Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
1872 жылы Модок соғысының шайқасы
1872 battle of the Modoc War
1872 жылғы қарашадағы Жоғалған өзен шайқасы – АҚШ-тың солтүстік-батысындағы Модок соғысының алғашқы шайқасы болды. Калифорния және Орегон штатының шекарасындағы Жоғалған өзен маңында болған бұл қақтығыс, АҚШ армиясының 1-ші атқыштар полкінің Модок тайпасының бір тобын олардың жағдайларына наразылық білдіріп кеткен Кламат резервациясына қайта оралуға мәжбүрлеу әрекетінің нәтижесі болды. Соңғы соғыста Модок тайпасының капитаны Джек және 53 жауынгері қазіргі Лава Бедс ұлттық монументі аумағында 7 ай бойы 1000-нан астам АҚШ әскерін тойтарыс берді. Оның бір бөлігі оның құрметіне Капитан Джектің бекінісі деп аталды.
The Battle of Lost River in November 1872 was the first battle in the Modoc War in the northwestern United States. The skirmish, which was fought near the Lost River along the California–Oregon border, was the result of an attempt by the U. S. 1st Cavalry Regiment of the United States Army to force a band of the Modoc tribe to relocate back to the Klamath Reservation, which they had left in objection of its conditions. In the subsequent war, Captain Jack of the Modoc and 53 warriors held off more than 1000 U. S. soldiers for 7 months in the area of the present day Lava Beds National Monument. Part of this was named Captain Jack's Stronghold in his honor.
Сипаттама
1860 жылдары модок тайпасы Калифорниядағы Жоғалған өзені маңындағы дәстүрлі мекенінен Орегон штатындағы жаңа құрылған Кламат резервациясына көшірілді. Кламаттар модоктарға қарағанда көп болды және бұрыннан бері жау болып келген. Резервацияда олардың арасында қақтығыстар жиі болды. 1872 жылы Кинтпуаш (Капитан Джек) өзінің 100-ге жуық модок тайпасымен бірге Жоғалған өзеніне, өздерінің дәстүрлі жерлеріне қайтып келді. Олар кеткен кезде ақ қоныс аударушылар бұл аймаққа қоныстанған еді және үкіметке модоктардың оралуына наразылық білдіріп, үндістерді резервацияға кері қайтаруды талап етті. 27 қарашада Үндістер ісі жөніндегі басқарма бастығы Т. Б. Оденеал Форт-Кламаттағы командир, майор Джон Гринге Капитан Джекті резервацияға қайтару үшін жеткілікті әскер беруді сұрады. 28 қарашада капитан Джеймс Джексон 40 сарбазбен Форт-Кламаттан Капитан Джек лагеріне аттанды. Линквилл (қазіргі Кламат-Фолс, Орегон) тұрғындарының көмегімен келген әскерлер 29 қарашада Эмигрант өткелінен (қазіргі Стоун-Бридж, Орегон) шамамен бір шақырым жоғарыдағы Жоғалған өзендегі Капитан Джек лагеріне жетті. Қан төгілуді болдырмақшы болған Капитан Джек резервацияға баруға келісті. Жағдай шиеленіскен кезде капитан Джексон одан және оның жауынгерлерінен қаруларын тапсыруды талап етті. Капитан Джек бұрын әскермен шайқаспаған, сондықтан бұл бұйрық оны алаңдатты, бірақ ақырында қаруын тастауға келісті. Қалған модоктар да оның үлгісімен әрекет етіп жатқанда, жауынгер Скарфейс Чарли мен белгісіз әскер сержанты арасында сөз таласы туды. Олар бірден револьверлерін алып, бір-біріне атты, бірақ екеуі де қана алмады. Модоктар дереу қаруларын қайтарып алуға тырысып, қысқаша шайқас болды, содан кейін Калифорния шекарасына қарай қашты. Капитан Джексон модоктарды лагерден қуғаннан кейін әскерлеріне күш-қуат жинау үшін шегінуге бұйрық берді. Бұл қысқа шайқаста бір АҚШ сарбазы қаза тауып, жеті адам жараланды, ал модоктардан екеуі қаза тауып, үшеуі жараланды. Туле көлінің оңтүстігіндегі лавалы жазықтарға бара жатқанда Хукер Джим басқаратын модоктардың шағын тобы 29 қараша күні түстен кейін және 30 қараша таңында 18 қоныс аударушыны өлтірді. Бұл шабуыл АҚШ әскерін күшейту және модоктарды басып тастау туралы талаптарды күшейтті.
In the 1860s, the Modoc had been removed from their traditional home near the Lost River in California to the newly established Klamath Reservation in Oregon. The more numerous Klamath were traditional enemies, and the peoples had conflicts on the reservation. In 1872, Kintpuash (Captain Jack) led his band of about 100 Modoc back to their traditional home on Lost River. White settlers had moved into the area during their absence and complained to the government about the returning Modoc, asking that the Indians be forced back to the reservation. On November 27, Bureau of Indian Affairs Superintendent T. B. Odeneal requested Major John Green, commanding officer at Fort Klamath, to furnish sufficient troops to compel Captain Jack to return to the reservation. On November 28, Captain James Jackson, commanding 40 troops, left Fort Klamath for Captain Jack's camp. Reinforced by citizens from Linkville (now Klamath Falls, Oregon), the troops reached Jack's camp on the Lost River about a mile above Emigrant Crossing (now Stone Bridge, Oregon) on November 29. Wishing to avoid conflict, Captain Jack agreed to go to the reservation. The situation became tense when Captain Jackson demanded he and his warriors disarm. Captain Jack had never fought the army, and was alarmed at this command, but finally agreed to put down his weapons. The rest of the Modoc were following his lead, when warrior Scarfaced Charley and an unidentified army sergeant reportedly got into a verbal argument, pulled their revolvers, and shot at each other, both missing. The Modoc scrambled to regain their weapons, and fought a short battle before fleeing toward the border with California. After driving the Modoc from camp, Captain Jackson ordered his troops to retreat to await reinforcements. The casualties in this short battle included one U. S. soldier killed and seven wounded, and two Modoc killed and three wounded. On their way to the Lava Beds south of Tule Lake, a small band of Modoc under the leadership of Hooker Jim killed 18 settlers on the afternoon of November 29 and morning of November 30. This attack added to calls for the US Army troops to be reinforced and the Modoc suppressed.