Кіріспе

АҚШ-тың оңтүстіктегі босатылған құлдарға көмек көрсететін агенттігі, Қашқын, босатылғандар және қараусыз қалған жерлер бюросы, көбінесе Фридмен бюросы деп аталады, – Америка Азамат соғысынан кейінгі қайта құрудың бастапқы кезеңіндегі АҚШ үкіметтік агенттігі. Ол оңтүстіктегі босатылған құлдарға (яғни бұрынғы құлдарға) көмек көрсету үшін құрылды. Бюро 1865 жылдың 3 наурызында құрылып, 1865 жылдан 1872 жылға дейін соғыстан кейін федералдық агенттік ретінде қысқа мерзімге жұмыс істеді. Оның мақсаты – "жақындағы және уақытша баспана беру, сондай-ақ мұқтаж және қиын жағдайдағы қашқын, босатылғандар мен олардың әйелдері мен балаларын азық-түлік, киім-кешек және отынмен қамтамасыз ету" болды.

Негізгі мәліметтер және операциялар

1863 жылы Американың азат болғандарды зерттеу комиссиясы құрылды. Екі жылдан кейін зерттеу нәтижесінде Азат болғандар бюросы туралы заң қабылданды, ол АҚШ президенті Авраам Линкольн бастамасымен құрылған Азат болғандар бюросын белгіледі. Бюроның қызметі Азамат соғысы аяқталғаннан кейін бір жылға созылуы жоспарланған. Бюроның өкілеттіктері афроамерикандықтарға соғыс кезінде бөлініп кеткен отбасы мүшелерін табуға көмектесу үшін кеңейтілді. Оларға оқу мен жазуды үйрету ұйымдастырылды, бұл дағдыларды азат болғандардың өзі де, үкімет те өте маңызды деп санады. 1866 жылы Конгресс Бюроның жарғысын жаңартты. 1865 жылы Линкольннің қазасынан кейін президенттік лауазымға келген оңтүстік демократы Эндрю Джонсон заңға вето қойды, Бюро штаттардың құқықтарына қол сұғып, бейбіт уақытта әскерге тиімсіз тәуелділік тудырады, қараларға кедей ақтар ешқашан көрмеген көмек көрсетеді және ақырында босатылған құлдарды мемлекеттік жәрдемге тәуелді ету арқылы өздігінен қамтамасыз ету мүмкіндігінен айырады деп мәлімдеді. Республикашылдар басымдығы бар Конгресс Джонсонның ветосын қабылдамаса да, 1869 жылы Конгрестегі оңтүстік демократтары Бюроның қаржыландыруының көп бөлігін тоқтатты, нәтижесінде қызметкерлердің саны қысқартылды. 1870 жылға қарай Бюроның күші Оңтүстікте Ку-Клукс-Клан (ККК) зорлық-зомбылығының күшеюіне байланысты әлсіреді; ККК мүшелері мен басқа да террористік ұйымдар қараларға және оларға қолдау көрсеткен ақ республикашылдарға, соның ішінде мұғалімдерге шабуыл жасады. Солтүстік демократтары да Бюроның жұмысына қарсы болды, оны африкалық американдықтарды "жалқау" ететін бағдарлама деп сипаттады. 1872 жылы Конгресс бағдарламаны тоқтатты, жаңару туралы заңдарды мақұлдаудан бас тартты. Олар Говардты хабардар етпеді, оны АҚШ президенті Улисс Грант апачилер мен қоныс аударушылар арасындағы қақтығысты реттеу үшін Аризонаға жіберген еді. Гранттың соғыс министрі Уильям В. Белкнап Говардтың Бюродағы басшылығы мен билігіне қарсы болды. Белкнап Говардты қайта тағайындауы арқылы республикашылдар арасында наразылық тудырды.

Күнделікті міндеттер

Бюроның міндеті жаңадан азат болған құлдардың күнделікті мәселелерін шешуге көмектесу болды, мысалы, тамақ алу, медициналық көмек көрсету, отбасы мүшелерімен байланыс орнату және жұмыс табу. 1865 және 1869 жылдар аралығында Бюро 15 миллион азық-түлік порциясын азат болған африкалық американдықтарға, ал 5 миллион порциясын кедей ақтарға таратты. Сондай-ақ, плантаторларға жұмысқа алған азат етілген адамдарды тамақтандыру үшін азық-түлік қарызға алуға мүмкіндік беретін жүйе құрды. Бюро осы мақсатқа 350 000 доллар бөлгенімен, плантаторлар одан тек 35 000 доллардың (10%) ғана қарыз алды. Бюроның гуманитарлық күш-жігерінің нәтижесі шектеулі болды. Азат болғандарға медициналық көмек жеткіліксіз болды, себебі Оңтүстіктегі дәрігерлердің барлығы ақ нәсілді болғандықтан, олардың көбісі оларды емдеуден бас тартты. Соғыс кезінде көптеген инфрақұрылымдар қирады, ал адамдардың санитарлық жағдайын жақсартуға мүмкіндігі аз еді. Қара нәсілділердің медициналық қызметкер болуға мүмкіндігі де шектеулі болды. Саяхатшылар білмей тұрып, өзен арқылы холера мен сары қызылша сияқты жұқпалы ауруларды таратып, Оңтүстікке тарады, бұл көптеген өлім-жұлымға, әсіресе кедейлер арасында, әкеп соқты.

