17 ғасыр ағылшын драматургі Томас Отвей өмірі мен шығармашылығы

Кіріспе

17 ғасырдағы ағылшын жазушысы және драматургі, 17 ғасырдағы драматург Томас Отуэй (3 наурыз 1652 – 14 сәуір 1685) – Реставрация дәуірінің ағылшын драматургы, ең белгілі шығармасы «Венеция сақталды немесе Аспап ашылды» (1682).

Өмір

Отуэй Мидхерстке жақын Тротон ауылында дүниеге келді, сол кезде оның әкесі Хамфри Отуэй сол шіркеудің пасторы болған. Кейін Хамфри Томас Отуэй өскен және дін қызметкері болуға дайындалған көршілес Вулбединг приходының ректоры болды. Ол Винчестер колледжінде білім алып, 1669 жылы Оксфордтағы Крайст-Черч колледжіне қарапайым студент ретінде қабылданды, бірақ 1672 жылдың күзінде дипломсыз университетті тастап кетті. Оксфордта ол Фолкленд виконтының 5-ші ұлы Энтони Кэримен танысты, оның арқасында, «Кай Марийге» деген арнауында айтқандай, ол алғаш рет кітаптарды жақсы көруге үйренді. Лондонда ол Афра Бенмен танысты, ол 1672 жылы «Forc'd Marriage, or The Jealous Bridegroom» пьесасындағы Дорсет Гарден театрындағы ескі король рөліне оны шақырды. Бірақ, сахналық қорқыныштан, ол өте нашар ойнады және қайтадан сахнаға шықпады, оның орнына қойылымдарды жазуды жөн көрді. Осы қойылымнан кейін, әкесі қайтыс болды, Отуэй дін қызметкері болу туралы ойын тоқтатты және драматург болу үшін Лондонға көшті, сол жерде ол өзінің музасын тапты. Оның музасы – Элизабет Барри, оның пьесаларындағы көптеген басты рөлдерді ойнаған актриса. Оның оған жазған алты хаты сақталған, соңғысы сауда орталығындағы кездесудің бұзылуы туралы. Ол Отуэймен әлдеқандай флирт жасағанмен, өзінің сүйіктісі Рочестерді ренжітуді қаламады. 1678 жылы, үмітсіздікке түскен Отуэй, Карл II-нің заңды емес ұлы, Плимут графы Чарльз арқылы Нидерландыдағы полкке офицер болып тағайындалды. 1679 жылы ағылшын әскері таратылды, бірақ олар өздеріне қолдарынан келгенше үйлеріне қайтуға қалдырылды. Оларға құнсызданған қағазбен ақы төленді, ал Отуэй сол жылдың соңында Лондонға келді, киімі жыртылып, лас болған, осы жағдайды Элкана Сеттл «Ақындар отырысы» атты шығармасында пайдаланды. Отанына оралғаннан кейін ол кедейлікпен және бақытсыздықпен күресуді тоқтатты. Бір кезде ақша табу үшін ол әйгілі актриса Нелл Гвиннің ұлына сабақ берді. Оның өлімі туралы қабылданған оқиға алғаш рет Теофил Сибердің «Ақындардың өмірі» кітабында келтірілген. Ол Тауэр Хиллдегі «Буль» деген мейрамханасынан нан сұрап шыққан делінеді. Оны таныған бір жолаушы оған бір гинея берді, Отуэй асығыс бақханаға барды. Ол тым асығыс жеп, бірінші тісімен тұншықты. Оның өлімі туралы бұл оқиға шындыққа сай ма, жоқ па, ол өте кедейлікте қайтыс болғаны және 1685 жылдың 16 сәуірінде Сент-Клемент-Дэнс шіркеуінің маңында жерленгені белгілі.

Otway was born at Trotton near Midhurst, the parish of which his father, Humphrey Otway, was at that time curate. Humphrey later became rector of Woolbeding, a neighbouring parish, where Thomas Otway was brought up and expected to commit to priesthood. He was educated at Winchester College, and in 1669 entered Christ Church, Oxford, as a commoner, but left the university without a degree in the autumn of 1672. At Oxford he made the acquaintance of Anthony Cary, 5th Viscount Falkland, through whom, he says in the dedication to Caius Marius, he first learned to love books. In London he made acquaintance with Aphra Behn, who in 1672 cast him as the old king in her play, Forc'd Marriage, or The Jealous Bridegroom, at the Dorset Garden Theatre. However, due to severe stage fright, he gave an abysmal performance and never returned to the stage, instead opting to write what was being performed. The same year as the performance, his father died, triggering Otway to officially abandon any thoughts of priesthood and move to London to become a playwright, where he discovered his muse. The muse he had fallen in love with was Elizabeth Barry, who played many of the leading parts in his plays. Six letters to her survive, the last of them referring to a broken appointment in the Mall. She seems to have flirted with Otway, but had no intention of permanently offending Rochester, her lover. In 1678, driven to desperation, Otway obtained a commission through Charles, Earl of Plymouth, a natural son of Charles II, in a regiment serving in the Netherlands. The English troops were disbanded in 1679, but were left to find their way home as best they could. They were paid with depreciated paper, and Otway arrived in London late in the year, ragged and dirty, a circumstance utilized by Elkanah Settle in his Sessions of the Poets. Upon his return, he apparently ceased to struggle against his poverty and misfortunes. At one point in attempts to make money, he tutored the son of famed Restoration actress Nell Gwyn. The generally accepted story regarding the manner of his death was first given in Theophilus Cibber's Lives of the Poets. He is said to have emerged from his retreat at the Bull on Tower Hill to beg for bread. A passer by, learning who he was, gave him a guinea, with which Otway hastened to a baker's shop. He ate too hastily, and choked on the first mouthful. Whether this account of his death is true or not, it is certain that he died in the utmost poverty, and was buried on 16 April 1685 in the churchyard of St. Clement Danes.