Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шотландтық англикандық дін қызметкері және эссеші Арчибальд Элисон (13 қараша 1757 – 17 мамыр 1839) – шотландтық англикандық дін қызметкері және эссеші.
Scottish Anglican priest and essayist
Archibald Alison (13 November 175717 May 1839) was a Scottish Anglican priest and essayist.
Ерте өмір
Ол Эдинбургте, Эдинбург судьясы Патрик Элисонның ұлы болып дүниеге келді, ал Патрик Элисонның өзі Купар-Ангустың жанындағы Ньюхолл Элисондарының кіші ұлы еді. Глазго университетінде оқып, Дугальд Стюартпен өмір бойына сақталатын достық қарым-қатынас орнатқаннан кейін, ол Оксфордтың Баллиол колледжінде азаматтық құқықты зерттеді. 1779 жылы Англия шіркеуінде диакен, ал 1782 жылы священник болып тағайындалды. 1778 жылы Дарем қаласының жанындағы Брансепет шіркеуіне пастор болып тағайындалды. 1784 жылы Эдинбург профессоры Джон Грегоридің кіші қызы Доротея Грегориге үйленді. Ол Элисонмен кездескенге дейін, жұмыс берушісі Элизабет Монтегю оны өзінің немере інісі және мұрагерімен күйеуге беруді жоспарлаған, бірақ ол бұл жоспарланған некеден қашып келді.
He was born in Edinburgh, to Patrick Alison a Edinburgh magistrate, himself a younger son of an Alison of Newhall, near Coupar Angus. After studying at the University of Glasgow, where he established his lifelong friendship with Dugald Stewart, he studied civil law at Balliol College, Oxford. He was ordained in the Church of England as deacon in 1779 and as priest in 1782. He was appointed in 1778 to the curacy of Brancepeth, near Durham. In 1784 he married Dorothea Gregory, youngest daughter of Professor John Gregory of Edinburgh. She had escaped an arranged marriage designed by her employer Elizabeth Montagu to marry her to her nephew and heir when she met Alison.
Мансап
Оның өмірінің келесі 20 жылын Англияда өткізді, онда ол High Ercall, West Lavington, Rodington және Kenley-дегі діни қызметтерді кезекпен атқарды. 1791 жылдан өліміне дейін ол Солсбери соборының пребендарийы лауазымын иеленді. 1800 жылы ол Эдинбургке қайтып келді, Коугейттегі епископтық Сент-Полс шіркеуінің аға пасторы болып тағайындалды. Ол 34 жыл бойы бұл қызметті үлкен шеберлікпен атқарды; оның уағыздары тыныш ой-пікірдің әдемілігімен және көркем тілмен ерекшеленді. Оның уағыздары соншалықты көп адамдарды тартты, оған арнап жаңа, үлкен шіркеу салынды. 1832 жылы ол Эдинбург қаласының орталығындағы Гериот Роу көшесіндегі 44-үйінде тұрды. Өмірінің соңғы жылдарын Эдинбургке жақын Колинтон ауылында өткізіп, 1839 жылдың 17 мамырында қайтыс болды.
The next 20 years of his life were spent in England, where he held in succession the livings of High Ercall, West Lavington, Rodington and Kenley. From 1791 until death he held the title of Prebendary to Salisbury Cathedral. In 1800 he moved back to Edinburgh, having been appointed senior incumbent of episcopalian St Paul's Chapel in the Cowgate. For 34 years he filled this position with much ability; his sermons were characterised by quiet beauty of thought and grace of composition. His preaching attracted so many hearers that a new and larger church was built for him. In 1832 he was living at 44 Heriot Row in Edinburgh's city centre. His last years were spent at Colinton near Edinburgh, where he died on 17 May 1839.
Шығармалары
Элисон Лорд Вудхауслидің өмірінен бұрын, бірнеше рет қайта басылған уағыздар жинағын және идеялардың байланысу принципіне негізделген "Тат табиғаты мен қағидалары туралы эсселер" (1790) атты еңбегін жариялады.
Alison published, besides a Life of Lord Woodhouselee, a volume of sermons, which passed through several editions, and a work entitled Essays on the Nature and Principles of Taste (1790), based on the principle of association of ideas.