Кіріспе

Румынияның негізгі басқару құжаты

Румынияның қазіргі Конституциясы – қазіргі Румыния тарихындағы жетінші тұрақты конституция. Бұл Румынияның үкімет құрылымын, азаматтардың құқықтары мен міндеттерін және заңдар қабылдау тәртібін белгілейтін негізгі басқару құжаты. Ол Румыния үкіметінің заңдылығының негізі болып табылады. 1991 жылғы 21 қарашада қабылданған Конституция 1991 жылғы 8 желтоқсанда өткен жалпыұлттық референдумда бекітіліп, сол күні жарияланды. Конституцияға 2003 жылғы 18 қазанда өткен референдумда бір рет өзгеріс енгізілді. Жаңа мәтін 2003 жылғы 29 қазанда күшіне енді.

Өмірбаян

1831–1832 жылдары Ресей империясының үстемдігі кезінде Молдавия мен Валахияның тиісті Ассамблеялары бекіткен Регламент Органик – Дунай княздықтарына тағайындалған, конституцияға ұқсас алғашқы органикалық заң болды. Ол 1858 жылға дейін күшінде болды, осы жылы Қырым соғысы екі елді Ресейдің ықпалынан шығарып, Париж шартында алғаш рет белгіленген бірнеше еуропалық державалардың билігін бекітті. 1858 жылғы Париж конвенциясы Александру Иоан Кузаның Біріккен елдердің (1859) билеуші князі (Domnitor) болып сайлануынан кейін де басқарушы құжат болып қала берді, бірақ 1864 жылы Кузаның өзі жасаған, «Париж конвенциясын дамыту туралы Ереже» (Statutul dezvoltător al Convenţiei de la Paris) деп аталатын жаңа органикалық заңмен алмастырылды. Жаңа құрылған мемлекет формальды түрде Осман империясының бағыныштысы болғанымен, Ұлы Портаның жоғары билігін тек ресми түрде мойындады. Румынияның Біріккен княздықтарының алғашқы конституциясы 1866 жылдың 1 шілдесінде қабылданды. Румыния 1878 жылы патшалыққа айналғаннан кейін де ол сақталды. 1918 жылы ұлттық аумақтың кеңеюінен кейін 1923 жылдың 29 наурызында жаңа конституция бекітілді. Ол 1938 жылы король Карол II тарапынан жойылды және корольдің Ұлттық жаңару фронты жалғыз заңды партия ретінде танылған корпоративтік/авторитарлық құжатпен алмастырылды. Бұл құжат 1940 жылы Иоан Антонеску мен Темір гвардиясы басқарған Ұлттық легионерлік мемлекет үкіметі тарапынан күштен шығарылды. Антонеску 1941 жылы Гвардиямен келісімін бұзып, 1944 жылы құлатылғанға дейін жарлықтармен билік жүргізді. 1923 жылғы конституция жаңа конституция қабылданғанға дейін қайта қолданысқа енгізілді (Румынияның Екінші дүниежүзілік соғыс кезіндегі жағдайына қараңыз). 1947 жылы монархия жойылды. 1948 жылдың наурыз айында коммунистік Румынияның алғашқы конституциясы қабылданды; ол кеңестік конституцияның үлгісімен жасалған. Коммунистік кезеңде 1952 және 1965 жылдары тағы екі конституция пайда болды (біріншісі «социализмді құру», екіншісі «социализм жеңіске жетті» деп жариялады).

Бірінші қайта қарау (2003)

1991 жылғы Конституцияға алғаш рет 2003 жылы өзгерістер енгізілді. "Еуропалық Одаққа интеграция" және "НАТО-ға қатысу" тақырыптары бойынша баптар қосылып, жалпы саны 8 тарауда 156 бапқа жетті. Бұл баптар парламенттік дауыс беру арқылы екеуінің де жүзеге асырылуы мүмкін екенін, сондай-ақ Румынияда тұратын Еуропалық Одақ азаматтары жергілікті сайлауда дауыс бере және қатыса алатынын белгіледі. Жаңартылған Конституция азшылықтарға жергілікті билік органдарымен және соттармен қарым-қатынас жасағанда ана тілін пайдалану құқығын береді, заң шығарушы палаталардың жұмысын жақсартады (олардың өкілеттіктерін нақтылайды) және парламенттік иммунитет артықшылығын саяси мәлімдемелермен шектейді, президенттің мерзімін бес жылға дейін ұзартады, жеке меншік құқығын "қорғаудың" орнына "кепілдейді" және міндетті әскери қызметтің конституциялық талабын жояды (ол 2006 жылы тоқтатылды). Сондай-ақ, үкіметтік емес ұйымдар елеулі бұзушылықтарды хабарлады. Дауыс берудің нәтижесінде 89,70% қолдау көрсетсе, 8,81% қарсы дауыс берді. Конституция он күннен кейін күшіне енді.

Ұсынылған екінші қайта қарау

Конституциялық реформа мәселесі 2010 жылдардың басында, әсіресе 2012 жылдың екінші жартысындағы маңызды саяси дағдарыстан кейін бірнеше рет көтерілді. Сол кездегі биліктегі коалиция, Социал-либералдық одақ, конституциялық шектеулердің жеткіліксіздігі сол кездегі президент Траян Бэсескудің президенттік өкілеттіктерін теріс пайдалануына себеп болды деп мәлімдеді, соның салдарынан жаңа түзетулер қажеттігін негіздеді. 2013 жылы қоғамдық талқылау басталды және Конституцияны қайта қарау жөніндегі Парламенттік комиссия құрылды. Дегенмен, реформа жобасы тоқтап қалды, себебі Социал-либералдық одақ 2014 жылдың басында таратылды, ал Бэсеску сол жылдың соңында өкілеттігін аяқтады. Бэсескудің ізбасары Клаус Иоганнис Конституцияны екінші рет қайта қарауды қолдады, сондай-ақ премьер-министр Виктор Понта да мұндай қайта қарау 2015 жылы басымдыққа ие болуы керек екенін айтты, өйткені Румынияда сол жылы сайлаулар жоспарланбаған еді. 2015 жылдың 18 қаңтарында Парламенттік комиссияның вице-президенті Валерия Шелеан түзетулерді әзірлеу үшін комиссияны дереу шақыруды ұсынды.

2018 жылғы референдум

2018 жылдың 6 және 7 қазанында Конституцияның 48-бабында берілген отбасы анықтамасы бойынша – яғни, отбасының «әйел мен ердің еркіндікпен жасалған некесіне» негізделгендігін бекіту – және бір жынысты некелерге тыйым салу мақсатында референдум өтті. Референдум сәтсіз аяқталды, себебі сайлауға қатысқандардың саны 21,1% құрады, бұл қажетті 30% шегінен төмен болды.