Француз саяхатшысы Никола Баденнің өмірі мен экспедициялары

Кіріспе

Француз зерттеушісі (1754–1803)

Николя Томас Боден (nikɔla bodɛ̃; 17 ақпан 1754 – 16 қыркүйек 1803) – француз зерттеушісі, картограф, табиғатты зерттеуші және гидрограф, Австралия мен Тынық мұхитының оңтүстігін зерттеуімен ерекше көзге түскен. Ол Оңтүстік-Шығыс Азиядан Грос Мишель бананының бірнеше түйірлерін әкеліп, Кариб теңізіндегі Мартиника аралындағы ботаникалық баққа орналастырды.

Ерте мансап

1754 жылдың 17 ақпанында Ре аралындағы Сент-Мартен-де-Реде қарашасы бар адам болып туған Николя Боден 15 жасында сауда флотына шәкірт (пилотин) ретінде қабылданды; ол кезде ол "орташа бойлы, қоңыр шашты" болған. 20 жасында Фламандта Француз Шығыс Үндістан компаниясына қосылды. Үндістаннан "Л’Этуаль" кемесімен оралып, Лориантқа жетті. 1778 жылдың басында Нанттан Льонға екінші лейтенант ретінде аттануға тиіс болды. Бұл кеме оның ағасы Жан Пелтье Дюдоердің американдықтардың өтініші бойынша жабдықтаған кемесі еді, ол жекешелендіріліп, "Дин" деп аталды. Бастапқыда Теңіз министрі оған қарсы болды, бірақ ол ойын өзгертіп, келісімді мақұлдады, себебі Франция 6 ақпанда АҚШ-пен шартқа қол қойған. "Льондағы" француз және американдық экипаждар арасындағы жағдай төзімсіз болғандықтан, Ламотт Пике Боденді Жан Пелтье Дюдоер жабдықтаған "Дюк де Шуазёль" кемесіне тағайындады. Ресми түрде ол Сент-Домингке баруы керек еді, бірақ шын мәнінде мақсаты Жаңа Шотландия болды. Алайда кеме Ливерпульде құлап кетті. Боден жараланды, 24 сәуірде британдықтар тұтқынға алды және Халифакста (Канада) ұстады. Бір айдан кейін ол тағы 10 тұтқынмен бірге қашып, Акадияның достық қауымдастықтарына тығылды. "Амфитрит" тасымалдау кемесінің капитаны болып тағайындалған ол теңізде 60 лига қашықтықта ағылшындармен батып, құтқарылды, қайықпен Кейп-Кодқа, содан кейін Бостонға жетті. 400 тонналық "Реванш" кемесінің капитаны ретінде, Жанж және Бордо ұлдары 30 адаммен және 12 зеңбірекпен жабдықталған ол Бостонға бағытталғанда Кап-Франсуадан тыс жерде ағылшындармен қайтадан қолға түсті. Ол тұтқын ретінде Ямайкаға жеткізілді, содан кейін Сент-Доминг губернаторы граф д’Аргу өтініші бойынша айырбастасты. Францияға фрегат "Минервамен" капитан де Гримуардың басшылығымен оралды, кейіннен ол Конвенция кезінде Рошфорда гильотинаға алынды. Францияға оралғаннан кейін, ол 1780 жылдың 2 наурызында Ла-Рошель адмиралтействосының капитаны болып тағайындалды және сауда кемелерімен жүзуге тиіс болды. 27 жасында ол Жан Пелтье Дюдоердің жабдықтаған 1100 тонналық және 42 зеңбірекпен жабдықталған "Аполлон" атты азаматтық фрегаттың капитаны болды. Ол Люксембург легионын алып, Голландияның Мыс колониясын Жақсы Үміт мүйісінде қорғауды күшейту үшін конвойдың бір бөлігі болды. Алайда, Бресте аялдағанда граф Гектор тәжірибелі Феликс де Сент-Илаирді тағайындауға шешім қабылдады. Нантқа оралғаннан кейін, кеме иесі Бомарше ашуланғандықтан, Боденнің ағасы оған 600 тонналық "Эймбл Эжени" кемесін Сен-Домингке, содан кейін АҚШ-қа