Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
870 жылы Лотарингияны бөлу туралы келісім
870 treaty partitioning Lotharingia
8 тамыз 870 жылы жасалған Мерсен немесе Мерссен келісімшарты – Лотарингия деп белгілі Лотарь II-нің мемлекетін оның ағалары, Шығыс Франк корольдігінің Людовигі Герман мен Батыс Франк корольдігінің Карл Балдысымен, император Людовик I Ұсалмастың екі тірі қалған ұлымен бөлісу туралы шарт болды. Бұл келісім 855 жылы Лотарь I қайтыс болғаннан кейін оның ұлдары арасында Орта Франк корольдігін бөліскен Прум келісімшартынан кейін жасалды. Кейбір Батыс Еуропа тарихнамаларында бұл келісім Францияның үшінші маңызды бөлінісі ретінде танылады, барлық бөліністер 843 жылдың тамызынан 870 жылдың тамызына дейін Верден, Прум және Мерсен келісімшарттары арқылы жүзеге асты. Одан кейін Рибемон келісімшарты жасалды. ТОК
The Treaty of Mersen or Meerssen, concluded on 8 August 870, was a treaty to partition the realm of Lothair II, known as Lotharingia, by his uncles Louis the German of East Francia and Charles the Bald of West Francia, the two surviving sons of Emperor Louis I the Pious. The treaty followed an earlier treaty of Prüm which had split Middle Francia between Lothair I's sons after his death in 855. The treaty is referred to in some Western European historiographies as the third major partition of Francia, all of which took place from August 843 to August 870, through the treaties of Verdun, Prüm and Mersen. It was followed by the Treaty of Ribemont. TOC
Контекст
869 жылы Лотар II заңды мұрагерлерсіз қайтыс болды, сондықтан оның мұрагері оның ағасы, Италия императоры Людовик II болды. Людовик сол кезде Бари әмірлігіне қарсы жорық жасап жатқандықтан, оның інілері, Людовик Неміс және Карл Тікенек оның мұрасын тартып алды. Карл сол жылы Мецте таққа отырғызылды, бірақ інісі оны 868 жылы Мецте келген келісім бойынша, қысқа ғұмырлы Лотарингияны, сондай-ақ Лотар II Прованс Карлінің қайтысынан кейін алған жерлерді бөлісуге мәжбүр етті. Олардың 870 жылғы Мерсендегі шарты 843 жылғы Верден шартын алмастырды, одан кейін Каролинг империясы да үш бөлікке бөлінді. Бұл Рона аңғарынан Солтүстік теңізіне дейінгі Орта Франкияның солтүстік жартысын бөлу арқылы Францияның бөлшектенген территорияларын екі үлкен – шығыс және батыс бөліктерге қайта біріктірді. Алайда, сол кезде Фризия жағалауының үлкен бөлігі викингтердің бақылауында болғандықтан, бөліс тек қағаз жүзінде ғана жасалды. Шекара шамамен Мез, Урт, Мозель, Саона және Рона өзендері бойымен өтті. Солтүстікте Людовик Лотардың Аустразиясының көп бөлігін, оның шығыс бөлігіне Аахен мен Мец қалаларымен бірге Фризияның көп бөлігі кірді. Оңтүстікте Людовик Лотарға қалған Жоғарғы Бургундияның көп бөлігін алды (оның оңтүстік жартысын Италияға бергеннен кейін), ал Карл Лотардың Төменгі Бургундиядағы (Лион және Виен қалаларын қоса алғанда) және Жоғарғы Бургундияның батыс бөлігіндегі (Портуаз және Варайс аймақтарының бір бөлігі, Безансонды қоса алғанда) мұрасын иеленді – бұл оған Италияға жол ашты. Людовик жаңадан алынған Орталық Аустразияның бөліктерін ұлы Людовик Кішінің Шығыс Аустразиядағы кіші патшалығына қосты, ал Лотар II-нің заңсыз ұлы Гюг Эльзас герцогтығын алды.
In 869, Lothair II died without legitimate children, so his heir was his brother, Emperor Louis II of Italy. As Louis was at that time campaigning against the Emirate of Bari, his uncles, Louis the German and Charles the Bald, took his inheritance. Charles had himself crowned in Metz the same year, but was forced by his brother to partition the short lived Lotharingia, together with the lands Lothair II acquired after the death of Charles of Provence, as they had agreed at Metz in 868. Their contract of 870 at Meerssen replaced the 843 Treaty of Verdun, after which the Carolingian Empire was also split into three parts, by dividing the northern half of Middle Francia stretching from the Rhone valley to the North Sea, in effect recombining sundered territories of Francia into two larger east and west divisions. However, at this time large parts of the Frisian coast were under Viking control and therefore only divided on paper. The borderline ran roughly along the rivers Meuse, Ourthe, Moselle, Saone and Rhone. In the north, Louis received most of Lothair's Austrasia, with his eastern part including both Aachen and Metz, and most of Frisia. In the south, however, while Louis received most of Upper Burgundy that was left to Lothair (after ceding the southern half to Italy), Charles received Lothair's inheritance in Lower Burgundy (including Lyon and Vienne) and a small western part of Upper Burgundy (parts of Portois and Varais (including Besançon)) – this opened him the way to Italy. Louis joined the newly acquired parts of central Austrasia to the subkingdom of his son Louis the Younger in eastern Austrasia, while the illegitimate son of Lothair II, Hugh, was granted the Duchy of Alsace.
863 бөлімшесі
863 жылы эпилепсиядан зардап шеккен Прованстың Карлы мұрагерсіз қайтыс болды, және оның патшалығы ағалары арасында бөлісті. Лотар II батыс Төменгі Бургундияның бөліктерін (Лион, Вена, Вивараи және Узе епархиялары) алды, бұл жерлер оның батыс Жоғарғы Бургундиясымен шектесетін (оның бастапқы Бургундия иеліктерінің қалдықтары), ал Людовик II Прованс Корольдігінің қалған бөлігін алды.
Charles of Provence, who suffered from epilepsy, died heirless in 863, and his kingdom was partitioned between his brothers. Lothair II received the western Lower Burgundian parts (bishoprics of Lyon, Vienne, Vivarais and Uzès) which were bordering his western Upper Burgundy (remnants of his original Burgundian possessions), while Louis II received the rest of the Kingdom of Provence.
Мұра
Бұл келісім он жылдан аспады. 876 жылы Людовик Неміс қайтыс болғаннан кейін, сол кезде Италия патшасы және императоры болған Карл Тоқал шығыс Лотарингияға шабуыл жасады, бірақ Андернах шайқасында (876) Людовик Кіші одан жеңілді. Керісінше, Карл Тоқал қайтыс болғаннан кейін және оның мұрагерлері Батыс Франциядағы билігін бекітуге тырысқанда, Людовик Кіші 879 жылы батыс Лотарингияға жорық жасады. Карлдың немерелері оған бүкіл Лотарингияны беруге мәжбүр болды, бұл 880 жылғы Рибемонт шартымен бекітілді, соған сәйкес ол, ақыры, Шығыс Францияның құрамына кірді.
The arrangement did not endure more than ten years. Upon the death of Louis the German in 876, Charles the Bald, by then King of Italy and Emperor, attacked eastern Lotharingia, but was defeated by Louis the Younger in the Battle of Andernach (876). In turn, after Charles the Bald had died and his successors struggled to consolidate their rule over West Francia, Louis the Younger campaigned in western Lotharingia in 879. Charles's grandsons were forced to cede the whole of Lotharingia to him, sealed by the 880 Treaty of Ribemont, according to which it finally became part of East Francia.