Кіріспе
Жойылған локомотив өндіруші
1955 жылы компания өзінің атын Alco Products, Incorporated деп өзгертті. 1964 жылы компанияны Worthington Corporation сатып алды. Компания 1969 жылы жұмылын тоқтатты, бірақ Монреаль локомотив зауыты Alco үлгілеріне негізделген локомотивтерді өндіруді жалғастырды. ALCO атауын қазіргі уақытта Fairbanks Morse Engine өзінің FM|ALCO желісі үшін пайдаланады.
Alco автомобильдері (1906-1913)
Компания 1906 жылы автомобиль бизнесіне көшті, лицензия бойынша француздық Berliet машиналарын жасады. Өндіріс Род-Айленд штатының Провиденс қаласындағы Alco локомотивтер зауытында орналасты. Екі жыл өткен соң Berliet лицензиясы тоқтатылды, және компания өз дизайндарын өндіруге кірісті. Alco жарыс машинасы 1909 және 1910 жылдары Вандербильт кубогын жеңіп алды, ал 1911 жылы алғашқы Индианаполис 500 жарысына қатысты, осы үш жарысқа да Гарри Грант тізімделді. Alco автомобильдерінің тарихы ең бастысы Уолтер П. Крайслердің автомобиль саласындағы мансабының бір кезеңі ретінде танымал, ол зауыт директоры болып жұмыс істеген. 1911 жылы ол Alco-дан Мичиган штатының Детройт қаласындағы Buick компаниясына ауысты, кейін 1925 жылы Chrysler Corporation құрды.
Электрлік локомотивтер
Алқо 1912 жылдан 1920 жылдарға дейін Орегон штатындағы электр теміржолдары үшін 60 тонналық орталық кабиналы электрлі жүк локомотивтерін өндірді.
Дизельді-электрлік локомотивтер
Алдыңғы бу локомотивтерде көш бастап тұрған Alco компаниясы 1924 жылы General Electric (электр жабдықтары) және Ingersoll Rand (дизель қозғалтқышы) консорциумымен бірлесіп, алғашқы коммерциялық сәтті дизель-электрлік маневрлік локомотивін жасады. Бұл локомотив Нью-Джерси орталық темір жолына сатылды. Компания Лонг-Айленд темір жолы және Чикаго және Солтүстік-Батыс темір жолы үшін қосымша локомотивтер құрастырды. 1929 жылы компания McIntosh & Seymour Diesel Engine Company компаниясын сатып алып, осы кезден бастап өзінің дизель қозғалтқыштарын өндіре бастады, бірақ электр жабдықтарын әрқашан GE-ден сатып ала берді. Дизельдік бағдарламаны негізінен дизельдік локомотивтерді сату жөніндегі вице-президент, кейіннен компания президенті болған Перри Т. Эгберт басқарды. 1930 жылдардың басында және ортасында ALCo АҚШ-та дизель-электрлік маневрлік локомотивтерді құрастырудағы жетекші компания болды. 1935 жылы Gulf, Mobile and Northern Railroad компаниясының Rebel пойызтарына қуат бергенімен, толыққанды магистральдық пойызға сенімді дизельдік қуатты әзірлеуде бәсекелестерінен қалып қойды. 1939 жылы ALCo жолаушылар дизель локомотивтерін өндіруді бастады. Келесі жылы ALCo General Electric (Alco GE) компаниясымен бірлесіп, EMC компаниясымен бәсекелесу үшін қажетті қолдауға ие болды. 1941 жылы ALCo RS 1 локомотивін ұсынды, ол алғашқы жол ауыстырғыш локомотиві болды. Ыңғайлы жол ауыстырғыш дизайны қысқа қашықтыққа арналған қолданулар үшін танымал болды, бұл ALCo компаниясына 1940 жылдар бойы сенімді нарық нишасын қамтамасыз етті. АҚШ-тың Екінші дүниежүзілік соғысқа қатысуы ALCo компаниясының жол дизель локомотивтерін әзірлеуін тоқтатты. Соғыс кезеңінде ALCo дизельдік маневрлік локомотивтерді, жаңа жол ауыстырғыш локомотивтерді, ALCO DL 109 қос мақсатты қозғалтқыштардың шағын партиясын және өзінің сенімді бу конструкцияларын құрастыруға бағытталды, ал EMD (бұрынғы EMC) магистральдық жүк дизель локомотивтерін құрастыруға бекітілді (Соғыс өндіріс кеңесі тікелей жолаушыларға арналған қозғалтқыштарды өндіруге тыйым салды). Дегенмен, ALCo АҚШ компаниялары арасында соғыс кезеңіндегі өндіріс