баруға сендірді. Ол Бордоға оралып, 1782 жылдың 9 желтоқсанында бес сауда кемесінен тұратын конвойдың бір бөлігі ретінде Жиронданы тастады. Үш күннен кейін, 1782 жылдың 12 желтоқсанындағы шайқаста конвойға ағылшын кемесі "HMS Mediator (1782)" шабуыл жасады. Қатты шайқастан кейін Боден қашып кетті, бірақ Бомаршеге тиесілі тағы екі кеме қолға түсті. Сент-Домингке жеткеннен кейін кеме 1783 жылдың 23 наурызында Пуэрто-Платада батып кетті, бірақ жүк құтқарылды. Ол оны келіссөздер арқылы сатып алып, 23 сәуірде сол жерде сатып алған "Принс Рояль" кемесімен Нантқа қайта жол тартты. 30 тамызда ол кемені қайта сатты, ол сол кезде "Union des 6 Frères" аталды, Роберт Питоға, Isle de France-тан ағылшын түрмесінен босаған кеме жасаушыға, және Бордода саудагер ретінде орнықты. Сақтандыру компаниясы Бомаршеге оның кеме жасаушысы Пелтье Дюдоер арқылы төледі. 1784 жылдың 16 сәуірінде Боден тағы бір рет 1000 тонналық, сегіз зеңбірекпен жабдықталған "Конте д’Анжевилье" кемесімен Сент-Домингке аттанды, оны Жан Пелтье жасады. Ол әлі де ағасы Александр Боденмен бірге бірінші офицер ретінде қызмет етті. Олар қазір 29 және 27 жаста еді. Боден саяхатта 25% үлеске ие болды және олар 1784 жылдың 8 желтоқсанында Нантқа оралды. 1785 жылдың 21 сәуірінде ол Бенджамин Франклинге Синциннати қоғамына қабылдану туралы ұсыныс беруді сұрады. Ол хатына "Comte d’Angevilliers жеке фрегатының командирі, Maison Peltier du Doyer quai de l’hôpital" деп қол қойды. 1785 жылдың 22 шілдесінде Баудин ағайындылары Тебадьер ағайындылары салған 200 тонналық "Каролина" кемесін сатып алды. Ол соңғы акадиялықтарды Луизианаға апаруға тиіс еді. Ол Жан Пелтье Дюдоер салған "Сен-Реми" кемесінің капитаны болған ағасы Александрдan бірнеше айға кейін қалды. Ла-Новел-Орлеанда жергілікті саудагерлер оны ағаш, тұздалған ет, балық және ұн жүгін алып, Франс аралына (қазіргі Маврикий) жеткізуге келісімшарт жасады. Ол "Жозефинде" (сонымен қатар "Пепита" деп те аталады) 1786 жылдың 14 шілдесінде Нью-Орлеаннан шығып, 1787 жылдың 27 наурызында Франс аралына келді. Сапар барысында "Жозефин" Мадагаскардан құлдарды тасымалдауға келісімшарт жасау үшін Гаитидегі Кап-Франсуаға тоқтады; Гаитиде ол австриялық ботаник Франц Йозеф Маертермен де кездесті, ол оған тағы бір австриялық ботаник Франц Боос Жақсы Үміт мүйісінде Маврикийге апару үшін кеме күтіп отырғанын айтты. "Жозефин" мүйіске тоқтады және Боосты кемеге алды. Маврикийде Боос Боденге оның және ол мүйісте жинаған өсімдік үлгілерін Еуропаға тасымалдауға келісімшарт жасады, ол осыны істеді, "Жозефин" 1788 жылдың 18 маусымында Триестке келді. Венадағы императорлық үкімет тағы бір табиғаттану экспедициясын ұйымдастыруды жоспарлап жатқан, онда Боос тағайындалатын болады, онда екі кеме Үндістанның Малабар және Корамандл жағалауларына, Парсы шығанағына, Бенгалияға, Цейлонға, Суматраға, Яваға, Борнеоға, Кохинхинаға, Тонкинге, Жапонияға және Қытайға жіберілетін болады. Боденге осы экспедицияның кемелерін басқаруға мүмкіндік беріледі деп ойлады.

