Аргентинадағы білім жүйесі: мемлекеттік және жеке білім беру, төмен сауатсыздық деңгейі (1.9%), университеттердің өсуі және студенттер ағыны. Білім теңдігіне басымдық.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Аргентинадағы білім берудің жалпы шолуы. Мемлекеттік білім беру мекемелерінде білім беру бастауыш, негізгі, орта және жоғары білім беру деңгейлерінде, сондай-ақ университет білімінде (магистратура бағдарламаларын қоспағанда) жүзеге асырылады. Жеке білім беру ақылы, бірақ кейбір жағдайларда (әсіресе бастауыш және орта мектептерде) мемлекеттік субсидиялар оның шығындарын жабады. ЮНЕСКО-ның зерттеулеріне сәйкес, Аргентина мен Уругвайда білім беру теңдікке кепілдік береді және білім беруді коммерцияландыруға кедергі келтіретін институционалдық ерекшеліктері бар. Сондай-ақ, Финляндия көпұлтты халықтың және арнайы білім беруге қолайлы жағдайлар жасаса, Аргентинада білім беру теңдікті қолдайды. Соңғы халық санауы бойынша сауатсыздық деңгейі 1,9% құрайды, бұл Латын Америкасындағы екінші ең төмен көрсеткіш. Соңғы он жылда Аргентинада тоғыз жаңа университет ашылды, ал университет студенттерінің саны 68%-ға өсті. Білім беру – ұлттық үкімет, провинциялар, федералды округ және жеке мекемелердің бірлескен жауапкершілігінде, бірақ негізгі бағыттарды тарихи тұрғыдан Білім министрлігі белгілейді. Аргентинада президент Доминго Сармиентоның «Суверен білімді болуы керек» (мұндағы «суверен» – халық) деген тұжырымымен тығыз байланысты, білім беруге қол жеткізу деңгейі жоғары және оны сақтау саяси және мәдени пікірталас нысаны болып табылады. Білім берудің барлық деңгейлері, университеттерді қоса алғанда, әрқашан тегін болғанымен, көптеген жеке мектептер мен университеттер бар.
Overview of education in ArgentinaEducation in state institutions is at the initial, primary, secondary and tertiary levels and in the undergraduate university level (not for graduate programs). Private education is paid, although in some cases (especially in primary and secondary schools) state subsidies support its costs. According to studies by UNESCO, education in Argentina and Uruguay guarantee equality to have institutional features that hinder the commercialization of education, as well as Finland has characteristics that favor multiethnic population education and special education, education favors Argentina equality. According to the last census, the illiteracy rate is 1.9%, the second lowest in Latin America. In the last decade, Argentina has created nine new universities, while the outflow of university students increased by 68%. Education is a responsibility shared by the national government, the provinces and federal district and private institutions, though basic guidelines have historically been set by the Ministry of Education Closely associated in Argentina with President Domingo Sarmiento's assertion that "the sovereign should be educated" ("sovereign" referring to the people), education has been extended nearly universally and its maintenance remains central to political and cultural debate. Even though education at all levels, including universities, has always been free, there are a significant number of private schools and universities.
Тарих
Аргентинадағы Латын Америкасының «докта» деп аталатын білім берудің тарихы қиын-қыстау. Президент Доминго Сармиенто (1868–1874) Аргентинаны дамыған елдердің тәжірибесімен жаңартуға баса назар аударғанға дейін тиімді білім беру жоспары болған жоқ. Сармиенто еуропалық педагогтардың көшіп келуін және елде орналасуын ынталандырды, сондай-ақ бүкіл елде мектептер мен қоғамдық кітапханалар салдырды. Оның мерзімінде студенттердің оқуға түсу саны екі есеге артты. Аргентинада Мұғалімдер күні (11 қыркүйек) оның қайтысын еске түсіреді. 1884 жылы президент Хулио Рока басшылығымен жалпыға бірдей, міндетті, тегін және зайырлы білім беруді талап ететін алғашқы ұлттық заңдар (Жалпы білім беру туралы 1420 заң) қабылданды. Бұл жүйенің діни сипаты болмауы, шіркеу мектептеріне тікелей диплом беруге тыйым салуы (тек мемлекеттік университет арқылы) Аргентина мемлекеті мен Католик шіркеуі арасындағы қарым-қатынасты нашарлатты, жергілікті дін қызметкерлерінің қарсылығына және Папалық нунций арқылы Киелі Тақпен қақтығысқа әкелді. 