Гендерлік рөлдер

Бостандық алғандар бюросының қызметкерлері бастапқыда бостандыққа шыққан әйелдер еңбек шартын жасасуға келіспейтініне шағымданды. Азат болған отбасылардың тәуелсіздікке қадам жасай бастағанының бірі – әйелдерді егістік жұмысынан шығару болды. Бюро бостандыққа шыққан әйелдерді жұмыс істеуге мәжбүрлеуге тырысты, олардың күйеулерінен бүкіл отбасын мақта өндірісіндегі егістік жұмысына қол қоюға келісімшарт жасауды талап етті, сондай-ақ жұмыссыз әйелдерді қара ерлермен бірдей саяқыздар ретінде қарау керектігін жариялады. Бюро кейбір ерекшеліктерге рұқсат берді, мысалы, күйеуі жұмыс істейтін үйленген әйелдер, сондай-ақ күйеуінен айырылған немесе тастап кетілген, көптеген кішкентай балаларына күтім жасайтын "игі" әйелдер. Ал "игіліксіз" әйелдер, яғни тәртіпсіз және жезөкшелер көбінесе саяқыздақ үшін жазаланды.

Білім

Фридменс Бюросының ең танымал жетістіктері білім беру саласында болды. Азамат соғысына дейін Оңтүстік штаттарының ешқайсысында жалпыға бірдей мемлекеттік білім беру жүйесі болған жоқ; сонымен қатар, көбісінде құлдар мен бос афроамерикандықтардың білім алуына тыйым салынған. Бұл оқу мен жазуды, сондай-ақ қарапайым арифметиканы үйренуді білдірді. Бұрынғы құлдар мемлекеттік білім беруді қаласа, ал ең бай ақ адамдар бұл идеяға қарсы болды. Бостандық алғандар оқу мен жазуды үйренуге зор құштарлық танытты; кейбіреулері босқындар лагерлерінде мектептер ашты, ал басқалары Фридменс Бюросы құрылғанға дейін өздерінің қауымдастықтарында мектептер құру үшін тырысты. Фридменс Бюросының мектептері кедей ақтарға да ашық болды, бірақ ақтардың ішінде барушылар болған жоқ, себебі «Оңтүстік штаттарының көпшілігінде жалпыға бірдей жүйелер болмаса да, көптеген ата-аналар өз балаларының қара балалармен бірге білім алуын көрмей, оларды сауатсыз қалдыруды жөн көрді». Оливер Отис Говард Фридменс Бюросының алғашқы комиссары болып тағайындалды. Оның басшылығымен бюро төрт бөлім құрды: Үкіметтік жерлер, Жазбалар, Қаржылық мәселелер және Медициналық мәселелер. Білім беру Жазбалар бөлімінің құрамына кірді. Говард тәркіленген мүлікті, оның ішінде плантаторлардың үйлерін, мемлекеттік ғимараттарды, кітаптар мен жиһаздарды бостандық алғандардың білімі үшін суперинтенданттарға тапсырды. Ол мұғалімдерге жол ақысын, тұру мен тамақтануын қамтамасыз етті. Көптеген солтүстік адамдар бостандық алғандарды оқыту үшін Оңтүстікке келді. 1866 жылға қарай солтүстік миссионерлік және көмек қоғамдары Фридменс Бюросымен бірлесіп бұрынғы құлдарға білім беру үшін жұмыс істеді. Америка Миссионерлік Қауымдастығы (АМА) ерекше белсенділік танытып, Оңтүстік штаттарында бостандық алғандарды оқыту үшін он бір «колледж» құрды. Бұл топтардың басты мақсаты мұғалімдерге жалақы төлеу және мектептерді басқару үшін қаражат жинау болды, ал екінші мақсаты жеке мектептердің күнделікті жұмысын ұйымдастыру болды. 