Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Цитрус жемісінің гибриді
Citrus fruit hybrid
Танжело (Tanjəloh, C. reticulata × C. maxima немесе × C. paradisi), Citrus × tangelo – цитрус жемісінің гибриді, мандарин немесе кәмпит апельсін сияқты Citrus reticulata түрі мен помпело немесе грейпфрут сияқты Citrus maxima түрінің араласуынан пайда болған. Атауы «мандарин» және «помело» сөздерінің қосындысынан жасалған. Танжело ересек адамның жұдырығындай болады, ащы-қышқыл дәмі бар және шырышты, бірақ қабығы жұқа. Олардың қабығын апельсинге қарағанда оңайырақ жұлып алуға болады, сабақ бөлігіндегі ерекше «сосқа» арқылы оларды апельсиндерден оңай ажыратуға болады. Танжелоны мандарин немесе тәтті апельсиннің орнына қолдануға болады.
The tangelo ('/t//æ//n//dʒ//ə//l//oʊ/ TANjəloh, /t//æ//n//'//dʒ//ɛ//l//oʊ/ tanJELoh; C. reticulata × C. maxima or × C. paradisi), Citrus × tangelo, is a citrus fruit hybrid of a Citrus reticulata variety, such as mandarin orange or tangerine, and a Citrus maxima variety, such as a pomelo or grapefruit. The name is a portmanteau of 'tangerine' and 'pomelo'. Tangelos are the size of an adult fist, have a tart and tangy taste, and are juicy at the expense of flesh. They generally have loose skin and are easier to peel than oranges, readily distinguished from them by a characteristic "nipple" at the stem. Tangelos can be used as a substitute for mandarin oranges or sweet oranges.
Орландо
Орландоның ерте пісетін таңгелосы мол шырындылығымен, жұмсақ әрі тәтті дәмімен, ірі мөлшерімен, айқын цитрус хошымен және ерекше түймешесі жоқ, жазық дөңгелек пішінімен ерекшеленеді. Калифорния және Аризонадағы таңгелолардың қабығы сәл кедір-бұдыр, ішкі және сыртқы түсі жарқын, тұқымы өте аз және қабығы тығыз болады. Орландо таңгелосын қарашаның ортасынан ақпанның басына дейін табуға болады. Таңгело – Дункан грейпфруты мен Дэнси мандаринінің будандастыру нәтижесінде алынған. 1911 жылы осы гибридтің авторы АҚШ Ауыл шаруашылығы министрлігінің (USDA) қызметкері Уолтер Теннисон Свингл болды. Орландо таңгелосы алғаш өсірілген кезде «Көлді таңгело» деп аталған. Бұл сорт ағаштарының мөлшері үлкен, оларды стақан тәрізді жапырақтарынан оңай тануға болады. Орландо таңгелосы суыққа төзімді сорттардың бірі саналады. Солтүстік Флоридада таңгело өндірісі аз, бірақ климаттық жағдайға байланысты олардың дәмі әлдеқайда тәтті.
The early maturing Orlando tangelo is noted for its rich juiciness, mild and sweet flavor, large size, distinct zesty smell, and flat round shape without a characteristic knob. California/Arizona tangelos have a slightly pebbled texture, vibrant interior and exterior color, very few seeds, and a tight fitting rind. Orlando tangelos are available from mid November to the beginning of February. The tangelo originated as a cross between a Duncan grapefruit and a Dancy tangerine. Walter Tennyson Swingle of the United States Department of Agriculture (USDA) is credited with creating the hybrid in 1911. When the Orlando tangelo was first cultivated, it was known by the name Lake tangelo. The trees of this variety grow to a large size and are easily recognized by their cup shaped leaves. Orlando tangelos are recognized as one of the more cold tolerant varieties. Northern Florida grows significantly fewer tangelos, but they are much sweeter due to climate.
Минеола
Minneola tangelo (honeybell деп те аталады) – Дункан грейпфруты мен Дэнси мандаринінің араласуынан алынған жеміс. 1931 жылы Орландодағы USDA бау-бақша ғылыми-зерттеу станциясы оны шығарды. Ол Флорида штатының Миннеола қаласының құрметіне аталған. Көптеген Minneola tangelo-лары сабақ басында мойынға ұқсас бөлікпен сипатталады, бұл жеміске қоңырау пішінін береді. Осы себепті, оны сыйлық жемістер саудасындағы ең танымал сорттардың бірі – Honeybell деп те атайды. Honeybell кейде жоғары сапалы өнімді білдіру үшін бейресми түрде қолданылады. Minneola-лар көбінесе ірі болады, диаметрі шамамен . Піскен кезде қабығының түсі жарқыраған қызғылт-сары болады. Minneola-ның қабығы салыстырмалы түрде жұқа. Оларды қабығынан оңай айыруға болады және олар өте шырынды. Minneola өздігінен жеміс бере бермейді, сондықтан Temple tangor, Sunburst tangerine немесе Fallglo tangerine сияқты қолайлы тозаңдаушылармен бірге отырғызғанда өнім мол болады. Ол әдетте екі жылдың біреуінде жақсы өнім береді. Солтүстік жарты шарда жемістер желтоқсан-ақпан айларында піседі, ең жақсы пісуі қаңтар айында болады.