1918 жылғы Университет реформасынан кейін Аргентинаның білім беруі, әсіресе жоғары білім деңгейінде, үкіметтен де, ықпалды Католик шіркеуінен де тәуелсіз болды. Хуан Перон басшылығымен 1947 жылы мемлекеттік мектептерде катехизм қайта енгізілгенде және шіркеу мекемелері қайтадан субсидия ала бастағанда, шіркеу елдің зайырлы білім беру жүйесіне қайта орала бастады. 1954 жылы саясаттың күрт өзгеруі Перонның күшпен құлатылуына себеп болды, содан кейін генерал Педро Арамбуру оның бұрынғы, клерикалды саясатын қайта жаңғыртты. Арамбурудың 1955 жылғы 6403 заңы жеке білім беруді, әсіресе шіркеулік немесе көбінесе католик мектептерін (көптеген штаттық мұғалімдері бар) дамытуға көмектесті, бұл Аргентина Католик университетінің құрылуына әкелді. Президент Карлос Менемнің 1989 жылғы елдің әлеуметтік-экономикалық дағдарысына жауап ретінде жүргізген реттеуді алып тастау және жекешелендіру бағдарламасы Аргентинаның орта мектеп жүйесін орталықсыздандырды, 1992 жылдан бастап мектептерді басқару және қаржыландыру провинциялардың жауапкершілігіне көшті. Алайда, саясаттың кемшілігі федералдық кірістерді бөлудің тиісінше ұлғаймауында болды, әсіресе екі бастауыш сыныпты орта білім жүйесіне көшіру туралы шешімді ескере отырып. 1983 жылы демократиялық үкімет қайта орнағаннан бастап (1989 және 2002 жылдардағы дағдарыстарды есептемегенде) білім беруге мемлекеттік шығындар тұрақты түрде өсті және 2007 жылы 14 миллиард АҚШ долларынан асты.
The education in Argentina known as the Latin American docta has had a convoluted history. There was no effective education plan until President Domingo Sarmiento (1868–1874) placed emphasis on bringing Argentina up to date with practices in developed countries. Sarmiento encouraged the immigration and settling of European educators and built schools and public libraries throughout the country, in a programme that doubled the enrollment of students during his term; in Argentina, Teacher's Day (on September 11) commemorates his death. The first national laws mandating universal, compulsory, free and secular education (Law 1420 of Common Education) were sanctioned in 1884 during the administration of President Julio Roca. The non religious character of this system, which forbade parochial schools from issuing official degrees directly but only through a public university, harmed the relations between the Argentine State and the Catholic Church, leading to resistance from the local clergy and a heated conflict with the Holy See (through the Papal Nuncio). Following the University Reform of 1918, Argentine education, especially at university level, became more independent of the government, as well as the influential Catholic Church. The church began to re emerge in country's secular education system during the administration Juan Perón, when in 1947, catechism was reintroduced in public schools, and parochial institutions began again receiving subsidies. A sudden reversal in the policy in 1954 helped lead to Perón's violent overthrow, after which his earlier, pro clerical policies were reinstated by General Pedro Aramburu. Aramburu's Law 6403 of 1955, which advanced private education generally, and parochial, or more often, Catholic run schools (those staffed with lay teachers), in particular, helped lead to the establishment of the Argentine Catholic University. The program of deregulation and privatization pursued by President Carlos Menem in reaction to the country's socio economic crisis of 1989 led to the decentralization of the Argentine secondary school system, whereby, from 1992 onward, the schools' administration and funding became a provincial responsibility. The policy's weakness, however, lay in that federal revenue sharing did not increase accordingly, particularly given the decision to shift two primary school years to the secondary system. Real government spending on education increased steadily from the return of democratic rule in 1983 (with the exception of the crises in 1989 and 2002) and, in 2007, totaled over US$14 billion.