1866 жылдан кейін Конгресс бостандық алғандардың мектептерін ұстау үшін қаражат бөлді. Бұл мектептердің білім беруден түсетін негізгі кірісі Конгресс актісі арқылы болды, ол Фридменс Бюросына Конфедерацияның мүлігін білім беру мақсатында пайдалануға құқық берді. Джордж Руби, афроамерикалық, мұғалім және мектеп әкімшісі, сондай-ақ Бюроның саяхатшы инспекторы ретінде қызмет етті, жергілікті жағдайларды бақылады, қара мектептерді құруға көмектесті және Бюроның далалық қызметкерлерінің жұмысын бағалады. Қаралар оны қолдады, бірақ плантаторлар мен басқа ақтар оған қарсы болды. Жалпы алғанда, Бюро қара нәсілділер үшін мектептер құруға 5 миллион доллар жұмсады. 1865 жылдың соңына қарай 90,000-нан астам бұрынғы құлдар мұндай мемлекеттік мектептерге оқуға түсті. Жаңа бостандық алғандар мектебінің қатысу деңгейі шамамен 80% құрады. Бригад генерал Сэмюэл Чэпман Армстронг 1868 жылы Вирджиниядағы Хэмптон Нормальды және Ауыл шаруашылығы институтын құрып, оған жетекшілік етті. Қазір ол Хэмптон университеті деп аталады. Фридменс Бюросы өздерінің бостандық алғандарға арналған оқулықтарын шығарды. Олар бостандық алғандарды еңбек етуге және өмірде жақсырақ болуға қабілетті екендігіне сендіруге шақырып, «өз күшіңмен өркендеу» философиясын алға тартты. Бұл оқулықтарда дәстүрлі сауаттылық сабаттарымен қатар, Авраам Линкольннің өмірі мен еңбектерінен алынған үзінділер, Киелі кітаптан кешірім туралы үзінділер, әйгілі афроамерикандықтардың өмірбаяндары, олардың ізгілігіне, қарапайымдылығына және еңбекқорлығына баса назар аударылған; сондай-ақ қарапайымдық, еңбек этикасы, ұстамдылық, жауларды сүю және ашудан сақтану туралы эсселер кірді. Бюроның инспекторы Дж. В. Альворд бостандық алғандардың «білімге табиғи құштарлық» танытатынын, «біліммен байланысты билік пен ықпалға» ұмтылатынын және «кітаптарды арнайы зерттеуге» қызығушылық танытатынын жазды. Бұрынғы құлдардың арасында балалар да, ересектер де оқудың осы жаңа мүмкіндігін іздеді. Бюро таратылғаннан кейін оның кейбір жетістіктері ақтардың қара нәсілділердің мектептері мен мұғалімдеріне қарсы зорлық-зомбылығының салдарынан құлдырап кетті. Қайта құру дәуіріндегі көптеген заң шығарушылар мемлекеттік білім беруді құрды, бірақ 1870-жылдардан кейін ақ демократтар Оңтүстік үкіметтерінің билігін қайта иеленген кезде, олар мемлекеттік білім беруді, әсіресе қара нәсілділерді қаржыландыруға арналған қаражатты қысқартты. 1890 жылдан бастап Миссисипиде демократтар басымдығымен құрылған Оңтүстік штаттарының заң шығарушы органы сайлауға түсуге кедергі жасайтын жаңа штат конституцияларын қабылдап, көптеген қара нәсілділердің сайлау құқығын жоққа шығарды. Содан кейін олар қоғамдық орындарда заңды сегрегацияны орнатып, Джим Кроу заңдарын қабылдады. Сегрегацияланған мектептер мен қара нәсілділерге арналған басқа да қызметтер Оңтүстік заң шығарушыларынан тұрақты түрде жеткіліксіз қаржыландырылды. 1871 жылға қарай солтүстік адамдардың Оңтүстікті қайта құруға деген қызығушылығы азайды. Солтүктіктер Қайта құру үшін қажетті күш-жігерге шаршады, сайлаулар кезіндегі зорлық-зомбылықтың жоғары деңгейіне көңілі тоңды және Оңтүстік өзін-өзі қамтамасыз етуге дайын болды. Барлық Оңтүстік штаттары жалпыға бірдей мемлекеттік қаржыландырылатын білім беруді орнататын жаңа конституциялар жасады. Солтүстікте негізделген топтар афроамерикандық көшбасшыларды оқытуға арналған университеттер мен колледждерге ақшаларын қайта бағыттады.

