Кіріспе
Джеффри Чосердің өлеңі "Құстар Парламенті" (қазіргі заманғы: Құстар Парламенті), сонымен қатар "Қоштар Парламенті" (Құстар Парламенті) немесе "Құстар Жиыны" (Құстар Ассамблеясы) деп аталады. Бұл Джеффри Чосердің (1340-жылдар – 1400) шамамен 700 жолдан тұратын өлеңі. Рифмалық корольдік тармақтар түріндегі түс көрінісі ретінде жазылған өлеңде, Әулие Валентин күнінің ғашықтар үшін ерекше күн екендігі туралы идеяға жасалған ең алғашқы сілтемелердің бірі бар. Оручтың әдебиетті зерттеуі Валентин мен романтиканың Чосерге дейінгі арасында ешқандай байланыс таппайды. Ол Чосердің "осы жағдайда миф жасаушы" болуы мүмкін деген қорытындыға келеді.
The Parlement of Foules (modernized: Parliament of Fowls), also called the Parlement of Briddes (Parliament of Birds) or the Assemble of Foules (Assembly of Fowls), is a poem by Geoffrey Chaucer ( 1340s–1400) made up of approximately 700 lines. The poem, which is in the form of a dream vision in rhyme royal stanza, contains one of the earliest references to the idea that St. Valentine's Day is a special day for lovers. Oruch's survey of the literature finds no association between Valentine and romance prior to Chaucer. He concludes that Chaucer is likely to be "the original mythmaker in this instance."
Қорытынды
Поэма баяндаушы Цицеронның Somnium Scipionis-ін "қандай да бір нақты нәрсені" білу үмітімен оқып бастайды. Ұйықтап қалғанда, Сципион Африкан Ескісі пайда болып, оны аспан сфералары арқылы "мәртебелі инабат құдырына" және "түрмедегі құрғаған балықтай болатын қайғылы жерге апаратын" (Дантенің "Тозақ" кітабындағы танымал, қасіретпен жазылған қақпаларды еске түсіретін) өзенге дейін жетелейді. Қақпада ойланып-толғанғаннан кейін, баяндаушы Венераның қараңғы ғибадатханасынан өтеді, онда бақытсыз ғашықтардың фриздері бар, содан кейін жарқын күн сәулесіне шығады. Мұнда Табиғат құстардың жұптасуын шешетін парламент шақырады. Үш еркек бүркіт формаль бүркіттің қолына ие болу үшін өздерін дәлелдейді, бірақ төменгі рудағы құстар наразылық білдіріп, көңілді парламенттік пікірталас бастайды, сосын Табиғат оны аяқтайды. Ешбір еркек бүркіт формальді жеңе алмайды, себебі оның тілегі бойынша Табиғат оған шешімін бір жылға кейінге қалдыруға рұқсат береді (расында, жыртқыш құстардың аналықтары бір жаста жыныстық жағынан жетіледі, ал еркектері тек екі жаста). Табиғат, басшы тұлға ретінде, формальге таңдау құқығын беру арқылы ерік бостандығының маңыздылығын мойындайды, бұл поэманың негізгі тақырыбы – жалпы пайданың негізі болып табылады. Дегенмен, Табиғат басқа құстарға жұптасуға мүмкіндік береді. Түс жаңа көктемді қарсы алатын әнмен аяқталады. Түс көруші әлі де қанағаттанбаған күйде оянады және іздегенін білу үмітімен кітаптарына қайта оралады.