келісімшарттарының құны бойынша 34-орынды иеленді. АҚШ армиясы Alco компаниясының RS 1 жол ауыстырғыш локомотивін маңызды міндет үшін таңдады: Транс-Иран теміржолын жаңарту және оны Кеңес Одағына дейін кеңейту. Бұл АҚШ одақтасына жаңа жабдықтау желісін ұсынды, сол кезде неміс әуе күштері мен теңіз флоты одақтастардың Мурманск портына жіберген жүк тасымалдарын азайтқан болатын. АҚШ армиясы локомотив ретінде ALCo RS 1 жеңіл машинасының алты осьті, алты жетекші моторлы нұсқасы болып табылатын RSD 1 локомотивін таңдады. Компанияға осы локомотивтерді АҚШ темір жолдарына сатуға тыйым салынды, сонымен қатар бұрыннан құрастырылған 13 RS 1 локомотиві Ирандағы жұмыстар үшін тартылып алынып, RSD 1 локомотивтеріне айналдырылды. 630 (алғашқы AC/DC берілісі), 430 және 636 (алғашқы 3600 ат күші (2.7 МВт) локомотиві) сияқты Century локомотивтерінің жаңа желісі кәсіпорынды сақтап тұруға жеткіліксіз болды. Нарықта үшінші орын алу мүмкін емес болып шықты; ALCo өнімдері EMD өнімдерінің нарықтағы позициясына және сенімділігіне, сондай-ақ GE компаниясының қаржылық күшіне және клиенттік қолдауына ие болған жоқ. Компания жеткілікті пайда таба алмады. 1960 жылдардың соңында Alco локомотив өндірісін біртіндеп тоқтатты, 1969 жылдың қаңтарында Ньюбург және Оңтүстік жағалау темір жолына (#1016 және #1017) екі T 6 маневрлік локомотивін жөнелтті. Электр желісіне қосылған алғашқы атом электр станциясы SM 1 1957 жылы Вирджиния штатындағы Форт-Белвоарда Армияның ядролық электр энергиясы бағдарламасы үшін салынды. Тағы бір толық станция, PM 2A, Гренландиядағы Camp Century-ге жөнелтіліп, құрастырылды. Camp Century станциясы АҚШ армиясы түсірген.
Сатып алу және бөлу
Компания 1964 жылы Уортингтон корпорациясымен сатып алынды, ол 1967 жылы Студебеккер корпорациясымен бірігіп, Студебеккер Уортингтон құрды, ал Алко толық иеленудегі еншілес компания болып қала берді. Алконың бұрынғы бөлімшелері 1968 жылы жартылай тәуелсіз еншілес компанияларға айналды. 1969 жылы локомотив өндірісі тоқтатылғаннан кейін, локомотивтердің конструкциясы (бірақ қозғалтқыштарды жетілдіру құқығы емес) Монреаль локомотивтер зауытына берілді, олар оларды өндіруді жалғастырды. Дизельді қозғалтқыштар бизнесі 1970 жылы White Motor Corporation компаниясына сатылды, ол White Industrial Power компаниясын дамытты. 1977 жылы White Industrial Power британдық General Electric Company (GEC) компаниясына сатылды, ол бөлімшені Alco Power деп атады. Бизнес кейіннен Fairbanks Morse корпорациясына сатылды, ол өз дизайндарынан басқа Алко жасаған қозғалтқыштарды өндіруді жалғастыруда. Жылу алмастырғыштар бизнесі Alco Products ретінде біраз уақыт бойы жалғасты. Кейінірек, жылу алмастырғыштардың кейбір өнімдері Талса, Оклахома штатындағы Smithco Engineering компаниясының Alco Products бөлімшесі (Smithco) тарапынан өндірілді. 1983 жылдың қаңтарында Smithco компаниясының Alco Products бөлімшесінің белгілі бір активтері, атап айтқанда "Alco Twin" таңбасымен, маркасымен және стилімен сатылатын екі құбырлы және шаштырма типті жылу алмастырғыштар, Smithco компаниясының активтерін Nitram Energy компаниясының еншілес компаниясы Bos Hatten-ге сату арқылы сатылды. Осы активтерді сатқаннан кейін Smithco басқа жылу алмастырғыш өнімдерін өндірумен айналысты. 1985 жылы Smithco-дан алынған активтер Bos Hatten компаниясымен өз ана компаниясы Nitram-ға берілді. 2008 жылы Nitram компаниясын Peerless Manufacturing Co сатып алды. 2015 жылы Peerless өзінің жылу алмастырғыштар бизнесін Koch Heat Transfer Co компаниясына сатты.