Born a commoner in Saint Martin de Ré on the Île de Ré on 17 February 1754, Nicolas Baudin joined the merchant navy as an apprentice (pilotin) at the age of 15; he was then "of average height with brown hair". He then joined the French East India Company at the age of 20 on Flamand. He returned from India on L'Étoile and arrived at Lorient. At the beginning of 1778, he was to set sail from Nantes on Lion as second lieutenant. It was a ship equipped by his uncle, Jean Peltier Dudoyer, at the request of the Americans, which would become a privateer and be renamed Deane. At first the Minister for the Navy was against it, but he finally changed his mind and authorised the departure, as France had signed a treaty with the United States on 6 February. Since the atmosphere between the French and American crews on Lion became unbearable, Baudin was assigned by Lamotte Picquet to Duc de Choiseul, a ship equipped by Jean Peltier Dudoyer. Officially it was heading for Saint Domingue, but in fact the destination was Nova Scotia. However the vessel was shipwrecked at Liverpool, Nova Scotia. Baudin was wounded, taken prisoner by the British on 24 April 1778 and interned in Halifax, Canada. After one month, he escaped with 10 other prisoners and hid among the friendly communities of Acadia. Appointed captain of the transport vessel Amphitrite, he was sunk by the English 60 leagues out to sea, rescued in a rowing boat and made his way to Cape Cod and then Boston. As captain of Revanche, 400 tons, equipped by Jeange and sons of Bordeaux, with 30 men and 12 cannon, he was retaken by the English outside Cap Français, heading for Boston. He was taken to Jamaica as a prisoner, then exchanged at the request of the Comte d'Argout, the Governor of Saint Domingue. He returned to France on board the frigate Minerve, under the command of Captain de Grimouard, who was later guillotined at Rochefort under the Convention. Back in France, he was appointed captain at the admiralty of La Rochelle on 2 March 1780 and was to sail in merchant ships. At the age of 27 he was named captain of Apollon, a civilian frigate of 1,100 tons and 42 cannon, fitted out by Jean Peltier Dudoyer. He was to form part of the convoy which took the Legion of Luxembourg to strengthen the defence of the Dutch Cape Colony at the Cape of Good Hope. However, during a stopover in Brest, the Comte d'Hector decided he would appoint a man with more experience, Felix de Saint Hilaire. Having returned to Nantes, and to the annoyance of Beaumarchais, the owner of the vessel, Baudin's uncle entrusted him with the command of Aimable Eugenie, a ship of 600 tons, to go to Saint Domingue and then to the US. He went back to Bordeaux and left the Gironde on 9 December 1782 as part of a convoy of five merchant vessels. Three days later, in the Action of 12 December 1782, the convoy was attacked by an English ship, HMS Mediator (1782). After a hard battle, Baudin escaped, but two other ships owned by Beaumarchais were captured. Reaching Saint Domingue, the ship sank on 23 March 1783 at Puerto Plata, but the freight was saved. He negotiated for it and set off once again for Nantes on 23 April on Prince Royal, which he had bought on the spot. On 30 August he resold the boat, which in the meantime had become Union des 6 Frères, to Robert Pitot, a shipbuilder from the Isle de France who had just been freed from an English prison, and established himself as a trader in Bordeaux. The insurance company reimbursed Beaumarchais through his shipbuilder Peltier Dudoyer. On 16 April 1784, Baudin left once more for Saint Domingue on Comte d'Angevillier, 1,000 tons with eight cannon, and built by Jean Peltier. He was still accompanied by his brother Alexandre Baudin as first mate. They were now 29 and 27 years old. Baudin had a 25% stake in the voyage and they returned to Nantes on 8 December 1784. On 21 April 1785, he wrote to Benjamin Franklin requesting a recommendation to be accepted as a member of the Society of the Cincinnati. He signed his letter 'Commander of the private frigate Comte d'Angevilliers, Maison Peltier du Doyer quai de l'hôpital'. On 22 July 1785, the Baudin brothers bought Caroline, a ship of 200 tons, built by the Thébaudière brothers. He was to take the last Acadians to Louisiana. He was a few months behind his brother Alexandre who was captain of Saint Remy, built by Jean Peltier Dudoyer. In La Nouvelle Orléans local merchants contracted him to take a cargo of wood, salted meat, cod and flour to Isle de France (now Mauritius), which he did in Josephine (also called Pepita), departing New Orleans on 14 July 1786 and arriving at Isle de France on 27 March 1787. In the course of the voyage, Josephine had called at Cap‑Français in Haiti to make a contract to transport slaves there from Madagascar; while in Haiti he also encountered the Austrian botanist Franz Josef Maerter, who apparently informed him that another Austrian botanist, Franz Boos, was at the Cape of Good Hope awaiting a ship to take him to Mauritius. Josephine called at the Cape and took Boos on board. At Mauritius, Boos chartered Baudin to transport him and the collection of plant specimens he had gathered there and at the Cape back to Europe, which Baudin did, with Josephine arriving at Trieste on 18 June 1788. The Imperial government in Vienna was contemplating organizing another natural history expedition, to which Boos would be appointed, in which two ships would be sent to the Malabar and Coromandel coasts of India, the Persian Gulf, Bengal, Ceylon, Sumatra, Java, Borneo, Cochin China, Tongking, Japan, and China. Baudin had been given reason to hope that he would be given command of the ships of this expedition.

