Швейцарияның музыка дәстүрлерінің шолуы

Кіріспе

Швейцариядағы музыка дәстүрлерінің шолуы

Швейцария неміс, француз, итальян, романш және басқа да этностардың әртүрлілігіне қарамастан, ұзақ жылдар бойы ерекше мәдени ерекшелігін сақтап келген. 17 ғасырға дейін елде діни және халық музыкасы үстемдік құрды, ал басқа музыка түрлерінің дамуы баяу болды.

Халықтық музыка

19-ғасырға дейінгі швейцариялық халық музыкасы туралы егжей-тегжейлі жазбалардың жетіспеуіне байланысты, оның көп бөлігі белгісіз. Кейбір 16 ғасырға тән лютня таблатуралары нағыз аспаптық үлгілерге қайта құрастырылды; алайда, алғашқы маңызды мәліметтер көзі 19 ғасырдағы халық әндерінің жинақтары мен музыкатанушы Ханни Кристеннің еңбектерінен алынды. Халық музыкасының ең ежелгі түрлерінің бірі – швейцариялық ән Kühreihen, ол Лидия ладындағы шаруашылық альпілік ән. Дәстүрлі аспаптарға альпрон, балғалы домбыра, флейта, гармоника, кастаньета, ребек, сыбызғы, цитра және шалқы кіреді. 19 ғасырдың басында швейцариялық халық музыкасы көбінесе саяхатшы музыканттардан құралған топтар мен бір аспапты қолданатын жеке орындаушылармен орындалған, кейде дуэттер кездесетін. 1830 жылдары швейцариялық әскер қайта ұйымдастырылып, қазіргі заманғы аспаптарды қолданатын мыс оркестрлер құрылды. Бұл аспаптар, көбінесе мыс немесе үрмелі, саяхатшылардың аспаптарынан әлдеқайда жақсы жасалған, ал музыканттар оларды өз ауылдарына әкелді. Жергілікті музыканттар да осы топтарға қосылып, фестивальдер мен басқа да мерекелерде би музыкасын орындады. Би стиліне шоттиш, мазурка, вальс және полька кірді. 1829 жылы Венада аккордеон ойлап табылды, ал 1836 жылға қарай Швейцарияға тарады. Аккордеонның танымал болуының себебі – оны ойнау салыстырмалы түрде оңай, сатып алу арзан, ал әуен мен қосымшаны орындау үшін бір ғана музыкант қажет болды. 1850 жылдары аккордеон швейцариялық халық музыкасының ажырамас бөлігіне айналды, ал жартылай кәсіби топтар үлкен би кештерінде ойнай бастады. Осымен бірге скрипка мен контрабас сияқты струналы аспаптар пайда болды; ақырында струналы топтар ескі мыс оркестрлерді ығыстыра бастады. Алайда, аккордеон 1903 жылға дейін осы би топтарында пайда болған жоқ, ол ақырында стандартқа айналған екі скрипканың орнын басты. Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін Швейцарияда қалалар көбейіп, музыка Цюрих сияқты қалаларға көшті. Ауылдық халық музыкасы орта таптың тыңдаушылары үшін ең танымал стильге айналды, ал Джозеф Штокер ("Штокер Сепп") сияқты музыканттар бүкіл елде танымал болды. Штокер өзінің тыңдаушылары ауылдық музыканың экзотикалық тартымдылығын ұнататынын білгендіктен, ол өз тобы үшін Унтервальденнен дәстүрлі костюмдер сатып алды. Осылайша laendlermusic пайда болды. Швейцарияның қалалық аймақтарында халық музыкасы джаз және фокстрот сияқты жаңа стильдермен араласа бастады, ал саксофон кларнеттің орнын басты. 1930 жылдардан бастап швейцариялық үкімет Германия және басқа көрші елдерден ерекше ұлттық ерекшелікті қалыптастыруға көмектесе бастады. Laendlermusic осы ерекшелікпен байланысты болды және одан да танымал болды. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін, импортталған стильдердің көптеуінен кейін, laendlermusic тез танымалдылығын жоғалтты. Бұл сала да әртараптандырылмады, көбінесе стандартталған топ форматтары мен репертуарда тек төрт немесе бес би түрі болды. 1960 жылдары екі аккордеон мен контрабастан тұратын триолар ең көп таралған формат болды, ал көптеген швейцариялықтар бұл дәстүрді сақтау және оны өзгертуден қорғау азаматтық борыш деп санады. Олар өзгеріске жол бермеуде сәттілікке жетті, бірақ бұл сала тоқырады және танымалдылығы төмендеді. Реш Шмид, Вилли Валотти, Маркус Флюэкигер, Дани Хейуслер және Карло Бруннер сияқты танымал орындаушылар әлі де бар, бірақ жалпы жанкүйерлер саны күрт азайды. 1990 жылдардың соңында, әсіресе 2000 жылдары, 2008 жылдан бастап қазіргі уақытқа дейін Берн Оберлендінен шыққан йодльші отбасы Оеш ди Дриттен табысқа жетті. Олардың форматы – Ханс Оеш ойнайтын Schwyzerörgeli (кішкентай аккордеон), гитара, электр бас және үлкен аккордеон. Олардың алдында Мелани Оеш тұрады.

