Кіріспе
Латынша өлең, мерзімі белгісіз. "Венераның сергегі" (Pervigilium Veneris) – мерзімі нақты белгісіз латынша өлең, әртүрлі деректер бойынша 2-ші, 4-ші немесе 5-ші ғасырларда жазылған. Кейбір зерттеушілер оны ақын Тиберианның туындысы деп санайды, себебі ол оның "Амнис ибат" өлеңімен үлкен ұқсастықтарды көрсетеді. Алайда, басқа ғалымдар оны Публий Анний Флорусқа жатқызады, ал үшіншілері авторлығын анықтауға жеткілікті дәлел табуда қиналады. Өлең көктемнің басында, Венераның үш күндік мерекесі алдында (шамамен 1-3 сәуір) Сицилияда жазылған болуы мүмкін. Онда өсімдік және жануарлар әлемінің жыл сайынғы оянуы "Лукрецийден кейінгі инабатты" қадірлі құдай арқылы суреттеледі. Бұл, ақынның үнсіз "мен"-інің трагикалық оқшаулануымен, қираған қаланың шөлді аясында қарама-қарсы келеді, бұл көрініс Андреа Куккьяреллиді өлеңнің құрылымын арманның қатыгездігімен салыстыруға итермелейді. Ол классикалық рим поэзиясы мен ортағасырлық поэзия арасындағы кезеңді білдіретін романтизммен ерекшеленеді. Өлеңде тоқсан үш тармақ бар, және ол рефрен арқылы әртүрлі ұзындықтағы строфаларға бөлінген:
Pervigilium Veneris (or The Vigil of Venus) is a Latin poem of uncertain date, variously assigned to the 2nd, 4th or 5th centuries. It is sometimes thought to have been by the poet Tiberianus, because of strong similarities with his poem Amnis ibat, though other scholars attribute it to Publius Annius Florus, and yet others find no sufficient evidence for any attribution. It was written professedly in early spring on the eve of a three night festival of Venus (probably April 1–3) in a setting that seems to be Sicily. The poem describes the annual awakening of the vegetable and animal world through the "benign post Lucretian" goddess, which contrasts with the tragic isolation of the silent "I" of the poet/speaker, against the desolate background of a ruined city, a vision that prompts Andrea Cucchiarelli to note the resemblance of the poem's construction to the cruelty of a dream. It is notable for its Romanticism which marks a transition between Classical Roman poetry and medieval poetry. It consists of ninety three verses in trochaic septenarius, and is divided into strophes of unequal length by the refrain:
Ағылшынша өлең аудармалары
Ағылшын тіліне өлеңмен аудармалары бар: 17 ғасырдағы ақын Томас Стэнли (1651); 18 ғасырдағы "құрым қабір мектебі" ақыны Томас Парнелл (1679-1718); Сэр Артур Куиллер Коуч "Венераның сергек күтуі және басқа өлеңдері" ("Q") кітабында; Ф. Л. Лукас (1939; оның "Афродита", Кембридж, 1948 ж. қайта басылымында); және Аллен Тейт (1947; оның "Жиналған өлеңдері" қараңыз).
Музыкалық күйлер
Поэма 20-ғасыр композиторларының назарын аударды және Фредерик Остин оны хор мен оркестр үшін музыкаға қойды (алғашқы орындалуы, Лидс фестивалі, 1931 ж.); Тимоти Мэтер Спельман сопрано және баритон солистері, хор және оркестр үшін (1931); Вирджил Томсон "Махаббат тойы" деген атпен, баритон және камералық оркестр үшін, мәтінін өзі аударды (1964); сондай-ақ Джордж Ллойд сопрано, тенор, хор және оркестр үшін (1980).
Ықпал
Джон Фаулздың "The Magus" романы белгісіздікпен аяқталады, "The Vigil" рефренімен, оған романның соңы туралы нақтырақ білуге ниеттенген оқырмандарды автор жиі сілтеді.