Ақырқы алған ақпаратқа бейімділік – қолжетімділік эвристикасы. Шешімдерде жаңа мәліметтерге сүйену, есте сақтау оңайлығы әсер етеді. Психология, қателіктер.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жақында алынған ақпаратқа бейімділік
Bias towards recently acquired information
Қолжетімділік эвристикасы, сондай-ақ қолжетімділік қателігі деп те аталады, – бұл белгілі бір тақырыпты, ұғымды, әдісті немесе шешімді бағалау кезінде адам санасына бірден келген мысалдарға сүйену арқылы ойлаудың жеңілдетілген жолы. Бұл эвристика егер бір нәрсені еске түсіруге болады, онда ол маңызды болуы керек, немесе еске түсіру қиын балама шешімдерге қарағанда маңыздырақ болуы керек деген қағидаға негізделген. Осыған байланысты, ол табиғаты бойынша жақында алынған ақпаратқа бейім. Бір әрекеттің салдарының санадағы қолжетімділігі, сол салдардың қабылданатын масштабымен тікелей байланысты. Яғни, бір нәрсенің салдары еске түсіру оңай болса, сол салдар көбінесе үлкен деп есептеледі. Ең маңыздысы, адамдар көбінесе есте сақтағандарына сенеді, егер оны еске түсіруде қиындықтар туындамаса және оның салдары күмәнді болмаса.
The availability heuristic, also known as availability bias, is a mental shortcut that relies on immediate examples that come to a given person's mind when evaluating a specific topic, concept, method, or decision. This heuristic, operating on the notion that, if something can be recalled, it must be important, or at least more important than alternative solutions not as readily recalled, is inherently biased toward recently acquired information. The mental availability of an action's consequences is positively related to those consequences' perceived magnitude. In other words, the easier it is to recall the consequences of something, the greater those consequences are often perceived to be. Most notably, people often rely on the content of their recall if its implications are not called into question by the difficulty they have in recalling it.
Жалпы түсінік және тарих
1960 жылдардың аяғы мен 1970 жылдардың басында Амос Тверский мен Дэниел Канеман "эвристика және қателіктерді" зерттейтін, белгісіздік жағдайындағы шешім қабылдауда қолданылатын бірқатар мақалалар бойынша жұмыс істей бастады. Осыған дейін адамдардың шешім қабылдау саласындағы басым көзқарас – адамдардың рационалды екендігі болды. Канеман мен Тверский белгісіздік жағдайындағы шешім қабылдаудың көбінесе кең ауқымды алгоритмдік өңдеуден гөрі, шектеулі сандағы жеңілдетілген эвристикаға сүйенетінін түсіндірді. Көп ұзамай бұл идея академиялық психологиядан заң, медицина және саяси ғылым салаларына тарады. Бұл зерттеулер шешімнің идеалды модельдерінің дұрыстығын күмәндандырды және адам қателігін мотивацияланған иррационалдылыққа жүгінбей-ақ түсіндіретін танымдық процестер туралы түсініктер берді. Адамдар қолданатын жеңілдету стратегияларының бірі – оқиғаның жиілігі туралы шешімді қанша ұқсас мысал еске түсіріледі, оған негізделгендігі. 1973 жылы Амос Тверский мен Дэниел Канеман бұл құбылысты алғаш зерттеді және оны "жеткіліктілік эвристикасы" деп атады. Жеткіліктілік эвристикасы – белгілі бір тақырыпты, ұғымды, әдісті немесе шешімді бағалау кезінде адам санасына бірден келген мысалдарға сүйенетін ойлаудың қысқа жолы. Сәйкесінше, адамдар өз сенімдерін салыстырмалы түрде алыс жатқан ұғымға негіздеу үшін қолжетімді фактілерді пайдалануға бейім. Бұл эвристикамен көптеген зерттеулер жүргізілді, бірақ осы мәселе бойыншағы зерттеулер негізгі процеске қатысты әлі де күмәнді. Зерттеулер еске түсірудің оңайлығы туралы субъективті сезімді арттыруға бағытталған манипуляциялар еске түсіру мөлшеріне де әсер етуі мүмкін екенін көрсетеді. Бұдан әрі, бұл алынған жиілік, ықтималдық немесе типтіклік бағалаулары қатысушылардың жеке тәжірибесіне немесе еске түсірілген ақпараттың бұрмаланған үлгісіне негізделгенін анықтауды қиындатады. Мысалы, осы Уикипедия мақаласында "ықтимал", "жасау", "сұрау", "жұмыс" және тіпті "Википедия" сияқты сөздер көптеп кездеседі, бірақ (есімдерден басқа) тек екі ғана алғашқы әрпі "К" болатын сөз бар: "білу" және "кілт".
