Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Португалияның Жоау III-нің ұлы Афонсу, Португалияның мұрагерлік ханзадасы (ɐˈfõsu; 18 мамыр 1475 – 13 шілде 1491) Португалия тағының күтілген мұрагері болды. Ол Португалияның Лиссабон қаласында дүниеге келіп, Тежу өзенінің жағасында атқа міну кезінде болған апаттан қаза тапты.
the son of John III of Portugal
Afonso, Hereditary Prince of Portugal (ɐˈfõsu; 18 May 147513 July 1491) was the heir apparent to the throne of Portugal. He was born in Lisbon, Portugal, and died in a horse riding accident on the banks of the river Tagus.
Мұрагер
Афонсо, атасы V Афонсо патшаның құрметіне аталған, II Иоанн патша мен Визеудің Элеонорасының жалғыз ұлы болды. Патша оны өте жақсы көріп, оның құрметіне Принсипи аралын атады (португал тілінде "принсипи" сөзі "принц" дегенді білдіреді).
Afonso, named after his grandfather, King Afonso V, was the only son of King John II and Eleanor of Viseu. The king was very fond of him and named the island of Príncipe after him (príncipe meaning "prince" in the Portuguese language).
Неке
Афонсоның атасы, Португалияның Афонсо V, Кастилия тағы үшін күрескен Жоанна ла Белтранея тарапына шықты, оның қарсыласы Кастилияның патшайымы Изабелла I еді. Ол ешқашан заңды мұрагер деп есептелмеді, ал патша қайтыс алғанда ешкім оны таққа үміткер ретінде қабылдамады. Изабелла тақты мұраға алуға тиіс болған, бірақ Афонсо V Кастилиядағы мұрагерлікке араласуға ниеттенді. 1475 жылы ол өзінің немере қызы Жоаннаға үйленді, оны тақтың заңды мұрагері деп санады. Оның адалдығын сақтай алмаған анасы – өзінің әпкесі болғандықтан, Афонсо V тек амбиция ғана емес, сонымен қатар отбасының абыройын қорғауға міндетті болды. Ол өзін Кастилия мен Леонның патшасы деп жариялап, әйелінің құқықтарын қорғауға дайындалды. Алайда Фердинанд пен Изабелла соғысты жеңіп алды, ал 1479 жылы жасалған Алкачова келісімі бойынша олардың үлкен қызы Изабелла Афонсоға үйленуіне келісті. Изабелламен бірге Португалияның соғыс үшін алған өтемақысы сияқты үлкен қалыңдық та келуге тиіс болды. 1480 жылы, сол кезде бес жастағы принц Афонсо анасының әжесі Беатриспен бірге Моура қаласына көшіп кетті. Келесі жылдың басында оған болашақ әйелі, он жасар Изабелла қосылып, шамамен екі жылдай сонда тұрды. Той он жылдан кейін, 1490 жылдың көктемінде Севильяда өтті. Сол жылдың 19 қарашасында Изабелла Бадахозға келді, онда Афонсоның ағасы Мануэль, болашақ Португалия королі Мануэль I оны құрметпен қарсы алды. Ол күйеуінің қайтысынан кейін алты жыл өткен соң үйленбек болды. Афонсо мен Изабелла 22 қарашада Эльваста қайта табысты, ал ертесі күні Изабелла Еворадағы Конвенто-ду-Эспинейруде, Севильяда бұрын тойланған некелерін бекіту үшін жиналған сарайда енесі, королева Элеонорамен кездесті. Бұл үйлену екі мемлекеттің батасын алды. Анасы мен күтімшісі португалдық болған Кастилия патшайымы Португалиямен байланысты нығайтуды қалады, сонымен қатар бұл оған "өзінің мәңгілік қарсыласы Жоанна ла Белтранеяның қадамдарын бақылап, тексеруге мүмкіндік береді" – қызы арқылы.