Жетістіктер
Көптеген проблемаларға қарамастан, Аргентинаның жоғары білімі 1960 жылдары әлемдік деңгейдегі сапаға қол жеткізді. 2013 жылға дейін Аргентинада бес Нобель сыйлығының иегері тәрбиеленді, олардың үшi ғылым саласында: Луис Федерико Лелоир, Бернардо Гусей және Сесар Милштейн, ал екеуi бейбітшілік саласында: Карлос Сааведра Ламас және Адольфо Перес Эскивель. Бұл көрсеткіш экономикалық және демографиялық жағынан дамыған Ирландия және Испания сияқты елдерден асып түседі. Сонымен қатар, 2010 жылға дейін Аргентиналықтар ғана Рольф Шок сыйлығымен марапатталған Оңтүстік Америкалықтар болып табылады. Аргентина халқы аймақтық стандарттармен салыстырғанда білім деңгейінің жоғарылығымен ерекшеленеді. 2010 жылғы халық санауы бойынша 20 және одан жоғары жастағы азаматтардың білім деңгейі келесідей үлестірілген:
In spite of its many problems, Argentina's higher education managed to reach worldwide levels of excellence in the 1960s. Up to 2013 Argentina educated five Nobel Prize winners, three in the sciences: Luis Federico Leloir, Bernardo Houssay and César Milstein and two in peace: Carlos Saavedra Lamas and Adolfo Pérez Esquivel, the highest number surpassing countries economically more developed and populated as Ireland or Spain. In addition, as of 2010, Argentines are the only South Americans to have ever been honoured with a Rolf Schock Prize. The Argentine population benefits from a relatively high level of educational attainment, by regional standards. Among those age 20 and over, the highest level attained, per the 2010 Census, was distributed thus:
Білім алмаған Бастауыш білімді толық алмаған Бастауыш білімді толық алған Орта білімді толық алмаған Орта білімді толық алған Жоғары білімді толық алмаған Жоғары білімді толық алған Жоғары білімді толық алмаған Жоғары білімді толық алған % 11.216% 25.401% 13.745% 20.109% 1.776% 5.890% 3.710% 6.395%
6 мен 14 жас аралығында қабылданады. Бастауыш білім – бірінші EP циклы (1–6 сыныптар). 1995–2007 жылдар аралығындағы жүйеге байланысты, 1995 жылға дейін 7 жылдық бастауыш білім берген мектептердің көпшілігі 8-ші және 9-шы сыныптарды қабылдауға көшті, ал кейбіреулері 7-ші сыныпты толығымен жойып, оқушыларды үшінші циклді басқа білім беру мекемесінде аяқтауға мәжбүр етті.
Accepted between ages 6 and 14. Primary education is the first EP cycle (grades 1–6). Because of the system that was in place during 1995–2007, most schools that offered 7 years of primary school prior to 1995 were forced to be converted and accept grades 8th and 9th, while others chose to eliminate 7th grade altogether, forcing students to complete the 3rd cycle in another institution.
Орта білім
Аргентинада орта білім екі деңгейден тұрады. 1-ден 3-ге дейінгі сыныптар барлық мектептерге ортақ (Ciclo básico). 4-тен 6-ға дейінгі сыныптар (кейбір провинцияларда 4-тен 5-ке дейін) әлеуметтік ғылымдар, табиғаттану ғылымдары, өнер, спорт, дизайн және т.б. сияқты бағыттарда (Ciclo orientado) ұйымдастырылады. Кейбір мектептерде қосымша бір жыл (техникалық-кәсіптік мектептер) ұсынылады, ол кәсіптік біліктілік береді, сонымен қатар бағыттары (ауыл шаруашылығы, электр, механика, құрылыс және т.б.) болады. Көптеген провинцияларда орта білім беру жүйесі әлі де үш дәстүрлі үлкен топқа бөлінеді: "Бакалавр" мектептері (гуманитарлық ғылымдарға ерекше мән беретін гимназияларға ұқсас), "Коммерциялық" мектептер (экономикалық ғылымдарға және оған байланысты салаларға бағытталған) және "Escuelas Técnicas" (техникалық және ғылыми пәндерге бағытталған, бес/алты жыл емес, алты/жеті жылдық білім беру бағдарламасын ұсынады, бұрын "Өнеркәсіптік" мектептер деп аталған) әрқайсысы өзінің негізгі саласына қатысты нақты бағыттар бойынша бөлінеді. 2006 жылдың желтоқсанында Аргентина Конгресінің депутаттар палатасы жаңа Ұлттық білім беру заңын бекітті, ол бастауыш білім берудің ескі жүйесін қайта жаңғыртып, орта білім беруді міндетті және конституциялық құқық етіп, міндетті білім беру мерзімін 12 жылға ұзартты. Өтпелі кезең 2011 жылы аяқталды. Сонымен қатар, 18 жастан асқан адамдарға орта білім беруді қамтамасыз ету мақсатында ересектерге арналған жоғары мектептер жүйесі (әдетте "Acelerados" деп аталады, испан тілінде "жылдамдатылған") бар. Әдетте ол 2 немесе 3 жылдық қарқынды оқу бағдарламасын қамтиды және әр провинциядағы көптеген мемлекеттік және жеке мектептерде ұсынылады. Күндіз жұмыс істейтіндер үшін кешкі ауысымдар да қолжетімді. Осы жоғары мектеп дипломдары университеттерге түсуге қабылданады. Аргентинаның кәсіптік білім беретін мектептер желісі, олардың көпшілігі Ұлттық технологиялық университеттің (UTN) немесе провинциялық білім беру жүйелерінің басқаруында, студенттерге тарихи тұрғыдан тиімді балама мүмкіндіктер ұсынып келді.
