Су Қван әскербасы Сю Шеннің ерлігі мен шайқастары

Кіріспе

Бас қолбасшы Сунь Цюань (шамамен 225 жылы қайтыс болды),

Сюй Шэнь (224–229 жылдары қайтыс болды),

Хуан Цзы бір кезде ұлы Хуан Шэні (黃射) бірнеше мың әскермен Чайсанға шабуыл жасау үшін жіберді. Сол кезде Сюй Шэңнің 200-ден азырақ адамы болғандықтан, олар Хуан Шэнің алға жылжыған әскерлеріне жебе атып, 1000-нан астам жау әскерін жарақаттады. Сюй Шэң қала қақпаларын ашуға бұйрық берді, олар шабуылдап, жауды жеңді. Осы шайқастан кейін Хуан Шэ Сюй Шэңге ешқандай қауіп төндірмеді. Сюй Шэң полковник (校尉) шеніне көтеріліп, Вуху округінің префекті болып тағайындалды. Кейіннен ол Наньэ (南阿) және Линченг (臨城) округтеріндегі бірнеше қарақшыларды жеңді. Содан кейін ол үй шаруашылығы генералы (中郎將) болып тағайындалды және бір полктің басқаруын жүктеді.

Цао Цао және Лю Беймен соғыстар

213 жылы Сунь Куанның қарсыласы Цао Цао армияны Рюсюға (濡須; қазіргі Уувей округі, Анхуйдан солтүстікке қарай) шабуылға бастағанда, Сюй Шэн Сунь Куанмен бірге Рюсю шайқасында жауға қарсы тұруға аттанды. Цао Цао Хенцзянға (橫江; қазіргі Хэ округі, Анхуй, Янцзының солтүстік жағалауындағы оңтүстік-шығысында) күшті шабуыл жасады, сондықтан Сюй Шэн және Сунь Куанның басқа да генералдары әскерлерін сол позицияны қорғауға жетектеді. Күшті жел олардың менчхондарын (соғыс кемесінің бір түрі) өзен арқылы Цао Цао жағына қарай айдады. Сунь Куанның генералдары бәрі де қорқып, жау жеріне түсуге батылдық танытпады. Бірақ Сюй Шэн әскерін жауға қарсы шабуылға бастап, бірнешеуін өлтіріп, қалғандарын шегінуге мәжбүр етті. Жел тынышқан соң Сунь Куанның әскері өз жағына қайтып келді. Сунь Куан Сюй Шенгтің батылдығын жоғары бағалады. 214 және 215 жылдар аралығында Сунь Куан әскерлерін Хафэйге, Цао Цаоның генералы Чжан Ляо қорғаған стратегиялық бекініске шабуылдады, нәтижесінде Сяояо Форд шайқасы болды. Сунь Куанның әскері Хафэйдің сыртында лагерь құрып жатқанда, Чжан Ляо жүздеген сарбазды алып, күтпеген шабуыл жасап, жауды толығымен алаңдатып жіберді. Сюй Шенгтің жасағы жеңіліске ұшырады және әскері қашқа жол тартты. Сунь Куанның тағы бір офицері Пан Чжан екі дезертирді жазалады – біреуі Сюй Шенгтің жасағынан, екіншісі Сонг Цяньнің жасағынан. Сюй Шенгке қалған әскерін жинап, қайта шайқасқа түсуден басқа жол қалмады. Ол бұрынғы қақтығыста маосын (矛; ұзын найзаның бір түрі) жоғалтқан еді, бірақ Хе Цы кейіннен оның қаруын майданнан тауып алды. Соңында оба Сунь Куанды Хафэйден әскерін шығаруға мәжбүр етті. Жау шегіне бастағанда, Чжан Ляо және оның әскері кенеттен қарсы шабуыл жасап, Сяояо Фордында жауға ауыр жеңіліс сыйлады. Сюй Шэн «Әскери күшті арттыратын генерал» (建武將軍) атағына ие болды, «Бас ауылдың маркизі» (都亭侯) болып тағайындалды, Луцзян округінің әкімшісі (廬江郡) болып бекітілді және Линченг округі (臨城縣) оның маркизі ретінде берілді. 221 және 222 жылдар аралығында Сунь Куан мен Лю Бэй арасындағы Сяотин шайқасы басталғанда, Сюй Шэн соғысқа қатысып, Сунь Куанның әскері бұрынғы шайқастарда жеңіліске ұшырағаннан кейін қарсы шабуыл жасағанда көптеген жау лагерьлерін басып алды.