Afonso's grandfather Afonso V of Portugal had sided with Joanna la Beltraneja, who was a rival for the throne of Castile against her half aunt, Queen Isabella I of Castile. She was never considered legitimate and, when the king was dying, no one took her as a serious contender for the crown. Isabella was due to inherit the crown, but Afonso V was keen to interfere with the succession in Castile. In 1475 he married his niece Joanna, whom he considered the legitimate heir to the crown. Since her adulteress mother was his own sister, Afonso V had not only ambition, but the family honour to protect. He proclaimed himself King of Castile and León and prepared to defend his wife's rights. King Ferdinand and Isabella, however, won the war of succession and, as part of the Treaty of Alcáçovas, signed in 1479, it was agreed that their eldest daughter Isabella would marry Afonso. Isabella was also to come with a very large dowry that in practice represented the war compensation obtained by Portugal. In 1480, Prince Afonso, who at that time was five years old, went to live in the town of Moura with his maternal grandmother, Beatrice. In the early months of the following year, his future wife, the ten year old Isabella, joined him and lived there for about two years. The wedding, by proxy, took place ten years later in the spring of 1490 in Seville. On 19 November of that year, Isabella arrived in Badajoz where she was welcomed by Afonso's uncle, Manuel, the future King Manuel I of Portugal, whom she would eventually marry six years after her husband's death. Afonso and Isabella were reunited in Elvas on 22 November and, on the following day, Isabella met her mother in law, Queen Eleanor, in the Convento do Espinheiro in Évora, where the court had gathered to ratify the marriage that had been celebrated earlier in Seville. This wedding had the blessings of both Kingdoms. The queen of Castile, whose mother and nurse were Portuguese, wanted to strengthen the ties with Portugal, and, at the same time, this would allow her to "keep an eye on and control the steps of her eternal rival, Joanna la Beltraneja", through her daughter.
Өлім
1491 жылдың шілдесінде патша отбасы жазда Тагус өзенінің жағасына жақын Сантарем округінде демалып жатты. Король Жоао ұлын өзімен бірге жүзуге шақырды. Жас ханзада бастапқыда шақырудан бас тартты, бірақ әкесі онымен бірге болуын қалағанын көріп, оған қосылуға келісті. Руи де Пинаның жылнамасына сәйкес:
In July 1491, the royal family was spending the summer in the Santarém District near the banks of the River Tagus. King John invited his son to swim with him. The young prince refused the invitation at first, but seeing that his father wanted him to keep him company, decided to join him. According to the chronicle of Rui de Pina:
Сол автордың айтуынша, Афонсоның анасы оқиға туралы хабар естігенде, қатты қайғырып, ұлының қасында болу үшін келінімен бірге есекке мініп асықты. Бірде-бір шара қолданылмады. Қайғының белгісі ретінде оның ата-анасы қара киім киюге шешім қабылдады. Қоштасу рәсімі Баталья монастырында өтті және ханзада Афонсо сол жерге, сондай-ақ оның әкесі король Афонсо V-тің де соңғы тыныс алатын жеріне жерленді. Оның жесірі, Инфанта Изабелла, Кастилияға қайтып келді және Гранада қоршауы аяқталмас бұрын, ол ата-анасына Иллорада қосылды. Католик монархтары қызын жұбату үшін уақытша лагерьті тастап кетті.
According to the same author, when Afonso's mother heard the news of the accident, stricken with grief, she ran, riding on a mule, accompanied by her daughter in law, to be with her son who was lying on the ground. Nothing could be done. As a sign of mourning, his parents decided to dress in black. The funeral rites were held at Batalha Monastery and Prince Afonso was buried there, also the resting place of his grandfather King Afonso V. His widow, Infanta Isabella, returned to Castile and even before the siege of Granada was lifted, she joined her parents in Íllora. The Catholic Monarchs abandoned the camp temporarily to be with their daughter and to console her.
Салдары
Жохан патша өмірінің соңына дейін он жасар Коимбра герцогы, оның заңсыз ұлы Хорхеге заңды мәртебе беруге тырысты. Оның әйелі, королева Элеонора, корольдің заңсыз ұлының таққа отыруына қатаң қарсы болды, және осы пікірді католик монархтары да бөлісті. Олар королева Элеонора сияқты, Элеонораның ағасы Бежа герцогінің таққа мұрагер болу құқығын қолдады. 1494 жылы денсаулығы нашарлаған Джон патша өзінің өсиетнамасын жасады, онда өзінің туысы және күйеуінің інісі Бежа герцогын мұрагері деп атады. 1495 жылдың қазанында король Джон қайтыс болды, ал 1497 жылы оның мұрагері Бежа герцогы, енді Португалия королі Мануэль I, принц Афонсоның жесірі Изабеллаға үйленді.
King John tried without success until the end of his life to legitimize the ten year old Jorge, Duke of Coimbra, his illegitimate son. His wife, Queen Eleanor, was adamantly against having the king's bastard son occupy the throne, an opinion shared by the Catholic Monarchs, who, like Queen Eleanor, supported the claims of the Duke of Beja, Eleanor's brother, as the heir to the throne. In 1494, King John, whose health had worsened, executed his last will in which named his cousin and brother in law, the Duke of Beja, his successor. King John died in October 1495 and, in 1497, his successor, the Duke of Beja, now King Manuel I of Portugal, married Isabella, Prince Afonso's widow.