Due to a lack of detailed records, little is known about Swiss folk music prior to the 19th century. Some 16th century lute tablatures have been reconstructed into authentic instrumental arrangements; however, the first major source of information comes from 19th century collections of folk songs, and work done by musicologist Hanny Christen. One of the oldest varieties of folk music was the Swiss song Kühreihen, an agricultural Alpine song in the Lydian mode. Traditional instruments included alphorn, hammered dulcimer, fife, hurdy gurdy, castanets, rebec, bagpipe, cittern and shawm. At the beginning of the 19th century, Swiss folk music was largely performed by ensembles made of itinerant musicians and solo acts using an instrument, with only a few duos. In the 1830s, however, the Swiss military was reorganized, leading to the formation of brass bands that used modern instruments. These instruments, mostly brass or wind, were built much better than those played by itinerants, and musicians brought them back to their villages. Local players joined these ensembles, which played dance music for festivals and other celebrations. Dance styles included schottisch, mazurka, waltz and polka. In 1829, the accordion was invented in Vienna, and it had spread to Switzerland by 1836. The accordion was popular because it was relatively easy to play and cheap to acquire, and took only one musician to play the melody and accompaniment. By the 1850s, the accordion was an integral part of Swiss folk music, and semi professional ensembles were appearing to play at large social dances. Alongside the brass bands came string instruments like the violin and double bass; string bands soon began to displace the older brass bands. The accordion, however, did not make an appearance in these dance bands until about 1903, and it eventually replaced the two violins which had become standard. Following World War I, Switzerland became more heavily urbanized, and music moved to cities like Zürich. Rural folk music became the most popular style for middle class audiences, and musicians like Joseph Stocker ("Stocker Sepp") became renowned across the country. Stocker knew his audience liked the exotic appeal of rural music, and so he bought traditional costumes from Unterwalden for his band. This was the beginning of laendlermusic. In the urban areas of Switzerland, folk music began to mix with new styles, like jazz and the foxtrot, while the saxophone replaced the clarinet. Beginning in the 1930s, the Swiss government began to encourage a national identity distinct from Germany and other neighbors. Laendlermusic became associated with this identity, and grew even more popular. Following World War II, however, laendlermusic quickly grew less popular with the influx of imported styles. The field also grew less diverse, with more standardized band formats and only four or five dance types in the repertoire. By the 1960s, trios consisting of two accordions and a double bass were the most common format, and many Swiss people felt it was a civic duty to preserve this tradition and guard it against change. They have largely succeeded in preventing change, but the field has grown stagnant and much less popular. There are still popular performers, such as Res Schmid, Willi Valotti, Markus Flueckiger, Dani Haeusler, and Carlo Brunner, but the total fanbase has shrunk enormously. During the late 1990s, and especially in the 2000s from around 2008 to the present, the family band Oesch's die Dritten, a yodeling family from the Bernese Oberland, have been enjoying success. Their format is a Schwyzerörgeli (small accordion) played by Hans Oesch, a guitar, an electric bass, and a large accordion. They are fronted by Melanie Oesch.