Secondary education in Argentina comprises two levels. Years 1st to 3rd are common to all schools (Ciclo básico). Years 4th to 6th (in some provinces 4th to 5th) are organized in orientations (Ciclo orientado) such as Social Sciences, Natural Sciences, Arts, Sport, Design, etc. An additional year is offered in certain schools (Technical Professional schools), which grants a professional title, also with orientations (agriculture, electricity, mechanics, construction, etc.). In many provinces the secondary education system is still divided in three traditional large groups, "Bachiller" schools (very similar to grammar schools with a huge emphasis on humanistic studies), "Comercial" schools (focusing on economic sciences and everything related to it) and "Escuelas Técnicas" (with a focus on technical and scientific assignments, this one having the particularity of lasting six/seven years instead of five/six, it used to be called "Industrial") each one subdivided in more specific orientations related to its main branch. In December 2006 the Chamber of Deputies of the Argentine Congress approved a new National Education Law restoring the old system of primary followed by secondary education, making secondary education obligatory and a right, and increasing the length of compulsory education to 12 years. The transitional period ended in 2011. In addition an adult system of high schools (usually called Acelerados, Spanish for accelerated) exists in order to guarantee secondary education to people over 18. Normally it consists in 2 or 3 years of intensive program of study and it is provided by a large number of public and private schools varying on each province. Night shift is available in order to satisfy those who work during the day. These high school diplomas are accepted to enroll in a university. Argentina's network of vocational schools, many under the auspices of the National Technological University (UTN) or the provincial educational systems, have historically given students viable alternatives, as well.
Халықаралық білім беру
2015 жылдың қаңтарына қарай, Халықаралық мектептер консультациясы (ISC) Аргентинада 160 халықаралық мектептің барын тізімдеді. ISC «халықаралық мектепті» былай анықтайды: «ISC халықаралық мектепті, егер ол мектепке дейінгі, бастауыш немесе орта білім беру деңгейіндегі оқушылардың кез келген тобына ағылшын тілінде толық немесе ішінара оқу бағдарламасын, ағылшын тілінде сөйлейтін елдерден тыс жерде ұсынса, немесе егер ағылшын тілі мемлекеттік тілдердің бірі болып табылатын елдегі мектеп, елдің ұлттық оқу бағдарламасынан өзге ағылшын тіліндегі оқу бағдарламасын ұсынса және халықаралық бағытталған болса, қамтиды».
As of January 2015, the International Schools Consultancy (ISC) listed Argentina as having 160 international schools. ISC defines an 'international school' in the following terms "ISC includes an international school if the school delivers a curriculum to any combination of pre school, primary or secondary students, wholly or partly in English outside an English speaking country, or if a school in a country where English is one of the official languages, offers an English medium curriculum other than the country’s national curriculum and is international in its orientation."
Аргентинадағы жоғары білім
Аргентинаның жоғары білім беру жүйесі отарлық кезеңде қалыптасқаннан бері, негізінен континенттік білім беру жүйесі (Англосаксон үлгісіне қарама-қарсы) болып табылатын ескі және догматикалық испан жоғары білім беру жүйесіне негізделген. 1918 жылғы Университет реформасы – елдің ең көне университеті Кордова университетінде өткен, өте танымал реформалар сериясы, ол Аргентинаның қазіргі танымал жоғары университет жүйелерін жаңғыртуға жол ашты. Ол құрылғаннан бері кәсіби білім беретін мамандықтарды оқытуға бағытталған. Жоғары білім беру мекемелері: білім беру немесе техникалық мамандықтармен байланысты 1 жылдан 5 жылға дейінгі білім беру. Университеттер: 4 жылдан 7 жылға дейін кәсіби білім беру, көптеген түрлі мамандықтар, мысалы, лицензиат, инженерлік мамандық, медициналық мамандық, адвокаттық мамандық, профессорлық қызмет, аударма мамандығы және т.б. Жоғары оқу орнынан кейінгі білім: Бұл мамандандырылған және ғылыми-зерттеуге бағытталған білім деңгейі. Ол шамамен 12-18 айда мамандық дәрежесін алуға немесе 24-30 ай және түпнұсқа ғылыми-зерттеу жұмысын қажет ететін магистр дәрежесін алуға мүмкіндік береді, ал жоғары деңгейде докторлық дәреже алуға болады.
