Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Евгений Филд-старший (2 қыркүйек 1850 - 4 қараша 1895) – американдық жазушы, ең көп балалар поэзиясы және юмористикалық эсселерімен танымал. Ол «балалық шақтың ақыны» деп белгілі болды.
American writer (1850–1895)
Eugene Field Sr. (September 2, 1850 – November 4, 1895) was an American writer, best known for his children's poetry and humorous essays. He was known as the "poet of childhood".
Ерте өмір және білім
Филд Сент-Луис қаласында, Миссури штатында 634 S. Бродвейде дүниеге келді, қазіргі таңда оның балалық шағының үйі жұртшылыққа ашық, «Эуджин Филд үйі және Сент-Луис ойыншық мұражайы» болып сақталып қалған. Филдтің әкесі, адвокат Розуэлл Мартин Филд, Дред Скотт ісін қозғаған заңгер болды. Филд Уильямстаундағы Уильямс колледжінде білім алды. Оның әкесі Евгений 19 жасқа толғанда қайтыс болды, ал ол сегіз айдан кейін Уильямстан шығып кетті. Содан кейін ол Иллинойс штатының Гейлсбург қаласындағы Нокс колледжіне түсті, бірақ бір жылдан соң оқуды тастады, одан кейін Миссури штатының Колумбия қаласындағы Миссури университетіне оқуға түсті, онда оның ағасы Розуэлл да оқыды. Филд студенттік кезеңін әзіл-қалжыңмен өткізді. Ол президенттің шарап погребіне шабуыл жасады, президент үйін мектеп түстерімен бояды және түн ортасында мектептің танымал зеңбіректерін атты. 1883 жылы Филд Чикагоға көшіп келді, онда «Шарпс және Флатс» атты юмористикалық газет бағанасын «Чикаго Дэйли Ньюс» үшін жазды. Оның Чикагодағы үйі N. Кларендон және W. Хатчинсон көшелерінің қиылысына жақын, қазіргі Буэна Парк ауданында орналасқан. «Шарпс және Флатс» бағанасы газеттің таңғы басылымында жарияланды. Онда Филд сол кездегі өзекті мәселелер мен тұлғалар туралы, әсіресе өнер мен әдебиет саласындағы қысқа пікірлер айтты. Чикагоның, әсіресе Бостонмен салыстырғанда, интеллектуалдық қарымы туралы ойлар оның сүйікті тақырыбы болды. 1887 жылдың сәуірінде Филд: «Чикаго әдебиет, өнер және ғылым саласында өзін дамытуға ұмтылып жатқанда, көне Бостон балық аулау өнерін қайта жандандыруға тырысып, бағалы уақытын бекерге жұмсап жатыр» деп жазды. Сол жылы Чикагоның Ұлттық лигасының бейсбол клубы болашақ бейсбол даңқына ие Майк «Кинг» Келлиді Бостонға сатты, ал одан кейін Бостонның белгілі ақыны және дипломаты Джеймс Рассел Лоуэлл Чикагоға сапармен келді. Филд: «Чикаголықтар мырза Лоуэллге ерекше қызығушылық танытуда, себебі ол, мүмкін, өткен аптада 1887 жылғы бейсбол маусымына арналған Чикагоның құрметті ұлының қызметін қамтамасыз еткен іскерлік және бай қауымның ең басты өкілі» деп жазды. «Бостонның Чикагоға өзінің бейсбол командасының капитаны үшін келгені Бей штатының мегаполисі мен құдіретті батыстың мегаполисі арасындағы достық байланысты нығайтты; бұл шындық біздің жұртшылығымыздың келесі сейсенбіде Лоуэлл мырзаны құшақтап қарсы алуында көрінеді». Төрт айдан кейін Келли Бостон командасының құрамында Чикагоға алғаш рет келгенде, Филд «Прейри авеню миллионері полковник Сэмюэл Дж. Босбишельмен» әңгімелесті. Босбишель: «Мен Келли мырзаны Лоуэллге қарағанда жақсы көремін. Лоуэлл осында болғанда мен оны 3500 долларлық кешкі асқа шақырдым, бірақ мен не істесем де оны оятуға қол жеткізбедім. Ол тек әдебиет туралы ғана сөйлегісі келді. Мен қоғамда болғанда жұмыс туралы сөйлеспеуге тырысамын, ал Лоуэллдің ерекшелігі мені қынжырды. Егер [чикаголық юморист] Франк Линкольн болмаса, оның еліктеулері мен күлкілі оқиғалары болмаса, кешкі ас көңілсіз болар еді. Бірақ Келли басқаша адам, ол Лоуэллге қарағанда жан-жақтырақ. Мен ол кешкі асқа отырған төрт сағат ішінде бірде-бір кітап туралы сөз қозғағанын естімедім. Ол әңгімесін тек