1754 жылға дейінгі Англиядағы Флит түрмесіндегі құпия некелер
Fleet marriage
Ағылшын заңнамасында 1754 жылға дейін Fleet түрмесінде жасалған құпия некелер туралы мақала. Неке шарттары, заңдық жағдайлар мен келісімдер талқыланады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Флиттік некелер 1753 жылғы Неке заңы күшіне енгенге дейін, яғни 1754 жылғы 25 наурызда Англияда кең таралған, ресми емес немесе құпия некелердің бір түрі болды. Бұл некелер 17-шы ғасырда және әсіресе 18-шы ғасырдың басында Лондонның Флит түрмесінде немесе оның айналасында жасалған.
A Fleet marriage was a common example of an irregular or a clandestine marriage taking place in England before the Marriage Act 1753 came into force on March 25, 1754. Specifically, it was one which took place in London's Fleet Prison or its environs during the 17th and, especially, the early 18th century.
Заңсыз және жасырын некелер
"Тәуелсіз неке" – бұл некелер жұбайлардың туған жерінен тыс жерде (бірақ хабарлама немесе лицензиядан кейін) немесе тиіс уақытта жасалған. "Жасырын" некелер құпиялылық сақталған некелер болатын: мысалы, олар туған жерден тыс жерде, хабарламасыз немесе неке лицензиясысыз өткізілген. Көптеген жағдайларда, осы кезеңдегі ағылшын заңы бойынша, егер әрбір жұбай өздерінің некеге шартсыз келісімін білдіргенін дәлелдей алса, онда неке сотта мойындалған болар еді. Жекелеген жергілікті ерекшеліктерден басқа, Еуропадағы ертедегі христиандық некелер өзара келісім, некеге тұру ниетінің жариялануы және тараптардың кейінгі физикалық бірігуі арқылы жасалған. 18-шы ғасырға қарай, бұрынғы неке түрі ("қазіргі терминдермен айтқанда, жалпы құқық некесі") сирек кездесетін жағдайға айналды. Англиядағы барлық неке рәсімдері, соның ішінде "тәуелсіз" және "жасырын" некелер, дін қызметкерлерімен жүзеге асырылды. 1695 жылғы "Неке міндеттемесі туралы" заң, хабарламасыз немесе лицензиясыз жұбайларды үйлендірген дін қызметкерлерін жазалау арқылы, шіркеулердегі тәуелсіз некелерге толық тоқтатты. Алайда, заңдық ерекшелік бойынша, Флотта жұмыс істейтін дін қызметкерлеріне қарсы тиімді шаралар қолданылмады, ал жасырын неке бизнесі онда жалғасты. 1740 жылдары Лондондағы барлық некелердің жартысынан астамы Флит түрмесінің айналасында өткізілді. Флиттегі некелердің көпшілігі адал мақсаттармен жасалды, жұбайлар тез немесе арзан тұрмысқа шығуды қалады. 1742 жылдан 1754 жылға дейін мұндай көптеген некелер Вестминстердегі Кит шіркеуінде, Александр Кит пастордың басшылығымен өткізілді.
An "irregular marriage" was one that took place either away from the home parish of the spouses (but after banns or licence), or at an improper time. "Clandestine" marriages were those that had an element of secrecy to them: perhaps they took place away from a home parish, and without either banns or marriage licence. It is often asserted that under English law of this period a marriage could be recognized in court if each spouse could provide evidence they had simply expressed (to each other) an unconditional consent to their marriage. With few local exceptions, earlier Christian marriages across Europe were by mutual consent, declaration of intention to marry and upon the subsequent physical union of the parties. By the 18th century, the earlier form of weddings ("common law marriages" in modern terms) were the exception. Nearly all wedding ceremonies in England, including the "irregular" and "clandestine" ones, were performed by ordained clergy. The Marriage Duty Act 1695 put an end to irregular marriages at parochial churches by penalizing clergy who married couples without banns or licence. By a legal quirk, however, clergy operating in the Fleet could not effectively be proceeded against, and the clandestine marriage business there carried on. In the 1740s, over half of all London weddings were taking place in the environs of the Fleet Prison. The majority of Fleet marriages were for honest purposes, when couples simply wanted to get married quickly or at low cost. From 1742 to 1754 a large number of such marriages were also conducted at Keith's Chapel, Westminster, by the Reverend Alexander Keith.
Әскери-теңіз түрмесі
Флитте некеге тұрғаны туралы ең алғашқы жазылған дерек 1613 жыл (бірақ одан бұрын да болған болуы мүмкін), ал Флиттің тізіліміндегі ең алғашқы жазба 1674 жылы тіркелген. Түрме ретінде Флит шіркеудің қарауынан тыс деп есептелген. Түрме күзетшілері пайданың бір бөлігін алған, тіпті 1711 жылғы заң оларға айыппұл салуды қарастығанмен, бұл жасырын неке саудасын түрмеден тысқары жерге ықпалдады. Шындығында, қарызкерлердің саны сонша көп болды ki, олардың көпшілігі түрме маңындағы ауданда тұрды (өзі заңсыздық ошағы болып, «Флит ережелерімен» басқарылған). Сол жерде абыройын жоғалтқан дін қызметкерлері (және олардың орнына кімдердің болғаны да белгісіз) өмір сүрді, ал неке үйлері мен таверналар осы сауданы жалғастырды. Содан кейін, некені жариялау немесе лицензия алу талап етілді, әйтпесе неке жойылды; екі жағдайда да неке мойындалған дін қызметкерінің қатысуымен шіркеуде өткізілуі керек еді; егер некеге тұрғандар кәмелетке толмаған болса, лицензия бойынша ата-анасының немесе қамқоршысының келісімі қажет болды; сондай-ақ, кемінде екі куәгердің болуы міндетті еді. Яһудилер мен квакерлердің рәсімдерінен бұл талаптар алынып тасталды. Жасырын некелерді өткізген дін қызметкерлері жер аударылуға жазаланды. Бұл заң Англия мен Уэльстегі осындай некелерге толық тоқтатты, сондықтан жұбайлар Шотландияға, ең жақын жері Гретна Гринге баруға мәжбүр болды. 1757 жылы Мэн аралында да осыған ұқсас заң қабылданды.
The earliest recorded date of a Fleet marriage is 1613 (although there were probably earlier ones), while the earliest recorded in a Fleet register took place in 1674. As a prison, the Fleet was claimed to be outside the jurisdiction of the church. The prison warders took a share of the profit, even though a statute of 1711 imposed fines upon them for doing so: it only moved the clandestine marriage trade outside the prison. There were, in fact, so many debtors that many lived in the area outside the prison (itself a lawless area which operated under the "rules of the Fleet"). Disgraced clergy (and many who pretended to be clergy) lived there, and marriage houses or taverns carried on the trade, was passed, which required, under pain of annulment, that banns should be published or a licence obtained; that, in either case, the marriage should be solemnized in church by a recognised cleric; and that in the case of minors, marriage by licence must be by the consent of parent or guardian; and that at least two witnesses must be present. Jewish and Quaker ceremonies were exempt. Clergy conducting clandestine marriages were liable to transportation. This act had the effect of putting a stop to these marriages, so far as England and Wales were concerned, and henceforth couples had to travel to Scotland, the nearest point being Gretna Green. Similar legislation was passed in the Isle of Man in 1757.