Argentine higher education system is based, since its conception during the colonial period, on the old and dogmatic Spanish higher education system, which is basically a Continental education system (opposed to the Anglo Saxon Model). A historic event took place in the Reforma Universitaria de 1918, a highly popular series of reforms that took place in the oldest university of the Country, the Universidad de Córdoba that finally paved the way to the modernization of the Argentinian higher university systems as it is known nowadays. Since its foundation, it was focused on the teaching of Professions offering Professional degrees. Higher education institutes: 1 to 5 year degrees related to education or technical professions like Teachers, Professorship, Technicians. Universities: 4 to 7 years of professional education taught at universities offering many different degrees, such as Licentiate, Engineer's degree, Medic Title, Attorney Title, Professorships, Translation degrees, etc. Post graduate degrees: This is a specialized and research oriented education level. It is roughly divided in a first sub level where a Specialist degree can be obtained in a 12–18 months period or Master's degree, requiring 24–30 months and an original research work and a higher sub level where a Doctorate degree could be achieved.
Қаржыландыру
Бір маңызды аспект – мемлекеттік жоғары білім беру орнында, жоғары білім деңгейінде және университет деңгейінде оқу ақысыз және кез келген адамға қолжетімді. Университеттерде ешқандай төлем талап етілмесе де, білім алуға байланысты көлік, оқу құралдары сияқты жасырын шығындар көбінесе ескерілмейді. Тиімді дамыған және кең таралған стипендия жүйесінің болмауы, аз қамтылған отбасылардан шыққан студенттердің мемлекеттік университеттерге түсуін қиындатады: 20% ең жоғары табысқа ие топтан әр сегіз студентке қарсы, 20% ең төмен табысқа ие топтан бір ғана студент тап болады. Ал магистратурадағы білім алу үшін белгілі бір қаржыландыру қажет, ол әдетте ақылы болады. Сонымен қатар, бірінші курс студенттеріне қаржылық жағдайдың ауыр болуы оларды бітіруге дейін жұмыс істеуге итермелейді, сондықтан көптеген жас студенттер толық жұмыспен қатар университетте оқиды. Бұл пайдалы деп есептеледі, себебі студенттер бітірген кезде жұмыс тәжірибесіне ие болады, алайда бұл оқудан бас тартудың жоғары деңгейіне де себеп болуы мүмкін.
One important aspect is that Public universities at tertiary education level and at university level are tuition free and open to anyone. Although it is not required to pay any kind of fee at universities, hidden costs of education, like transportation and materials, are often neglected. The lack of a well developed and widespread scholarship system makes it hard for students from low income families to enroll in public universities: for each eight students from the 20% upper income class, there is only one student from the 20% lower income class. In contrast, post graduate education requires some form of funding and it is generally not free. Additionally, financial pressure to freshman college students force them to join the work force before graduation, thus it is very common for young students to have full time jobs and at the same time study at the University. This is considered beneficial because when the students graduate they already have working experience, though this could also be one of the causes of the high ratio of dropouts.
Жоғары оқу орны
Аргентинада 39 ұлттық университеттер желісі бар, олар 1946 жылдан бері Білім министрлігімен қаржыландырылады. Жеке және діни университеттер де көп, белсенді оқу орындарының арасында 46-ға жуық, және олар студенттердің шамамен алтыншы бөлігін қабылдайды (Аргентинадағы университет реформасы және Аргентинадағы университеттер тізіміне қараңыз). Аргентинада орта мектептен кейін бірыңғай стандартты емтихан жүйесі жоқ, сондықтан университеттерге түсу әрбір университетпен анықталады. Сонымен қатар, бастауыш және орта білімнің үнемі нашарлауы университетке түсуге қажетті деңгей мен орта мектепті бітірушілердің білімі арасында үлкен айырмашылық тудырды. Буэнос-Айрес университеті сияқты кейбір университеттер бұл мәселені бір жылдық ортақ бағдарлама – CBC құру арқылы шешеді, оны студенттер университетке қабылдану үшін аяқтауы керек. 2024 жылдың сәуір айында ондаған мың адам Аргентинаның астанасы Буэнос-Айресте мемлекеттік университеттерге қаржыландыруды арттыру талабымен көшеге шықты.