Эпилог
Alco-ның Schenectady зауыты жабылып, соңынан Alco үлгілері бойынша локомотивтер Канададағы Montreal Locomotive Works және Австралиядағы AE Goodwin компанияларында жасала бастады. Соған қоса, 2022 жылға дейін Үндістан темір жолындағы дизельдік қуаттың басым бөлігін Alco локомотивтері құрады. Үндістанда мыңдаған Alco локомотивтері үздіксіз пайдаланылуда. Бұл локомотивтердің көпшілігі Үндістанның Варанаси қаласындағы Diesel Locomotive Works (DLW) зауытында салынған. Diesel Loco Modernisation Works (DMW) Патиала қаласында (Үндістан) осы локомотивтердің орташа ғұмырын жаңарту және қуатын арттыру жұмыстарын жүргізеді, әдетте WDM 2 үлгісі бойынша. Alco және MLW дизель-электрлік локомотивтері (модельдері DL500C, DL532B, DL537, DL543, MX627 және MX636) Грекия темір жол ұйымының (OSE) жүк пойыздарын күнделікті тасымалдауда қолданылады. Олардың ең көнелері (А.201, DL532B класы) 1962 жылы бұрынғы Грекия мемлекеттік темір жолдарына (SEK) жеткізілген. Автопаркқа стандартты кеңдіктегі локомотивтерден өзге, Пелопоннес желісіндегі ведомстволық пойыздарға арналған 11 метрлік Alco локомотивтері де кіреді. MX627 және MX636 локомотивтері OSE-нің Пирей орталық зауытында қайта жаңартылды. Қалған Alco локомотивтері де DL532B және DL537 модельдерінен бастап қайта жаңартылуда. ALCO 251 дизельдік қозғалтқышын Висконсин штатының Белойт қаласындағы Fairbanks Morse компаниясы әлі де өндіруде. Бұған қоса, Alco дизельдік қозғалтқыштары NASA Crawler Transporter-ді қуаттандыру үшін қолданылады. Alco және MLW локомотивтері АҚШ пен Канаданың көптеген аймақтық және туристік теміржолдарында жұмыс істейді, соның ішінде Пенсильвания штатының Скрантон қаласындағы Delaware Lackawanna темір жолы, Кингстон қаласындағы Catskill Mountain темір жолы, Ливония, Авон және Лейквилл темір жолдарының желілері (Лейквилл, Нью-Йорк), Вашингтон штатының Викершем қаласындағы Lake Whatcom темір жолы, сондай-ақ Пенсильвания штатының Миддлтаун және Хэммельстаун қалаларындағы темір жолдар. Соңғысы ALCO-ның соңғы шынайы коммутаторларының біріне, #1016-ға ие. 1016 – T 6 типті коммутаторлы қозғалтқыш. Ол және ALCO 151 (бұрынғы Батыс Мэриленд темір жолы S 6) Миддлтаунда күнделікті қызмет көрсетеді. Неваданың Солтүстік темір жолына жеткізілген екі түпнұсқа Alco RS 2 локомотиві әлі де жұмыс істеуде. 1920 жылы салынған ALCO Cooke 2-8-0 #18, Нью-Йорктегі Аркаде қаласындағы Arcade & Attica теміржолында жолаушылар тасымалын жүзеге асыруда. Ол 2009 жылдың мамырында FRA-ның жаңа бу локомотивтері ережелеріне сәйкес келу үшін алты жылдық күрделі жөндеуден кейін қайта пайдалануға берілді. 1937 жылы Шенектадиде салынған Great Western 60 (2-8-0), қазіргі уақытта Рингос қаласындағы Black River & Western Railroad теміржолында жолаушылар тасымалын жүзеге асыруда. Кейбір Alco локомотивтері Австралия желілерінде, сондай-ақ Бангладеш және Пәкістанда сақталған. Шри-Ланка темір жолының қиын-қыстау жерлерінде Alco Bombardier локомотивтерінің тағы бір автопаркі жүреді. Аргентинада да жолаушылар мен жүк пойыздарын тасымалдайтын Alcos DL540 локомотивтерінің жеткілікті саны бар. Жаңа Зеландиядағы Glenbrook Vintage Railway компаниясы 1912 жылы Alco компаниясы құрастырған 2-4-4-2 буыны бар құрама балғалы локомотивке ие. Бұл дөңгелекті орналастыру схемасымен тек төрт локомотив ғана жасалған, ал қалған үшеуі Baldwin компаниясының өнімі. Бұл бірегей локомотив қазіргі уақытта жөндеуді күтіп, қызметтен шығарылған. 