Аппенцельдің халық музыкасы

Апенцель ауылдық аймағы халық музыкасының маңызды орталығы болып табылады. Швейцарияның басқа аймақтары 19 ғасырда аккордеонды (Лангауэрли және Швизерёргели) қабылдағанмен, Апенцель скрипка мен соқпалы дульцимерді сақтап қалды. Апенцельдің струнный музыкасы бүкіл Швейцарияда танымал. Оның түпкілікті құрамы (екі скрипка, дульцимер, виолончель, контрабас) ерекше маңызға ие, ал аккордеон мен фортепиано кейбір топтарда қолданылады.

ХХ ғасырдың аяғы

20-ғасырдың соңында, 1960-жылдары рок-н-ролл немесе бит музыкасы танымал болды, 1968 жылы Les Sauterelles тобының "Heavenly Club" шығармасы жарық көрді. Швейцариядағы рок музыкасының дамуы 1957 жылы Hula Hawaiians тобының рок-кабиллиді қосып өнер көрсетуімен басталды, бұл 1960-шы жылдардың басындағы өркендеуге жол ашты. Швейцарияның франкофондық бөлігінде Джонни Холлидей сияқты француз жұлдыздары үстемдік құрды, ал Les Aiglons, Larry Greco және Les Faux Frères сияқты швейцариялық орындаушылар ірі мәртебеге ие болды. 1964 жылы Beatles-тан шабыттанған поп музыка құрлықта кең тарады, бұрынғы аспаптық рок музыкасын ығыстырып, швейцариялық рок музыкасының астанасы Базельде музыкалық бәсекелестікке түрткі болды. The 16 Strings және Pichi сияқты швейцариялық топтар да осындай үлгіде өнер көрсетті, ал неміс тілінде сөйлейтін орындаушылар көп ұзамай көшбасшылыққа ие болды. Содан кейін Цюрих инновация орталығына айналды, Крис Лангенің блюз тамырларын зерттеуі, Хайнер Хепптің Боб Диланнан шабыттанған халық музыкасы және Тони Весколидің поп сәнін дамытты. Бұл кезеңдегі басқа швейцариялық өнерпаздарға Locarno қаласынан шыққан R&B тобы The Nightbirds, жеңіл рок жұлдыздары The Wild Gentlemen, The Blue Sounds және поп-тобы Marco Zappa & the Teenagers кірді. 1967 жылы Mani Matter, Franz Hohler, Sergius Golowin және Kurt Marti сияқты орындаушылар швейцариялық неміс диалектілі рок музыкасын қалыптастыра бастады, олардың ерекше ұлттық ерекшеліктерін дәріптеді. Roland Zoss және Tinu Heiniger сияқты әншілер неміс тілінде ән айтты. 1968 жылы швейцариялық рок музыкасы құлдырады, ал орындаушылар жаңа дыбыстарды іздестірді. Мысалы, Базельдегі Barry Window соул және үнді музыкасын рок музыкасын жасау үшін пайдаланды, ал The Sauterelles психоделияны зерттеді. 1970-ші жылдары прогрессивті музыка қалыптасты, онда джаз, блюз және басқа жанрлар әлеуметтік саналы мәтіндермен, ерекше сололармен және мачолық ұстанымдармен біріктірілді. Прогрессивті рок-бумының алғашқы тобы Flame Dream, Krokodil супергрупасы болды, көп ұзамай The Shiver және Brainticket пайда болды. Алайда, 1970 жылдардың ортасына қарай Берндегі Sinus Studio және инженерлер Эрик Мерц пен Питер МакТэггарт инновация орталығына айналды. 