1815-1915 жылдардағы Польша Корольдігі: Жартылай тәуелді мемлекет
Congress Poland
Польша Конгрессы (1815-1915): тарихы, автономиясы, Ресей империясымен қарым-қатынасы. Наполеон соғыстарынан кейін құрылған, бірақ 1915-те жойылған мемлекет.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жартылай автономиялы мемлекет (1815–1915)
Поляк заң шығару органы
Semi autonomous polity (1815–1915)
the Polish legislature
Польша Корольдігі, немесе Ресей Польшасы, ресми түрде Польша Корольдігі деп аталатын, 1815 жылы Вена Конгресімен құрылған жартылай автономиялы Польша мемлекеті, Наполеонның Варшава Герцогтігінің жалғасы болды. Францияның Наполеон соғыстарында жеңіліске ұшырағаннан кейін Польша территориясының бір бөлігін Ресей империясына өткізген кезде ол құрылды. 1915 жылы, Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде, Польша 1918 жылы тәуелсіздік алғанға дейін Германия бақылауындағы номиналды Регенттік Корольдігімен алмастырылды. Польшаның 18 ғасырдың соңында бөлінуінен кейін, Польша 123 жыл бойы тәуелсіз мемлекет ретінде болмады. Аумақ, жергілікті халқымен бірге, Габсбург монархиясы, Пруссия Корольдігі және Ресей империясы арасында бөлінді. 1804 жылдан кейін Австрия империясының құрамында Конгресс Польшасына балама ретінде Галиция және Лодомерия Корольдігі болды, ол көбінесе «Австрия Польшасы» деп те аталды. Пруссияға қосылған аумақ бастапқыда Германия Конфедерациясынан тыс Позеннің Ұлы Герцогтігі ретінде автономияны сақтап, кейін Пруссия провинциясына (Позен провинциясы) дейін төмендетілді, содан кейін 1866 жылы Германия империясының алдындағы Солтүстік Германия Конфедерациясына қосылды. Польша Корольдігі либералды конституция бойынша теориялық тұрғыдан маңызды саяси автономияға ие болды. Алайда, оның билеушілері, орыс императорлары, өз билігіне қатысты шектеулерді көбінесе елемеді. Сондықтан ол Ресей империясымен жеке одақта болған қуыршақ мемлекетіне айналды. 1830–31 және 1863 жылдардағы көтерілістерден кейін автономия күрт қысқартылды, ел вице-корольдер басқаруына көшті, ал кейіннен губернаторларға (облыстарға) бөлінді. Елорда Варшавада орналасқан, ол 20 ғасырдың басында Санкт-Петербург пен Мәскеуден кейін Ресей империясының үшінші ірі қаласы болды. Конгресс Польшасының халқы 1897 жылы шамамен 9 402 253 адамды құрады. Оның құрамында поляктар, поляк еврейлері, этникалық немістер, украиндер, литвалықтар және аз орыс халқы болды. Басым дін – Рим католицизмі, ал мемлекеттік тіл – поляк тілі болды. 1863 жылғы қаңтар көтерілісінен кейін, салдарынан ресей тілі де мемлекеттік тіл ретінде танылды. Яддиш және неміс тілдері олардың ана тілі болған адамдар арасында кеңінен қолданылды. Конгресс Польшасының аумағы шамамен қазіргі Калиш аймағымен және Польшаның Люблин, Лодзь, Мазовия, Подляск және Қасиетті крест воеводстволарымен, сондай-ақ Литваның оңтүстік-батысымен және Беларусьтің Гродно ауданының шағын бөлігімен сәйкес келеді. Польша Корольдігі 1915 жылы Ресей әскерлерінің үлкен шегінуімен аяқталды және оны немістер құрған Варшаваның бас губернаторы алмастырды. 1917 жылы оның бір бөлігі Орталық державалардың клиенттік мемлекеті болған, король емес, Регенттік кеңесі болған, қысқа ғұмырлы Польша Корольдігі деп аталды.