1970 жылдары Румынияның UCMR Resita компаниясы ALCo компаниясынан лицензиялық қозғалтқыштар жасап, 6&12R251 қозғалтқыштарын теңіз генераторларына орнатты, ал FAUR зауытында 6R251 қозғалтқыштарымен LDH 1500 CP деп аталатын локомотивтер жасалды (CFR 67/68/70/71 және CFR 61 класс). Олар Иран мен Грекияға (OSE) экспортталды.
A number of Alco and MLW diesel electric locomotives (models DL500C, DL532B, DL537, DL543, MX627 and MX636) are in daily use hauling freight trains of the Hellenic Railways Organisation (OSE) in Greece. The oldest of them (class A.201, DL532B) were delivered to the former Hellenic State Railways (SEK) in 1962. In addition to a variety of standard gauge locomotives, the fleet includes 11 metre gauge Alco locomotives, mainly used for departmental trains in the Peloponnese network. The MX627 and MX636 locomotives have been extensively rebuilt at Piraeus Central Factory of OSE. The remaining Alco locomotives are also being rebuilt, starting with models DL532B and DL537. The ALCO 251 diesel engine is still manufactured by Fairbanks Morse of Beloit, Wisconsin, a company which also manufactured diesel locomotives. Additionally, Alco diesel engines are used to power the NASA Crawler Transporter. Alco and MLW locomotives still work on many regional and tourist railroads across the United States and Canada, including the Delaware Lackawanna Railroad in Scranton, Pennsylvania, the Catskill Mountain Railroad in Kingston; the Livonia, Avon and Lakeville Railroad family of lines based in Lakeville, New York, the Lake Whatcom Railway in Wickersham, Washington and the Middletown & Hummelstown Railroad in Middletown, Pennsylvania. The latter owns one of the last true ALCO switchers ever built, #1016. The 1016 is a T 6 type switcher engine. This and ALCO sister 151 (ex Western Maryland Railway S 6) provide daily service in Middletown. Two original Alco RS 2's that were delivered to the Nevada Northern Railway are still in operation. ALCO Cooke 2 8 0 #18, built in 1920, survives in passenger service on the Arcade & Attica Railroad in Arcade, New York. It returned to service in May 2009 after a six year overhaul to bring it into compliance with the FRA's new steam locomotive regulations. Great Western 60, a 2 8 0 built in Schenectady in 1937, currently operates in passenger service on the Black River & Western Railroad in Ringoes, NJ. Some Alcos survive on Australian networks, as well as in Bangladesh and Pakistan. Another fleet of Alco Bombardier locomotives run in rugged terrain on the Sri Lanka railway network. Argentina also has a healthy fleet of Alcos DL540 running commuter and cargo trains. The Glenbrook Vintage Railway New Zealand, has a 2 4 4 2 articulated compound mallet, built by Alco in 1912. Only four mallets with this wheel arrangement were ever built; the other three by Baldwin. This unique loco is currently out of service awaiting overhaul. During the 1970s, Romania's UCMR Resita made licensed engines from ALCo, putting the engines 6&12R251 into naval gensets and also with the 6R251 in FAUR factory were made locomotives known as LDH 1500 CP. (CFR Classes 67/68/70/71 and CFR Class 61). They were also exported in Iran and Greece (OSE)