бейсбол туралы тақырыптармен шектемеді, ол ат спорты туралы білімі мол, және ол таныс жарыс жылқылары мен танысқан жетекші жокейлер туралы қызықты әңгімеледі». Филд алғаш рет өлеңдерін 1879 жылы, «Christmas Treasures» өлеңі «A Little Book of Western Verse» жинағында жарық көрген кезде жариялады. Одан кейін оннан астам өлең жинағы жарық көрді және ол балаларға арналған жеңіл өлеңдерімен танымал болды, олардың ішіндегі ең танымалдары «Уинкен, Блинкен және Нод» және «Дуэль» (әдетте «Гингем ит және Калико мысық» деп танылады). Оның баланың өлімі туралы «Көк бала» өлеңі де кеңінен танымал. Филд сонымен қатар «The Holy Cross» және «Даниел және шайтан» сияқты бірнеше қысқа әңгімелер жариялады. «Библиоманның махаббат істері» жинағы 1896 жылы Филдтің өлімінен кейін, оның ағасы Розуэлл Мартин Филдтің кіріспесімен жарық көрді. Филд Чикагода 45 жасында жүрек талмасынан қайтыс болды. Ол Кенилворттағы Киелі жұбанышшы шіркеуіне жерленген. Слэсон Томпсонның 1901 жылғы Филдтің өмірбаянында ол бастапқыда Чикагодағы Грейсленд зиратына жерленген, бірақ оның күйеу баласы, Киелі жұбанышшы шіркеуінің аға күзетшісі, оны 1926 жылдың 7 наурызында қайта жерледі.
Field was born in St. Louis, Missouri at 634 S. Broadway where today his boyhood home is open to the public as The Eugene Field House and St. Louis Toy Museum. Field's father, attorney Roswell Martin Field, was the lawyer who filed Dred Scott's case. Field attended Williams College in Williamstown, Massachusetts. His father died when Eugene turned 19, and he subsequently dropped out of Williams after eight months. He then went to Knox College in Galesburg, Illinois, but dropped out after a year, followed by the University of Missouri in Columbia, Missouri, where his brother Roswell was also attending. Field was not a serious student and spent much of his time at school playing practical jokes. He led raids on the president's wine cellar, painted the president's house school colors, and fired the school's landmark cannons at midnight. In 1883, Field moved to Chicago where he wrote a humorous newspaper column called Sharps and Flats for the Chicago Daily News. His home in Chicago was near the intersection of N. Clarendon and W. Hutchinson in the neighborhood now known as Buena Park. The Sharps and Flats column ran in the newspaper's morning edition. In it, Field made quips about issues and personalities of the day, especially in the arts and literature. A pet subject was the intellectual greatness of Chicago, especially compared to Boston. In April 1887, Field wrote, "While Chicago is humping herself in the interests of literature, art and the sciences, vain old Boston is frivoling away her precious time in an attempted renaissance of the cod fisheries." Also that year, Chicago's National League baseball club sold future baseball Hall of Famer Mike "King" Kelly to Boston, and coincidentally soon after, famous Boston poet and diplomat James Russell Lowell made a speaking tour of Chicago. "Chicago feels a special interest in Mr. Lowell at this particular time because he is perhaps the foremost representative of the enterprising and opulent community which within the last week has secured the services of one of Chicago's honored sons for the base ball season of 1887," Field wrote. "The fact that Boston has come to Chicago for the captain of her baseball nine has reinvigorated the bonds of affection between the metropolis of the Bay state [sic] and the metropolis of the mighty west; the truth of this will appear in the mighty welcome which our public will give Mr. Lowell next Tuesday." Four months