1973 жылы Rumpelstilz тобының "Warehuus Blues" шығармасы диалектілік рок музыкасының алғашқы коммерциялық шығарылымы болды; топ 1976 жылы регги әсерімен шыққан "Füüf Narre im Charre" хит-парадына енгеннен кейін кең танылды. Онжылдықтың соңында хард-рок танымал болды және Toad тобы "Stay!" атты тұңғыш синглымен швейцариялық сахнаны дамытып, 1980 жылдары Крокұстың өркендеуіне жол ашты, ол швейцариялық музыка тарихындағы ең танымал рок-тобы болды. Сонымен қатар, The Swiss Horns, Red Devil Band және Базельдегі Circus сияқты топтар музыканы эксперименталды түрде жалғастырды және швейцариялық панк-роктың музыкалық шекарасын кеңейтті. 1976 жылы швейцариялық панктердің шағын тобы американдық және британдық панк-рок сахнасын бейімдей бастады. Kleenex, Dieter Meier, The Nasal Boys, Troppo, Mother's Ruin, TNT, Dogbodys және Sick сияқты топтар, олардың барлығы Цюрихтен, сондай-ақ Glueams (Берн), Sozz (Бюрен), Crazy (Люцерн) және Bastards and Jack & the Rippers (Женева) 1970-ші жылдардың соңында Швейцарияның панк және жаңа толқын сахнасын білдірді. Kleenex британдық The Slits және The Raincoats топтарымен бірге панк дәуірінің алғашқы үш әйел тобының бірі болды, 1978 жылы қарашада төрт әннен тұратын алғашқы сингл / EP шығарды. Көркемдік мектеп, гламур және панк шуының қосылысымен олар Джон Пилдің назарын аударды және алғашқы швейцариялық жаңа толқынның экспорттық хитіне айналды. Олар Ұлыбританияның хит-парадтарына еніп, Rough Trade Records компаниясымен келісімшарт жасасты. 1980 жылдары Швейцарияда бірқатар металл топтар пайда болды. Celtic Frost тобы, көбінесе стильдің дамуы және экстремалды музыкаға авангардтық көзқарасымен танымал, 1980-ші жылдардың басында Hellhammer ретінде басталып, көп ұзамай Швейцарияның жетекші ауыр металл тобы болды. Олар басқа бірнеше топтармен бірге Швейцариядағы қазіргі заманғы металдың негізін қалады. Celtic Frost-пен байланысты техникалық траш-метал трио Coroner, олар Celtic Frost-қа жолдама алған. 1980 жылдардың аяғында Samael атты қара металл тобы құрылды, ол индустриалды металл тобына айналды. 1980-ші жылдардың басында Швейцарияның жаңа толқын топтары өздерінің жеке музыка стилін дамытты және олардың кейбіреулері халықаралық деңгейде танымал болды, әсіресе Ұлыбритания мен АҚШ-та Kleenex / LiliPUT және Yello, немесе Германияда Grauzone және mittageisen. Grauzone Австрия мен Германияның хит-парадына NDW хиті "Eisbär" арқылы енді. 1985 жылдың қаңтар айында Mittageisen жаңа электро дыбысымен 12" автоматтарды шығарды. Сингл BBC Radio 1-де айтылған Джон Пил шоуында көрсетіліп, инди-диско хитке айналды. Швейцарияның басқа да танымал пост-панк / жаңа толқын топтары Blue China, The Vyllies және The Young Gods. 1985 жылы вокалист Франц Трейхлер құрған топ классикалық және рок музыкасын цифрлық үлгілерді пайдаланып біріктіріп, индустриалды музыканың алғашқы өкілдерінің бірі болды. Ағылшын музыка баспасөздері ынталы түрде жазды және Melody Maker тобының алғашқы альбомын "Жыл альбомы" деп атады. 1983 жылы Ex Trem Normal тобы "Warum" және "Welcome to Switzerland" шығармаларын жарыққа шығарды, бұл Берн рок музыкасын ерекше диалектілік үлгілерді қосып өзгертіп, жаңаша дамытты. Олардан кейін Züri West және басқа да топтар пайда болды. 