Congress Poland, Congress Kingdom of Poland, or Russian Poland, formally known as the Kingdom of Poland, was a polity created in 1815 by the Congress of Vienna as a semi autonomous Polish state, a successor to Napoleon's Duchy of Warsaw. It was established when the French ceded a part of Polish territory to the Russian Empire following France's defeat in the Napoleonic Wars. In 1915, during World War I, it was replaced by the German controlled nominal Regency Kingdom until Poland regained independence in 1918. Following the partitions of Poland at the end of the 18th century, Poland ceased to exist as an independent nation for 123 years. The territory, with its native population, was split among the Habsburg monarchy, the Kingdom of Prussia, and the Russian Empire. After 1804, an equivalent to Congress Poland within the Austrian Empire was the Kingdom of Galicia and Lodomeria, also commonly referred to as "Austrian Poland". The area incorporated into Prussia initially also held autonomy as the Grand Duchy of Posen outside of German Confederation, but later was demoted to merely a Prussian province (the Province of Posen), and was subsequently annexed in 1866 into the North German Confederation, the predecessor of the German Empire. The Congress Kingdom of Poland was theoretically granted considerable political autonomy by the liberal constitution. However, its rulers, the Russian emperors, generally disregarded any restrictions on their power. It was, therefore, little more than a puppet state in a personal union with the Russian Empire. The autonomy was severely curtailed following uprisings in 1830–31 and 1863, as the country became governed by viceroys, and later divided into governorates (provinces). The capital was located in Warsaw, which towards the beginning of the 20th century became the Russian Empire's third largest city after St. Petersburg and Moscow. The moderately multicultural population of Congress Poland was estimated at 9,402,253 inhabitants in 1897. It was mostly composed of Poles, Polish Jews, ethnic Germans, Ukrainians, Lithuanians, and a small Russian minority. The predominant religion was Roman Catholicism and the official language used within the state was Polish until the failed January Uprising (1863) when Russian became co official as a consequence. Yiddish and German were widely spoken by their native speakers. The territory of Congress Poland roughly corresponds to modern day Kalisz Region and the Lublin, Łódź, Masovian, Podlaskie and Holy Cross Voivodeships of Poland as well as southwestern Lithuania and a small part of the Grodno District of Belarus. The Kingdom of Poland effectively came to an end with the Great Retreat of Russian forces in 1915 and was succeeded by the Government General of Warsaw, established by the Germans. In 1917, part of this was renamed as the short lived Kingdom of Poland, a client state of the Central Powers, which had a Regency Council instead of a king.
Атау беру
Мемлекеттің ресми атауы Польша Корольдігі (Królestwo Polskie;) болғанмен, оны басқа Польша Корольдіктерінен ажырату мақсатында, көбінесе "Конгресс Польшасы" деп аталады.
Although the official name of the state was the Kingdom of Poland (Królestwo Polskie; ), in order to distinguish it from other Kingdoms of Poland, it is often referred to as "Congress Poland".