Мұғалімдер

Солтүстік әйелдері мен миссионерлік қоғамдардың жазбалары тарихшылардың олардың ықпалын жоғары бағалауына себеп болды, олар Бюро мұғалімдерінің көпшілігінің Солтүстіктен келген, жақсы білім алған әйелдер екенін, дін мен құлдырауға қарсылық қозғалысының ықпалымен Оңтүстікте оқытуға келгендерін жазды. ХХІ ғасырдың басындағы жаңа зерттеулер көрсеткендей, мұғалімдердің жартысы оңтүстік ақ нәсілділер, үштен бірі қара нәсілділер (көбінесе оңтүстік аймағынан), ал алтыдан бірі солтүстік ақ нәсілділер еді. Аболіционист болғандардың саны аз болды, сондай-ақ Жаңа Англиядан келгендер де аз болды. Мұғалімдердің арасында еркектер әйелдерден көп болды. Ақша жалақысы ең маңызды ынталандырушы фактор болды, бірақ Солтүстіктен келгендер үшін бұл фактор емес, солтүстік ұйымдарынан қаржылық қолдау алып, гуманитарлық мақсатта жұмыс істеу болды. Қара нәсілділер тобы расалық теңдікке ең берілгендік танытты және олардың мұғалім қызметін жалғастыру ықтималдығы жоғары болды. Мектептік оқу бағдарламасы Солтүстіктегі мектептердегі бағдарламаға ұқсас болды.

Колледждер

АМА және басқа миссионерлік қоғамдардың афроамерикалықтар үшін жоғары білім беретін мектептерді салуы мен ашуы, Фридмендердің көмек қоғамының барлық афроамерикалықтарға бастауыш білім беруді қолдаудан, афроамерикалық көшбасшыларға орта мектеп және колледж білімін алуға мүмкіндік беруге назар аударумен бірге жүрді. Оңтүстікте афроамерикалықтармен жұмыс істейтін кейбір ақ үкімет шенеулері афроамерикалық қоғамдастықта моральдық немесе қаржылық негіздің жетіспеушілігіне алаңдады және осы жетіспеушілікті құлдыққа дейін байланыстырды. Жалпы, олар қара нәсілділердің еркін еңбек нарығына қатысуына және тұрақты отбасылық өмірді қайта құруына көмек қажет деп есептеді. Жергілікті американдық миссионерлік қауымдастықтардың басшылары афроамерикалықтар үшін әртүрлі білім беру және діни бастамаларды демеушілік етті. Кейінірек жоғары білім беруді Хэмптон институтының директоры Самуэль Чапман Армстронг және Тускеги институтының директоры Букер Т. Вашингтон (1881 жылдан бастап) қолдады. Олар қара түсті студенттер үйден шығып, "ғана емес білімге, сонымен қатар мәдениет пен өркендеуге қолайлы атмосферада өмір сүруі керек" деді. Осы колледждердің, университеттердің және нормалдық мектептердің көпшілігі, студенттерге лайықты өмір салтын құру үшін негізгі құрылым беру үшін, колледждің ең жақсы негіздерін үйдің негіздерімен біріктірді деп санады. Осы институттардың көпшілігінде христиандық принциптер мен тәжірибелер де күнделікті тәртіптің бір бөлігі болды.

Білім беру мұрасы

Фридмен бюросының мерзімінен бұрын таратылуына қарамастан, оның мұрасы тарихи тұрғыдан маңызды қара колледждер мен университеттерге (HBCU) әсер етті. Олар оңтүстіктегі афроамерикандықтар үшін жоғары білім берудің басты орталықтары болды, сегрегация жылдарынан бастап 20-шы ғасырдың ортасына дейін. Бюроның басшылығымен және көп жағдайда Америка Миссионерлік Ассоциациясының демеушілігімен, шамамен 1866 жылдан 1872 жылы таратылғанға дейін, қара жастарға арналған 25-ке жуық жоғары оқу орны құрылды. Олардың көшбасшылары 21-ші ғасырда да жоғары деңгейдегі мекемелер ретінде жұмыс істеуде және студенттер санының артуын қамтамасыз етіп отыр. (HBCU мысалдары: Говард университеті, Сент-Огастин колледжі, Фиск университеті, Джонсон С. Смит университеті, Кларк Атланта университеті, Диллард университеті, Шоу университеті, Вирджиния Юнион университеті және Тугалу колледжі). 2009 жылғы мәліметтер бойынша, шамамен 105 HBCU бар, олардың ауқымы, мөлшері, ұйымдастырылуы және бағыттары әртүрлі. 1965 жылғы Білім беру туралы заңға сәйкес, Конгресс HBCU-ны ресми түрде "негізгі миссиясы қара американдықтарды білім беру болған және болып табылатын мекеме" деп анықтады. HBCU афроамерикандық мамандық иелерінің 50%-дан астамын, афроамерикандық мемлекеттік мектеп мұғалімдерінің 50%-ын және афроамерикандық стоматологтардың 70%-ын даярлайды. Сонымен қатар, HBCU-дан бітірген афроамерикандықтардың 50%-ы магистратураға немесе кәсіби білім алуға түседі. Табиғаттану ғылымдары саласындағы афроамерикандықтардың әр үшінші дипломы және математика саласындағы афроамерикандықтардың жартысы HBCU-да алынған. Осы мекемелердің ең танымалдарының бірі – 1867 жылы Вашингтон қаласында Фридмен бюросының көмегімен құрылған Говард университеті. Ол Фридмен бюросының комиссары, генерал Оливер Отис Говардтың құрметіне аталған.