1986 жылы Double дуэті "The Captain of Her Heart" әнімен АҚШ-тың Top 40 хит-парадына енген алғашқы швейцариялық орындаушы болды. 1981 жылы "The four Windows" аспаптық гитара тобы, Wolfgang Oehry (Long tall Wolfie) жетекші гитаристі болды, Швейцариялық телеарнаның Sprungbrett байқауында жеңіске жетіп, EMI компаниясымен 5 жылдық жазбаларға келісімшарт жасады. Топ "IDENTITY" альбомын жазды, одан EMI Wolfgang-тың "Lonely Seagull" шығармасын таңдап, жазғы хитке айналдырды және көптеген радиостансаларда кеңінен ойналды. Неміс музыкалық басылым "Fachblatt" Windows альбомына екі бет арнап, оны жылдың ең жақсы гитаралық альбомы деп мақтады. Топ көптеген концерт залдарында және ашық ауада өнер көрсетті, тіпті Цюрихтегі мұз хоккей стадионында да өнер көрсетті. Олар сондай-ақ бірнеше телешоуда пайда болды. 1980-ші жылдардан бері швейцариялық джаз музыкасы дамып келеді. Швейцариялық джаз сахнасының көрнекті өкілдері саксофоншы Фриц Ренольд немесе трубашы Франко Амбросетти. Stephan Eicher 1980-ші жылдардың ортасында танымал болған және 1990-шы жылдары Еуропа бойынша кең танылған халық-рок музыканты. 1990-шы жылдары көптеген рэп орындаушылары мен диджейлер Швейцарияның музыкалық сахнасына әсер етті. Мысалы, Базельден шыққан Black Tiger швейцариялық неміс диалектісінде алғаш рэп орындаған музыкант болды. Renens қаласынан (Лозанна маңы) шыққан Sens Unik тобы хип-хопты көптеген басқа стильдердің ықпалымен біріктірген ең маңызды рэп топтарының бірі. Олардың алғашқы EP-сінде MC Carlos-тың испан және галисиялық тегіне байланысты испан тіліндегі трек те болды. Электроника да швейцариялық музыкалық тәжірибеге кіреді, Yello тобының алғашқы альбомы 1979 жылы жарық көрді, 1980-ші жылдары Touch El Arab "Muhammar" әнімен бірнеше еуропалық елдерде хитке айналды. Базельдегі продюсер Pat Jabbar 1980-ші жылдардың соңында араб әлемінен (әсіресе Мароккодан) шыққан музыканы батыстық би музыкасымен біріктіретін Barraka el Farnatshi атты өзінің жазбалар компаниясын құрды. Көптеген музыканттардың туындылары заманауи ағылшын-саксон музыкасына негізделгенімен, әнші-автор Christine Lauterburg швейцариялық халық музыкасын қолға алып, ескі жергілікті әндерді поп және электрондық музыка элементтерімен біріктірді. "S'Vreneli vom Guggisberg" классикалық швейцариялық әнінің орындалуымен ол қарсылық пен мақтауға ие болды. Швейцарияның ең танымал әншісі және сахна өнері шебері DJ Bobo (нағыз аты René Baumann). 1990-шы жылдардың басында пайда болған Gotthard тобы Швейцарияның жетекші рок-тобына және Еуропадағы ең танымал топтардың біріне айналды. 8 студиялық альбом, 2 жинақ альбом және 2 концерттік альбом (олардың бірі ашық ауада) шығарғаннан кейін, олар хард-роктан ересектерге арналған рок музыкасына стилін өзгертті. Олар қазір Швейцарияда, сондай-ақ Германияда, Австрияда, Италияда және Бразилияда өте танымал. Әнші Steve Lee 2010 жылдың 5 қазанында мотоцикл апатында қаза тапты. Nic Maeder топқа қосылды және 2012 жылы олар Firebirth атты жаңа альбомымен әлемдік тур жасады.

