Кіріспе
Marmon Motor Car Company – Говард Карпентер Мармон құрған және Индианаполистегі Nordyke Marmon & Company компаниясына тиесілі американдық автомобиль өндіруші. Ол 1902 жылдан 1933 жылға дейін сәнді автомобильдер шығарды. 1902 жылы құрылған, бірақ 1926 жылға дейін Nordyke Mormon & Company компаниясының мұрагері ретінде тіркелмеген. 1933 жылы оның орнын Marmon Herrington алды, ал 1964 жылы Marmon тауарлық белгісі Техас штатының Дентон қаласындағы Marmon Motor Company компаниясына сатылды. 1964 жылы Marmon Herrington Чикаго қаласындағы Marmon Group компаниясына айналды. Marmon автомобиль өндірісіндегі жаңалықтармен танымал болды, артқа қарау айнасын енгізді, V16 қозғалтқышын жасады және автомобиль өндірісінде алюминийді қолданды. 20 ғасырдың басындағы тарихи Marmon Wasp жарыс машинасы бір орындық "монопосто" конструкциясын қолданған алғашқы автомобиль болды.
Marmon Motor Car Company was an American automobile manufacturer founded by Howard Carpenter Marmon and owned by Nordyke Marmon & Company of Indianapolis, Indiana, US. It produced luxury automobiles from 1902 to 1933. It was established in 1902 but not incorporated as the successor of Nordyke Mormon & Company until 1926. In 1933 it was succeeded by Marmon Herrington and in 1964 the Marmon brand name was sold to the Marmon Motor Company of Denton, Texas. Marmon Herrington became the Marmon Group of Chicago, in 1964. Marmon was notable for its various pioneering works in automotive manufacturing, introducing the rear view mirror, pioneering the V16 engine, and the use of aluminum in auto manufacturing. The historic Marmon Wasp race car of the early 20th century was the first car to use a single seater "monoposto" construction layout.
Мармон Автомобильдері
Мармонның бас компаниясы 1851 жылы құрылды, ұн тарту тігірлерінің жабдықтарын өндіріп, 19 ғасырдың соңында басқа да машина жасауға көшті. 1902 жылы ауамен салқындатылатын V тәрізді қозғалтқышпен жабдықталған эксперименталды автомобильдердің шағын партиясы өндіріле бастады. Келесі жылы ауамен салқындатылатын V4 қозғалтқышы жасалды, ал келесі бірнеше жылда V6 және V8 қозғалтқыштарының прототиптері сынақтан өтті, содан кейін дәстүрлі тік қозғалтқыш конструкцияларына тоқталды. Мармон автомобильдері көп ұзамай сенімді, жылдам және жоғары деңгейлі көліктер ретінде танылды.
32-үлгі
1909 жылғы 32-ші модель "Шершең" (Wasp) көлігін жасады. "Шершең" көлігін "Мармон" инженері Рей Харрун (бұрынғы жарысшы, зейнеткерлікке шығып, тек бір жарыс үшін қайта оралған) жүргізіп, 1911 жылы алғашқы Индианаполис 500 автожарысының жеңімпазы атанды. Бұл көлікте әлемдегі алғашқы автокөліктің артқа қарау айнасы орнатылған.
48 үлгісі
1913 жылғы 48 модельі – сол жақтан басқарылатын туристік автомобиль, құйма алюминийден жасалған қозғалтқышы, электрлі фаралары мен дабылдары, сондай-ақ приборлық тақта мен есіктерге арналған электрлі шамдары және электрлік стартері болған. Оның дөңгелек базасы 145 дюйм (3683 мм) (сол кезге қарағанда ұзын) және 36×4½ дюйм (91×11.4 см) алдыңғы/37×5 дюйм (94×12.7 см) артқы дөңгелектері (алдыңғы және артқы дөңгелектер алмастырылатын) және толық эллипстік алдыңғы және ¾ эллипстік артқы серіппелері болды. Сол дәуірдегі көптеген автомобильдер сияқты, ол құрал-жабдық жинағымен бірге келді; Marmon жағдайында ол көтергіш, электрлі дөңгелек сорғысы, шасси майлағышы, дөңгелек жөндеу жинағы және авариялық шамды қамтыды. 48 моделі әртүрлі нұсқаларда шығарылды: екі, төрт, бес және жеті орындық турлер – 5000 АҚШ доллары, жеті орындық лимузин – 6250 АҚШ доллары, жеті орындық ландаулет – 6350 АҚШ доллары және жеті орындық Берлин лимузині – 6450 АҚШ доллары.
34 үлгісі
1916 жылғы Model 34 алюминийден жасалған тік алты цилиндрлі қозғалтқышты пайдаланды, сондай-ақ жалпы салмақты 3295 фунтқа (1495 кг) дейін азайту үшін корпус пен шассиде де алюминий қолданылды. Model 34 бір жағалаудан екінші жағалауға дейін жарнамалық мақсатта айдалып, Эрвин "Каннонболл" Бейкердің рекордтық көрсеткішін үлкен шумен жаңартты. 1924 жылы ұзақ жылдар бойы шығарылған Model 34-тің орнына жаңа модельдер ұсынылды, бірақ компания қаржылық қиындықтарға кезікті, және 1926 жылы Marmon Motor Car Co. болып қайта құрылды.