Тарих
Польша Корольдігі 1815 жылы Ұлы державалар Наполеон соғыстарынан кейін Еуропаны қайта ұйымдастырған кезде Вена конгресінде француз клиенті Варшава герцогтігінен құрылды. Корольдік Польшаның Аустрия мен Пруссия арасында бөлінген жерлерінің бір бөлігінен құрылды, ал 1807 жылы Наполеон Бонапарт оны Варшава герцогтігіне айналдырды. Наполеонның 1812 жылғы жеңілісінен кейін Варшава герцогтігінің тағдыры Ресейге тәуелді болды. Пруссия герцогтікті толық жоюды талап етті. Ресей әскерлері 1812 жылы Парижге жеткеннен кейін, Александр I патша герцогтікті және тарихи Польша-Литва одақтастығына жататын Литва жерлерінің бөліктерін қосып алуға ниеттенді. Алайда, Австрия мен Ұлыбритания бұл идеяны қатты сынады. Австрия 1795 жылғы резолюцияларға оралу туралы меморандум жариялады, бұл шешімді Ұлыбританияның Джордж IV, премьер-министр Роберт Дженкинсон және британдық конгресс делегаты Роберт Стюарт қолдады. Конгрестен кейін Ресей Польшаның үлкен бөлігін (Варшавамен бірге) иеленді және 1831 жылы көтерілісті басып алғаннан кейін Конгресс Корольдігінің автономиясы жойылды. Польшалықтардың мүлкі тәркіленді, жер аударылды, әскери қызметке мәжбүрленді және өздерінің университеттері жабылды. Конгресс мемлекет құруда осыншалықты маңызды болғандықтан, жаңа ел оның құрметіне бейресми түрде аталды. Корольдік 1831 жылы тәуелсіз мемлекет мәртебесін жоғалтты және әкімшілік бөліністер қайта ұйымдастырылды. Бұл атау ресми түрде ресейлік қолданыста сақталды, бірақ Ресей билігінің соңғы жылдары ол "Висла аймағы" (орысша: Привислинский Край) деп өзгертілді. Қараша көтерілісінің жеңілісінен кейін оның жеке институттары мен әкімшілік құрылымдары Ресей империясымен тығыз интеграция үшін күшейтілген русификацияның бір бөлігі ретінде таратылды. Алайда, тіпті осы ресми қосылғаннан кейін де, аймақ белгілі бір ерекшелігін сақтап, Ресей билігі аяқталғанға дейін, яғни 1915 жылы Бірінші дүниежүзілік соғысында Орталық державалар армиясының шабуылы нәтижесінде Конгресс Польшасы деп бейресми түрде атала берді. Корольдіктің аумағы 128 500 км² болды және бастапқыда шамамен 3,3 миллион халқы болды. Жаңа мемлекет – бұрынғы Варшава герцогтігінен және 1 миллион км² аумақты, 10 миллионнан астам халқы бар Польша-Литва одақтастығынан әлдеқайда кішкентай, Польша тарихындағы ең кішкентай мемлекеттердің бірі болды. Бұл Ресеймен одақтасып, Польша мемлекетін қайта құруға ұмтылған поляк. Польша Корольдігі – Еуропадағы сирек конституциялық монархиялардың бірі болды, онда Ресей императоры Польшаның өзін жариялаған патшасы болды.
The Congress Kingdom of Poland was created out of the Duchy of Warsaw, a French client state, at the Congress of Vienna in 1815 when the great powers reorganized Europe following the Napoleonic wars. The kingdom was created from parts of the Polish territory that had been partitioned between Austria and Prussia which had been transformed into the Duchy of Warsaw by Napoleon Bonaparte in 1807. After Napoleon's 1812 defeat, the fate of the Duchy of Warsaw was dependent on Russia. Prussia insisted on the duchy being completely eliminated. After Russian troops reached Paris in 1812, Tsar Alexander I intended to annex the duchy and parts of Lithuanian lands which were historically in the Polish–Lithuanian Commonwealth. Both Austria and the United Kingdom, however, disapproved strongly of the idea, Austria issuing a memorandum on returning to the 1795 resolutions with support from the United Kingdom under George IV, Prime Minister Robert Jenkinson and the British delegate to the Congress, Robert Stewart, Viscount Castlereagh. Following the Congress, Russia gained a larger share of Poland (with Warsaw) and, after crushing an insurrection in 1831, the Congress Kingdom's autonomy was abolished. Poles faced confiscation of property, deportation, forced military service, and the closure of their own universities. The Congress was important enough in the creation of the state to cause the new country to be informally named for it. The kingdom lost its status as a sovereign state in 1831 and the administrative divisions were reorganized. It was sufficiently distinct that its name remained in official Russian use, although in the later years of Russian rule it was replaced with the "Vistula Land" (Russian: Привислинский Край). Following the defeat of the November Uprising its separate institutions and administrative arrangements were abolished as part of increased Russification to be more closely integrated with the Russian Empire. However, even after this formalized annexation, the territory retained some degree of distinctiveness and continued to be referred to informally as Congress Poland until the Russian rule there ended as a result of the advance by the armies of the Central Powers in 1915 during World War I. The kingdom was 128,500 km2 in area and originally had a population of approximately 3.3 million. The new state would be one of the smallest Polish states ever, smaller than the preceding Duchy of Warsaw and much smaller than the Polish–Lithuanian Commonwealth which had a population of over 10 million and an area of 1 million km2. a Pole who aimed to resurrect the Polish state in alliance with Russia. The Kingdom of Poland was one of the few contemporary constitutional monarchies in Europe, with the emperor of Russia serving as the self proclaimed king of Poland.