Later in the 20th century, in the 1960s, rock and roll, or beat music, was popular, peaking in 1968 with the release of Les Sauterelles' "Heavenly Club". Swiss rock popularity began in 1957, when the Hula Hawaiians incorporated rockabilly, setting the stage for the early 1960s boom. The Francophone section of Switzerland soon found itself dominated by French stars like Johnny Hallyday, and soon Swiss artists like Les Aiglons, Larry Greco and Les Faux Frères became major artists. 1964 saw Beatles inspired pop take hold on the continent, displacing the earlier instrumental rock and inspired musical battles in Basel, the capital of Swiss rock. Swiss bands in the same mold included The 16 Strings and Pichi, and German speaking acts soon dominated the field. Zürich then became a center of innovation, drawing on Chris Lange's blues roots explorations, Heiner Hepp's Bob Dylan inspired folk and Toni Vescoli's pop fame. Other Swiss artists of the period included R&B act The Nightbirds from Locarno, light rock stars The Wild Gentlemen, The Blue Sounds and pop band Marco Zappa & the Teenagers. In 1967, artists like Mani Matter, Franz Hohler, Sergius Golowin, and Kurt Marti began establishing Swiss German dialect rock, glorifying their distinct national identities. While others like Roland Zoss and Tinu Heiniger sang on in German. By 1968, Swiss rock was dying, and artists were exploring sonic innovations. Basel's Barry Window, for example, used soul and Indian music to make rock, while The Sauterelles explored psychedelia. Progressive music formed by the 1970s, when jazz, blues and other genres were combined with socially aware lyrics, outlandish solos and macho posturing. The first band of the progressive rock boom was supergroup Flame Dream, Krokodil, and The Shiver and Brainticket soon followed. Sinus Studio in Bern, and engineers Eric Merz and Peter McTaggart, became the center of innovation by the mid 1970s, however. 1973 saw the first commercial release of dialect rock with Rumpelstilz's "Warehuus Blues"; the band broke into the mainstream in 1976 with the release of the reggae influenced chart topper Füüf Narre im Charre. Later in the decade, hard rock became popular and Toad soon established a Swiss scene with the debut single, "Stay! ", setting the stage for the 1980 explosion of Krokus, the most popular rock band in Swiss music history. Also, bands like The Swiss Horns, Red Devil Band and Circus from Basel continued the music in a more experimental form and expanded the musical boundaries of Swiss punk rock. In 1976, a small group of Swiss punks began to adapt the American and British punk rock scene. Bands like Kleenex, Dieter Meier, The Nasal Boys, Troppo, Mother's Ruin, TNT, Dogbodys, and Sick, all from Zürich, as well as Glueams (Bern), Sozz (Büren), Crazy (Lucerne), and Bastards and Jack & the Rippers (Geneva) represented the Swiss punk & wave scene of the late 1970s. Kleenex – beside the British bands The Slits and The Raincoats – was one of the first three female bands of the Punk era, published in November 1978 their first single/EP with four songs. With the mixture of art school, glamour and punk noise they attempted the attention of John Peel and became the first Swiss Wave export hit. They reached the UK Charts and got a contract with Rough Trade Records. During the 1980s, Switzerland produced a number of metal bands. A Swiss band, Celtic Frost, mostly known for their progression of style and avant garde take on extreme music started in the early 1980s as Hellhammer and soon became a leading heavy metal band in Switzerland. They together with a few other bands laid the foundation of modern metal in Switzerland. Related to Celtic Frost is the technical thrash metal trio Coroner who were roadies for Celtic Frost. The late 1980s saw black metal band Samael being formed which converted into an industrial metal band. At the beginning of the 1980s Swiss new wave bands developed their own individual music style and some of them became internationally famous, especially Kleenex/LiliPUT and Yello in UK and the US, or Grauzone and mittageisen in Germany. Grauzone reached the Austrian and German charts with their NDW hit "Eisbär". Mittageisen released in January 1985 the 12" automaten" with a new electro sound. The single found the way onto the legendary John Peel show on BBC Radio 1 and became an indie disco hit. Other notable Swiss post punk/new wave bands are Blue China, The Vyllies and The Young Gods. Formed in 1985 by vocalist Franz Treichler, the group used digital sampling to create an intense amalgamation of classical and rock music and became pioneers of industrial music. The English music press react enthusiastically and Melody Maker made the band's first self titled album their "The Album of the Year". 