Кішкентай Мармон, Рузвельт
1927 жылы «Кішкентай Мармон» сериясы ұсынылды, ал 1929 жылы Мармон 1000 доллардан арзан «Рузвельт» сегіз цилиндрлі автокөлігін шығарды, бірақ 1929 жылғы қор биржасының күйреуі компанияның қиындықтарын одан әрі ушықтырды.
Мармон он алты
Мармон Сикстин 1931 және 1934 жылдар аралығында өндірілді. Говард Мармон 1927 жылы әлемдегі алғашқы V16 қозғалтқышын жасау жұмысын бастады. Сикстин таныстырылған кезде Cadillac өздерінің V16 қозғалтқышын көрсеткен болатын, оны бұрынғы Мармон инженері Оуэн Накер жобалаған. Peerless компаниясы да бұрынғы Мармон инженері Джеймс Боханнонның көмегімен V16 қозғалтқышын жасап жатқан. Сикстин қозғалтқышының көлемі 491 куб дюйм (8.0 л) және 200 а.к. (149 кВт) қуаттылыққа ие болды. Ол болаттан жасалған цилиндр қаптамалары бар толық алюминийден жасалған конструкция және 45° бұрышпен жасалған.
Өндірістік зауыт
Бастапқы Nordyke & Marmon Plant 1 Кентукки даңғылы мен Батыс Моррис көшесінің оңтүстік-батыс бұрышында орналасқан. Plant 2 Дровер мен Батыс Йорк көшесінің оңтүстік-батыс бұрышында болды. Plant 3 – Моррис көшесіне (қазіргі Eli Lilly & Company Building 314) параллель, 80 x 600 фут өлшемді бес қабатты құрылыс. Мармон жинау зауыты Моррис көшесінің мүлік шебіне жапсарлас салынды, ал Plant 3 оның артында және оған параллель орналасқан (бұл да Ели Лилли кешенінің бір бөлігі). 1993 жылғы Индианаполис 500 жарысына, The Marmon компаниялар тобының 40 жылдығын мерекелеу үшін, Эрик Башеларт Marmon Wasp құрметіне жарыс машинасы айдады, бірақ ол шындығында бір жылдық Lola машинасы еді, Буик қозғалтқышымен жабдықталған, бәсекеге қабілетсіз болды және ілікпеді. Ілікпеу кезеңі аяқталғаннан кейін, демеушілік A. J. Foyt Enterprises командасы үшін жарысқа қатысқан Джон Андреттидің машинасына берілді. Андретти 23-ші орыннан старт алып, біраз уақыт көшбасшы болды, бірақ соңында оныншы орынды иеленді.
Белгілі иелері
Актер Фрэнсис Бушман 1910 жылдары кинодағы танымалдылығының шарықталу кезеңінде, арнайы жасалған, қызғылт түсті Мармонның иесі болды. Мармон көліктеріне ие болған басқа актерлердің қатарында Уоллес Рид, Дуглас Фэрбенкс және Артур Трейси болды. Финляндия мемлекет қайраткері және ұлттық батыры Карл Густав Эмиль Маннергеймнің ресми көлігі Мармон Е 75 болды. Кейіннен осы көлікті технология факультетінің студенттері сатып алды. Көлік күрделі жөндеуден өткен соң, ол әлі күнге дейін Аалто университеті студенттік одағының өкілдік көлігі болып табылады, және Мармон атауы, белгілі бір дәрежеде, осы нақты көлікпен байланысты. Америкалық азаматтық қауымдастығының президенті Дж. Гораций Макфарланд Мармонның иесі болды. 1924 жылы ол Ұлттық стандарттар бюросының Құрылыс және Тұрғын үй бөлімінің Джон Гризге жазған хатында, өз Мармонының бір мильдік жол жүруіне "шафёр ескерілмей" тоғыз цент жұмсалатынын мәлімдеді. "The Cruise of the Rolling Junk" атты естеліктерінде Ф. Скотт Фицджеральд өзі мен Зелда Фицджеральдтың 1918 жылғы Мармон Спидстерінде Оңтүстікке жасаған 1200 мильдік автомобиль сапары туралы жазды. 1916-17 жылдары Орегон штатының Портленд қаласында тұратын Руби Арчембо АҚШ-тың шекарасын автомобильмен бойлай бірінші болып айдап өтті. Оның көлігі – Мармон болды. "Ботлеггерлердің патшасы" аталған итальяндық канадалық Рокко Перри 1920 жылдары Мармон көліктерін ұнатқан. Актриса Бебе Дэниелс Санта-Анадан оңтүстікке қарай сағатына 72 миль жылдамдықпен Мармон Родстерін тізгіндей келе, Ориндж округінде жылдамдықпен жүргені үшін сотталған алғашқы әйел атанды.