Кіріспе

Râmnicu Vâlcea (бұрынғы Râmnic,) – Румыниядағы қала. Елдің оңтүстік-орталық бөлігінде, тарихи Ольтения провинциясында орналасқан. Вальча облысының орталығы және ірі қалалық елді мекені болып табылады. 2021 жылғы Румыния халық санағы бойынша, қаланың халқы 93 151 адамды құрайды.

География және климат

Râmnicu Vâlcea Румынияның оңтүстік-батыс бөлігінде орналасқан және Vâlcea округінің астанасы болып табылады. Оңтүстік Карпат тауларының етегінде жатқан қала Козия тауларынан және Фяграш пен Лотрулу тауларынан шамамен бірдей қашықтықта орналасқан. Қаланың оңтүстік шекарасын Гетик үстірті (Platoul Getic) және Олт өзенінің аңғары құрайды. Қаладан DN7 (Еуропалық E81 бағытының бөлігі), сондай-ақ басқа да ұлттық жолдар өтеді. Gara Râmnicu Vâlcea CFR 201 желісіне қызмет көрсетеді, бұл желі Олт өзені бойымен Сибиу округінің Поду Олттан Олт округінің Пиатра Олтқа дейін созылады. Көппен климат жіктелімі бойынша, қаланың климаты Dfa (ылғалды континентальды, ыстық жаз) және Cfa (ылғалды субтропикалық) климат аймақтарының арасында орналасқан. Жауын-шашын мөлшері жазда көбірек болады, бірақ "Dwa" типіндегі климатқа жеткілікті емес, сонымен қатар қыстар да Dwa жіктеліміне сай құрғақ болмайды. Жылдық орташа көрсеткіш бойынша 30,3 күн қар қалыңдығы немесе одан да көп болады.

Тарих

Бұл аймақ дак және рим дәуірінен бері қоныстанған, және каструм (бұрын дак қаласы болған Буридава немесе Буридава деп белгілі) орналасқан. Орта ғасырларда осы жерде жаңа қамал салынды. Рâмнику Вâlча алғаш рет князь Мирча чел Бэтрэн билігі тұсында "Рâмник князьдік қаласы" деп (1388 жылғы 4 қыркүйекте) тіркелді, сондай-ақ сол кезеңде Вâlча округінің орталығы ретінде бекітілді (1392 жылғы 8 қаңтар). Қаланың мөрі 1505 жылға дейін сақталған. Cetățuia, нақты бекініс, Олтения бандықтарының резиденциясы болды, ал 1504 жылдан бастап Рâмник діни округінің православие епископтарының резиденциясы қызметін атқарды; 1529 жылы Cetățuia-да Афумати князі Раду батырлар жасаған қастандық салдарынан қаза тапты. Матей Басараб пен Константин Бранковеану билігінде маңызды мәдени орталыққа айналды. Осы жерде Румыниядағы алғашқы қағаз фабрикасы мен баспахана салынды (Антим Иберияны қараңыз). Қала 1718 және 1739 жылдар аралығында Габсбург монархиясының Ольтенияны басып алу кезінде ауыр зардап шекті, және оның мақсаты қайтадан қамалға дейін төмендетілді. Валахия революциясы кезінде, 1848 жылғы 29 шілдеде "Deșteaptă te, române!" (қазіргі Румынияның ұлттық әнұраны), Андрей Мурешану жазған сөздерімен және Антон Панн шығарған музыкасымен (оның ескерткіш үйі қала орталығында орналасқан) Рâмнику Вâlчада алғаш рет орындалды. Георге Магеру өзінің әскерін қазіргі қаланың бөлігі болып табылатын Раурениде жинады, Империялық Ресей мен Осман империясының революцияға қарсы күштеріне қарсы тұру үшін. 1980 жылдары қала Бранковенеск стиліндегі жергілікті сәулетпен үйлесетін социалистік реализм стилінде толыққанды қайта жаңартылды. Қала 1999 жылғы 11 тамыздағы күн тұтылуының толық қараңғылық жолының ортасы және ең жоғары нүктесі болды. 2005 жыл шамасында қала киберқылмыстың орталығы ретінде танымал болды.

Спорт

Рымнику Вылча қаласы SCM Рымнику Вылча клубының үйі, бұл әйелдер гандболы клубы дәстүрлі түрде ЕХF Чемпиондар лигасынде бақ сынасады. Футболдан бұрын қала 1973 жылы Румыния кубогын жеңіп алған, бірақ қазір таратылған "Химия Рымнику Вылча" футбол клубымен танымал болды. Бұл клуб бір маусымға (1973-1974) ғана УЕФА Кубок иегерлері кубогына/Еуропа Кубок иегерлері кубогына қатысып, бірінші турда Солтүстік Ирландияның "Гленторан ФК" клубымен кездесіп, кейін олар ширек финалға өтті.

Ауылдар

Қала он үш ауылды басқарады: Арангел, Казенешти, Копачелу, Деалу Малуи, Фецен, Горану, Леспези, Поенари, Приба, Раурени, Салиштеа, Стольницени және Троян. 1996 жылға дейін Горану, Фецен, Леспези және Салиштеа жеке коммуна – Горану болып келді, содан кейін олар қала құрамына қосылды.