1983 saw the Ex Trem Normal release "Warum" and "Welcome to Switzerland", which revolutionized Bernese rock by adding distinctive dialect trends. They were followed by Züri West and other bands. In 1986, the duo Double became the first Swiss act to hit the US Top 40 charts with their song, "The Captain of Her Heart". In 1981, the guitar instrumental group "The four Windows" with lead guitarist Wolfgang Oehry (Long tall Wolfie) won best of Swiss TV's Sprungbrett, followed by a 5 year record contract with EMI. The group recorded the LP "IDENTITY", from which EMI singled out Wolfgang's composition "Lonely Seagull". It became the summer hit of 1982 and received extensive airtime on many radio stations. The German music publication "Fachblatt" dedicated two pages to the Windows' album, praising it as the best guitar based album in years. The band played in many concert halls and open airs, once even in the Ice hockey stadion in Zürich. They also appeared in a number of TV shows. Since the 1980s Swiss jazz has continued to form. Notable exponents of the Swiss jazz scene are saxophonist Fritz Renold or trumpeter Franco Ambrosetti. Stephan Eicher is a popular folk rock musician, rising to prominence in the mid 1980s and gaining a popular following across Europe in the 1990s. In the 1990s, many rappers and DJs started to influence Switzerland's musical scene. Such as Black Tiger from Basel was the first one to rap in a Swiss German dialect. Sens Unik from Renens (a suburb of Lausanne) are one of the most important rap groups, merging hip hop with influences from many other styles. Even their first EP included a track in Spanish, due to MC Carlos's Spanish and Galego heritage. Electronica is also part of the Swiss musical experience, Yello's first album came out in 1979, in the 1980s, Touch El Arab scored a hit in several European countries with the song "Muhammar". Producer Pat Jabbar from Basel established his own record company Barraka el Farnatshi in the late eighties, dedicated to music from the Arabic world (especially Morocco) mixed with dance music from the west. While most musicians' works were based on contemporary Anglo Saxon music, singer songwriter Christine Lauterburg took up the traditional Swiss folk music and merged old domestic song with pop and electronic music elements. With her version of the classic Swiss song "S'Vreneli vom Guggisberg", she triggered intense indignation as well as praise. One of the most popular Swiss singer and performance artists is DJ Bobo (born René Baumann). Emerging in the early 1990s, the band Gotthard evolved to become the leading Swiss rock group and one of the most acclaimed bands in Europe. With a total of 8 studio albums, 2 compilation albums and 2 live albums (one of which unplugged), they changed their style from hard rock to adult contemporary rock. They are presently very popular in Switzerland, but also in Germany, Austria, Italy and Brazil. Singer Steve Lee was killed in a motorcycle accident on October 5, 2010. Nic Maeder joined the band and in 2012, they toured around the world with their new album Firebirth.

21 ғасыр

Швейцарияның кейбір музыканттары коммерциялық табысқа қол жеткізе отырып, бүкіл әлемде танымал. Хелветтік электрондық музыка үлкен рөл атқарады (әсіресе хаус және би музыкасы), мысалы, DJ Antoine, Remady, Yves Larock немесе Mike Candys сияқты артистердің арқасында. Қазіргі таңда танымал швейцариялық топтардың қатарында Neue Deutsche Härte тобы Metallspürhunde, The Dandies, Paysage d'Hiver, Ralph Zöllig-тің клавишада ойнайтын 7 Dollar Taxi рок тобы, Man L және Celtic metal тобы Eluveitie бар. Томас Габриэль Фишер жақында Celtic Frost тобынан бөлініп, олардың соңғы материалдарына ұқсас қара/апат стилінде ойнайтын жаңа Triptykon тобын құрды. 2010 жылы швейцариялық mathcore тобы Knut Hydra Head Records лейблында Wonder атты төртінші студиялық альбомын шығарды.