In the late 1960s and early 1970s, Amos Tversky and Daniel Kahneman began work on a series of papers examining "heuristic and biases" used in the judgment under uncertainty. Prior to that, the predominant view in the field of human judgment was that humans are rational actors. Kahneman and Tversky explained that judgment under uncertainty often relies on a limited number of simplifying heuristics rather than extensive algorithmic processing. Soon, this idea spread beyond academic psychology, into law, medicine, and political science. This research questioned the descriptive adequacy of idealized models of judgment, and offered insights into the cognitive processes that explained human error without invoking motivated irrationality. One simplifying strategy people may rely on is the tendency to make a judgment about the frequency of an event based on how many similar instances are brought to mind. In 1973, Amos Tversky and Daniel Kahneman first studied this phenomenon and labeled it the "availability heuristic". An availability heuristic is a mental shortcut that relies on immediate examples that come to a given person's mind when evaluating a specific topic, concept, method, or decision. As follows, people tend to use a readily available fact to base their beliefs on a comparably distant concept. There has been much research done with this heuristic, but studies on the issue are still questionable with regard to the underlying process. Studies illustrate that manipulations intended to increase the subjective experience of ease of recall are also likely to affect the amount of recall. Furthermore, this makes it difficult to determine whether the obtained estimates of frequency, likelihood, or typicality are based on participants' phenomenal experiences or on a biased sample of recalled information. In this Wikipedia article itself, for example, there are multiple instances of words such as "likely", "make", "take", "ask", "work" and indeed "Wikipedia", but (aside from names) only a couple of initial K's: "know" and "key".
Зерттеу
Чэпман (1967) екі оқиғаның бір мезгілде орын алу жиілігін бағалаудағы қателіктерді сипаттады. Бұл демонстрация жұптасқан стимулдардың бірге кездесуі қатысушылардың осы жұптасудың жиілігін асыра бағалауына әкелетінін көрсетті. Бұл идеяны тексеру үшін қатысушыларға бірнеше гипотетикалық психикалық науқастар туралы ақпарат берілді. Әр науқастың мәліметтері клиникалық диагнозы мен науқастың салған суретінен тұрды. Кейін қатысушылар әр диагноздың суреттегі әртүрлі белгілермен қаншалықты жиі байланысты екенін бағалады. Субъектілер осы бірдей кездесетін жағдайлардың жиілігін (мысалы, күдік пен ерекше көздер) айтарлықтай жоғары бағалады. Бұл эффект иллюзорлық корреляция деп аталды. Тверски мен Канеман қолжетімділік иллюзорлық корреляция эффектіне логикалық түсіндірме береді деп ұсынды. Екі оқиға арасындағы байланыстың күші осы екі оқиғаның қаншалықты жиі кездесетінін бағалауға негіз болуы мүмкін. Қауымдастық күшті болғанда, оқиғалардың жиі жұптасқандығы туралы қорытындыға келу ықтималдығы артады. Күшті қауымдастықтар жиі бірге орын алған деп есептеледі. Тверски мен Канеманның қолжетімділік эвристикасын алғашқы зерттеуінде қатысушылардан: «Егер ағылшын мәтінінен кездейсоқ сөз таңдалса, ол сөздің «К» әрпімен басталуы мүмкін бе, әлде «К» әрпі үшінші әріп болып келе ме?» деп сұрады. Олардың пікірінше, ағылшын тілін білетін адамдар «К» әрпімен басталатын көптеген сөздерді (кенгуру, ас үй, қырыққабат) тез ойға алады, бірақ «К» әрпі үшінші әріп болатын сөздерді ойлау үшін көбірек күш жұмсау қажет. Нәтижелер қатысушылардың «К» әрпімен басталатын сөздердің санын асыра бағалап, «К» әрпі үшінші әріп болатын сөздердің санын төмен бағалағанын көрсетті. Тверски мен Канеман адамдардың мұндай сұрақтарға жауап беруі екі санаттың қолжетімділігін салыстыру және осы мысалдарды қаншалықты оңай еске түсіре алатынын бағалау арқылы жүзеге асады деген қорытындыға келді. Яғни, «К» әрпімен басталатын сөздерді, «К» әрпі үшінші әріп болатын сөздерге қарағанда ойлау оңайырақ. Осылайша, адамдар «К» әрпімен басталатын сөздерді жиірек кездесетін жағдай деп санайды. Бірақ шындығында, әдеттегі мәтінде «К» әрпі үшінші әріп болатын сөздер, «К» әрпі бірінші әріп болатын сөздерден екі есе көп кездеседі.
