Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Беларусьтік француз суретшісі Мишель Кикоин (; Михаил Кико́ин, Michail Kikóin; 31 мамыр 1892 – 4 қараша 1968) – Литвалық еврей француз суретшісі, Париж мектебінің өнер қозғалысының мүшесі.
Belarusian French painter
Michel Kikoïne (; Михаил Кико́ин, Michail Kikóin; 31 May 1892 – 4 November 1968) was a Lithuanian Jewish French painter who belonged to the Ecole de Paris art movement.
Өмір
Кикоин Речицада, қазіргі Белоруссияда дүниеге келді. Оңтүстік-шығыстағы Гомель қалашығындағы еврей банкирінің ұлы, ол он бес жасқа толмай тұрып, Минскідегі "Крюгердің сурет салу мектебінде" оқуға түсті. Сол жерде ол Хайм Сутинмен танысты, олар өмір бойы дос болды. 16 жасында ол Сутинмен бірге Вильнюс өнер академиясында оқыды. 1911 жылы ол Париждің Монпарнас ауданындағы дамып келе жатқан суретшілер қауымдастығына қосылу үшін көшті. Бұл қауымдастыққа оның досы Сутин, сондай-ақ Вильнядағы Көркемсурет мектебінде оқыған белоруссиялық суретші Пинхус Кременге де кірді. Ол Кормонның шеберханасындағы Сәндік өнер мектебіне қабылданды. Бір кезде жас суретші Ла-Руште тұрып, Ұлттық жоғары көркемсурет мектебінде оқыды. 1914 жылы ол Вильнядан келген қызға үйленді, олардың қызы мен ұлы болды. Олардың ұлы Жак Янкель 1920 жылы Францияда дүниеге келді, ол да суретші болды. Кикоин үйленген жылы француз армиясына ерікті болып келіп, Бірінші дүниежүзілік соғыс аяқталғанға дейін қызмет етті. Оның алғашқы жеке көрмесі 1919 жылы Шерон галереясында өтті. Кикоин Парижде үлкен жетістікке жетті. Ол Еуропа және Нью-Йоркте халықаралық көрмелерге қатысты. Сондай-ақ ол Израильде де көрме өткізді, онда 1950 жылдары бірнеше ай болды.
Kikoine was born in Rechytsa, present day Belarus. The son of a Jewish banker in the small southeastern town of Gomel, he was barely into his teens when he began studying at "Kruger's School of Drawing" in Minsk. There he met Chaïm Soutine, with whom he had a lifelong friendship. At age 16, he and Soutine were studying at the Vilnius Academy of Art and in 1911 he moved to join the growing artistic community gathering in the Montparnasse quarter in Paris, France. This artistic community included his friend Soutine as well as fellow Belarus painter Pinchus Kremegne, who also had studied at the Fine Arts School in Vilnia. He enrolled in the École des Beaux Arts in Cormon’s studio. For a time, the young artist lived at La Ruche while studying at the École nationale supérieure des Beaux Arts. In 1914, he married a young lady from Vilnia with whom he had a daughter and a son. Their son, Jacques Yankel, born in France in 1920, also became a painter. The same year as his marriage, Kikoine volunteered to fight in the French army, serving until the end of World War I. His first solo exhibition took place in 1919 at the Chéron Gallery. Kikoïne found great success in Paris. He went on to exhibit internationally across Europe and in New York. He also exhibited in Israel where he stayed for several months during the 1950s.
Стиль
Кикоин табиғатты ғана суреттеуді емес, сонымен қатар табиғатта болудың тікелей сезімін де көрсетуді қалады. Әрі табиғаттың құштарлығы мен тереңдігін әлемге паш еткісі келді. Кикоин пост-импрессионизмнің дамуын жалғастырғанмен, өзінің еврей рухын да білдірді, бұл Париж мектебінің ерекшелігі еді. Kikoïne-нің қолданған экспрессионистік тілі (Soutine, Frenkel және Париж мектебінің басқа еврей суретшілеріне ұқсас) еврей мистикасы мен еврей өмірінің тәжірибесінің көрінісі болды деседі. Сонымен қатар, оның өнері Шығыс Еуропа еврейлерінің қайғысын және туған жерден алыс болған шетелдіктің алаңдауын да бейнелеген, осы оқиғалар оның бойына терең сіңген.
Kikoïne desired not only to describe nature but also show the unmediated experience of one in nature. And showcase nature's passion and depth in the world. Kikoïne continued with the evolution of post Impressionist painting whilst also expressing his own Jewish spirit, as is characteristic of the Ecole de Paris movement. It is said by that the expressionist language employed by Kikoïne (and similar to that of Soutine, Frenkel and other Jewish artists of the Ecole de Paris) was a manifestation of Jewish mysticism and the experience of Jewish existence. Furthermore it is said his art also reflected the suffering of Eastern European Jewry as well as the anxiety of a foreigner far from home, experiences he related to deeply.
Ықпал
2004 жылы Израильдің Тель-Авив қаласындағы университетінде Гения Шрайбер университетінің өнер галереясының жаңа бөлімі Кикойне есімімен мәңгі есте қалды.
In 2004, at the university in Tel Aviv, Israel, a new wing in the Genia Schreiber University Art Gallery was dedicated to the memory of Kikoine.