later, upon Kelly's first return to Chicago as a player for Boston, Field would speak to "Col. Samuel J. Bosbyshell, the Prairie avenue millionaire." Bosbyshell said, "I like Mr. Kelly better than I do Lowell. When Lowell was here I had him out to the house to a $3,500 dinner, and do what I could, I couldn't get him waked up. He didn't seem to want to talk about anything but literature. Now, when I'm out in society I make it a point never to talk shop, and Lowell's peculiarity mortified me. If it hadn't been for [Chicago humorist] Frank Lincoln, with his imitations and funny stories, the dinner would have been a stupid affair. But Kelly is another kind of man; he is more versatile than Lowell. I don't believe he mentioned books once during the four hours we sat at dinner last Saturday evening. Nor did he confine his conversation to base ball topics; he is deeply versed in turf lore, and he talked most entertainingly of the prominent race horses he was acquainted with and of the leading jockeys he has met." Field first started publishing poetry in 1879, when his poem "Christmas Treasures" appeared in A Little Book of Western Verse. Over a dozen volumes of poetry followed and he became well known for his light hearted poems for children, among the most famous of which are "Wynken, Blynken, and Nod" and "The Duel" (which is perhaps better known as "The Gingham Dog and the Calico Cat"). Equally famous is his poem about the death of a child, "Little Boy Blue". Field also published a number of short stories, including "The Holy Cross" and "Daniel and the Devil." The volume, The Love Affairs of a Bibliomaniac, was published posthumously with an introduction by Field's brother, Roswell Martin Field in 1896. Field died in Chicago of a heart attack at the age of 45. He is buried at the Church of the Holy Comforter in Kenilworth, Illinois. Slason Thompson's 1901 biography of Field states that he was originally buried in Graceland Cemetery in Chicago, but his son in law, Senior Warden of the Church of the Holy Comforter, had him reinterred on March 7, 1926.
Мұра
Оның бірнеше өлеңдері музыкаға қойылып, коммерциялық табысқа ие болды. Көптеген туындылары Максфилд Пэриштің суреттерімен толықтырылған. Сент-Луистегі балалық шағындағы үйі қазір мұражай. Юджин Филд үйінде Филдтің көптеген естеліктері сақталған, оның ішінде түпнұсқа қолжазбалары, кітаптары, жиһаздары, жеке заттары және оның өлеңдеріне шабыттанған ойыншықтары бар. 2016 жылы Филд Чикаго әдеби даңқ залына енгізілді. Филдтің құрметіне 1922 жылы Чикагодағы Линкольн паркі зообағында оның "Rock a by Lady" өлеңінен "Айман ханым" мүсіні орнатылды. Чикагоның Олбэнь Парк ауданында оның құрметіне саябақ пен дала үйі аталған. Жақын маңдағы Оук Паркте (Иллинойс штаты) тағы бір саябақ оның есімімен аталады. Вашингтон паркінде (Филдтің Денвердегі үйінің жанында) Винкен, Блинкен және Нод мүсіні орнатылған. Винкен, Блинкен және Нодтың тағы бір мүсіні Уэллсборо қаласының алаңының ортасында (жергілікті тұрғындар "жасыл" деп атайды) тұр. Орта батыстағы көптеген бастауыш мектептер оның есімімен аталады, мысалы: Чикагодағы Юджин Филд бастауыш мектебі (Иллинойс штаты), Уилинг (Иллинойс), Рок-Айленд (Иллинойс), Элмхурст (Иллинойс), Нормал (Иллинойс), Парк-Ридж (Иллинойс), Мэривилл (Миссури), Сент-Джозеф (Миссури), Ганнибал (Миссури), Колумбия (Миссури), Мексика (Миссури), Неошо (Миссури), Поплар-Блафф (Миссури), Спрингфилд (Миссури), Вебб-Сити (Миссури), Манхэттен (Канзас), Оттава (Канзас), Миннеаполис (Миннесота) және бұрынғы Мунси (Индиана штаты, 1973 жылы жабылған). Филд есімімен аталған басқа