Робинсон проекциясы: әлемдік карта бейнелеуінің компромистік тәсілі
Robinson projection
Робинсон проекциясы – әлем картасын көрсетудің әмбебап тәсілі. 1963 ж. жасалған, бүкіл әлемді бір бетке сыйыруға көмектеседі. Географиялық карталар үшін тамаша!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Псевдоцилиндрлік келісімдік карта проекциясы
Pseudocylindrical compromise map projection
Робинсон проекциясы – бүкіл әлемді бірден көрсететін әлем картасының проекциясы. Ол бүкіл жер шарын жазық кескін түрінде көрсету мәселесіне жақсы шешім табу мақсатымен әзірленген. Робинсон проекциясын 1963 жылы Артур Х. Робинсон Rand McNally компаниясының сұрауы бойынша жасады, және ол кезден бастап бұл проекцияны жалпы мақсаттағы әлем карталарында пайдаланып келеді. Робинсон проекциясының құрылысы туралы толық мәліметтерді 1974 жылы жариялады. National Geographic Society (NGS) 1988 жылы жалпы мақсаттағы әлем карталары үшін Робинсон проекциясын қолдана бастады, бұрынғы Ван дер Гринтен проекциясын алмастырды. 1998 жылы NGS Робинсон проекциясын тоқтатып, оның орнына Винкельдің үш еселік проекциясын қолданды, себебі соңғысы "полюстерге жақын жерлердің бұрмалануын азайтады".
The Robinson projection is a map projection of a world map that shows the entire world at once. It was specifically created in an attempt to find a good compromise to the problem of readily showing the whole globe as a flat image. The Robinson projection was devised by Arthur H. Robinson in 1963 in response to an appeal from the Rand McNally company, which has used the projection in general purpose world maps since that time. Robinson published details of the projection's construction in 1974. The National Geographic Society (NGS) began using the Robinson projection for general purpose world maps in 1988, replacing the Van der Grinten projection. In 1998, NGS abandoned the Robinson projection for that use in favor of the Winkel tripel projection, as the latter "reduces the distortion of land masses as they near the poles".
Мықты және әлсіз жақтары
Робинсон проекциясы тең аумақты да, конформдық та емес, екеуінен де бас тартып, компромисске келеді. Оның авторы бұл екеуіне де қатаң ұстану арқылы қол жеткізілетін жалпы көріністен гөрі жақсы нәтиже береді деп ойлады. Меридиандар шектен шықпай, біркелкі қисық сызықтармен жүреді, бірақ осылайша полюстерді нүктелер ретінде қалдырудың орнына, ұзын сызықтарға айналдырады. «Мен керісінше әрекет етуге шешім қабылдадым. Мен көркемдік тәсілмен бастадым. Мен ең әдемі пішіндер мен өлшемдерді көзге елестеттім. Мен айнымалы шамалармен жұмыс істедім, бірақ олардың біреуін өзгерткенімде, жақсармады. Содан кейін мен осы эффектіні тудыратын математикалық формуланы таптым. Көптеген картографтар математикадан бастайды». – 1988 жылғы New York Times газетінен алынған материал.
The Robinson projection is neither equal area nor conformal, abandoning both for a compromise. The creator felt that this produced a better overall view than could be achieved by adhering to either. The meridians curve gently, avoiding extremes, but thereby stretch the poles into long lines instead of leaving them as points. quote|I decided to go about it backwards. I started with a kind of artistic approach. I visualized the best looking shapes and sizes. I worked with the variables until it got to the point where, if I changed one of them, it didn't get any better. Then I figured out the mathematical formula to produce that effect. Most mapmakers start with the mathematics.|1988 New York Times article
Кесте 5 градус интервалымен ендік бойынша индекстелген; аралық мәндер интерполяция арқылы есептеледі. Робинсон интерполяцияның нақты әдісін көрсетпеді, бірақ басқалар Робинсон проекциясындағы аудан деформациясын талдағанда Айткен интерполяциясын (белгісіз дәрежедегі полиномдармен) немесе кубтық сплайндарды қолданғандығы туралы хабарлады. X бағаны – параллельдің экватор ұзындығына қатынасы; Y бағанын 0,2536-ға көбейту арқылы экватордан сол параллельге дейінгі қашықтықтың экватор ұзындығына қатынасын алуға болады.
The table is indexed by latitude at 5 degree intervals; intermediate values are calculated using interpolation. Robinson did not specify any particular interpolation method, but it is reported that others used either Aitken interpolation (with polynomials of unknown degrees) or cubic splines while analyzing area deformation on the Robinson projection. The X column is the ratio of the length of the parallel to the length of the equator; the Y column can be multiplied by 0.2536 to obtain the ratio of the distance of that parallel from the equator to the length of the equator.