Chapman (1967) described a bias in the judgment of the frequency with which two events co occur. This demonstration showed that the co occurrence of paired stimuli resulted in participants overestimating the frequency of the pairings. To test this idea, participants were given information about several hypothetical mental patients. The data for each patient consisted of a clinical diagnosis and a drawing made by the patient. Later, participants estimated the frequency with which each diagnosis had been accompanied by various features of the drawing. The subjects vastly overestimated the frequency of this co occurrence (such as suspiciousness and peculiar eyes). This effect was labeled the illusory correlation. Tversky and Kahneman suggested that availability provides a natural account for the illusory correlation effect. The strength of the association between two events could provide the basis for the judgment of how frequently the two events co occur. When the association is strong, it becomes more likely to conclude that the events have been paired frequently. Strong associations will be thought of as having occurred together frequently. In Tversky & Kahneman's first examination of availability heuristics, subjects were asked, "If a random word is taken from an English text, is it more likely that the word starts with a K, or that K is the third letter?" They argue that English speaking people would immediately think of many words that begin with the letter "K" (kangaroo, kitchen, kale), but that it would take a more concentrated effort to think of any words in which "K" is the third letter (acknowledge, ask). Results indicated that participants overestimated the number of words that began with the letter "K" and underestimated the number of words that had "K" as the third letter. Tversky and Kahneman concluded that people answer questions like these by comparing the availability of the two categories and assessing how easily they can recall these instances. In other words, it is easier to think of words that begin with "K", more than words with "K" as the third letter. Thus, people judge words beginning with a "K" to be a more common occurrence. In reality, however, a typical text contains twice as many words that have "K" as the third letter than "K" as the first letter.
Медиа
Жаңалықтарда балаларды ұрлау туралы хабарлар тарағаннан кейін, адамдар мұндай оқиғаның болу ықтималдығы артады деп ойлауы мүмкін. Бұқаралық ақпарат құралдарының жарияланымдары адамның нақты мысалға сүйену бейімділігін күшейте алады, ерекше оқиғаларға, мысалы, адам өлтіруге немесе әуе апаттарына кең және толыққанды жарық беру арқылы, ал күнделікті, сенсациялық емес оқиғаларға, мысалы, жалпы ауруларға немесе көлік апаттарына аз назар бөледі. Мысалы, өлімнің түрлі себептерін бағалау сұралғанда, адамдар «жаңалықтарға лайық» оқиғаларды ықтимал деп бағалауға бейім, себебі олар есте сақтаған нақты мысалдарды оңай еске түсіре алады. Сонымен қатар, адам өлтіру, акула шабуылы немесе молния шағуы сияқты ерекше және көзге түсетін оқиғалар, жалпы аурулар сияқты өлімнің қарапайым және сенсациялық емес себептеріне қарағанда, бұқаралық ақпарат құралдарында жиі жарияланады. Мысалы, көптеген адамдар акула шабуылынан өлу ықтималдығы, ұшақтан түскен бөлшектерден зардап шегуден жоғары деп ойлайды, бірақ шындығында ұшақтан түскен бөлшектерден көбірек адам өледі. Акула шабуылы туралы жаңалықтар кеңінен таралса, ұшақтан түскен бөлшектерден зардап шеккендер туралы ақпарат сирек жарияланады. 