Генерал-лейтенант Генри Уильям Стистед: Онтарионың тұңғыш лейтенант-губернаторы

Кіріспе

Канадалық саясаткер генерал-лейтенант сэр Генри Уильям Стистед (5 маусым 1817 – 10 желтоқсан 1875) Конфедерациядан кейін 1867-1868 жылдары Онтарионың алғашқы лейтенант-губернаторы болып қызмет етті.

Өмірбаян

1817 жылы Франциядағы Сент-Омер қаласында туған. 3-ші Корольдік гусарлар полкінің лейтенант-полковнигі Чарльз Стист (1786–1842) пен оның әйелі Элиза Мариядан (1787 жылы Үндістанның Бенгал аймағында туған, 1822 жылы Ұлыбританияның Ипсуич қаласында қайтыс болған), ол Девонның Эксетер қаласындағы генерал-майор Уильям Берннің (шамамен 1745–1814) қызы болған. Сэндхерстте білім алғаннан кейін, 1835 жылдың 4 желтоқсанында 2-ші жаяу әскер полкіндегі прапорщик болып әскерге қадам басқан. Ол өз полкімен Ауғанстан мен Белоучистан жерлерінде қызмет еткен, Гузни қамалын бағындыруға қатысқан, онда ол қақпада жарақат алған, Келатты жаулап алған және Кабулді басып алған, осылары үшін медаль алған. 1850 жылдың 19 сәуірінде 78-ші жаяу әскер полкінің подполковнигі болып тағайындалған. 1856 және 1857 жылдардағы Парсы соғысында Кошат түнгі шабуылында және шайқасында бригадаға қолбасшылық еткен, Мохамра қамалында өз полкінің басшылығын жүзеге асырған, одан кейін генерал-губернатордың алғысын және медальдар алған. 1857 жылдың 25 қыркүйегінде Лакхнау қаласынан құтқару операциясында Хавелок армиясының алдыңғы құшағына қолбасшылық еткен. Сол кезде бригада генералы Джеймс Джордж Смит Нилл шайқаста қаза тапқаннан кейін, ол бірінші бригадаға қолбасшылық етуге тағайындалған. Ол бұл лауазымды операциялар аяқталғанға дейін, яғни 1858 жылдың 1 қаңтарында К.Б. орденімен марапатталғанға дейін сақтап тұрған. Сол жылы ол Рохилкунд аймағында да қызмет еткен және 7 мамырда Барелли шайқасында екінші бригадаға қолбасшылық еткен. 1859 жылдың 30 қыркүйегінде 93-ші жаяу әскер полкінің подполковнигі болып тағайындалған. 1863 жылдың желтоқсанында Үндістанның солтүстік-батыс шекарасындағы таулы тайпаларға қарсы күштермен бірге қызмет еткен. 1864 жылы генерал-майор, ал 1866 жылы Канададағы британдық күштердің дивизиялық қолбасшысы болып тағайындалған. 1867 жылдың маусымында Онтарио провинциясының лейтенант-губернаторы болып тағайындалған. Ол провинцияның солтүстік бөлігін дамытуға үлкен үлес қосып, маңызды рөл атқарған. Осы қызметі үшін Канаданың генерал-губернаторының алғысын алған және 1871 жылдың 20 мамырында К.К.Б. орденімен марапатталған. 1873 жылдың 5 ақпанында генерал-лейтенант болып тағайындалған және 1873 жылдың 28 қыркүйегінде 93-ші жаяу әскер полкінің полковнигі болып тағайындалған. Ол 1875 жылдың 10 желтоқсанында Суррейдегі Верхний Норвудтағы Вуд-хаус үйінде қайтыс болған. 1845 жылы Флоренция қаласында Мария Кэтрин Элиза Бертонға (1823–1894) үйленген, ол саяхатшы сэр Ричард Фрэнсис Бертонның қарындасы болған. Олардың қызы Джорджанна Марта Стист (1846–1903) «Капитан сэр Ричард Бертонның шынайы өмірі» атты кітабын жариялаған. Ол Лондонның Батыс Норвуд зиратында жерленген және Онтарио провинциясының Канадада жерленбеген жалғыз вице-губернаторы.

Born 1817, at St Omer, France, to Lt. Colonel Charles Stisted (1786–1842) of the 3rd The King's Own Hussars, by his wife Eliza Maria (b.1787 Bengal, India) d. 1822 Ipswich, UK,) daughter of Major General William Burn (c1745–1814) of Exeter, Devon. After being educated at Sandhurst, he entered the army as an ensign in the 2nd foot on 4 December 1835, and served with his regiment in Afghanistan and Beloochistan, taking part in the storming of Ghuznee, where he was wounded at the gateway, the capture of Khelat, and the occupation of Kabul, for which he received a medal. On 19 April 1850 he was gazetted lieutenant colonel of the 78th foot, and in the Persian war of 1856 and 1857 commanded a brigade in the night attack and battle of Kooshat, and took charge of his own regiment at the bombardment of Mohamrah, after which he received the thanks of the governor general as well as a medal and clasps. He commanded the advanced guard of Havelock's force at the relief of Lucknow, 25 September 1857, when, upon the death in battle of Brigadier general James George Smith Neill, he was appointed to command the first brigade. That post he held until the close of the operations, when on 1 January 1858 he was nominated C. B. In that year he served also in Rohilcund and commanded the second brigade at the battle of Bareilly on 7 May. He became lieutenant colonel of the 93rd foot on 30 September 1859 and served with the field force against the mountain tribes on the north west frontier of India in December 1863. He was appointed Major General in 1864 and divisional commander of British forces in Canada in 1866 and appointed Lieutenant Governor of Ontario in June 1867. He was instrumental in opening up the northern part of the province for development. For his services in this capacity he received the thanks of the governor general of Canada and was nominated a K. C. B. on 20 May 1871. On 5 February 1873, he was appointed a lieutenant general and was nominated colonel of the 93rd foot on 28 September 1873. He died at Wood House, Upper Norwood, Surrey, on 10 December 1875. In 1845, at Florence, he had married Maria Katherine Eliza Burton (1823–1894), sister of explorer Sir Richard Francis Burton. Their daughter, Georgiana Martha Stisted (1846–1903), published The True Life of Captain Sir Richard Burton. He was buried at West Norwood Cemetery, London, and is the only Lieutenant Governor of Ontario not buried in Canada.