерте өмір және мансап

Денкташ Пафоста түрік кипрлігі ата-анасы – судья Раиф Мехмет Бей және Эмине Ханым отбасында дүниеге келген. Ол Кипрдегі Никосиядағы ағылшын мектебін бітірген. Бітірген соң Фамагустада аудармашы, кейін сот кеңсесінде, содан соң ағылшын мектебінде бір жыл мұғалім болып жұмыс істеді. Кейін ол Стамбул мен Лондонға барды.

1963 жылдың қараша айында президент Макариос Түркия, Грекия және Ұлыбританияға "мемлекеттік жұмыс" атымен түрік кипрліктерінің қол жеткізген құқықтарын жеңілдетуге бағытталған конституциялық түзетулер жинағы бар құжатты қарауға жіберді. Содан кейін 1963 жылдың желтоқсанында түріктерге қарсы жартылай әскери әрекеттер басталды, одан кейін түрік кипрліктері үкіметтен күшпен шығып кетті. Осы оқиғалардан кейін Денкташ түрік үкіметімен консультациялар үшін Анкараға барды. Оның аралға қайта кіруіне 1964-1968 жылдары Кипр гректерінің басшылығы тыйым салған, себебі ол TMT-мен байланысты болды. 1973 жылғы вице-президент сайлауында ол Фазил Күчүктің орнын басты. 15 шілдеде 1974 жылы Кипрдегі грек ультраұлтшыл әскери төңкерістен кейін, түрік кипрлік халқының қауіпсіздігінен қаушап, Түркия Кипрдің солтүстік жағалауына әскерлерді тасымалдап, біржақты түрде басып кірді. Әскери операция кезінде Никос Сампсон басқарған диктатура құлап, саяси тартыстар басталды. Үш аптадан кейін Түркия әскери операцияны жалғастырды. Түрік армиясы 14 тамызда 1974 жылы екінші шабуылын аяқтаған кезде аралдың 37%-ын бақылауға алды және Фамагустаға жетті. Денкташ кейіннен 1975 жылы заң шығару органының спикері болып сайланды.

ТМДК-ны Түркиядан басқа ешбір мемлекет таныған жоқ. Денкташ 1968 жылдан бері Біріккен Ұлттар Ұйымының ұйымдастыруымен жүргізілген бейбіт келіссөздерде түрік кипрліктерінің бас келіссөзшісі болды.

Кейінгі мансап

2000 жылға қарай Кипр мен Түркияның Еуропалық Одаққа қосылу ниеті екі жақтың да келісімге қол жеткізу үшін жаңа күш салуына әкелді. 2002 жылы Солтүстік Кипрде түрік кипрліктерінің аралды қайта біріктіруді талап ететін ірі демонстрациялары өтті, бұл 2004 жылы Кипр Еуропалық Одаққа қосылғанда оларға ЕО азаматтығын беруі керек еді. 2004 жылдың ақпан айында Денкташ БҰҰ демеушілігімен кипрлік гректермен Кипрді қайта біріктіру мақсатында жаңа келіссөздерді бастады. Нәтижесінде, грек кипрлік президенті Тассос Пападопулос сияқты, ол да БҰҰ Бас хатшысы Кофи Аннанның өкілеттігімен жасалған келісім ұсынысының соңғы нұсқасына қарсы болды (Анан жоспары), оған екі кипрлік қауымдастық 2004 жылғы 24 сәуірде өткен референдумда дауыс берді. Бұл жоспар түрік қауымдастығының 65 пайызымен қабылданса, гректердің көп бөлігі оны қабылдамады. 2004 жылғы 14 мамырда Денкташ келесі сайлауда Түрік Кипр Республикасының президенті лауазымына бесінші рет түспейтінін жариялады. Оның президенттік өкілеттігі 2005 жылғы 17 сәуірде Мехмет Али Талаттың сайлануымен аяқталды, ол 25 сәуірде ресми түрде қызметке кірісті.

Жеке өмірі мен марапаттары

Денктастың сүйікті әуесқойлықтары фотосурет түсіру және жазу болды. Оның фотосуреттері АҚШ, Ұлыбритания, Австралия, Италия, бұрынғы Кеңес Одағының бірқатар республикалары, Польша, Франция, Австрия және Түркияда көрмеленді. Ол ағылшын және түрік тілдерінде елуге жуық кітап жазған. 1949 және 1957 жылдар аралығында Кипр Республикасының бірінші вице-президенті Фазыл Күчтің баспасынан шыққан «Халық дауысы» газетіне көптеген мақалалар жазды. Денкташ Түркия, Солтүстік Кипр және АҚШ-тың әртүрлі университеттерінен көптеген сыйлықтар мен құрметті докторлық дипломдар алды. Ол 63 жыл бойы Айдын Денкташпен (1933–2019) үйленген және үш ұл мен үш қызы болды. Оның үш жасындағы қызы қайтыс болды, бір ұлы Раиф жол апатынан, ал екінші ұлы тамақ сорғысы операциясынан көз жұмды. Оның аман қалған ұлы Сердар Денкташ та саясаткер және 2019 жылдан бастап Түрік кипрлік демократиялық партиясының төрағасы.

Ауру, қайтыс болу және жерлеу

Денкташтың денсаулығы 2000-шы жылдары біртіндеп нашарлады. Ол жүрек ауруымен ауырды және 2011 жылдың 25 мамырында инсульт алды. Түркияда осыған орай бес күндік қоғамдық қайғы жарияланды. Оның жерлеу рәсімі 17 қаңтарда мыңдаған адамның қатысуымен өтті. Ол «Республика» паркіне жерленді.