2010 жылы өткізілген зерттеуде әлеуметтік шындық туралы пікір қалыптастыруда теледидардағы жарқын бейнелердің қалай қолданылатыны зерттелді. Нәтижесінде, зорлық-зомбылықты көрген адамдар, оны көрмегендерге қарағанда, қылмыстың таралуы және полицияның әдепсіздігі туралы жоғары баға берді. Бұл нәтижелер теледидардағы зорлық-зомбылықтың адамдардың әлеуметтік шындыққа сенуіне тікелей әсер ететінін көрсетеді. Жарқын зорлық-зомбылыққа үнемі тап болу адамдардың қылмыс пен зорлық-зомбылықтың таралуы туралы қауіп-қатер бағалауын арттырады. Алайда, ұқсас зерттеу жүргізген ғалымдар бұл әсерлер жаңа ақпараттың нәтижесі болуы мүмкін деп мәлімдеді. Жаңа ақпарат әсерін тексеру үшін зерттеушілер драмалық қауіпті оқиғаларды бейнелейтін фильмдерді көрсетіп, фильмнен кейін қауіп-қатерді бағалауын өлшеді. Бұрынғы зерттеулерге қайшы, драмалық фильмдерге қатысу қауіп-қатерді қабылдауға ұзақ мерзімді әсер етпеді. Дегенмен, зерттеу фильмдердің жекелеген әсерлері бар екенін көрсетті, яғни адамдар фильмнен кейін дереу күшейтілген немесе азайтылған қауіп-қатер сенімдерімен әрекет етті, бірақ бұл әсер 10 күннен кейін жойылды. Тағы бір өлшенетін әсер – терроризмнен болатын өлімдердің үлесін, басқа себептерге байланысты адам өлтірумен салыстырғанда дұрыс бағалай алмау.
After seeing news stories about child abductions, people may judge that the likelihood of this event is greater. Media coverage can help fuel a person's example bias with widespread and extensive coverage of unusual events, such as homicide or airline accidents, and less coverage of more routine, less sensational events, such as common diseases or car accidents. For example, when asked to rate the probability of a variety of causes of death, people tend to rate "newsworthy" events as more likely because they can more readily recall an example from memory. Moreover, unusual and vivid events like homicides, shark attacks, or lightning are more often reported in mass media than common and un sensational causes of death like common diseases. For example, many people think that the likelihood of dying from shark attacks is greater than that of dying from being hit by falling airplane parts when more people actually die from falling airplane parts. When a shark attack occurs, the deaths are widely reported in the media whereas deaths as a result of being hit by falling airplane parts are rarely reported in the media. In a 2010 study exploring how vivid television portrayals are used when forming social reality judgments, people watching vivid violent media gave higher estimates of the prevalence of crime and police immorality in the real world than those not exposed to vivid television. These results suggest that television violence does in fact have a direct causal impact on participants' social reality beliefs. Repeated exposure to vivid violence leads to an increase in people's risk estimates about the prevalence of crime and violence in the real world. Counter to these findings, researchers from a similar study argued that these effects may be due to effects of new information. Researchers tested the new information effect by showing movies depicting dramatic risk events and measuring their risk assessment after the film. Contrary to previous research, there were no long term effects on risk perception due to exposure to dramatic movies. However, the study did find evidence of idiosyncratic effects of the movies that is, people reacted immediately after the movies with enhanced or diminished risk beliefs, which faded after a period of 10 days. Another measurable effect is the inaccurate estimation of the fraction of deaths caused by terrorism compared to homicides with other causes.
Денсаулық
Зерттеушілер СПИД қаупін бағалау процесіндегі когнитивтік эвристикалардың рөлін қарастырды. 331 дәрігер жұмыста ВИЧ жұқтыру қаупі және ВИЧ жұқтырған пациенттермен жұмыс тәжірибесі туралы мәлімдеді. Сұрақнамаларға алынған жауаптарды талдау нәтижесінде зерттеушілер СПИД туралы ақпараттың болуы қабылданған қауіппен тығыз байланысты емес деген қорытындыға келді. 1992 жылғы зерттеуге қатысушылар әртүрлі жынысты және сексуалдық бағдары бар гипотетикалық пациенттердің жағдайларын оқыды. Бұл гипотетикалық пациенттерде ЖИТС, лейкемия, тұмау, менингит немесе ішекқуы (апендицит) сияқты бес түрлі аурудың себебі болуы мүмкін белгілер байқалды. Қатысушылардан пациентте қандай ауру бар деп ойлайтындарын көрсету және пациенттің жауапкершілігін, сондай-ақ қарым-қатынасқа түсуге деген ынтаны бағалау сұралды. Қолжетімділік эвристикасына сәйкес, көбірек таралған (тұмау) немесе көп талқыланған (СПИД) ауру таңдалды.