Діннің құрылуы

Азамат соғысынан кейін, қолдағы шіркеулерді бақылау мәселесі шиеленісті болды. Мефодист дінбасы 1840 жылдары, соғысқа дейін, баптистер сияқты, Оңтүстік баптистері құрылған кезде аймақтық бірлестіктерге бөлінді. Кейбір қалаларда Солтүстік методистері Оңтүстік методистерінің ғимараттарын иеленді. Солтүстік аймақтардағы көптеген дінбасылар, соның ішінде тәуелсіз қара нәсілді Африкалық методист епископтық (AME) және Африкалық методист епископтық Сион дінбасылары, босатылғандарға көмектесу және жаңа қауымдастар құру үшін Оңтүстікке миссионерлер жіберді. Осы кезде тәуелсіз қара дінбасылар жақсы ұйымдастырылып, босатылғандарға жақсы хабар жеткізуге дайындалды. Он жыл ішінде AME және AME Сион шіркеулері жүздеген мың жаңа мүшелерді қабылдап, жаңа қауымдастарды қарқынды түрде құра бастады. Соғысқа дейін-ақ, қара нәсілді баптистер кейбір қалалар мен қалашықтарда, мысалы, Сильвер-Блафф және Чарльстон (Оңтүстік Каролина), Петербург және Ричмонд (Виргиния) сияқты жерлерде тәуелсіз баптист қауымдастарын құрған болатын. Көптеген жерлерде, әсіресе ауылдық жерлерде, олар ақ адамдармен бірге қоғамдық қызметтерді атқарды. Көбінесе құл болған қара нәсілділер ақ адамдардың бақылауы мен қадағалауынан тыс, өздерінің құлшылықтарын өткізу үшін жасырын жиналатын.

Ұрыстың жалғасуы

Көбіне көмекші комиссарлар афроамерикандықтардың азаматтық соттарда әділ сотқа тартылмауын түсініп, қара нәсілділердің істерін өздерінің бюролық соттарында қарауға тырысты. Оңтүстік ақ адамдары бұл конституцияға қайшы деп қарсылық білдірді. Алабама штатында Бюро штаттық және округтік судьяларды Бюро агенттері ретінде тағайындады. Олар қара нәсілділерді қатыстыратын істерді нәсілдік айырмашылықсыз қарауы керек еді. Егер судья бас тартса, Бостандық алушылар бюросы оның ауданында әскери жағдайды енгізе алатын болды. Үш судьядан басқасының бәрі өздеріне ұнамаған комиссияны қабылдады, ал губернатор оларды мойынсұнуға шақырды. Freedmen бюросы ең қиын аймақ деп хабарлаған Луизиана штатының солтүстік-батыс бөлігіндегі Каддо және Боссиер приходтары болды. Бұл аймақ соғыс кезінде қираған жоқ немесе одақтың оккупациясы болған жоқ, бірақ ақ нәсілділердің қара нәсілділерге деген қарсылығы өте жоғары болды. Бюро агенттері жеткіліксіз штаттық қызметкерлерге ие болды және федералдық әскерлер тарапынан әлсіз қолдау көрді, олардың тергеулері жиі тоқтатылды және плантация иелерінің қарсылығымен олардың билігі әлсіретілді. Бостандыққа шыққандарды өлтіру жиі кездесетін, ал мұндай істердегі ақ нәсілді күдіктілер сотталмайтын. Бюро агенттері еңбек шарты жасасты, мектептер мен ауруханалар салды және босатылғандарға көмек көрсетті, бірақ олар қысымшы ортаның зорлық-зомбылығына қарсы күресті. Ішкі приходтардағы проблемаларға қоса, 1868 жылы бұл аймаққа Арканзас штатынан келген көтерілісшілер басып кірді, оларды Бюро агенті Desperadoes деп сипаттады. 1872 жылдың наурыз айында президент Улисс С. Грант пен Ішкі істер министрі Колумбус Деланоның өтініші бойынша генерал Говардтан Бюро комиссары қызметін уақытша тастап, батыстағы үндістермен жұмыс істеуі сұралды. 1872 жылдың қарашасында өзінің тапсырмасынан оралғаннан кейін генерал Говард Конгресс Бюроны және оның барлық қызметін ресми түрде тоқтатқандығын анықтады. Генерал Говард батыстағы үндістермен жұмыс істеген кезде, Freedmen бюросы Конгресстегі қолдауын жоғалта бастады. Президент Джонсон Freedmen бюросына қарсы болды және оның көзқарасы көптеген адамдарды, әсіресе оңтүстіктегі ақ нәсілділерді Бюроға қарсы шығуға ынталандырды. Бірақ көтерілісшілер соғыс аяқталмағанын көрсетті, өйткені қарулы ақ нәсілділер қара республикашылдарға және олардың жақтастарына, соның ішінде мұғалімдер мен лауазымды тұлғаларға шабуыл жасады. Конгресс 1872 жылы оңтүстіктегі ақ нәсілділердің қысымымен Бюроны таратып жіберді. Бюро әлеуметтік жағдайды көп өзгерте алмады, өйткені ақ нәсілділер қара нәсілділерге үстемдік етуді жалғастырды, көбінесе зорлық-зомбылыққа жүгіне отырып. Өзінің өмірбаяндық еңбегінде генерал Говард Конгресс бюроны жапқандығына қатты ренжіді. Ол: "Заң шығару шарасы мен қалағандай болды, бірақ мен өз бюроымды өзім жабуды қалаған едім және менің жоқтығымда басқа біреудің оны маған қарсы жабуын қаламадым" деді. Freedmen бюросына қатысты барлық құжаттар мен мәселелер генерал Говардтың кеңсесінен АҚШ Конгресінің Әскери министрлігіне берілді.