Alco-ның сақталған бу локомотивтері
Алко компаниясының бу локомотивтерін тұрақты өндіруі 1950 жылдары аяқталғанмен, Alco құрастырған бу машиналары Солтүстік Американың түрлі аймақтарында сақталған. Оларды Невада штатының Эли қаласындағы Невада Солтүстік темір жолында, Калифорниядағы Orange Empire теміржол мұражайында, Вашингтондағы Уотком көлінің темір жолында және Колорадодағы Дуранго мен Сильвертон тар тетікті темір жолында кездестіруге болады. Alco компаниясының бірнеше магистральдық локомотивтері әлі де жұмыс істеп тұр, мысалы, Union Pacific 844, Union Pacific Big Boy 4014, Milwaukee Road 261, Soo Line 1003 және Florida East Coast 148. UP Challenger 3985 2010 жылға дейін пайдаланылды, бірақ қазір Америка Орта Батысының Теміржол Мұрасы мұражайында қалпына келтірілуде. Португалияда 1945 жылы салынған Alco 2 8 2 локомотиві (құрылыс нөмірі: 73480) Энтронкаментодағы Ұлттық теміржол мұражайында қойылған. Тағы бір сақталған Alco локомотиві – 2 10 0 құрылыс нөмірі 75506/1947 (жергілікті атауы Ty246), Польшаның Здуньска Вола теміржол мұражайында сақтаулы. Испанияда 1916 жылы салынған Alco 2 3 0 локомотиві (құрылыс нөмірі: 57068) Сеутаның ескі вокзалында көрсетілген. Үндістандағы алғашқы WDM 1 және WDM 2 локомотивтері Жаңа Делидегі Ұлттық теміржол мұражайында сақталған.
Танымал мәдениет
2014 жылдың ақпан айында "Биг Бенг Теориясы" телесериалының "Локомотивті манипуляциялау" атты эпизодында "Алко ФА 4" деп сипатталған локомотив тартатын пойызбен саяхат жасау оқиғасы орын алады. Танымал теміржол суретшісі Говард Л. Фогг өзінің мансабын "Алко" компаниясында бастады. 1946 жылы "Алко" компаниясының жаңа суретшісі болып жұмысқа алынған Фогг, болашақ клиенттердің түсімен локомотивтерді суреттеп, олардың фотосуреттерін түсіруді бастады. "Волдорф Астория" қонақ үйінде өткен "Алко" гала-кешінде "Нью-Йорк Геральд Трибюн" газетінің танымал журналисі Люциус Биб Фоггты іздеп тапты. Биб Нью-Йорк қаласын тастап, теміржол туралы кітаптар жазуды жоспарлап жүрген. Олар ұзақ мерзімді ынтымақтастыққа кірісіп, Биб Фоггтың суреттерін сатып алып, кітаптарында пайдалану үшін жаңаларын тапсырыс берді. 1947 жылы Бибтің "Аралас пойыз күнделігі" кітабы мұқабасында Фоггтың суреті бар алғашқы кітаптардың бірі болды. Фоггтың шеберлігімен жасалған динамикалық суреттерін көптеген теміржол авторлары да пайдаланды. Жеке тұлғалардан, авторлардан, баспагерлерден, теміржол компанияларынан және осы салаға байланысты өнеркәсіптік фирмалардан түскен тапсырыстардың арқасында 1957 жылы Фогг "Алко" компаниясымен жасасқан ресми келісімін тоқтатты. Бірақ ол көп жыл бойы олар үшін мерзімді тапсырыстарды орындауын жалғастырды.