Researchers examined the role of cognitive heuristics in the AIDS risk assessment process. 331 physicians reported worry about on the job HIV exposure, and experience with patients who have HIV. By analyzing answers to questionnaires handed out, researchers concluded that availability of AIDS information did not relate strongly to perceived risk. Participants in a 1992 study read case descriptions of hypothetical patients who varied on their sex and sexual preference. These hypothetical patients showed symptoms that could have been caused by five different diseases (AIDS, leukemia, influenza, meningitis, or appendicitis). Participants were instructed to indicate which disease they thought the patient had and then they rated patient responsibility and interaction desirability. Consistent with the availability heuristic, either the more common (influenza) or the more publicized (AIDS) disease was chosen.
Білім
Крейг Р. Фокс жүргізген зерттеу сабақта қолжетімділік эвристикасының қалай жұмыс істейтінін мысалмен көрсетеді. Осы зерттеуде Фокс есте сақтаудың қиындығының үкімге қалай әсер ететінін, әсіресе колледж студенттері арасындағы курсты бағалауды тексереді. Зерттеуінде ол екі топқа курс туралы бағалау формасын толтыруды тапсырды. Бірінші топтан курс бойынша екі ұсыныс жазуды ( салыстырмалы түрде оңай тапсырма) және содан кейін сынып туралы екі жағымды ой жазуды сұрады. Екінші топтан профессордың жақсартуына қатысты он ұсыныс жазуды (қиын тапсырма) және содан кейін курс туралы екі оң пікір жазуды сұрады. Бағалаудың соңында екі топтан да курсқа 1-ден 7-ге дейінгі шкала бойынша баға беруді сұрады. Нәтижелер көрсеткендей, он ұсыныс жазуды тапсырған (қиын тапсырма) студенттер курсқа кеміс баға берген, себебі олар үшін ақпаратты еске түсіру қиын болды. Он ұсыныс толтыруды сұраған топтағы студенттердің көпшілігі екі ұсыныстан артығын толтыра алмады, себебі олар сыныптан қанағаттанбаған жағдайларды еске түсіре алмады. Тек екі шағыммен оңай бағалауды жасаған студенттер ақпараттың қолжетімділігі тұрғысынан аз қиындыққа тап болды, сондықтан олар курсқа жоғары баға берді. Мари Гуртеннің тағы бір зерттеуі кішкентай балаларда қолжетімділік эвристикасын сынауға бағытталған. Әртүрлі жастағы (4-тен 8 жасқа дейін) балаларға есімдердің тізімін жасау тапсырылды, кейбіреулерінен қысқа, ал кейбіреулерінен ұзақ тізім сұралды. Зерттеу содан кейін балалардың өздерінің есімдерді еске түсіру қабілеті туралы пікірлерін бағалады. Қысқа тізім жасауға тапсырма берілген балалар есімдерді еске түсіру қабілетін ұзақ тізім жасауға тапсырма берілген балаларға қарағанда жоғары бағалады. Зерттеуге сәйкес, бұл балалардың еске түсіру қабілетін бағалауының негізі – еске түсірудің жеңілдігі туралы жеке тәжірибесі екенін көрсетеді.