Алабама

Бюро 1865 жылдың жазында азық-түлік таратуды бастады. Құрғақшылық жағдайлары соншалық қажеттілікті тудырды ki, мемлекет қосымша көмек көрсету үшін Мұқтаждар комиссарының кеңсесін құрды. Екі мекеме 1866 жылдан бастап күштерін үйлестірді. Бюро сегіз ірі қалада қоймалар ашты. Ауданға ай сайын хабарланған кедейлердің санына қарай, заттай көмек бөлінді. Аудандық әкімдіктер қоймалардан тауарды тасымалдауды ұйымдастыруға міндетті болды. Рацион қыс және көктем айларында көп болды, ал жергілікті өнімдер жетілген кезде азайтылды. 1866 жылы Хантсвиллдегі қойма күніне бес мың рацион азық-түлікпен қамтамасыз етті. Азық-түлік нәсіліне қарамастан таратылды. Сыбайлас жемқорлық пен зәбір шегу соншалық деңгейге жетті ki, 1866 жылдың қазанында президент Джонсон осы штатта заттай көмекті тоқтатты. 1867 жылдың қаңтарының соңына дейін мемлекетке көмек көрсету үшін жүз жиырма мың доллар бөлінді. Штаттағы көмек тоқтатылды. Мұрағаттар көрсеткендей, бағдарлама аяқталған кезде ақ нәсілділерге қара нәсілділерге қарағанда төрт есе көп көмек көрсетілді.

Флорида

Флорида бюросы тиімді жұмыс істеп жатыр деп бағаланды. Фридмен бюросының Флоридадағы көмекші комиссары Томас Уорд Осборн – штаттың екі партиясының жетекшілерімен ынтымақтасқан білгір саясаткер болды. Ол барлық жақтан бақылаушылардың жылы мақтауына ие болды.

Грузия

Бюро Грузия саясатында маңызды рөл атқарды. Ол әсіресе ерлер мен әйелдер үшін еңбек шарты жасау, бақылау және орындау ісінде белсенділік танытты. Сонымен қатар, босатылғандар үшін жаңа денсаулық сақтау жүйесін құрды. Агенттіктің көмек рационының көп бөлігі босатылған адамдарға берілгенімен, көптеген ақ адамдар да оның нәтижесін көрді. Грузияда кедей ақ нәсілділер Бюро рационының шамамен бестен бір бөлігін алды.

