Кіріспе
Оңтүстік Лондондағы маңызды жол, Англия.
Бір бағытты жолдың алғашқы бөлігі – Сент-Милдредс-роуд; одан кейін, теміржол көпірінен өткеннен кейін жақын арада, ол батысқа қарай Браунхилл-роуд болып Кэтфорд айналымына дейін жалғасады, ол A21 жолын кесіп өтіп, Кэтфорд-роуд арқылы бұрынғы Кэтфорд стадионының жанынан өтеді, содан кейін Форст-Хилл және Хорниман мұражайы, Дулвич-Комон және Дулвич колледжі, Тулс-Хилл және Брикстон-Хилл арқылы Клэпхам-Комонға дейін қалалық жолдардың бірнеше тоғысқан жерлерінен өтеді.
КлэфамКью
Ортақтан тыс, Оңтүстік айналма жолы екі шақырымға А3 Лондон-Портсмут тас жолымен бірігіп, Уондсворт Жоғары көшесі бойымен жүреді және ескі Рам сыра қайнату зауытынан өтеді. Вест Хиллде жолдар шашырайды, A205 солтүстік-батысқа қарай Үстіңгі Ричмонд жолымен, Путни демалыс орталығы мен Барнс Комонның оңтүстік жағынан және Росслин Парк ФК үй стадионынан өтеді, содан кейін Үстіңгі Ричмонд жолының батысымен, Шығыс Шинде солтүстікке Клиффорд даңғылына бұрылады.
Алғашқы жоспарлары
Оңтүстік айналмалы жолды 20-шы ғасырдың басында Лондондағы көлік қозғалысын жақсартудың жалпы бағдарламасының бір бөлігі ретінде Көлік министрлігі жоспарлаған. 1903 жылы Лондонның Корольдік комиссиясына жаңа жолдар бойынша ұсыныс енгізілді, бірақ ол қабылданбады. 1910 жылы Жол басқармасы құрылды, ол көлік мәселелерін шешуге бағытталды, нәтижесінде 1913-14 жылдары Лондон артериялық жолдары конференциялары өтті, ол бұрынғы жоспарларды қайта жандандырды. Соғыс салдарынан жұмыс тоқтап қалды, бірақ 1920 жылы қайта басталды, демобилизацияланған сарбаздарға жұмыс табуға үміттенді. Вулвичке жақын алғашқы бөлігі 1921 жылы салынып жатыр, себебі ол сатып алу оңай болатын ашық жерден өтті, бірақ маршруттың қалған бөлігіне қатысты жоспарлар әлі бекітілмеген еді және мүлікті міндетті түрде сатып алуға байланысты кешігулер болды. 1925 жылы The Times газеті Волуич паромды алмастыратын жаңа көпірдің Оңтүстік айналмалы жобасының бөлігі ретінде Ист-Хэм және Баркинг айналма жолымен (қазіргі A13) байланыстыру жоспарланғанын хабарлады. 1903 жылғы бастапқы жоспардан бері Оңтүстік айналмалы жолының бойында көптеген жаңа тұрғын үйлер салынды, сондай-ақ жұмыс күшінің және қосымша бұзу жұмыстарының нәтижесінде құрылыс құны өсті. 1930 жылға дейін Уэлл-Холл жолынан Эльтам жолына дейінгі қысқа бөлігі аяқталды, тек Хитэр-Грин – Дартфорд теміржолының астындағы көпір салынбаған еді, ал жол онжылдықтың ортасына дейін Батысқа қарай Жүнді күл төбесіне дейін салынды. Сэр Чарльз Брессидің 1937 жылы жарияланған Тас жолдарды дамыту жөніндегі зерттеуі (сонымен қатар Бресси есебі деп те аталады) 15 миль (24 км) ұзындықтағы Оңтүстік айналмалы жолын көрсетті, ол Уондсворт көпірінің жанында (қайта құрылып жатқан) жаңа бөлімге ие болар еді, ал қалған бөлігі қолданыстағы жолдарды жақсартудан тұрар еді.
Аберкромби қайта құру
Сэр Патрик Аберкромби прогрестің жоқтығынан көңілі толмады және 1933 жылы: «Лондон округінде немесе аймағында бірде-бір толық сақиналық жол жоқ» деді. Оңтүстік сақинасын жақсарту жоспарлары 1943 жылғы Аберкромбидің Лондон округі жоспарының аясында қайта қарастырылды, себебі ол астана төңірегіндегі бірнеше сақиналық жолдардың оңтүстік жартысын құрады. Аберкромби оны «C сақинасы» (қала орталығынан үшінші сақина) деп атады; алайда, жоғары сапалы жол ешқашан салынбады және жартылай шеңберлік маршрут оңтүстік қала шеттеріндегі қолданыстағы жолдарға берілді; бұл жолдар өздерінің тарихи аттарын сақтап қалды. Оңтүстік сақинасының қазіргі танылған бағыты жергілікті автокөлік ұйымдарының жол қозғалысын бағыттау үшін стратегиялық түрде орналастырылған жол белгілерін орнату арқылы құрылды. Сэр Ричард Шарплс, сол кездегі Саттон және Чим округінің депутаты, мұның жеткіліксіз екенін айтты және «Оңтүстік сақиналық жолдың бар екенін айтуға болмайды деп ойлаймын» деп шағымданады.