Бастапқы тәуелсіздік
Теориялық тұрғыдан алғанда, Польша Корольдігі 1815 жылғы нысанында Ресей императорының билігі арқылы Ресеймен жеке одақта жартылай тәуелсіз мемлекет болды. Мемлекет Польша Корольдігінің Конституциясына ие болды, ол 19 ғасырдағы Еуропадағы ең либералды Конституциялардың бірі еді. Ресейдің талап еткен абсолютті билігін Польшаның либералды дәстүрлері мен институттарына байланысты орнату қиын болғанмен, Корольдіктің тәуелсіздігі тек 15 жыл ғана созылды; бастапқыда Александр I Польша королі атағын алды және конституцияның ережелерін сақтауға міндетті болды. Алайда, уақыт өте келе жағдай өзгерді және ол вице-король, Ұлы князь Константин Павловичке дерлік диктаторлық өкілеттіктер берді. 11 айлық әскери науқаннан кейін Польша Корольдігі жартылай тәуелсіздік мәртебесін жоғалтып, Ресей империясымен тығыз интеграцияланды. Бұл 1832 жылы императордың Польша Корольдігінің Органикалық Жарғысын шығаруы арқылы ресмилендірілді, ол конституцияны, армияны және заң шығарушы жиналысты жойды. Келесі 30 жыл ішінде бірқатар шаралар Конгресс Польшасын Ресеймен одан да тығыз байланыстырды. 1863 жылы қаңтар көтерілісі басталды, бірақ оны басуға екі жыл уақыт кетті. Соның салдарынан Корольдіктің қалған жеке мәртебесі алынып тасталды және саяси бірлік тікелей Ресей империясының құрамына енгізілді. "Висла жері" деген бейресми атау – Привислинский Край (Привислинский Край) "Польша Корольдігі" атауын ығыстырды, ал аймақ 1875 жылға дейін, Губерния болғанға дейін, намистник бақылауындағы намистничество болып қалды.
Theoretically, the Polish Kingdom in its 1815 form was a semi autonomous state in personal union with Russia through the rule of the Russian emperor. The state possessed the Constitution of the Kingdom of Poland, one of the most liberal in 19th century Europe, Though the absolute rule demanded by Russia was difficult to establish due to Poland's liberal traditions and institutions, the independence of the kingdom lasted only 15 years; initially Alexander I used the title King of Poland and was obligated to observe the provisions of the constitution. However, in time the situation changed and he granted the viceroy, Grand Duke Konstantin Pavlovich, almost dictatorial powers. Following an 11 month military campaign, the Kingdom of Poland lost its semi independent status and was integrated much more closely with the Russian Empire. This was formalized through the issuing of the Organic Statute of the Kingdom of Poland by the Emperor in 1832, which abolished the constitution, army and legislative assembly. Over the next 30 years, a series of measures bound Congress Poland ever more closely to Russia. In 1863 the January Uprising broke out but lasted only two years before being crushed. As a direct result, any remaining separate status of the kingdom was removed and the political entity was directly incorporated into the Russian Empire. The unofficial name Privislinsky Krai (Привислинский Край), i. e., 'Vistula Land', replaced 'Kingdom of Poland' as the area's official name and the area became a namestnichestvo under the control of a namiestnik until 1875, when it became a Guberniya.