The Minneola tangelo (also known as the Honeybell) is a cross between a Duncan grapefruit and a Dancy tangerine and was released in 1931 by the USDA Horticultural Research Station in Orlando. It is named after Minneola, Florida. Most Minneola tangelos are characterized by a stem end neck, which tends to make the fruit appear bell shaped. Because of this, it is also called the Honeybell in the gift fruit trade, one of the most popular varieties. Honeybell is sometimes used as unofficial shorthand for premium cultivation. Minneolas are usually fairly large, typically in diameter. The peel color, when mature, is a bright reddish orange color. The rind of the Minneola is relatively thin. Minneolas peel rather easily and are very juicy. The Minneola is not strongly self fruitful, and yields will be greater when interplanted with suitable pollenizers such as Temple tangor, Sunburst tangerine, or possibly Fallglo tangerine. It tends to bear a good crop every other year. In the Northern Hemisphere the fruit matures in the December–February period, with January being the peak.
Ямайканың тангелосы
Ямайканың "угли" және "уник" сауда маркаларымен танылатын "Тангело" 1920 жылдар шамасында Ямайка аралында кездейсоқ пайда болған гибрид. Оның қабығы дөңгелек келген, бүршіктелген, жасыл-сары түсті. Нақты тегі анықталмаған, бірақ мандарин мен грейпфруттың араласуынан туған деп саналады.
The Jamaican tangelo, marketed under proprietary names 'ugli fruit' and 'uniq fruit,' is a spontaneous hybrid discovered about 1920 on the island of Jamaica, with a rough, wrinkled, greenish yellow rind. Its exact parentage has not been determined, but it is thought to be a tangerine/grapefruit hybrid.
K-Early (Күн шашы)
Уолтер Теннисон Свингл мен Герберт Джон Уэббер өсірген гибридтік сорт – «К Ертерек» ерте пісетін түрі. Бастапқыда жаман қатысты болғанымен, соңғы жылдары оның танымалдылығы артып келеді. Оны кейде «Күншығыс» деп те атайды, бірақ бұл атау басқа, көне сортқа да қолданылады.
A hybrid propagated by Walter Tennyson Swingle and Herbert John Webber, the K Early is an early ripening cultivar that gained a bad reputation at first but has been increasing in popularity in recent years. It is sometimes called 'Sunrise,' a name also used for a different and older cultivar.
Мапо
Мапо (италян тіліндегі грейпфрутты білдіретін 'Pompelmo' және 'Mandarino' сөздерінің қосындысы) – 1950 жылы Италияда Ауыл шаруашылығы министрлігінің Ациреалдегі цитрус ғылыми-зерттеу станциясымен шығарылған гибрид. Италияда мапо жаздың соңында піседі, көптеген цитрус жемістерінен шамамен екі ай ертерек. Оның қабығы жасыл, тегіс және жұқа, толық піскенде сары іздер пайда болады. Оның қабығының ішкі жағы сары, толық піскенде апельсин реңіне ие болады. Бұл 'Авана' мандарині мен Дункан грейпфрутының буданы.
The Mapo (a portmanteau between 'Mandarino' and the italian word for grapefruit, 'Pompelmo') is a hybrid developed in 1950 in Italy by the Italian Ministry of Agriculture Citrus Research Station of Acireale. In Italy, the Mapo matures at the end of summer, about two months earlier than most citruses. Its peel is green, smooth, and thin; yellow markings appear when fully ripened. Its pulp is yellow, with orange nuances also when fully ripened. It is a cross between the 'Avana' mandarin and the Duncan grapefruit.
Семинолдар
Семинол – «Боуэн» грейпфруты мен «Дэнси» мандаринінің араласуынан алынған гибрид. Оның түсі терең қызыл-сары, пішіні жалпақ, қабығы жұқа және тығыз, мойны болмайды. Оның 11-13 шырынды бөлігі және жағымды, аздап қышқыл дәмге ие. 20-25 кішкентай тұқымы бар. Ағашы жоғары өнімді және қабықша ауруына төзімді.
The seminole is a hybrid between a 'Bowen' grapefruit and a 'Dancy' tangerine. It is deep red orange in color, oblate in shape with a thin and firm peel, and is not necked. It has 11 13 juicy segments and a pleasant, subacid flavor. It has 20 25 small seeds. The tree is high yielding and scab resistant.
Торнтон
1899 жылы Уолтер Теннисон Свингл әзірлеген мандарин мен грейпфруттың гибриді Торнтон, көлденең немесе кері жұмыр, сәл кедір-бұдыр және орташадан үлкен. Қабығы ақшыл апельсин түсті, қалыңдығы орташа; ішіндегі қабықшасы ашық сарыдан терең апельсинге дейін. Онда 10-12 шырынды бөлікшесі және бай, аздап қышқылдау тәтті дәмі бар. Ішінде 10-25 жұқа тұқымы бар. Желтоқсаннан наурызға дейін піседі. Ағашы жоғары өнімді және ыстық, құрғақ аймақтарға жақсы бейімделген, бірақ жемісі сақтауға нашар шыдайды.
A tangerine grapefruit hybrid developed by Walter Tennyson Swingle in 1899, the Thornton is oblate to obovate, slightly rough, and medium to large in size. The peel is light orange and is of medium thickness; the pulp inside is pale to deep orange. It has 10 12 juicy segments and a rich subacid to sweet flavor. There are 10 25 slender seeds inside. It ripens from December to March. The tree is high yielding and is well adapted to hot and dry regions, although the fruit ships poorly.
Дәрілік өзара әсерлесулер
Бір зерттеу көрсеткендей, грейпфруттан өзгеше, таңжелдің статиндермен өзара әрекеттесуі күдікті емес. Танжел грейпфрут пен мандариндың будандасуынан алынса да, грейпфрутта кездесетін фурокумариндер таңжелде табылмайды.
One study thus far has shown that, unlike grapefruit, interactions with statins are not likely with tangelos. Although the tangelo is derived from a grapefruit crossed with a mandarin, the furocoumarins in grapefruit are not expressed in tangelos.