Австрия экспедициялары

Кейінірек 1788 жылы Боден Триесттен «Жардиньер» кемесімен Кантонға сауда сапарына шықты. Ол Маврикийден Кантонға АҚШ туымен келді, мүмкін, қытайлықтар оның кемесін Императорлық Азия компаниясының Триестке берешегін төлеу үшін басып алу мүмкіндігін болдырмау үшін. Сол жерден ол екінші капитанымен Американың солтүстік-батыс жағалауына тері саудасына «Жардиньерді» жіберді, бірақ кеме 1789 жылдың соңында Солтүстік Мариан аралдарындағы Асунсьон аралынан жағалай кетті. Баудин Маврикийге жол тартты, онда ол «Жардиньер II» атты кеме сатып алды, бірақ бұл кеме 1789 жылдың 15 желтоқсанында Порт-Луиске соққан циклон кезінде қирады. Баудин 1790 жылдың тамызында Порт-Луистен Кадиске қарай жүзіп шыққан испандық Корольдік Филиппин компаниясының «Пласерс» кемесіне отырды. «Пласерс» Жақсы Үміт мұнайына келді, онда Франц Бустың көмекшісі Георг Шоллдың Оңтүстік Африкада Император сарайы үшін жинаған өсімдіктер мен жануарлардың көптеген үлгілерін алды. Кеменің нашар жағдайына байланысты «Пласерс» Шоллдың үлгілер жинағы сақталған Батыс Үндістандағы Тринидад аралына тоқтауға мәжбүр болды. Бодин Мартиникаға барды, одан ол Венадағы Император үкіметіне Кантон комиссарларына Қытай саудагерлерімен келіссөздер жүргізу үшін Императорлық Азия компаниясының қарызын реттеу туралы ұсыныс жасады, бұл компанияның Қытаймен саудасын жаңартуға мүмкіндік береді. Кантоннан қайтып оралғанда, ұсынылып отырған экспедиция Шолл мен оның табиғи тарих жинағының қалған бөлігін Шёнбруннға жеткізу үшін Жақсы Үміт мұнайына тоқтады. 1791 жылдың қыркүйегінде Венаға оралғаннан кейін Бодин Императорлық тудың астында Үнді мұхиты мен Қытайға экспедиция жүргізу үшін өз жағдайын жалғастырды және 1792 жылдың қаңтарында оған осы мақсат үшін Императорлық флотында капитандық комиссия берілді. «Жардиньер» деп аталатын кеме сатып алынып, экспедицияға ботаниктер Франц Бредемайер мен Жозеф ван дер Шот тағайындалды. Франция мен Австрия арасындағы соғыстың басталуына (1792 жылдың сәуірінде) байланысты кейінге қалдырылғаннан кейін, «Жардиньер» 1792 жылдың 1 қазанында Испанияның Малага портынан кетіп қалды. Жақсы Үміт мұнайынан «Жардиньер» Үнді мұхиты арқылы Жаңа Голландияның (Австралия) жағалауына дейін жүзіп барды, бірақ екі рет бірінен соң бірі келген циклон экспедицияға сол жерде жұмыс істеуге кедергі келтірді және Боденді кемелерді жөндеу үшін Бомбейге әкетуге мәжбүр етті. Бомбейден экспедиция Парсы шығанағына, Қызыл теңізге және Африканың шығыс жағалауына барды, онда ботаникалық және зоологиялық коллекциялар жиналды. Экспедиция 1794 жылдың маусымында «Жардиньер» Таңдаулы Үміт мұнайына кіруге тырысқанда дауыл кезінде суға батып кеткенде кенеттен аяқталды. Баудин апаттан аман қалды және АҚШ-қа жол тартты, одан Францияға барды. Кейпті 1795 жылдың маусымында ағылшындар басып алғандықтан, Боден Жаңа Англияға оралды. 1795 жылдың 23 қарашасында ол Нью-Йорктен Америка кемесі «Оушен» кемесіне жолаушы ретінде кемеге отырды. Оған капитан Вредембургтің командасымен Сент-Люсияның губернаторы генерал де Рошамбо, Бостондағы француз консулы және Сент-Домингуден келген колониялық саудагер Жан Батист Ривьер де ла Соушер (Souchère Rivière деп аталады) еріп жүрді. Олар 1795 жылдың 21 желтоқсанында Гаврге келді. Боден өзін күтіліп отырғанына сеніп, өз қызметін және талантын ұсынды. Ол министрге Парижге жақын арада келетінін хабарлап хат жазды. Егер ол хаттың жоғарғы жағындағы «Бонневилл маған капитан Бодинді тани ма және ол қандай тапсырмаға жауапты болды» деген кішкентай жазбаны көрсе, ол біршама көңілі қалар еді. Ол «Жардиньердің» Тринидад аралына табиғи тарих үлгілерін жіберуге қол жеткізді.