Argentina maintains a network of 39 National universities, financed by the Ministry of Education since 1946. Private and parochial universities are also abundant, numbering 46 among the active institutions and they enroll about a sixth of the collegiate student body (see University reform in Argentina and List of universities in Argentina). Argentina does not have a standard and common system of examination after high school, thus admission to universities is strictly defined by each university. Moreover, a steady degradation in primary and secondary education created a huge difference between the required level to enter a university and the level achieved by the high school students. Some universities like University of Buenos Aires cope with this issue by creating a 1 year shared program called CBC that students need to complete in order to join the university. In April 2024, tens of thousands of people took to the streets in Argentina's capital Buenos Aires to demand increased funding for public universities.
Жоғары оқу орны
Аргентинада докторантураның оқу салалары көбінесе зерттеуге бағытталған докторантуралық білім беру болып табылады, нәтижесінде философия докторы, ғылым докторы, медицина докторы, заң докторы және басқа да дәрежелер беріледі. Аргентинадағы докторантура бағдарламаларына лицензиат, профессорлық-инженерлік немесе мамандық бойынша магистр дәрежесіне ие үміткерлер қабылданады. Докторлық оқу салалары көбінесе бес білім саласының біріне жатады: қолданбалы ғылымдар, негізгі ғылымдар, денсаулық сақтау ғылымдары, гуманитарлық ғылымдар және әлеуметтік ғылымдар. Аргентина университеттері ұсынатын докторантуралық білім беру бірнеше мамандықтарды қамтиды және берілген дәрежелердің ұлттық және халықаралық мойындалуына ие. Аргентинадағы докторантура мен оған сәйкес мамандықтарды реттейтін академиялық ережелерде барлық аспирантуралық курстар Ұлттық университеттерді бағалау және аккредиттеу комиссиясынан аккредиттеу алуы тиіс делінеді. Бұл комиссия Білім, ғылым және технология министрлігінің басшылығымен жұмыс істейтін мемлекеттік, орталықтандырылмаған орган болып табылады. Ол барлық докторантура бағдарламаларын бағалау және аккредиттеу процесін жүзеге асырады және ұлттық деңгейдегі барлық осындай бағдарламалардың институционалдық бағалауына жауапты. Докторантураны қоса алғандағы, жоғары білім беру бағдарламалары ғылым және технология министрлігі мен Университеттер кеңесі бірлесіп белгілеген талаптарға сәйкес стандарттарды белгілейді. Сонымен қатар, докторантура бағдарламаларының сыртқы бағалауын Ұлттық университеттерді бағалау және аккредиттеу комиссиясы немесе осы мақсатта құрылған жеке ұйымдар, академиялық әріптестердің қатысуымен жүргізеді. Аргентинаның жоғары оқу орындары көптеген оқу курстарын халықаралық мекемелер арқылы қосымша аккредиттеуден өткізеді.
The doctoral fields of study in Argentina are generally research oriented doctoral studies, leading mostly to the awarding of the degrees of Doctor of Philosophy, Doctor of Science, Doctor of Medicine, and Doctor of Law, among others. Enrollment in doctorate programs in Argentina is available to candidates having earned a Licentiate, Professorships Engineer's degree or Master's degree in a related area of study. Doctoral fields of study mostly pertain to one of five fields of knowledge: Applied Sciences, Basic Sciences, Health Sciences, Human Sciences and Social Sciences. The doctoral studies offered by the Argentine universities include multiple fields and do have national and international validity of the degrees granted. Academic regulations governing doctorates, and their corresponding fields, in Argentina prescribe that all graduate courses must be accredited by the National Commission for University Evaluation and Accreditation. This entity stands as a public and decentralized body working under the jurisdiction of the Department of Education, Science and Technology. It administers the process of evaluation and accreditation for all doctorate programs, and is responsible for the institutional evaluation of all such programs at a national level. Graduate programs, including the Doctorados (PhDs), set standards per guidelines set forth by the Ministry of Science and Technology, together with the Universities Council. Additionally, external evaluations of the doctoral programs are carried out by the National Commission for University Evaluation and Accreditation, or private entities created to that effect, together with the participation of academic peers. Argentine institutions of higher education provide further accreditation by international establishments to many of their courses of studies.