A study done by Craig R. Fox provides an example of how availability heuristics can work in the classroom. In this study, Fox tests whether the difficulty of recall influences judgment, specifically with course evaluations among college students. In his study he had two groups complete a course evaluation form. He asked the first group to write two recommended improvements for the course (a relatively easy task) and then write two positives about the class. The second group was asked to write ten suggestions where the professor could improve (a relatively difficult task) and then write two positive comments about the course. At the end of the evaluation, both groups were asked to rate the course on a scale from one to seven. The results showed that students asked to write ten suggestions (difficult task) rated the course less harshly because it was more difficult for them to recall the information. Most of the students in the group that was asked to fill in 10 suggestions didn't fill in more than two being unable to recall more instances where they were unsatisfied with the class. Students asked to do the easier evaluation with only two complaints had less difficulty in terms of availability of information, so they rated the course more harshly. Another study by Marie Geurten sought to test the availability heuristic in young children. Children of varying ages (from 4 to 8 years old) were tasked with generating a list of names, with some being asked for a shorter list and some for a longer list. The study then assessed the children's own impressions of their ability to recall names. Those children who were tasked with generating a shorter list had a higher perception of their ability to recall names than those who were tasked with generating a longer list. According to the study, this suggests that the children based their assessment of their recall abilities on their subjective experience of ease of recall.
Қылмыстық сот
Жалпыға ортақ ақпарат құралдары көбінесе зорлық-зомбылыққа немесе шектен шыққан жағдайларға назар аударады, олар көпшіліктің санасында оңай есте қалады. Бұл сот жүйесі қылмыс үшін лайықты жазаны бағалап, шешкен кезде маңызды рөл атқарады. Бір зерттеуде респонденттер "Қоралсыз қарақшылық жасағаны үшін сотталған барлық қылмыскерлердің кемінде екі жылға бас бостандығынан айырылуын талап ететін заңды қолдайсыз ба?" сияқты гипотетикалық заңдар мен саясаттарға қаншалықты келісетіндерін бағалады. Содан кейін қатысушылар нақты жағдайларды қарастырып, оларға жаза тағайындау туралы бірнеше сұраққа жауап берді. Болжанылғандай, респонденттер ауыр зиян келтірген оқиғаларды ұзақ мерзімді жадтан оңайрақ еске түсірді, бұл олардың жазалау таңдауларына әсер етіп, жазаларды қатаңдатуға итермеледі. Бұл мәселенің шешімі – қылмыс оқиғаларына, аса ауыр емес жарақаттар туралы толыққанды және нақты мәліметтер қосу. Ұқсас зерттеуде қазылар алқасы мен колледж студенттерінен түрмеге қамау мүмкін болған, бірақ міндетті емес, төрт ауыр қылмыстық іс бойынша үкімді таңдау сұралды. Соттың жұмысы туралы сұрақтарға жауап берген респонденттер соттардың қызметі туралы өз пікірлерін қалыптастырып, осы әрекеттердің дұрыстығын бағалады. Респонденттер қылмыс және жаза туралы қоғамдық ақпаратты еске алды. Бұл ақпарат толық емес, себебі жаңалықтар құралдары қылмыстың өте таңдамалы және бейнелейтін емес бөлігін ұсынады, зорлық-зомбылық пен экстремалды жағдайларға баса назар аударады. Осының салдарынан көптеген адамдар судьялардың тым кешірімді екенін ойлайды. Алайда, жазаны таңдауға сұралғанда, студенттер тағайындаған жазалар судьялар тағайындаған жазалардан кем немесе тең болды. Яғни, қолжетімділік эвристикасы адамдарды сот залында судьялар мен қазылар алқасының тым кешірімді екеніне сендірді, бірақ қатысушылар судья рөлінде болғанда ұқсас жазалар берді, бұл олар еске алған ақпараттың дұрыс болмағанын көрсетеді. 1989 жылы зерттеушілер, егер куәгер алдымен шындықты айтса, содан кейін өтірік айтса, онда сот алқасы оны алдаушы деп бағалайды, ал егер ол алдымен өтірік айтса, содан кейін шындықты айтса, онда оның шыншылдығына сенім артады. Егер қолжетімділік эвристикасы осы жағдайда әсер етсе, екінші рет айтылған өтірік сот алқасының есінде қалады (өйткені ол жақында болды) және олар куәгердің өтірігін шындығынан гөрі есте сақтайды. Бұл гипотезаны тексеру үшін 312 университет студенті сот алқасының рөлін ойнады және сот процесінде куәгердің куәлігін көрсететін бейнежазбаны тамашалады. Нәтижелер гипотезаны растады, себебі сот алқасының мүшелері ең соңғы әрекетке ең көп әсер етті.
