Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық актриса және Азамат соғысының шпионы (1833–1893)
American actress and Civil War spy (1833–1893)
Полин Кушман (туған Харриет Вуд; 10 маусым 1833 – 2 желтоқсан 1893) – американдық актриса және Американдық Азамат соғысы кезінде Одақ армиясы үшін жұмыс істеген шпион. Ол Азамат соғысындағы ең табысты шпиондардың бірі деп есептеледі.
Pauline Cushman (born Harriet Wood; June 10, 1833 – December 2, 1893) was an American actress and a spy for the Union Army during the American Civil War. She is considered one of the most successful Civil War spies.
Ерте өмір
Кейіннен Полин Кушман сахналық есімін қабылдаған Харриет Вуд 1833 жылғы 10 маусымда Луизиана штатының Нью-Орлеан қаласында испан саудагерінің және француз әйелінің (Наполеон Бонапарттың сарбазының қызы) қызы болып дүниеге келді. Харриет және оның інісі Уильям Мичиган штатының Гранд-Рапидс қаласында өсті. Олардың ата-анасы жергілікті халықтармен сауда жасау үшін осы жерге көшіп келді. 1862 жылы ол Кентукки штатының Луисвилл қаласында, одақтық әскер бақылауындағы қалада сахнада алғаш рет өнер көрсетті. Кейін ол Нью-Йоркке сапар шегіп, Полин Кушман сахналық есімін алды. Өмірі бойы Кушман Джере Фрайер, Чарльз С. Дикинсон және Август Фихтнерге үйленді. Оның үш баласы болды: Чарльз, Ида және асырап алған қызы Эмма.
Harriet Wood, who later adopted the stage name of Pauline Cushman, was born in New Orleans, Louisiana, on June 10, 1833, the daughter of a Spanish merchant and a Frenchwoman (daughter of one of Napoleon Bonaparte's soldiers). Harriet and her brother William were raised in Grand Rapids, Michigan. Her parents moved there to establish a trading post with indigenous peoples. In 1862, she made her stage debut in Louisville, Kentucky, a Union occupied city. Later, she would travel to New York where she would take the stage name Pauline Cushman. Over the course of her life, Cushman was married to Jere Fryer, Charles C. Dickinson, and August Fichtner. She had three children: Charles, Ida, and an adopted daughter, Emma.
Шпиондық мансап
Солтүстікте өнер көрсеткеннен кейін Кушманға екі жергілікті конфедерация жақтасы ақы төледі, одан кейін олар оны конфедерация президенті Джефферсон Дэвистің құрметіне тост айтуға мәжбүрледі. Театр труппасы оны жұмыстан шығарды, бірақ оның басқа да жоспарлары болды. Ол көтерілісшілерге тост айтып, олардың сенімін қазанбақ болып, бір мезгілде одаққа тыңшы ретінде қызмет етуді ұсынды. Көтерілісші әскери қолбасшылармен жақын қарым-қатынас орнатып, ол ұрыс жоспарларын және суреттерін өзінің аяқ киімінде жасырып алып жүрді, бірақ 1864 жылы екі рет ұсталып, конфедерация генералы Брэкстон Брэггтің алдына жеткізілді, әскери сотта сотталды және асылуға кесілді. Ол ауру болғанымен, өзін одан да нашар күйде көрсетті. Конфедерация оның өлім жазасын кейінге шегерді. Кушман одақ әскерлерінің аймаққа басып кіруі арқасында асылудан құтылды. Ол екі рет жараланды. Кейбір мәліметтерде ол тыңшы ретінде Оңтүстікке ер адам киімімен оралғаны айтылады. Генерал Джеймс А. Гарфилд оған брифет майоры шені берді, ал президент Авраам Линкольн федералдық іске қызмет еткені үшін құрметті майор атанды, содан кейін ол «Мисс Майор Паулин Кушман» деп танылды. 1865 жылы соғыс аяқталғаннан кейін ол елді аралап, тыңшы ретіндегі өмірі туралы лекциялар оқыды.
After a Northern performance, Cushman was paid by two local pro Confederate men to toast Confederate President Jefferson Davis after the performance. The theatre company forced her to quit, but she had other ideas. She had decided to ingratiate herself with the rebels by making the toast, while offering her services to the Union as a spy. By fraternizing with rebel military commanders, she managed to conceal battle plans and drawings in her shoes, but was caught twice in 1864 and brought before Confederate General Braxton Bragg, tried by a military court, and sentenced to death by hanging. Though she was already ill, she acted worse off than she was. The Confederates had to postpone her execution. Cushman was spared hanging by the invasion of the area by Union troops. She was also wounded twice. Some reports state that she returned to the South in her role as a spy, dressed in male uniform. She was awarded the rank of brevet major by General James A. Garfield, and made an honorary major by President Abraham Lincoln for her service to the Federal cause, and became known as "Miss Major Pauline Cushman." By the end of the war in 1865, she was touring the country giving lectures on her exploits as a spy.