In 213, when Sun Quan's rival Cao Cao led an army to attack Ruxu (濡須; north of present day Wuwei County, Anhui), Xu Sheng followed Sun Quan to resist the enemy at the Battle of Ruxu. Cao Cao launched a heavy assault on Hengjiang (橫江; southeast of present day He County, Anhui, on the northern shore of the Yangtze), so Xu Sheng and Sun Quan's other generals led their forces to defend that position. Strong winds blew their mengchongs (a type of warship) across the river towards Cao Cao's side. Sun Quan's generals were all terrified and did not dare to land on the enemy's grounds. However, Xu Sheng led his men to charge at the enemy and succeeded in killing a few and forcing the rest to retreat. When the winds stopped, Sun Quan's forces returned to their side. Sun Quan highly praised Xu Sheng for his courage. Between 214 and 215, Sun Quan led his armies to attack Hefei, a strategic fortress defended by Cao Cao's general Zhang Liao, leading to the Battle of Xiaoyao Ford. During an early skirmish, when Sun Quan's forces were just setting up their camps outside Hefei, Zhang Liao suddenly led hundreds of troops on a fierce assault, completely catching the enemy off guard. Xu Sheng's unit was routed and his men turned around and fled. Pan Zhang, another officer under Sun Quan, executed two deserters – one from Xu Sheng's unit and the other from Song Qian's. Xu Sheng had no choice but to gather his remaining men and return to battle. He lost his mao (矛; a type of long spear) in the earlier clash but He Qi found his weapon later on the battlefield. A plague eventually forced Sun Quan to withdraw his forces from Hefei. As they were retreating, Zhang Liao and his troops launched a sudden counterattack and inflicted a crushing defeat on the enemy at Xiaoyao Ford. Xu Sheng was promoted to General Who Builds Martial Might (建武將軍), enfeoffed as a Marquis of a Chief Village (都亭侯), appointed as the Administrator of Lujiang Commandery (廬江郡), and given Lincheng County (臨城縣) as his marquisate. Between 221 and 222, when the Battle of Xiaoting broke out between Sun Quan and Liu Bei, Xu Sheng participated in the war and succeeded in capturing many enemy camps when Sun Quan's forces launched a counterattack after enduring defeats in earlier engagements.

Веймен соғыс және өлім

222 жылдың соңында Цао Пи өзінің генералы Цао Сюға Вэй әскерін Донгоу округіне шабуыл жасауға бұйырды. Шабуылға жауап ретінде Сюй Шэнь, Лю Фан және Куан Конгпен бірге Сунь Куанның әскерін өзеннен өтізіп, Донгоуды қорғауға жетекшілік етті. Бірақ олар дауылға тап болды, көптеген әскерлері мен кемелері жоғалды. Сунь Куанның генералдары дауылда кемелерінің жартысын жоғалтқандықтан үрейленді, бірақ Хе Цидің келуін естігенде қуанды, ол кешігіп келді және апаттан зардап көрмеді. Хе Цидің кемелері сәндікпен безендірілген және қару-жарағы жоғары сапалы болды. Цао Сю Хе Цидің сұлтаналық флотын көргенде таң қалды, шабуылды тоқтатты және әскерін кері шегерді. Сюй Шэнь аман қалған әскерлерін жинап, жағалау бойында қорғаныс шебін құрды. Содан кейін теңіз шайқасы болды, онда Цао Сю Лю Фанды нысанаға алды, ал өзінің қолбасшыларын Сюй Шэньге шабуыл жасауға жіберді. Сюй Шэнь қарсыластарынан аз болды, бірақ өз орнын ұстап тұрды. Екі тарап та күштерін кері тартты. Сюй Шэнь кейіннен Шығысты бекіту генералы (安東將軍) болып тағайындалды және "Уху маркизі" (蕪湖侯) атағымен ауылдық маркизден округтік маркизге көтерілді. 224 жылдың соңында Цао Пи Сунь Куанға шабуыл жасау үшін үлкен әскер жинағанда, Сюй Шэнь Цзяньеден лагерь құруды, әр лагерьде жалған мұнаралар тұрғызуды және өзенге соғыс кемелерін ілуді ұсынды. Сунь Куанның басқа генералдары келіспеді және мұндай "қорғаныс" ешқандай пайда бермейді деп ойлады, бірақ Сюй Шэнь оларды елемей, жоспарын іске асырды. Сюй Шэньнің хитролығы жүздеген лиге созылған шекараға айналған өзен жағалауында "қабырға" салынды. Цао Пи Гуанлинг округіне (廣陵郡; қазіргі Цзянсудың бір бөлігін қамтиды) жеткенде, Сунь Куанның "күшті қорғанысын" және жоғары толқындарды көріп, "Вэйде мыңдаған қарулы атты әскерлер бар, бірақ оларды мұнда қолдануға болмайды" деп дем алды. Одан кейін ол әскерін кері тартты. Сунь Куанның генералдары Сюй Шэньнің жоспарының құндылығын мойындады. Сюй Шэнь Сунь Куан император болып жарияланып, Шығыс Ву мемлекетін құруға дейін Хуанву дәуірінде (222–229) қайтыс болды. Оның әскери қызметі мен маркиздік атағы ұлы Сюй Кай (徐楷) мұра етті.