Үкімет
Польша Конгресінің үкіметі 1815 жылғы Польша Корольдігінің Конституциясында баяндалған. Ресей императоры Польша королі саналған ресми мемлекет басшысы болды, ал жергілікті үкіметті Польша Корольдігінің вице-королі (Намистник), Мемлекеттік кеңес және Әкімшілік кеңес, сондай-ақ Сейм басқарды. Теориялық тұрғыдан алғанда, Польша Конгресі сол кездегі Еуропадағы ең либералды үкіметтердің біріне ие болды. Бұл екі тілді көше таңбалары мен құжаттардың пайда болуына әкелді, бірақ кириллицаны поляк тіліне толық енгізуге болмады.
The government of Congress Poland was outlined in the Constitution of the Kingdom of Poland in 1815. The emperor of Russia was the official head of state, considered the king of Poland, with the local government headed by the viceroy of the Kingdom of Poland (Namiestnik), Council of State and Administrative Council, in addition to the Sejm. In theory, Congress Poland possessed one of the most liberal governments of the time in Europe, This resulted in bilingual street signs and documents, however, the full implementation of Cyrillic script into the Polish language failed.
Атқарушы басшылық
"Намистник" лауазымы Польшада 1815 жылы Польша Конгресінің конституциясымен енгізілді. Вице-корольді патша Ресей империясының немесе Польша Корольдігінің асыл азаматтарының арасынан таңдап алған. Вице-король бүкіл мемлекеттік басқаруды бақылап, монарх болмаған кезде Мемлекеттік кеңеске, сондай-ақ Әкімшілік кеңеске төрағалық етті. Ол кеңестердің шешімдеріне вето қоя алатын; бұдан басқа, оның шешімдеріне тиісті үкімет министрі қол қоюы керек еді. Вице-король кең өкілеттіктерді жүзеге асырып, жоғары мемлекеттік лауазымдарға кандидаттарды ұсына алды (министрлер, сенаторлар, Жоғары Трибунал судьялары, мемлекеттік кеңесшілер, референттер, епископтар және архиепископтар). Оның қаржы және сыртқы саясат салаларында құзыреті болмады; оның әскери құзыреті әртүрлі болды. "Намистник" немесе вице-король лауазымы ешқашан жойылған жоқ; алайда, соңғы "намистник" Фридрих Вильгельм Ремберт фон Берг болды, ол 1863 жылдан 1874 жылы қайтыс болғанға дейін қызмет етті. Оның орнына "намистник" тағайындалмады; алайда, бұрынғы Корольдіктің вице-королінің рөлі Варшаваның генерал-губернаторына, немесе нақтырақ айтқанда, Варшава әскери округінің (Варшавский Военный Округ) генерал-губернаторына берілді. Генерал-губернатор императорға тікелей жауап беріп, "намистникке" қарағанда әлдеқайда кең өкілеттіктерді қолданды. Атап айтқанда, ол аймақтағы барлық әскери күштерді бақылап, сот жүйесін қадағалады (сотсыз өлім жазасын кесуге құқығы болды). Сондай-ақ ол заңдарды өзгерте алатын "заң күшіндегі жарлықтарды" шығара алатын.
The office of "namiestnik" was introduced in Poland by the 1815 constitution of Congress Poland. The viceroy was chosen by the king from among the noble citizens of the Russian Empire or the Kingdom of Poland. The viceroy supervised the entire public administration and, in the monarch's absence, chaired the Council of State, as well as the Administrative Council. He could veto the councils' decisions; other than that, his decisions had to be countersigned by the appropriate government minister. The viceroy exercised broad powers and could nominate candidates for most senior government posts (ministers, senators, judges of the High Tribunal, councilors of state, referendaries, bishops, and archbishops). He had no competence in the realms of finances and foreign policy; his military competence varied. The office of "namiestnik" or viceroy was never abolished; however, the last "namiestnik" was Friedrich Wilhelm Rembert von Berg, who served from 1863 to his death in 1874. No "namiestnik" was named to replace him; however, the role of "namestnik"—viceroy of the former kingdom passed to the governor general of Warsaw—or, to be more specific, of the Warsaw Military District (Warszawski Okręg Wojskowy, Варшавский Военный Округ). The governor general answered directly to the emperor and exercised much broader powers than had the "namiestnik". In particular, he controlled all the military forces in the region and oversaw the judicial systems (he could impose death sentences without trial). He could also issue "declarations with the force of law," which could alter existing laws.