2 айналма жолы
1960 жылдары Аберкромбидің жоспарлары Ұлы Лондон кеңесі (GLC) тарапынан Лондон айналма жолдары жоспары ретінде қайта жандандырылды. Бұл жоспар Лондон қаласының ішінде және айналасында бірнеше тас жолдар салу арқылы көлік қанағаттандырмаушылығын реттеуді көздеді. Қолданыстағы Оңтүстік айналма жолы жаңартуға жарамсыз деп танылды және оңтүстікке қарай жаңа тас жол, Ringway 2 салу жоспарланды. Алайда, сол жылы лейбористер GLC сайлауында жеңіске жеткен соң бұл жоспарлар тоқтатылды.
Кейінгі жоспарлар
1985 жылы Лондонның сауда және өнеркәсіп палатасы Оңтүстік айналма жолды 300 миллион фунт стерлингке ішінара жаңартуды ұсынды, бұл жоба аталған және Уандсворт көпірі арасындағы қала маңындағы теміржол желілерінің үстінен екі қатарлы тас жол салуды көздеген. Үкімет 1989 жылғы «Гүлдену жолдары» ақ парағында Оңтүстік айналма жолды кең ауқымды жаңартуды жариялады, бірақ 3500 жергілікті тұрғын қол қойған петициядан кейін келесі жылы жоба тоқтатылды. Тулс-Хилл маңындағы мүліктерді бұзу туралы ұсынысқа қоса, петицияда жолдың бағыты сол кездегі премьер-министр Маргарет Тэтчерге тиесілі үйден шамалы қашықта бұрылып өтуіне байланысты шағымдар келтірілді.
Жол қозғалысы
Оңтүстік айналма жолы ұзақ жылдар бойы нашар өткізу қабілеті және жақсарту жобаларының жоқтығы үшін сынға ұшырап келді. Парламент депутаттары жолды "тек қана жол белгілерінің жиынтығы" және "бір-бірімен байланыспаған бағыт" деп сипаттады. 1969 жылы Ұлы Лондон Кеңесінің жоспарлау және көлік комитетінің төрағасы Оңтүстік айналма жолын "қалтқысыз нәрсе" деп атады. Екі жылдан кейін Джессел оның ұзындығы 20 мильден астам болса да, басынан соңына дейін жүруге бір сағаттан астам уақыт кететінін хабарлады. Оңтүстік айналма жолының барлық бөлігі қызыл жол ретінде белгіленген, ол Лондондағы трафик ағынының 30% -дан астамын құрайтын жолдарға арналған. Бұл тоқтауға немесе жүктеуге тыйым салады. Левишем ауданы арқылы өтетін жолдың кейбір бөліктерінде кеңейтілген автобус жолақтары бар. Олардың болуы даулы; 2006 жылы тұрғындар арасында жүргізілген сауалнамада әртүрлі нәтижелер алынды, адамдар автобус жолақтарының тым көп немесе жеткіліксіз екенін айтты. 1988 жылы Вандсворттағы қосалқы жолда газ ағып кетуі салдарынан бір жолдың жабылуы Оңтүстік айналма жолының барлық бөлігінде ауыр кептеліске әкелді. Шотландиялық Ярдтың Орталық коммуникациялар кешенінің өкілі жолдың нашар дизайны Лондонның жол желісіндегі бірнеше әлсіз буынды көрсететінін мәлімдеді. Оңтүстік айналма жолы нашар ауа сапасы мен ластану деңгейі үшін де сынға ұшырады. Бұл көлік жүргізушілеріне, велосипедшілерге және жаяу жүргіншілерге әсер етеді, олардың барлығы да осы жолмен үнемі жүреді. 2007 жылғы Daily Telegraph газетінде бұл жол Ұлыбританиядағы ең нашар жолдардың сегізіншісі деп жазылған. 2020 жылдың желтоқсан айында Оңтүстік айналма жолынан шыққан ластану 9 жасар Элла Роберта Кисси Дебраның өліміне себеп болды деп шешім қабылданды.
ULEZ
2021 жылдың 25 қазанында Оңтүстік шеңбері Лондонның өте төмен эмиссия аймағының (ULEZ) шекарасы болды, бірақ ол аймаққа кірмейді. Аймақтың ішінде жүретін және қажетті түтін шығарындылары стандарттарына сай келмейтін көліктерге автомобильдер, микроавтобустар және мотоциклдер үшін күніне 12,50 фунт стерлинг, ал автобустар, жүк көліктері мен үлкен автобустар үшін 100 фунт стерлинг төлеу қажет. 2023 жылдың 29 тамызында аймақ бүкіл Үлкен Лондонды қамтуға дейін кеңейтілді.
Болашақ
2013 жылдың шілдесінде Лондон мэрі Борис Джонсон Лондонның жол желісін жақсарту, соның ішінде Оңтүстік және Солтүстік айналма жолдарын қарастыру үшін арнайы жұмыс тобы құрды. Жоспарға жолды бірнеше туннельге салу кірді. Бұл жер бетінде кеңістік босатып, қоғамдық кеңістіктерді және кең велосипед жолдарын құруға, сондай-ақ қазіргі кезде көлік қозғалысымен бөлінген елді мекендердің байланысын жақсартуға мүмкіндік береді. Лондон Ассамблеясының Көлік комитеті төрағасының орынбасары Кэролайн Пиджен: "Бұл ақылға қонымсыз, және шығындар 30 миллиард фунт стерлингтен асып кетеді – мен кем дегенде екі есеге артық болатынына сенімдімін, сонымен қатар, осы жолдардың маңындағы үйлерді жоғалту қаупі бар" деді.