The media usually focuses on violent or extreme cases, which are more readily available in the public's mind. This may come into play when it is time for the judicial system to evaluate and determine the proper punishment for a crime. In one study, respondents rated how much they agreed with hypothetical laws and policies such as "Would you support a law that required all offenders convicted of unarmed muggings to serve a minimum prison term of two years?" Participants then read cases and rated each case on several questions about punishment. As hypothesized, respondents recalled more easily from long term memory stories that contain severe harm, which seemed to influence their sentencing choices to make them push for harsher punishments. This can be eliminated by adding high concrete or high contextually distinct details into the crime stories about less severe injuries. A similar study asked jurors and college students to choose sentences on four severe criminal cases in which prison was a possible but not an inevitable sentencing outcome. Respondents answering questions about court performance on a public opinion formulated a picture of what the courts do and then evaluated the appropriateness of that behavior. Respondents recalled public information about crime and sentencing. This type of information is incomplete because the news media present a highly selective and non representative selection of crime, focusing on the violent and extreme, rather than the ordinary. This makes most people think that judges are too lenient. But, when asked to choose the punishments, the sentences given by students were equal to or less severe than those given by judges. In other words, the availability heuristic made people believe that judges and jurors were too lenient in the courtroom, but the participants gave similar sentences when placed in the position of the judge, suggesting that the information they recalled was not correct. Researchers in 1989 predicted that mock jurors would rate a witness to be more deceptive if the witness testified truthfully before lying than when the witness was caught lying first before telling the truth. If the availability heuristic played a role in this, lying second would remain in jurors' minds (since it was more recent) and they would most likely remember the witness lying over the truthfulness. To test the hypothesis, 312 university students played the roles of mock jurors and watched a videotape of a witness presenting testimony during a trial. Results confirmed the hypothesis, as mock jurors were most influenced by the most recent act.
Жарық әсерлері
108 студентті қамтитын екі зерттеуде айқын ақпарат пен оның әлеуметтік бағалауға тигізетін әсері, сондай-ақ қолжетімділік эвристикасының және оның айқындылық эффектілерін жандандырудағы рөлі зерттелді. 1-ші зерттеуде қатысушылар 7 жасар ұлымен бірге тұратын әйел туралы магнитофонға жазылған үнтаспаны тыңдады. Одан кейін олар әйелдің ана ретінде лайықтылығы туралы аргументтерді тыңдап, оның лайықтылығы немесе лайықсыздығы туралы өз қорытындыларын жасауға шақырылды. Нақты және жарқын тіл әйелдің аналық қабілеті туралы бағалауларға әсер еткені анықталды. 2-ші зерттеуде қатысушыларға ерлер мен әйелдердің есімдері ұсынылды; әр есім үшін қатысушыларға аталған адамның университетпен (Йель немесе Стэнфорд) байланысы туралы айтылды. Кейбір есімдер айтылғанда, қатысушыларға бірден сол адамның суреті көрсетілді. Кейіннен, қатысушылардың не есінде қалғанын бағалау үшін (қолжетімділіктің өлшемі ретінде) әр есім, және егер бастапқыда көрсетілген болса, тиісті сурет көрсетілді. Зерттеуде суреттерді көрсету немесе көрсетпеу, тізімдегі ерлер мен әйелдердің аты-жөні көрсетілген үлгідегі Йель (Стэнфорд) студенттерінің пайызына қатысты қатысушылардың бағалауларын бұрмалай ма және бұл бағаланған пайыздық көрсеткіштер тізімдегі жеке студенттердің колледжге қатысты есте сақтауымен себепті байланысты ма деп қарастырылды. Суреттердің болуы екі университеттің ер және әйел студенттерінің үлесі туралы бағалауларға әсер етті. Мұндай эффектілер әдетте жадыдағы айқын ұсынылған ақпараттың оңай қолжетімділігіне, яғни қолжетімділік эвристикасына байланысты деп есептеледі. Екі зерттеуде де айқындылық (еске түсіру қабілеті) және бағалауларға әсер етті. Дегенмен, себеп-салдарлық модельдеу нәтижелері қолжетімділік эвристикасының шешім қабылдау процесінде рөл атқармағанын көрсетті.