Әкімшілік кеңес
Әкімшілік кеңес (Rada Administracyjna) патшалықтың Мемлекеттік кеңесінің бір бөлігі болды. Польша Корольдігінің 1815 жылғы Конституциясымен құрылған бұл кеңеске король мен Польша Корольдігінің вице-королі тағайындаған бес министр кірді. Кеңес корольдің қалауын орындады, министрлердің қарауына жатпайтын мәселелерді шешті және Мемлекеттік кеңес үшін жобалар әзірледі.
The Administrative Council (Rada Administracyjna) was a part of the Council of State of the kingdom. Introduced by the Constitution of the Kingdom of Poland in 1815, it was composed of five ministers, special nominees of the king and the viceroy of the Kingdom of Poland. The council executed the king's will and ruled in the cases outside the minister's competence and prepared projects for the Council of State.
Әкімшілік бөлімшелер
Патшалықтың әкімшілік бөліністері тарихында бірнеше рет өзгерді, сондай-ақ кіші әкімшілік бірліктерді өзгертетін немесе әртүрлі бөлімшелерді біріктіретін/бөлетін түрлі шағын реформалар жүргізілді. 1815 жылы құрылғаннан кейін Польша Корольдігі француз үстемдігінде болған Варшава Герцогтығы дәуірінен қалған департаменттерге бөлінді. 1816 жылғы 16 қаңтарда әкімшілік бөлініс реформаланды, департаменттер дәстүрлі поляк воеводстволарымен (сегізі болды), обводтар мен повяттармен алмастырылды. 1837 жылғы 7 наурызда қараша көтерілісінен кейін әкімшілік бөлініс тағы да реформаланды, бұл Польшаны Ресей империясының құрылымына жақындатты, губерниялар (полякша – gubernia) енгізілді. 1842 жылы повяттар округтар, ал обводтар повяттар деп аталды. 1844 жылы бірнеше губернаторлық басқаларымен біріктірілді, ал кейбіреулері қайта аталды; бес губернаторлық қалды. 1867 жылы қаңтар көтерілісінің сәтсіз аяқталуынан кейін Польшаның (де-факто Вистула аймағы) әкімшілік құрылымын Ресей империясына жақындату мақсатында тағы реформалар жүргізілді. Ол ірі губернаторлықтарды кішіректерге бөлді, гминаны (жаңа төменгі деңгейдегі бірлік) енгізді және қолданыстағы бес губернаторлықты 10-ға қайта құрылымдады. 1912 жылғы реформа Седлец және Люблин губернаторлықтарының бөліктерінен жаңа Холм губернаторлығын құрды. Ол Вистула аймағынан бөлініп, Ресей империясының Оңтүстік-Батыс аймағының құрамына кірді.
The administrative divisions of the kingdom changed several times over its history, and various smaller reforms were also carried out which either changed the smaller administrative units or merged/split various subdivisions. Immediately after its creation in 1815, the Kingdom of Poland was divided into departments, a relic from the times of the French dominated Duchy of Warsaw. On 16 January 1816 the administrative division was reformed, with the departments being replaced with more traditionally Polish voivodeships (of which there were eight), obwóds and powiats. On 7 March 1837, in the aftermath of the November Uprising earlier that decade, the administrative division was reformed again, bringing Congress Poland closer to the structure of the Russian Empire, with the introduction of guberniyas (governorate, Polish spelling gubernia). In 1842 the powiats were renamed okręgs, and the obwóds were renamed powiats. In 1844 several governorates were merged with others, and some others were renamed; five governorates remained. In 1867, following the failure of the January Uprising, further reforms were instituted which were designed to bring the administrative structure of Poland (now de facto the Vistulan Country) closer to that of the Russian Empire. It divided larger governorates into smaller ones, introduced the gmina (a new lower level entity), and restructured the existing five governorates into 10. The 1912 reform created a new governorate – Kholm Governorate – from parts of the Sedlets and Lublin Governorates. It was split off from the Vistulan Country and made part of the Southwestern Krai of the Russian Empire.