Later in 1788, Baudin sailed on a commercial voyage from Trieste to Canton in Jardinière. He apparently arrived at Canton from Mauritius under the flag of the US, probably to avoid the possibility of having his ship seized by the Chinese for payment of the debts owed them by the Imperial Asiatic Company of Trieste. From there, he sent Jardinière under her second captain on a fur trading venture to the north west coast of America, but the ship foundered off Asuncion Island in the Northern Marianas Islands in late 1789. Baudin made his way to Mauritius, where he purchased a replacement ship, Jardinière II, but this vessel was wrecked in a cyclone that struck Port Louis on 15 December 1789. Baudin embarked on the Spanish Royal Philippines Company ship, Placeres, which sailed from Port Louis for Cadiz in August 1790. Placeres called at the Cape of Good Hope where it took on board the large number of plant and animal specimens collected in South Africa for the Imperial palace at Schönbrunn by Georg Scholl, the assistant of Franz Boos. Because of the poor condition of the ship, Placeres had to put in at the island of Trinidad in the West Indies, where Scholl's collection of specimens was deposited. Baudin proceeded to Martinique, from where he addressed an offer to the Imperial government in Vienna to conduct to Canton commissioners who would be empowered to negotiate with the Chinese merchants there a settlement of the debts incurred by the Imperial Asiatic Company, which would enable the company to renew its trade with China. On its return voyage from Canton, the proposed expedition would call at the Cape of Good Hope to pick up Scholl and the remainder of his natural history collection for conveyance to Schönbrunn. After returning to Vienna in September 1791, Baudin continued to press his case for an expedition under the Imperial flag to the Indian Ocean and China, and in January 1792 he was granted a commission of captain in the Imperial navy for this purpose. A ship, called Jardinière, was acquired and the botanists Franz Bredemeyer and Joseph van der Schot appointed to the expedition. After delays caused by the outbreak of war between France and Austria (April 1792), Jardinière departed from the Spanish port of Málaga on 1 October 1792. From the Cape of Good Hope Jardinière sailed across the Indian Ocean to the coast of New Holland (Australia), but two consecutive cyclones prevented the expedition from doing any work there and forced Baudin to take the ship to Bombay for repairs. From Bombay the expedition proceeded to the Persian Gulf, the Red Sea and the east coast of Africa, where it gathered botanical and zoological collections. The expedition came to an abrupt end in June 1794 when Jardinière went aground in a storm while attempting to enter Table Bay at the Cape of Good Hope. Baudin survived the wreck and made his way to the US, from where he went to France. As the Cape had been occupied by the English in June 1795, Baudin went back to New England. On 23 November 1795, he set sail from New York as a passenger on board the American ship, Ocean, under the command of Captain Vredemburgh and also accompanied by General de Rochambeau, the Governor of Saint Lucia, the French Consul in Boston and a colonial trader from Saint Domingue, Jean Baptiste Rivière de la Souchère (known as Souchère Rivière). They arrived in Le Havre on 21 December 1795. Baudin believed that he was expected and offered his services and his talents. He wrote to the Minister to give notice of his imminent arrival in Paris. He would have been somewhat disappointed had he seen the little note at the top of the letter 'Could Bonneville please tell me if he knows Captain Baudin and for which mission he was responsible?' He managed to send Jardinières cargo of natural history specimens to the island of Trinidad.