Two studies with 108 undergraduates investigated vivid information and its impact on social judgment and the availability heuristic and its role in mediating vividness effects. In study 1, Subjects listened to a tape recording that described a woman who lived with her 7 year old son. Subjects then heard arguments about the woman's fitness as a parent and were asked to draw their own conclusions regarding her fitness or unfitness. The concrete and colorful language were found to influence judgments about the woman's fitness as a mother. In study 2, a series of male and female names were presented to subjects; for each name, subjects were told the university affiliation of the individual (Yale or Stanford). When some names were presented, subjects were simultaneously shown a photograph that purportedly portrayed the named individual. Subsequently, to assess what subjects could remember (as a measure of availability), each name was represented, as well as the appropriate photograph if one had been originally presented. The study considered whether the display or non display of photographs biased subjects' estimates as to the percentage of Yale (vs Stanford) students in the sample of men and women whose names appeared on the original list, and whether these estimated percentages were causally related to the respondents' memory for the college affiliations of the individual students on the list. The presence of photographs affected judgments about the proportion of male and female students at the two universities. Such effects have typically been attributed to the ready accessibility of vividly presented information in memory—that is, to the availability heuristic. In both studies, vividness affected both availability (ability to recall) and judgments. However, causal modeling results indicated that the availability heuristic did not play a role in the judgment process.
Жиілік пен ықтималдықты бағалау
Жалпы алғанда, қолжетімділік экологиялық жиілікпен байланысты, бірақ оған басқа да факторлар әсер етеді. Осының салдарынан, қолжетімділік эвристикасына сену жүйелі қателіктерге алып келеді. Мұндай қателіктер сөздердің топтарының, комбинаторлық нәтижелердің және қайталап орын алатын оқиғалардың бағаланған жиілігінде көрінеді. Иллюзиялық корреляция құбылысы қолжетімділік қатесі ретінде түсіндіріледі. Қолжетімділік эвристикасының тағы бір мысалы – мұхитта акула көру. Акула көру, дельфин көруге қарағанда, адамның естелігіне күштірек әсер етеді. Егер біреу мұхитта акула мен дельфин екеуін де көрсе, дельфинді көргенін аз сезінеді, себебі дельфин оның естелігіне аз әсер етеді. Акула көрудің күшті әсеріне байланысты, қолжетімділік эвристикасы судағы акулалар мен дельфиндердің арақатынасының ықтималдығын бағалауға әсер ете алады. Осылайша, акула мен дельфин екеуін де көрген адам суда акулалардың көп екенін ойлайды, тіпті дельфиндердің саны көп болса да. Қолжетімділік эвристикасы бойынша алғашқы зерттеуді Шварц және авторлар тобы жүргізді. Екінші зерттеулер жиілікті бағалау, жиілікті бағалау кезінде қолданылатын жалғыз стратегия емес екенін көрсетті. Соңғы зерттеулер көрсеткендей, біздің жағдаяттық жұмыс жадымыз ұзақ мерзімді естеліктерге қол жеткізе алады, ал естеліктерді қайтару процесіне дәлірек ықтималдықтарды анықтау мүмкіндігі кіреді.
In general, availability is correlated with ecological frequency, but it is also affected by other factors. Consequently, the reliance on the availability heuristic leads to systematic biases. Such biases are demonstrated in the judged frequency of classes of words, of combinatoric outcomes, and of repeated events. The phenomenon of illusory correlation is explained as an availability bias. Another example of the availability heuristic and exemplars would be seeing a shark in the ocean. Seeing a shark has a greater impact on an individual's memory than seeing a dolphin. If someone sees both sharks and dolphins in the ocean, they will be less aware of seeing the dolphins, because the dolphins had less of an impact on their memory. Due to the greater impact of seeing a shark, the availability heuristic can influence the probability judgement of the ratio of sharks and dolphins in the water. Thus, an individual who saw both a shark and a dolphin would assume a higher ratio of sharks in the water, even if there are more dolphins in reality. study on the availability heuristic was the Schwarz et al. A second line of study has shown that frequency estimation may not be the only strategy we use when making frequency judgments. A recent line of research has shown that our situational working memory can access long term memories, and this memory retrieval process includes the ability to determine more accurate probabilities.