Экономика
Экономикалық жағдайдың уақыт өте келе өзгеруіне қарамастан, Конгресс Польша әлемдегі ең ірі экономикалардың бірі болды. 1800 жылдардың ортасында аймақ қарқынды индустрияланды, бірақ ауыл шаруашылығы экономикада маңызды рөл атқара берді. Сонымен қатар, бидай, қарабидай және басқа да дақылдардың экспорты қаржылық өнімді тұрақтандыруға үлкен үлес қосты. Ол тиісті қорғаушы баждарды енгізуге де тырысты. Ірі және табысты инвестиция – Нарев пен Неман өзендерін байланыстыратын Августов каналын салу болды, бұл Данциг (Гданьск) қаласын және жоғары пруссиялық баждарды айналып өтуге мүмкіндік берді. Друцкий Любецкий Польша банкін де құрды, ол көбінесе осы еңбегімен есте қалды. Бұл Лодзь қаласында және Озорков, Здуньска Вола сияқты жақын жерлерде Еуропаның ірі тоқыма орталықтарының бірін құруға жағдай жасады. Бұл кішкентай және бастапқыда маңызсыз елді мекендер кейіннен көп мәдениетті, ірі қалаларға айналды, онда немістер мен еврейлер халықтың көп бөлігін құрады. 1851 жылы шекаралық кеденді жою және экономикалық өсімнің жалғасуымен Польша қалалары байлыққа және маңызға ие болды. Әсіресе Варшава, теміржол желілері мен көпірлерді салумен байланысты болғандықтан, бүкіл Ресей нарығында ерекше орын алды. Экономикалық және өнеркәсіптік прогресс жылдам болғанымен, шаруашылықтардың көпшілігі крепостной еңбекшілер мен жалдамалы жұмыс күшіне сеніп, тәуелді болды. Тек аздаған ғана шаруалар Англиядан тиісті машиналар мен егіс құралдарын сатып алып тәжірибе жасады. 1899 жылы Александр Гинзберг Варшавада FOS (Fabryka Przyrządów Optycznych – "Оптикалық құралдар фабрикасы") компаниясын құрды. Бұл Ресей империясында камералар, телескоптар, объективтер және стереоскоптар жасап, өндіретін жалғыз кәсіпорын болды. Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғаннан кейін фабрика Санкт-Петербургке көшірілді.
Despite the fact that the economic situation varied at times, Congress Poland was one of the largest economies in the world. In the mid 1800s the region became heavily industrialized, however, agriculture still maintained a major role in the economy. In addition, the export of wheat, rye and other crops was significant in stabilizing the financial output. He also tried to introduce appropriate protective duties. A large and profitable investment was the construction of the Augustów Canal connecting Narew and Neman Rivers, which allowed to bypass Danzig (Gdańsk) and high Prussian tariffs. Drucki Lubecki also founded the Bank Polski, for which he is mostly remembered. This allowed to create one of the largest European textile centres in Łódź and in surrounding towns like Ozorków and Zduńska Wola. These small and initially insignificant settlements later developed into large and multicultural cities, where Germans and Jews were the majority in the population. With the abolition of border customs in 1851 and further economic growth, Polish cities were gaining wealth and importance. Most notably, Warsaw, being associated with the construction of railway lines and bridges, gained priority in the entire Russian market. Although the economic and industrial progress occurred rapidly, most of the farms, called folwarks, chose to rely on serfs and paid workforce. Only a few experimented by obtaining proper machinery and plowing equipment from England. In 1899, Aleksander Ginsberg founded the company FOS (Fabryka Przyrządów Optycznych "Factory of Optical Equipment") in Warsaw. It was the only firm in the Russian Empire which crafted and produced cameras, telescopes, objectives and stereoscopes. Following the outbreak of World War I the factory was moved to St. Petersburg.