Бел Анжелика экспедициясы

Парижде Боден 1796 жылғы наурыз айында Париждегі Ұлттық табиғи тарих мұражайында Антуан де Юсьеге Кариб теңізіне ботаникалық саяхат ұсыну үшін барды, оның барысында ол Тринидадта қалдырған үлгілер жинағын қайтаруды жоспарлады. Мұражай және француз үкіметі ұсынысты қабылдады, ал Боден «Белль-Анжелик» экспедициясының командирі болып тағайындалды, оған төрт ботаник бекітілді: Рене Моге, Андре Пьер Ледру, Ансельме Ридле және Станислас Левилен. «Белль-Анжелик» 1796 жылғы 30 қыркүйекте Ле-Хаврдан Канар аралдарына жол тартты, бірақ кеме теңізге лайықсыз деп танылды. Экспедиция 1797 жылғы сәуірде «Фанни» атты жаңа кемемен Канар аралдарынан Тринидадқа жетті. 1797 жылғы ақпанда аралды испандардан басып алған британдықтар Боденге табиғи тарих үлгілерін қайтаруға рұқсат бермеді. Боден «Фанниді» Сент-Томас және Сент-Кройға, содан кейін Пуэрто-Рикоға апарды, және барлық үш аралда үлгілер жиналды. Сент-Кройда «Фанни» жаңадан сатып алынған кемемен ауыстырылды, оған «Белль-Анжелик» деген ат берілді. Экспедиция 1798 жылғы маусымда Францияға өсімдіктер, құстар мен жәндіктерден тұратын үлкен коллекциямен оралды, ол 27 шілдедегі Бонапарттың жеңістік шеруіне қосылды, ол оның соңғы итальяндық жеңістерін тойлады. Әскери-теңіз министрінің Директорияға берген ұсынысы бойынша Боден әмірші Брюи штабының бастығы дәрежесімен қайтадан теңіз күштеріне қабылданды, ол өз өтініші бойынша Мари Этьен Пелтьеге «Вирджиния» корсарының басқаруын тапсырды. Баудин Брюиге «Океанда» қосылды, онда Брюи Генуяны қайта жабдықтаушы эскадрильяға жетекшілік етті.