мектептер: Литтлтон (Колорадо), Митчелл (Оңтүстік Дакота), Сиукс-Фолс (Оңтүстік Дакота), Тулса (Оклахома), Алтус (Оклахома), Оклахома-Сити (Оклахома), Хьюго (Оклахома), Бомонт (Техас), Хьюстон (Техас), Альбукерки (Нью-Мексико), Меса (Аризона), Пасадена (Калифорния), Сан-Диего (Калифорния) және Сильвертон (Орегон). Филдтің Денвердегі үйіне жақын Денвер қалалық кітапханасының бір бөлімшесі, сондай-ақ Денвердің Поэтс Роу ауданындағы пәтерлер үйі оның есімімен аталады. Массачусетс Амхерст университетінің Орчард Хилл жатақханасы да Филдтің есімін алып жүреді. Өлер алдында Филд 12 жасар баланың 30 жастағы әйелге құмар болғаны туралы анонимді туынды жазып, жариялаған. Ол "Тек бір бала" деп аталды. 1920 жылдары американдық драма сыншысы және журнал редакторы Джордж Джин Нейтан оны ғасыр басында жасөспірімдер арасында кең таралған тыйым салынған туынды ретінде еске алды, оған сондай-ақ "Фанни Хилл" және "Париждің жасыл қыздары" кіретін. 1968 жылы Grove Press баспасы оны автордың нақты атымен шығарды.
Several of his poems were set to music with commercial success by composers such as Isabel Stewart North, Gertrude Ross, and Ella May Dunning Smith. Many of his works were accompanied by paintings from Maxfield Parrish. His childhood home in St. Louis is now a museum. The Eugene Field House contains many of Field's mementos, including original manuscripts, books, furniture, personal effects, and some of the toys that inspired his poems. In 2016, Field was inducted into the Chicago Literary Hall of Fame. As a memorial to Field, a statue of the Dream Lady from his poem "Rock a by Lady" was erected in 1922 at the Lincoln Park Zoo in Chicago. There is also a park and fieldhouse named in his honor in Chicago's Albany Park neighborhood. In nearby Oak Park, Illinois, another park is named in his honor. A statue of Wynken, Blynken and Nod adorns Washington Park, near Field's Denver home. Another statue of Wynken, Blynken and Nod sits in the center of the town square (called "the green" by locals) in Wellsboro, Pa. Numerous elementary schools throughout the Midwest are named for him, e. g. Eugene Field Elementary School in Chicago, Illinois; Wheeling, Illinois; Rock Island, Illinois; Elmhurst, Illinois; Normal, Illinois; Park Ridge, Illinois; Maryville, Missouri; St. Joseph, Missouri; Hannibal, Missouri; Columbia, Missouri; Mexico, Missouri; Neosho, Missouri; Poplar Bluff, Missouri; Springfield, Missouri; Webb City, Missouri; Manhattan, Kansas; Ottawa, Kansas; Minneapolis, Minnesota; and formerly in Muncie, Indiana (closed in 1973). Other schools named after Field are located in Littleton, Colorado; Mitchell, South Dakota;Sioux Falls, South Dakota; Tulsa, Oklahoma; Altus, Oklahoma; Oklahoma City, Oklahoma; Hugo, Oklahoma; Beaumont, Texas; Houston, Texas; Albuquerque, New Mexico; Mesa, Arizona; Pasadena, California; San Diego, California; and Silverton, Oregon. One of the branches of the Denver Public Library near Field's Denver home is named after him, as is an apartment building in Denver's Poet's Row. A dormitory in the Orchard Hill residential area at the University of Massachusetts Amherst also bears Field's name. Before his death, Field wrote and published an anonymous work about a 12 year old boy being seduced by a woman in her 30s. It was titled "Only a Boy". In the 1920s, American drama critic and magazine editor George Jean Nathan recalled it as a popular forbidden work among those coming of age at the turn of the century, along with Fanny Hill and "Green Girls of Paris". It was published by Grove Press in 1968 with the real author's name.