Солтүстік Каролина

Солтүстік Каролинада бюрода: 9 келісімшарт бойынша хирург, айына 100 доллар; 26 аурухана қызметкері, әрқайсысының айлық жалақысы орташа есеппен 11,25 доллар; 18 азаматтық қызметкер, клерктер, агенттер және т.б., айлық жалақысы орташа есеппен 17,20 доллар; 4 жұмысшы, айлық жалақысы орташа есеппен 11,90 доллар. Бюро офицерлері қызмет ететін әр түрлі әскери бекеттердің командирлері әскери қызметшілерді санитарлар, күзетшілер және т.б. ретінде тағайындады. Бюроның бас кеңсесіне бюро агенттері өз лауазымдарын жеке пайдаға қолданып жатқандары туралы шағымдар түсті. Полковник Э. Уитлсиді сұраққа тартылды, бірақ ол мұндай іс-әрекеттерге қатысқан жоқ екенін және мұндай іс-әрекеттерге қатысқан ешкімді білмейтінін мәлімдеді. Бюро ақ адамдардың пікірінше, өкімшілік билікке ие болды: тұтқындау, айыппұл салу және жазалау. Олар жергілікті заңдарды, әсіресе мерзімнің өтуін ескермегендіктен, бұзып отыр деп саналды. Олардың іс-әрекеті ақ адамдардың арасында федералды үкіметке деген наразылықты күшейтті. Бұл билік оңтүстік халқының көптеген өкілдерінде жағымсыз сезімдерді тудырып, агенттіктің таратылуын қалауға итермеледі. Ститман мен Фуллертон жасаған шолуларында Вирджиниядағы қорытындыларын қайталады, яғни Бюроны тарату және күнделікті жұмыстарды әскерилерге жүктеу.

Техас

Соғыста басқа Deep South штаттарына қарағанда әлдеқайда аз зардап шеккен Техас, Оңтүстіктің басқа аймақтарынан келген шамамен 200 мың босқын афроамерикалықтар үшін, Техастағы 200 мыңға қосымша, жаңа белімге айналды. Құлдық негізінен Шығыс Техаста ғана кең таралған еді, ал кейбір азат болғандар халық азырақ, бірақ қарқынды дамып жатқан штаттан жаңа мүмкіндіктерді күтті. Бюроның саяси рөлі маңызды болды, сондай-ақ мектептерге қажеттілікке ерекше назар аударылды.

Вирджиния

Freedmen's Bureau-да 58 кеңсе қызметкері және ферма бақылаушылары болды, олардың орташа айлық жалақысы $78,50 құрады; 12 көмекші бақылаушы, олардың орташа айлық жалақысы $87,00 болды; және 163 жұмысшы, олардың орташа айлық жалақысы $11,75 болды; бұл Вирджиния штатындағы штат еді. Басқа штат қызметкерлеріне санитарлар мен күзетшілер кірді. Соғыс кезінде құлдар Одақ әскерлерінің шебіне және Tidewater аймағындағы бекіністерге қашып, контрабанда лагерьлері құрылды. Соғыстан кейін көптеген адамдар осы аймақта қалып, федералды бекіністерге жақын қорғаныс іздеді. Бюро қыс айларында айына 9000-нан 10000-ға дейін афроамерикандықтарды тамақпен қамтамасыз етті, бұл былай деп түсіндірілді: "Осы азық-түлікпен қамтамасыз етілген босатылғандардың көпшілігі, егер олар жұмыс табуға болатын жерлерге көшірілсе, өздерінің күнкөрісін табуға қабілетті екені сөзсіз. Бұл топқа рациондарды бөлу қажеттігі олардың өнімсіз жерлерде және жұмыс күшіне сұраныс аз аймақтарда көптеп жиналуынан туындайды. Осы адамдар қазіргі орналасқан жерлерінде болғанша, азаматтық билік еңбекке қабілеттілерді қамтамасыз етуден бас тартады және соғыс кезінде жиналған округтерде тұрғындары өте аз болғандықтан, олардың арасындағы мұқтаж және әлсіздерге көмектесе алмайды. Осы адамдарға, еңбекке қабілеттілерге де, әлсіздерге де, Үкімет тарапынан көрсетілетін көмек қажеттілігі олардың қазіргі жағдайында болғанша жалғасады, және еңбекке қабілеттілерге рацион берілсе де, олар өз еріктерімен жұмыс іздеу үшін басқа жерге көшпейді".