Жаңа Голландия экспедициясы

1798 жылғы 24 шілдеде Бауден Теңіз министрлігінің ұсынысымен Ұлттық табиғи тарих мұражайының профессорлары мен әкімшілерінің мәжілісіне Оңтүстік теңіздерге гидрографиялық экспедиция жоспарын ұсынды, онда Францияға өсіру үшін әкелінетін фауна мен флораны іздеу көзделген. Экспедицияның мақсаты Францияның экономикалық және сауда мүдделерін ілгерілету де болды. Экспедицияға екі жақсы жабдықталған кеме қажет болды, олар астрономдар, табиғат зерттеушілері және ғылыми суретшілер тобын тасымалдайтын, ал Бауден командир ретінде толық билікке ие болар еді. Саяхаттың бірінші бөлігі Чили жағалауын жан-жақты зерттеуге және Францияда акклиматизацияға жарамды жануарлар, құстар мен өсімдіктердің үлгілерін жинауға арналды, содан кейін Перуден Мексикаға дейінгі жағалауларды зерттеу жоспарланған. Экспедиция Тынық мұхитына қарай жалғасатын, Таити және Қоғам аралдарына барып, Нью-Голландияның (Австралия) әлі зерттелмеген оңтүстік-батыс жағалауын зерттеумен аяқталар еді. Бұл кең ауқымды ұсынысты қарастырғаннан кейін француз үкіметі экспедицияны Батыс және Оңтүстік Жаңа Голландияны зерттеумен шектеуге шешім қабылдады. 1800 жылғы қазан айында Бонапарт Бауденді Жаңа Голландия жағалауын картаға түсіру экспедициясын басқаруға таңдады. Оның табағында француздық корвет «Географ» және француздық корвет «Натуралист» (капитаны Хамелен) және тоғыз зоолог пен ботаник, соның ішінде Жан Батист Лешено де ла Тур болды. Бауден 1800 жылғы 19 қазанда Гаврден шығып, Санта-Крус-де-Тенерифеде тоқтады, содан кейін тікелей Иль-де-Франсқа беттеп, 1801 жылғы 15 наурызда 145 күннен кейін жетті. Ұзақ сапар кемедегілер мен ғалымдарды шаршатып, көңілсіздікке ұшыратты, бірақ колония жағдай туғанда экипаждарды толықтыруға және олар әкелген жаңа дағдыларды пайдалануға қуанды. Ол 1801 жылғы мамыр айында Австралияға жетіп, батыс жағалауын және континенттің аз белгілі оңтүстік жағалауының бір бөлігін зерттеді және картаға түсірді. Ғылыми экспедиция үлкен жетістікке ие болды, оның нәтижесінде 2500-нан астам жаңа түр ашылды. Француздар аборигендермен де кездесіп, оларға үлкен құрмет көрсетті. 1802 жылғы сәуірде Бауден қазіргі Оңтүстік Австралиядағы Энкаунтер шығанағында, жағалауды картаға түсірумен айналысқан Мэтью Флиндерспен кездесті. Содан кейін Бауден британдық колониясы Сиднейге жабдықтау үшін тоқтады, содан кейін екі кемеде жиналған барлық үлгілерді «Натуралист» кемесімен үйге жіберді. Аделаида университетінің ғалымдарының соңғы зерттеулеріне сәйкес, Бауден экспедициясы кезінде, экспедицияның бас зоологы және интеллектуалдық жетекшісі болған Франсуа Перон, Бонапартқа колонияны басып алу және жаулап алу жолдары туралы есеп дайындады. «Географ» Австралия жағалауының кейбір терең емес суларына енгізілмейтінін түсінгеннен кейін, ол жаңа кеме сатып алды, оны жасалған ағаш атымен «Касуарина» деп атады және оны 15 жылдан кейін әлемді айналып келетін «l'Uranie» корветімен жүзіп, Луи де Фрейсинеттің басқаруына тапсырды. Содан кейін ол Тасманияға қайтып, Австралияның оңтүстік және батыс жағалауларымен Тиморға дейін картаға түсіре отырып сапарлады. Денсаулығы нашарлағандықтан, ол үйге қайтты.

