Кіріспе

Француз палеонтологы (1805–1873)

Филипп Эдуард Пультье де Вернель (13 ақпан 1805 – 29 мамыр 1873) – француз палеонтологы.

Өмір

Ол Парижде дүниеге келді және құқық саласында білім алды, бірақ тәуелсіз күйі болғандықтан, өзінің қалауынша әрекет етуге мүмкіндік алды. Жан Батист Эли де Бомонттың геология бойынша оқыған лекцияларына қатысқаннан кейін, ол осы пәнді қатты ұнатып, ғылымды зерттеуге толыққанды берілді. Ол Еуропаның әртүрлі аймандарында бірнеше жыл саяхат етті, әсіресе Қырымның геологиясын жан-жақты зерттеді және осы тақырыпта мақала жариялады (Mem. Soc. Geol. France, 1837 ж.). Содан кейін ол Бас Булон аймағындағы девон тау жыныстарын және қазбаларды зерттеді. 1839 жылы Седгвик пен Мерчисонмен бірге Рейн провинциялары мен Бельгияның көне палеозойлық тау жыныстарын зерттеді. Палеонтологиялық нәтижелер Виконт д'Аркьякпен бірлесіп Лондон геологиялық қоғамына ұсынылды. Мерчисон Ресей империясын геологиялық тұрғыдан зерттеуді бастағанда, де Вернейльді өзімен бірге алып жүруді сұрады, ал соңғысының зерттеулері «Еуропа мен Урал тауларындағы Ресей геологиясы» (1845) атты еңбектің екінші томына енгізілді. Кейін де Вернейль АҚШ-қа сапар шегіп, сол елдегі палеозойлық тау жыныстарының тарихын зерттеді, ал нәтижелері 1847 жылы жарияланды (Bull. Soc. Geol. France). Өмірінің соңғы жылдарында ол Испанияға көптеген экспедициялар ұйымдастырды, ал оның байқаулары Эдуард Колломбпен бірлесіп дайындалған «Carte geologique de l'Espagne et du Portugal» (1864) картасына енгізілді. 1853 жылы Лондон геологиялық қоғамының Волластон медалімен марапатталды, ал 1860 жылы Корольдік қоғамның шетелдік мүшесі болып сайланды. Ол Парижде қайтыс болды. Де Вернейль 1840, 1853 және 1867 жылдары Франция геологиялық қоғамының президенті болды. Солтүстік Корнуоллдың жоғарғы девон қабаттарында деформацияланған брахиопод қазбасы – Cyrtospirifer verneuili табылған, ол тас қазушылардың арасында «Делабол бабочкасы» деп белгілі. Ол де Вернейльдің құрметіне аталған.