Бюроның жазбалары

2000 жылы АҚШ Конгресі «Фридмендер бюросын сақтау туралы заңды» қабылдады, ол Ұлттық архившіге Бюроның кең ауқымды деректерін микрофильмде сақтауды және білім беру мекемелерімен бірлесіп деректерді индекстеуді тапсырды. Бюро штаб-пәтерінің, комиссарлардың көмекшілерінің және білім беру бақылаушыларының деректерінен өзге, Ұлттық мұрағатта енді Бюроның аймақтық кеңселердің, неке туралы деректердің және генерал-адъютанттың бостандыққа шығарылғандар бөлімінің деректері микрофильмде сақталған. Олар цифрлық форматқа ауыстырылып, онлайн деректер базасы арқылы қолжетімді етілді. Бұл Бюроның қызметі, Қайта құру дәуіріндегі саяси және әлеуметтік жағдайлар, сондай-ақ босатылған адамдардың шежірелері туралы маңызды мәліметтер көзі болып табылады. «Фридмендер бюросы жобасы» (2015 жылдың 19 маусымында жарияланды) FamilySearch International және Ұлттық мұрағаттар мен құжаттар басқармасы (NARA), Смитсонов институтының Африкалық америкалықтар тарихы және мәдениеті ұлттық мұражайы, Афроамерикалық тарихи және генеалогиялық қоғам (AAHGS) және Калифорниялық Африкалық америкалықтар мұражайы арасындағы серіктестіктердің нәтижесінде құрылды. 25 000-нан астам еріктілердің көмегімен жоба 2016 жылдың 20 маусымында аяқталды. Миллиондаған афроамерикандықтар туралы ақпарат енді қолжетімді, бұл отбасыларға өздерінің туыстық ағаштарын құруға және ата-бабаларымен байланыс орнатуға мүмкіндік береді. 2006 жылдың қазан айында Вирджиния губернаторы Тим Кейн Вирджиния штатының алғаш рет «Фридмендер бюросы» деректерін индекстеу және цифрландыру жұмыстарын жүргізетінін мәлімдеді.

Білім беруді қолдау

Эбботт, Мартин. "Бюро освобожденных и образование негров в Южной Каролине", South Carolina Historical Magazine, том 57, № 2 (апрель 1956 г.), стр. 65–81 в JSTOR.
Андерсон, Джеймс Д. Образование чернокожих на Юге, 1860–1935 (1988).
Бутчарт, Рональд Э. Северные школы, южные чернокожие и Реконструкция: образование освобожденных, 1862–1875 (1980).
Цимбала, Пол и Рэндалл Миллер, редакторы. Бюро освобожденных и Реконструкция (Fordham University Press, 2020). Обзор книги онлайн.
Хорнсби, Алтон. "Школы Бюро освобожденных в Техасе, 1865–1870", Southwestern Historical Quarterly, том 76, № 4 (апрель 1973 г.), стр. 397–417 в JSTOR.
Джексон, Л. П. "Образовательные усилия Бюро освобожденных и обществ помощи освобожденным в Южной Каролине, 1862–1872", The Journal of Negro History (1923), том 8, № 1, стр. 1–40 в JSTOR.
Джонс, Жаклин. Солдаты света и любви: северные учителя и чернокожие в Джорджии, 1865–1873 (1980).
Майерс, Джон Б. "Образование освобожденных в Алабаме во время президентской Реконструкции, 1865–1867", Journal of Negro Education, том 40, № 2 (весна 1971 г.), стр. 163–171 в JSTOR.
Паркер, Марджори Х. "Образовательная деятельность Бюро освобожденных" (докторская диссертация, Чикагский университет; ProQuest Dissertations Publishing, 1951, T 01438).
Паркер, Марджори Х. "Некоторые образовательные мероприятия Бюро освобожденных", Journal of Negro Education, том 23, № 1 (зима 1954 г.), стр. 9–21 в JSTOR.
Ричардсон, Джо М. Христианская Реконструкция: Американское миссионерское общество и южные чернокожие, 1861–1890 (1986).
Ричардсон, Джо М. "Бюро освобожденных и образование негров во Флориде", Journal of Negro Education, том 31, № 4 (осень 1962 г.), стр. 460–467 в JSTOR.
Спан, Кристофер М. ""Я должен учиться сейчас или вообще не учиться": Социальный и культурный капитал в образовательных инициативах бывших африканских американских рабов в Миссисипи, 1862–1869", The Journal of African American History, 2002, стр. 196–222.
Тьяк, Дэвид и Роберт Лоу. "Конституционный момент: Реконструкция и образование чернокожих на Юге", American Journal of Education, том 94, № 2 (февраль 1986 г.), стр. 236–256 в JSTOR.
Воун, Уильям Престон. "Школы для всех: чернокожие и государственное образование на Юге, 1865–1877" (1974). онлайн.
Уильямс, Хизер Андреа. "Одевая себя интеллектом": освобожденные люди, школы и северные учителя, 1861–1871", The Journal of African American History, 2002, стр. 372+.
Уильямс, Хизер Андреа. Самообучение: афроамериканское образование в рабстве и свободе (2006). онлайн-издание.