On 24 July 1798, at the suggestion of the Ministry of Marine, Baudin presented to the Assembly of Professors and Administrators of the National Museum of Natural History a plan for a hydrographic survey expedition to the South Seas, which would include a search for fauna and flora that could be brought back for cultivation in France. The expedition would also have the aim of promoting the economic and commercial interests of France in the regions to be visited. The expedition would require two well equipped ships, which would carry a team of astronomers, naturalists and scientific draughtsmen over whom Baudin as commander would have absolute authority. The first part of the voyage would be devoted to a thorough exploration of the coast of Chile and the collection of animal, bird and plant specimens suitable for acclimatization in France, followed by a survey of the coasts from Peru to Mexico. The expedition would then continue into the Pacific Ocean, including a visit to Tahiti and the Society Islands, and would be completed with a survey of the yet unexplored south west coast of New Holland (Australia). After considering this extensive proposal, the French government decided to proceed with an expedition confined to a survey of western and southern New Holland. In October 1800, Baudin was selected by Bonaparte to lead what has become known as the Baudin expedition to map the coast of New Holland. He had two ships, French corvette Géographe and French corvette Naturaliste captained by Hamelin, and a suite of nine zoologists and botanists, including Jean Baptiste Leschenault de la Tour. Baudin left Le Havre on 19 October 1800, stopped off in Santa Cruz de Tenerife, then sailed straight to the Ile de France arriving on 15 March 1801, 145 days later. The voyage, overlong with early rationing left sailors and scientists feeling discouraged, but the colony was happy to build up the crews in case of conflict and to make use of the new skills they brought with them. He reached Australia in May 1801, and would explore and map the western coast and a part of the little known southern coast of the continent. The scientific expedition proved a great success, with more than 2,500 new species discovered. The French also met Aboriginal peoples and treated them with great respect. In April 1802, Baudin met Matthew Flinders, also engaged in charting the coastline, in Encounter Bay in present day South Australia. Baudin then stopped at the British colony at Sydney for supplies, and from there he sent home Naturaliste, carrying all of the specimens that had been collected by both ships up to that time. According to recent research by academics from the University of Adelaide, during Baudin's expedition, François Péron, who had become the chief zoologist and intellectual leader of the mission, wrote a report for Bonaparte on ways to invade and capture the colony. Realising that Géographe could not venture into some of the shallow waters along the Australian coast that he was intending to survey, he bought a new ship, Casuarina, named after the wood it was made from, and placed it under the command of Louis de Freycinet, who would 15 years later make his own circumnavigation of the world in the corvette l'Uranie. He then headed back to Tasmania, before continuing along the southern and western coasts of Australia to Timor, mapping as he went. In very poor health, he then turned for home.

Өлім

Боден 1803 жылғы 16 қыркүйекте Маврикийде туберкулезден 49 жасында қайтыс болды, бұл Александрин Керивель ханымның үйінде болған сияқты. Боденнің нақты жерленген орны белгісіз, бірақ тарихшы Огюст Туссен оның Керивель отбасының мазарында жерленгеніне сенді. Дегенмен, тарихшы Эдвард Дюйкер Боден Порт-Луи ауданындағы Ле-Симетьере-де-Льо-Уэст зиратына жерленгенін ойлайды, "зерттеушінің сүйіктісі – теңізге" бар болғаны бірнеше жүз метр қашықтықта. Бұл оның соңғы тілектері еді: "Ол ағасы Августин Боденге, қазір Үндістанда тұратын, күміс теңіз сағатын, түнгі телескопын және «Шығыс Нептуны» мұра қалдырады. Луи Пелтье әйелі Ронсинге Саксония мен Шантильиден әкелген үш жиынтықтан тұратын порцелин ысыраптайды, олардың бірінде он екі кесе, бірінде алты, бірінде екі дана бар, сондай-ақ алтын сағатын сыйлайды. Ол осы колонияның апелляциялық сотының судьясы Луи Пелтиерді (Жан Пелтье Дюдоердің інісін) өсиеттің орындаушысы етіп тағайындайды, оған осы құжатты орындауды тапсырады, оның мүлігі әдеттегідей бөлісілсін деп тілейді және күтеді."

Фильмдік сыйлық

Николас Боден сыйлығы, немесе Николас Боден жүлдесі, жыл сайын Францияның Сент-Тропе қаласындағы Антипода кинофестивалінде табыс етіледі.