In late 222, Cao Pi ordered his general Cao Xiu to lead the Wei armies to attack Dongkou County. In response to the invasion, Xu Sheng, along with Lü Fan and Quan Cong led Sun Quan's forces across the river to defend Dongkou. However, they encountered a storm and many of their troops and ships were lost. Sun Quan's generals were browbeaten because they had lost about half of their ships in the storm, but were overjoyed when they heard of the arrival of He Qi, who reached Dongkou behind schedule and was not affected by the disaster. Coincidentally, He Qi was obsessed with luxuries so his ships were finely decorated and his weapons were of top quality. Cao Xiu was shocked when he witnessed the grandeur display of He Qi's refulgent navy so he paused the attack and withdrew. Xu Sheng managed to gather his surviving troops and form a defence line along the shore. A naval battle ensued, during which Cao Xiu targeted Lü Fan while sending his subordinates to attack Xu Sheng. Xu Sheng was outnumbered but he managed to hold his position. Both sides eventually withdrew their forces. Xu Sheng was subsequently promoted to General Who Stabilises the East (安東將軍) and elevated from the status of a village marquis to a county marquis under the title "Marquis of Wuhu" (蕪湖侯). In late 224, when Cao Pi mobilised a large army to attack Sun Quan, Xu Sheng suggested to pitch encampments from Jianye, erect fake towers within each camp, and suspend some warships on the river. Sun Quan's other generals disagreed and felt that such "defences" would serve no purpose, but Xu Sheng ignored them and proceeded with his plan. Xu Sheng's ruse effectively led to the construction of a "wall" along the river banks that served as a border stretching over hundreds of li. When Cao Pi reached Guangling Commandery (廣陵郡; covering parts of present day Jiangsu), he saw Sun Quan's "strong defences" and the high tide and sighed, "Wei has thousands of armed cavalry units but they can't be deployed here". He then withdrew his forces. Sun Quan's generals finally recognised the value of Xu Sheng's plan. Xu Sheng died sometime during the Huangwu era (222 229) of Sun Quan's reign before Sun Quan declared himself emperor and established the state of Eastern Wu. His militia and marquis title were inherited by his son, Xu Kai (徐楷).