Кейінгі өмірі
Оның үкімет атынан жүргізген жасырын операциялары құпия болғандықтан, сол кезде оның өмірі туралы нақты мәліметтер жетіспейді. Бірақ соғыстан кейін ол Одақ тыңшысы ретіндегі тәжірибесін тойлайтын турне бастады, бір кезде П. Т. Барнумпен бірге жұмыс істеді. 1865 жылы оның досы Фердинанд Сармиенто «Полин Кушманның өмірі: Даңқты Одақ тыңшысы және барлаушысы» деген тақырыпта асыра баяндалған өмірбаян жазды, онда оның ерте тарихы, құпия қызметке қабылдануы, жазбалары мен ескертпелері сипатталған. 1868 жылға қарай ол баласынан айырылып, 1872 жылы Сан-Францискода қайтадан үйленді, бірақ бір жылдың ішінде күйеуі қайтыс болды. 1879 жылы ол Джере Фрайермен танысып, Аризона территориясындағы Каса-Грандеге көшіп, үйленіп, қонақ үй мен ат қорасын басқарды. Джере Фрайер Пинал округінің шерифі болды. Олардың асырап алған қызы Эмма 1888 жылдың 17 сәуірінде 6 жасында ұстамадан қайтыс болды. Осының салдарынан Фрайерлер 1890 жылы ажырасып кетті. 1892 жылға қарай ол Техас штатының Эль-Пасо қаласында кедейлікте өмір сүрді. Ол алғашқы күйеуінің әскери қызметіне байланысты зейнетақы алуға өтініш берді, 1893 жылдың маусымынан бастап айына 12 доллар көлемінде алды. Соңғы жылдарын Сан-Францискодағы пансионда тігінші және үй шаруашылығы жұмыскері болып өткізді. Ревматизм мен артрит салдарынан денсаулығы нашарлаған ол ауырсынуға қарсы дәрілерге тәуелді болды және 1893 жылдың 2 желтоқсанында морфиннен көп мөлшерде ішіп, өзіне қол жұмбақ етті. Оны ертесіне үй иесі тауып алды.
Because her undercover activities on behalf of the government were secret, there is a lack of corroborative information about her life at this time. After the war, however, she began a tour celebrating her experiences as a Union spy, working at one point with P. T. Barnum. In 1865, a friend, Ferdinand Sarmiento, wrote an exaggerated biography titled The Life of Pauline Cushman: The celebrated Union Spy and Scout, detailing her early history, her entry into the secret service, notes, and memoranda. She lost her child to sickness by 1868, and married again in 1872 in San Francisco, but was widowed within a year. Sources state that in 1879 she met Jere Fryer, and moved to Casa Grande, Arizona Territory, where they married and operated a hotel and livery stable. Jere Fryer became the sheriff of Pinal County. Their adopted daughter, Emma, died on April 17, 1888, at 6 years old of a seizure. As a result, the Fryers separated in 1890. By 1892, she was living in poverty in El Paso, Texas. She had applied for back pension based on her first husband's military service which she received in the amount of $12 per month beginning in June 1893 Her last few years were spent in a boarding house in San Francisco, working as a seamstress and charwoman. Disabled from the effects of rheumatism and arthritis, she developed an addiction to pain medication, and on the night of 2 December 1893 she took a suicidal overdose of morphine. She was found the next morning by her landlady.
Өлім және мұра
Ол 60 жасында Паулин Фрайер болып қайтыс болды. Оның Азамат соғысындағы даңқы оның қорымда еске алынды, оны Республиканың Ұлы Армиясының мүшелері ұйымдастырды; Кушман толық әскери салтанатпен жерленді. "Майор" Кушманның денесі қазір Президионың Ұлттық зиратындағы офицерлер айналымында жатыр. Оның қарапайым қабір тасы Одақтың жеңісіне қосқан үлесін мойындайды. Онда "Паулин С. Фрайер, Одақ тыңшысы" деп жазылған. 1961 жылы "Rawhide" телесериалы "Көк тыңшы" атты эпизодын көрсетті, онда Паулин Кушманды тәжірибелі актриса Филис Такстер сомдады. Мэриленд штатындағы Форт-Ритчидегі, қазір жабық әскери бекеттегі бір көше оның құрметіне аталды.
She died as Pauline Fryer at the age of sixty. The time of her Civil War fame was recalled at her funeral, which was arranged by members of the Grand Army of the Republic; Cushman was buried with full military honors. "Major" Cushman's remains now rest in Officer's Circle at the Presidio's National Cemetery. Her simple gravestone recognizes her contribution to the Union's victory. It is marked, "Pauline C. Fryer, Union Spy." In 1961, the television series Rawhide aired an episode, "The Blue Spy" with Pauline Cushman as the central character, portrayed by veteran actress Phyllis Thaxter. A road at Fort Ritchie, Maryland a now decommissioned Army Post, was named in her honor.
Мақалалар
Хериншоу, Томас Уильям. 1909 жыл. "Кушман, Полин". Хериншоудың Америкалық өмірбаяндар ұлттық кітапханасы: АҚШ-тың өмір мен ой-сананың мойындалған көшбасшыларының отыз бес мың өмірбаянынан тұрады; үш мың виньеткалық портреттермен безендірілген.
Herringshaw, Thomas William. 1909. "Cushman, Pauline". Herringshaw's National Library of American Biography: Contains Thirty Five Thousand Biographies of the Acknowledged Leaders of Life and Thought of the United States; Illustrated with Three Thousand Vignette Portraits.