Бағалау

Сюй Шэнь Сунь Куанға деген сенімділігі мен адалдығымен танымал болды, бұл Сын Чжэнь (邢貞) Сунь Куанға "У патшасы" (吳王) атағын беруге келген оқиғадан көрінеді. 220 жылы Сунь Куан Хань әулетін ауыстырған Цао Вэй мемлекетінің вассалы болды, себебі Цао Пи Император Сяньды тақтан басқаруға мәжбүр еткен соң, оған "У патшасы" (吳王) атағын беру үшін Сын Чжэньді жіберді. Сын Чжэнь Сунь Куанның алдында жоғарыпарсылықпен әрекет етіп, Сунь Куанның қол астындағы Чжан Чжао мен Сюй Шэнь сияқты адамдардың ашуын туғызды. Сюй Шэнь әріптестеріне: "Біздің билеушіміздің Сын Чжэньге мойынсұнып, оған өмірімізбен қызмет ете алмай, Сюй, Луоян және Башуды жаулап алуға көмектеспегенін көру қаншалықты ұятты?" деді. Оның көзінен жас шықты. Сюй Шеннің сөзін естіген Сын Чжэнь көмекшісіне: "Жяндун халқының реакциясынан олар ұзақ уақыт бағынышты болып қала алмайтыны анық көрінеді" деді. Сын Чжэньнің айтқаны дұрыс болды, себебі 222 жылы Сунь Куан Вэйден тәуелсіздігін жариялады, бірақ 229 жылы өзін император деп жариялағанға дейін "У патшасы" атағымен өзінің иелігінде билік етуді жалғастырды. Алайда, Сюй Шенгтің мақтанышы әрқашан жақсы әрекеттерге әкелмейтін. 217 жылы Руксу шайқасынан кейін Чжоу Тай Руксудағы гарнизонның қолбасшысы болып тағайындалды, ал Сюй Шэнь мен Чжу Ран оның бағыныштылары болды. Бірақ, олар екеуі де Чжоу Тайдың бұйрығына бағынуға құштар емес еді, себебі олардың отбасылық жағдайына қарағанда, соңғысының тегі қарапайым болды. Бұл туралы естіген Сунь Куан Руксуға барып, барлық офицерлерге той ұйымдастырды, онда ол Чжоу Тайдан жауынгерлік жараларын көрсетуін сұрады. Содан кейін ол Чжоу Тайға императорлық шатыр сыйлады. Осы оқиғадан кейін Сюй Шэнь мен Чжу Ран Чжоу Тайдың басшылығына бағынуға келісті. Сюй Шэньнің тым уайымдауымен де танымал болды. Уху округінің префекті болған кезде ол Цзян Циннің бір қол астындағысын тұтқындап, сол адамды өлімге кесуге Сунь Куаннан рұқсат сұрады. Алайда, Сунь Куан бас тартты, себебі Цзян Цин Южанг округінде (豫章郡) қарақшылармен күресіп жатқан. Содан бері Сюй Шэнь Цзян Циннен қорқуын сезінді. 217 жылы Руксу шайқасында Цзян Цин мен Лю Мэнь Сунь Куанның әскерлері арасында әскери тәртіпке жауапты болды. Сюй Шэнь Цзян Циннің осы мүмкіндікті өзіне қарсы пайдалануы мүмкін деп уайымдады, бірақ оның таңғалуына орай, Цзян Цин оны Сунь Куанның алдында мақтады. Сунь Куан Цзян Циннен неге бұлай істегенін сұрағанда, Цзян Цин Сюй Шэньтің "адал және еңбекқор, батыл да талантты, мыңдаған әскерді басқара алатын" екенін айтты.

Xu Sheng was known for his confidence and fervent loyalty towards Sun Quan, as demonstrated in the incident when Xing Zhen (邢貞) came to confer the title "King of Wu" (吳王) on Sun Quan. In 220, Sun Quan became a vassal of the state of Cao Wei, which replaced the Han dynasty after the Wei founder, Cao Pi, forced Emperor Xian to abdicate the throne to him. Cao Pi sent Xing Zhen as an emissary to meet Sun Quan and confer the title "King of Wu" (吳王) on him. Xing Zhen behaved arrogantly in front of Sun Quan and incurred much anger from Sun Quan's subjects, including Zhang Zhao and Xu Sheng. Xu Sheng told his colleagues: "Isn't it humiliating to watch our lord submit to Xing Zhen and not be able to serve him with our lives and help him conquer Xu, Luoyang and Bashu?" Tears rolled down his face. When Xing Zhen heard Xu Sheng's remark, he told an aide: "It's obvious from the reactions of the subjects of Jiangdong that they won't remain subservient for long." Xing Zhen was right, because in 222, Sun Quan declared independence from Wei but continued ruling his domain under the title "King of Wu" before declaring himself emperor in 229. Xu Sheng's ego did not always lead to positive actions though. After the Battle of Ruxu in 217, Zhou Tai was appointed as the commander of the garrison at Ruxu, with Xu Sheng and Zhu Ran as his subordinates. However, both of them were unwilling to submit to Zhou Tai's command, citing the latter's humble origins in comparison to their more affluent family backgrounds. When Sun Quan heard about it, he visited Ruxu and hosted a party for all the officers there, during which he asked Zhou Tai to display his battle scars for all to see. He later awarded Zhou Tai with an imperial parasol. After that incident, Xu Sheng and Zhu Ran agreed to submit to Zhou Tai's command. Xu Sheng was also known for his tendency to worry too much. When he was serving as the Prefect of Wuhu County, he arrested one of Jiang Qin's subordinates and sought permission from Sun Quan to have that man executed. However, Sun Quan declined because Jiang Qin was away battling bandits in Yuzhang Commandery (豫章郡). Since then, Xu Sheng had been apprehensive of Jiang Qin. During the Battle of Ruxu in 217, Jiang Qin and Lü Meng were placed in charge of military discipline among Sun Quan's forces. Xu Sheng was worried that Jiang Qin might use the opportunity to find fault with him, but much to his surprise, Jiang Qin praised him in front of Sun Quan. When Sun Quan asked Jiang Qin why he did so, Jiang Qin replied that Xu Sheng was "loyal and hardworking, possessed both courage and talent, and was capable of leading thousands of troops".